Musashi

@Kohtje het doet toch altijd deugd om te weten dat je niet alleen bent met hetzelfde. Met dieren reizen lijkt me helemaal hors categorie maar tegen dat jij vertrekt, ben ik al terug om je te verzekeren dat het allemaal goed komt. 🙏🌸

Aaaargh dan plan ik vandaag in om alle docs te printen en alles te kunnen dubbelchecken, is de zwarte printerinkt op. Aaargh in een verlengd weekend. En ja ik heb dit op voorhand gecheckt en volgens mijn man was er zeker nog voldoende. Paniekbutton on. Adem Musashi, adem. Alles komt goed, gewoon even schakelen nu. Aaargh wat zijn die paar dagen voor vertrek toch altijd stresserend. Maar dat valt niet echt op, denk ik. 🫣 Vroeger had ik trouwens altijd een kater bij vertrek. Ik maakte mezelf wijs dat het lang vliegen dan beter ging omdat ik dan zeker zou kunnen slapen op de vlucht. Dit zal ook wel te maken hebben gehad met die pre-departure stress, bedenk ik me nu. Ook drinken tijdens de vlucht heb ik niet meer gedaan vorig jaar, dat ging me toch allemaal wat beter af, heb ik beseft. Alleen is het nu wat lastig dus maar drinken lost het ook zeker niet op.

Snap ik wel en alle begrip. Dacht ook eerder aan neutraal als Zwitserland. Niemand is idd verplicht om te reageren maar dan achteraf niet komen klagen. 😉

Helemaal akkoord als je er veel tijd voor neemt. Niet als het allemaal snel en kort is. Ik probeer dan te nuanceren met 58 emojis maar dat is ook niet bepaald een voorbeeld van doordachte en duidelijke communicatie. 😅

@Oskar ja dat overdenken en regeltjes proberen vast te leggen (controle) is idd ook een soort van valkuil en gevolg ook van cptss als ik het goed begrijp. Zenuwstelsel in overdrive proberen te temmen of zoiets. En ik denk dat mijn man het met jou zou vinden ivm dat ene bericht, en daar begint het dan al 🤣🙉.

Hoe ik met partners (en anderen in het algemeen) omga, heb ik nog heel wat over te leren hoor. Ik weet heel goed hoe het niet moet, maar hoe het wel moet, probeer ik te leren, beetje bij beetje. Thema’s die spelen bij mij zijn cptss, codependentie en bindings- en verlatingsangst. Dat weet ik allemaal nog niet zo heel lang, maar heeft wel veel invloed op relaties, dus er is wel wat werk aan de winkel.

@Kaatjemama ja zoiets. Een vaste afspraak rond contact (1 of 3 keer maakt niet zoveel uit), biedt houvast en zekerheid (hij verlaat me niet) en ook tegelijk het vermijden van misverstanden via berichten, waarbij je geen context, lichaamstaal of intonatie hebt. Dat wil nogal eens mislopen in onze communicatie dus we leren uit ervaring.

@Quinn Dankuwel. 💚 Ik ben geneigd te vragen wat snap je er niet aan en tegelijk een opkomend besef dat niemand het hoeft te snappen om voor mij kloppend te zijn (=vooruitgang). Ik weet ook niet of ik het ga doen en/ of het nodig is, maar eerder de geruststelling dat het zou kunnen.

Goeie morgen, het is al wel beslist ondertussen, ook op aanraden van de psy, om tijdens mijn reis het (digitale) contact met het thuisfront te beperken. Ook ChatGPT bevestigt dat what’s app een ramp is voor een getriggerd zenuwstelsel. Het wil dan soms gewoon echt de verkeerde richting uitgaan, misverstanden escaleren en dat doet ons beiden (en onze relatie) echt niet goed. Even ademruimte wel. 1 bericht per dag dus en geen open en continue chat. Dat lijkt me wel goed maar soms moeten er ook gewoon dingen even uit. Dat zal ik mss hier doen (op mijn draadje) of in de notities in mijn foon. Ik moet gewoon vermijden dat ik me door de afstand eenzaam en verlaten voel, dat is niet, maar het gevoel kan wel opkomen. Dat is net de oefening natuurlijk, om daar ok mee te zijn, maar daar ben ik nu een beetje bang voor dus probeer ik ook oplossingen te bedenken. Hier wil/ kan ik mss wel wat ventileren, alleen lijkt het dan alsof ik een stuk anonimiteit opgeef, mezelf te veel blootgeef hier en/ of opschepperig overkom en dat is zeker alvast niet mijn bedoeling. Wat denken jullie? Hartje=voor Sad=tegen Niks=boeit me niks Niet dat ik dan op basis daarvan beslis hoor, maar dan weet ik alvast hoe ergerlijk sommigen het zouden kunnen vinden. Verzoekjes zijn ook welkom. Ik heb alvast wat foto-ideetjes uit Mosland in gedachten voor @Reacher. 😇

Ooh @Yana wat doe je m’n hartje lachen zo tussen de tranen door. Echt fijn zo’n zweefzwembad! 💞

Veel courage gewenst, zoals wij hier zeggen, op z’n Frans. 💚

Top! Ik kreeg door @spirit ook ineens het idee om m’n hoofd leeg te zuigen door met een stofzuiger door het huis te gaan 👌. Andere les van vandaag, niet alleen van @Quinn: alle grappen 3x aankondigen. Krijg ik dan a.u.b. een miljoen hartjes om me te bevestigen dat alles (en ik ook) ok is, dan kan ik dat misschien nog gaan geloven ook vandaag (en altijd).

