Musashi

@Mormel geen excuses nodig hoor. Ik weet dat mijn reacties soms wat fel uit de hoek kunnen komen maar dat is absoluut niet slecht bedoeld. Ik was voor jou zeker ook niet min en mss wat te confronterend en direct. Laat ons zeggen dat ik heel getraind ben in discussiëren en dat komt mijn gesprekspartners niet altijd ten goede. Mijn man wijst me er ook wel op dat ik anderen (ongewild) nogal in een hoekje kan duwen en ik moet ook leren dat het niet altijd nodig is om gelijk te krijgen. Dus excuus als ik nogal hard van leer trok. Dat is eerder teken van passie en interesse dan van slechte wil. Ik wissel altijd wel graag gedachten uit dus dat wil ik zeker blijven doen. De Japanse maatschappij is een vat vol schijnbare tegenstelling, vb zoals je aanhaalt idd het groepsgevoel vs hikikomori. Dat maakt het natuurlijk makkelijk om er een eigen projectie op te plaatsen en er uit te halen (of te interpreteren en idealiseren) zoals ieder belieft. Daar ben ik ook zeker niet de minst schuldige aan hoor. Als ik het trouwens heb over plichtsgetrouw aan mezelf bedoel ik daar ook niet mee dat er geen verbinding meer kan zijn met het grotere geheel, integendeel. Maar dat bedoel ik dan ruimer dan ‘het zichtbare’, meer het ritme van de natuur, niet perse van de (Westerse) maatschappij en de pionnetjes die daarin meespelen. Ach, niet makkelijk om een complexe mens (en even goed een vat vol tegenstellingen) als mezelf in deze vakjes compleet te kunnen uitdrukken en bevatten. ps. Heb je het Boek van Vijf Ringen van de echte Musashi ooit gelezen? Misschien ook wel een aanrader? Ik verwijs ook eerder en liever naar de Japanse klassieke tradities en filosofie dan naar de huidige maatschappelijke trends waar ik me zelf ook maar moeilijk in kan terugvinden. En nu laat ik dit draadje weer voor jou want daar is het voor bedoeld en voel me hier een beetje te aanwezig. Veel succes vandaag, je bent goed bezig! 💪

Ik denk dat er een groot verschil zit in waar je plichtsgevoel naartoe gericht is. Of het intern (naar jouw normen en waarden) of extern (naar zogenaamde verwachtingen van buitenaf) is. Van en voor wie moet je het inderdaad? Voor jezelf of voor (de projectie die jij hebt gemaakt van) anderen? Wat is ‘inherent’ aan jou verbonden? Welke verplichtingen precies? Als je ervoor moet lamzuipen om het te kunnen doen, doe je het dan echt voor jezelf en is het dan zo ‘inherent’ aan jezelf? Mijn liefde voor Japan heeft niets te maken met mijn zogenaamde plichtsbewustzijn (en bijhorend schuldgevoel) om te doen wat ik denk dat anderen van mij verwachten. Dat is mijn trauma-kant. Traditionele Oosterse filosofie (niet alleen Japanse) leert me juist wel om plichtsgetrouw aan mezelf te zijn. Ps. Als je niet niets kan doen, kan je misschien eens Zazen proberen? Dat is niet niets.

@Yvonne ik denk dat ik het op een andere manier bedoel. Het onthoudt wel je eerdere vragen en thema’s en zal zijn antwoorden ook in die richting aanpassen en formuleren. Het antwoord wordt gevormd binnen jouw context en referentiekader. Zo word je precies steeds bevestigd in je eigen verhaal. Ik heb het dan ook wel meer over chat gpt, daar valt het me echt op. Ik weet niet hoezeer dat met Google AI doorwerkt. Maar ik weet wel dat een Chinees met Chinese AI in China waarschijnlijk wel een heel ander antwoord zou krijgen dan jij nu op dezelfde vraag. Als voorbeeld hè. Het blijven AI-modellen. Net zoals bij social media waar je ook steeds berichten voorgeschoteld krijgt die aanleunen bij je voorkeuren die ze kennen en weten. Het is niet dat dat allemaal niet ‘waar’ is maar je krijgt zo wel een bepaalde gekleurde werkelijkheid voorgeschoteld die in jouw kraam past. Ik hoop dat ik het zo wat goed heb kunnen verwoorden. Excuses als dit allemaal een beetje doorgedramd is. Ik hou er nu ook over op. Want ik heb zin in andere dingen dan praten over AI. 😅

Soit, orde van de dag. Het is al donderdag.

