Mooi dat je hier je ruimte pakt en schrijft, een stuk erkenning.
En ja kijk wat je met die boosheid wilt? Boosheid uiten is al sterker
dan je slachtoffer blijven voelen, als dat ook nog speelt tenminste.
Zelf heb ik er ooit lichaamsgerichte therapie bij gebruikt, dan kun
je anderen op een gezonde manier gebruiken, boksen, telefoonboeken (toen nog)
verscheuren en soms fake it till you make it, erbij gebruiken. Maar altijd
het bij jezelf houden. Als je anderen gaat verwijten achteraf is er de vraag of dat
jou helpt. Hen delen in jouw eenzaamheid van toen, wel. Uiteindelijk is dit nu jouw proces.
Je doet het goed, anders had je nooit zolang zonder drank gekund, en elk stapje extra
is er een op de goede weg voor jou. Wees kritisch is wat je wilt nu, wat jou voedt.
En dat je aan de buitenkant niets merkt, is dat een geruststelling? Heb je nog harnas/bescherming nodig?
Ben je bang mensen te kwetsen, of kwijt te raken? Een couch of ther. kan helpend zijn voor de volgende stappen.
En hier ook communiceren, filteren wat bij jou past en de rest laten. Ooit teruglezen en dan je bent weer op een ander stuk
van je pad. Terug kan/hoeft nooit meer!