@Quinn ja, ook de nagel op de kop. Ontspannen ja, mijn grootste ‘werk’ voor deze week. Niet gemakkelijk hè, als wijn hiervoor altijd het redmiddel was. Als je default modus ‘gespannen’ was/ is… , steekt dat enorm de kop op in een zenuwslopende week. Terwijl het eigenlijk iets heel leuks is, waar ik naar uitkijk en enthousiast voor ben. Maar ik wil het weer te goed doen, mijn perfectionisme en bijhorende faalangst komt hier natuurlijk ook weer piepen. 🫠🥴

@lady jane je hebt gelijk hoor, er speelt momenteel echt heel veel. Mijn onzekerheid heeft het daar heel moeilijk mee en een houvast is dan zoveel mogelijk controle uitoefenen waar dat kan. Maar dat kan natuurlijk niet altijd en vaak heeft het ook nog eens het tegenovergestelde effect. Pffff….

Sorry @Yana dat ik me nog eens moei met jou. Dat is niet mijn bedoeling. Maar ik worstel momenteel wat met hetzelfde, digitale communicatie zorgt vaak voor veel misverstanden en onbegrip omdat het digitaal, op afstand en niet ‘live’ is. Lichaamstaal en intonatie ontbreekt. Mijn ‘grapjes’ komen niet over als grapjes. Tijdsverschil en tijdsgebrek kunnen mij dan ook nog eens het gevoel van ‘Silent treatment’ geven. Dat allemaal maakt me angstig voor de volgende 2 weken en ik wil me hier op voorbereiden maar ik weet niet goed hoe. Ik wil graag concrete afspraken maken met mijn man om al zo’n ‘gedoe’ te vermijden. Maar het wordt dan al gauw zo rigide: ‘enkel positieve berichten’?, ‘geen berichten’?, ‘geen grapjes die verkeerd kunnen overkomen?’, ‘alleen berichten op vaste tijdstippen’? Aaaah, ik breek mn kop hierover en weet momenteel echt niet goed hoe we dit (beter) kunnen aanpakken. Alle tips zijn welkom!

@Yana en een dikke knuffel dabei. 🫂

@Yana we zijn net mensen😁 😅😇🌹

Veel sterkte met jezelf vandaag @Yana! ❤️

Ik vind het mooi en bewonderenswaardig hoe je zo goed en tevens respectvol uiting kan geven aan je ongenoegen. Daar leer ik van! Dankjewel. 🙏

Hihi ik ben stiekem ook blij dat ik een man heb die dit leert aan zijn dochter. Vriendelijk onderhandelen en altijd rekening houden met Jan en alleman, allemaal goed en wel, maar soms is er meer nodig. Ik verzacht en corrigeer dan ook wel wat maar ben eigenlijk heel trots dat mijn kind zo leert om voor zichzelf en haar dierbaren op te komen. Ik kan het haar niet leren maar hierdoor leer ik er zelf ook wat meer van. 💪🙌👌

Succes @Quinn. Spannend kan lastig zijn, maar ook fijn. Gisteren had ik het ook lastig. Zo’n dag dat ik normaal sowieso wijn zou gedronken hebben om nare gevoelens en onrust te dempen. M’n dochter wou chips maar ik ben er speciaal niet omgegaan want dan zou ik ook een fles wijn hebben meegenomen. Meerdere gelegenheden om wijn te bestellen toch weerstaan, ondanks die stemmetjes die hun best deden om me te lokken. In de plaats heb ik nuchter en goed met mijn man kunnen praten over alle (toch vele) dingen die in mijn hoofd rondraasden en waar ik nu wat geruststelling in gevonden heb. Vroeg gaan slapen en gedroomd zoals ik dat precies nog nooit gedaan heb. Ik denk dat gisteren een belangrijke dag geweest is in mijn helingsproces.

Ja het hoort er wel bij. Ik noem het wat gezonde spanning. Maar alle bijkomende spanning (positief of negatief) is er dan al snel te veel aan. Dus ik probeer idd wel rust en ontspanning voorop te stellen. Het is ook niet echt vakantie maar meer werk-gerelateerd waar ik zelf voor gekozen heb en wat ik op zich super leuk vind en enthousiast voor ben. Maar toch zit er wel dat stemmetje dat zich afvraagt ‘waarom doe ik dit mezelf toch aan?’. De gezonde spanning mag dus niet overslaan naar een verlammende angst. Dat is een beetje balanceren op een dun koord.

Ik vertrek volgende zondag alleen naar het verre buitenland voor 2 weken. Zoveel mixed feelings voor dit laatste weekend. Ik loop wat verloren tussen vanalles moeten en willen en tegelijkertijd toch proberen te genieten van het nog even niets. Het is uitkijken naar het vertrek maar ook alvast naar terugkomen. Veel twijfels of het mij en m’n gezin goed doet of net niet. Een beetje verloren lopen in niemandsland dus voor nu.