Ja, de natuur zal zich wel aanpassen. Heeft het altijd gedaan. Maar of de mens dat zal kunnen, is nog maar de vraag. Daar is zelfs AI waarschijnlijk/ helemaal te dom voor. 😅

Nog straffer zelfs: niets is zwart/ wit. Zelfs yin en yang niet 😅.

Wat ik zelf eigenlijk het mafst vind aan AI is het besef dat intelligentie eigenlijk helemaal niet objectief (wat ik zou verwachten) is maar heel subjectief. Hij/zij/het past zich aan aan de vraagsteller en je krijgt dus altijd het antwoord dat je zelf het liefste hoort.

Ik had het vroeger in de zomer heel moeilijk om lekkere drankjes voor mezelf te vinden. In de winter had ik thee ipv rode wijn maar de zomer en lente vond ik moeilijker om een vervanger te vinden voor mijn rosé-gewoonte omdat ik echt niet van frisdrank hou. Daarom wil ik hier delen wat ik ondertussen al heb gevonden, niet uit betweterigheid maar, you never know who needs it or can use it. - Citroen persen met Keltisch zeezout of Himalayazout en aanlengen met spuitwater (extra heilzaam om te hydrateren en natuurlijke electrolyten) - Pomton: geperste pompelmoes met tonic - Koudwater kruideninfusies vb met munt, verveine of tijm - Zomerfruitinfusen: vb paar stukken watermeloen een paar uur laten trekken in koud water in de ijskast - Kruiden/ fruitinfusen; absolute topfavoriet is perzik met basilicum paar uur laten trekken in koud water in de ijskast Hou het droog maar toch nat!

@Mormel mss ook hier even omdraaien nu? Niemand zegt dat je in deze temperaturen hard moet werken in je tuin. Misschien ook eens een moment pakken om er volop van te genieten nu? In de schaduw en tussen de planten genieten van al het harde werk dat je er eerder al ingestoken hebt? Heb je kruiden in je tuin staan? Kan je mss koudwater infusen mee maken ter verfrissing? Ik gebruik nu veel munt en verveine hiervoor maar las ook dat je zelfs tijm kan gebruiken.

Dat is een heel belangrijke stap @Mormel waar ik ook nog dagelijks mee bezig ben. Constructieve beloningen zoeken waar je lichamelijk en geestelijk jezelf goed mee doet ipv destructieve zogenaamde beloningen waarmee je je denkt jezelf te belonen maar je eigenlijk jezelf kwaad mee doet. Het is een ommezwaai in m’n denken (geweest) want je denkt/dacht dat je eerst vanalles moet bereiken alvorens je een echte beloning ‘verdient’ maar eigenlijk is het omgekeerd. Je mag (moet!) lief en goed zijn voor jezelf, gewoon omdat je bestaat. Bestaansrecht. Want je bent het waard! Ik worstelde daar echt enorm hard mee om dat voor mezelf om te draaien en hield in het begin heel hard vast aan ‘fake it till you make it’ omdat het enorm tegennatuurlijk voelde. Dat veranderingsproces gaat traag, met terugvallen gepaard maar met veel geduld en inzet kan je echt wel verandering brengen in je eigen (denk)systeem. Succes en geniet van je visjes!

Ooh @garfield076 wat k* voor jou seg. Zeker als het voor jou zo onverwacht kwam!? Mss helpt het een mini-beetje om te weten/ bedenken dat je niet sterker zal worden, maar dat je dat NU, OP DIT MOMENT, aan het worden bent. Je doet het, nu al, niet later. Je zit op de bodem en je begint te bouwen door niet te drinken. Een toren wordt niet ineens sterk als hij af is hè, maar wanneer ze hem aan het bouwen zijn. En het fundament is het allerbelangrijkste. Sterkte!

Leuk ding van gisteren en vandaag: 2 grote vuilniszakken gevuld met kleding. Ik begin het konmari effect wel te begrijpen en zelfs te voelen. Bedoeling is dat je enkel spullen houdt die je blij maken of die ‘spark joy’. Het doet toch wel wat met me, allemaal dingen weg waar ook maar de minste slechte herinnering aan vast zit. Gewoon weg. Simpel. Je moet de weggooispullen wel bedanken voor hun diensten. Wat achter blijft, daar word je dan blij van. Ik vind wel dat het werkt precies. Nog een hele hoop te gaan wel. Benieuwd of ik het volhoud. Maar als ik er blij van word, moet dat wel lukken, toch?

Natuurlijk is dat lastig en dat is ook heel normaal. Iedereen wil wel, naar eigen kunnen, zijn bijdrage leveren in de wereld en daarvoor erkenning krijgen. Maar zoals je zelf zegt, eerst de basis goed krijgen. You cannot pour from an empty cup.

@lady jane mss ben jij gewoon al de rust zelve? 😁

4-7-8 is 4 tellen inademen, 7 tellen vasthouden en 8 tellen uitademen. Dat werkt rustgevend. Eigenlijk geldt dat altijd als je langer uitademt dan inademt. Dus ook bij 4 tellen in en 6 tellen uit. Niet alleen om te slapen maar ook bij paniekaanvallen of stressmomenten is dat zeker aan te raden!

Goeie morgen, ja @bolletje ik leer m’n dochter 4-6 aan om in slaap te vallen. Werkt altijd! Wij proberen hier om van onze nood een deugd te maken, geen angsten en paniek om die kapotte camionette maar even op de pauze knop duwen en genieten van een onverwachte tropische vakantie. Onze grootste en beste investering ooit, loont elk jaar meer en meer. Het is een zwemvijver in onze tuin, die ooit het grootste deel van ons renovatiebudget heeft ingenomen, en waarvoor iedereen ons wat lacherig bekeek, want geen twee of meer dikke auto’s op de oprit, geen chique villa maar een kleine bungalow, geen dure kleding, kortom geen rijkdom die zichtbaar is van de buitenkant. Maar wel die zalige zwemvijver dus. Soms heb ik schrik dat wij of onze dochter hierom worden uitgelachen maar in hete tijden als deze denk ik toch, wie laatst lacht, best lacht. Dus, hier afwisselend bezig met m’n huidige Marie Kondo obsessie en alles weggooien wat niet meer bij mijn toekomst past, afgewisseld met verfrissende plonsjes. Life can be sweet!

Call me naive, maar ik vind het bij tijden ook mens-onterend hoe we met z’n allen geïndoctrineerd zijn dat alles staat of valt met ‘werk’. Hoe we allemaal in dezelfde tunnelvisie zitten en in het hamsterwiel blijven doorrennen alsof ons leven ervan af hangt. Als mens zijn we veel meer dan dat en het is goed dat dit toch meer en meer erkend wordt. Als individu alleen is het heel moeilijk om uit die denkwijze te stappen maar al die kleintjes maken wel een groot en zo kan het collectief ook langzaamaan in beweging komen. Hou vol @Mormel je bent en kan meer dan je denkt. Je moet het alleen willen zien en blijven geloven. Toi Toi!

Goeie morgen, Hier al hard aan het werk om mijn paniek en angst onder controle te houden. Onze camionette heeft het blijkbaar begeven vanmorgen vroeg en aangezien deze instaat voor onze bron van inkomsten, zwermen er natuurlijk direct allerlei rampscenario’s in mijn hoofd. Op de rand dat alles ineen stuikt en we eindigen onder een brug. Nee, Musashi, zover zijn we nog niet. Adem in en adem uit, hoofd koel houden nu en alles komt goed.

Dankjewel @bolletje voor je steun en begrip! Ik zoek het idd wel wat in die richting maar het is en blijft een zoektocht die me ook hard met mezelf confronteert. Het is zeker en vast ook een kwestie van helemaal mezelf te kunnen worden, daar voor te gaan staan en dit ook durven voor-leven voor haar. Het is vaak allemaal een diepe worsteling met mezelf en de wereld maar stilaan leer ik wel om daar kleine stapjes in zetten. Het is vooral ook groeien in mijn eigen-waarde en zelf-vertrouwen. Work in progress dus en het hangt ook nog eens vast aan mijn verslavingen en levenslange vlucht en onderdrukking van me-zelf. Groei op al deze vlakken is wel wat ik nastreef en waar ik hard voor werk. Maar het is ook niet in 1 klap allemaal opgelost en dat is soms ook wel frustrerend.

Ja bij ons is het ook elk jaar een paar grote traktaties (musical, uitstapjes,…) van de ouderraad voor de kinderen omdat ‘de inkomsten van dat jaar’ zo goed waren. 😁😅

@Yvonne @bolletje tja wat kan ik daarop zeggen. Elke moeder vindt haar eigen kind bijzonder, dus daar ben ik ook zeker geen uitzondering op. 8 (bijna 9) is ze wel zeker, ik herinner me haar geboorte nog alsof het gisteren was. Ze is mijn enige kind, dus ik heb ook geen vergelijking natuurlijk maar er zijn idd wel een paar ‘speciale’ dingen die al heel jong zijn beginnen opvallen. Ze sprak al over Pieter Paul Rubens, Van Gogh en Mondriaan toen ze 4 was en vanaf toen heeft ze ook zichzelf leren lezen en schrijven. Maar dat zijn toch nog dingen die min of meer behapbaar zijn. Wat voor mij moeilijker ligt, zijn haar existentiële vragen (problemen/ angsten?) die ook rond die tijd begonnen: ‘waarom hebben jullie mij gemaakt’, ‘jullie hadden mij beter niet gemaakt, ‘het leven is stom’ etc. Ze werd toen ook al geconfronteerd met de plotse dood van de vader van haar beste vriendinnetje en dat is eigenlijk niet gestopt. Dit jaar ook 2 ouders van kindjes van haar klas overleden. De teller staat nu op 4/17 kindjes die een ouder zo jong verloren hebben. Dus eigenlijk dat, schoolmoeheid en levensmoeheid, dat zijn de dingen waar ik me wel zorgen over maak, voor haar leeftijd dan, en hoe daar juist en gepast mee omgaan, vind ik enorm moeilijk ja. In dat opzicht is het zeker niet allemaal zomaar rozengeur en maneschijn, en al zeker niet ‘opschepperig’ bedoeld, wat mensen wel vaker veronderstellen, of dat alles ‘vanzelf’ gaat als je ‘zo’n slim kind’ hebt of bent. 😓

Goeie morgen, Ik weet dat @spirit zich erover verbaast dat er bier wordt geschonken op kinder/schoolfeestjes en sindsdien kijk ik er ook anders naar. Maar hier is dat toch echt standaard eigenlijk. Zo ook gisteren op de opening expositie van de (kinder)academie: gratis water, fruitsap en witte wijn. En alles was op op het einde. Ik kan het, in zo’n sociale drukte en overwhelm toch nog heel moeilijk laten om dan geen wijn te pakken maar het is wel een overwinning dat ik thuis niet verder heb gedaan. Wel, mijn overprikkeling en sociale angst kunnen erkennen en erover gepraat met m’n man, nog een plons genomen in de zwemvijver en kalmerende thee gedronken. Dat is winst.

Hoi Kaatje, dapper dat je er direct wil induiken. Ik denk dat er heel veel over bestaat, in de sectie (ontwikkelings?)psychologie en voel me niet bepaald de geschikte partij om je hierover goed advies te geven maar een paar boeken waar ik spontaan aan denk en die me hierin wel op het goede spoor brachten: - Ongezien opgegroeid, Lindsay Gibson - Liefdesbang, Hannah Cuppen - Trauma en relaties, Verena König (momenteel in bezig) Wellicht zijn er nog vele anderen en weet niet wat/ hoe je zelf graag leest, maar deze drie zijn voor mij toch wel belangrijk (geweest). Disclaimer: het kan wel heftig en confronterend zijn eens je je daarin verdiept, eerlijk naar jezelf durft te kijken en (toxische) patronen herkent. Maar steeds op hetzelfde blijven botsen is ook geen vooruitgang. (Voor mij althans). Het is mss ook iets wat in in je therapie kan oppakken? Ik wens je veel succes mocht je er willen induiken en ik praat er altijd graag verder over. ❤️‍🩹

@bumperjim in september wordt ze wel al 9, als dat al een verschil zou maken. Maar het gaat idd allemaal heel snel bij haar. We zijn nu ook al in de fase dat ze het gênant vindt als haar moeder mee op het schoolplein staat.😆 🫠

Heel herkenbaar allemaal hoor @Kaatjemama. Als je, zoals ik, houdt van theorie, loont het misschien de moeite om je eens te verdiepen in jouw hechtingssystemen, die stammen af uit je kindertijd en beïnvloeden je volwassen liefdes- en vriendschappelijke relaties en meer bepaald hoe je omgaat met conflicten binnen deze relaties. Ik persoonlijk heb daar wel veel uit kunnen halen en het helpt me om er anders mee te leren omgaan.