Musashi

Ja, door er van op een afstand naar te kijken, herken je ook patronen en dat is wel vaak pijnlijk.

@Quinn zoals de aanloop naar de reis nogal moeilijk verliep, draait ook de landing wat hobbelig uit. Er zijn goeie intenties, dat zeker wel, maar ik kan en mag niet verwachten dat mijn euforie en adrenaline ook bij de thuisblijvers zo sterk aanwezig is. Integendeel, dat contrast speelt wel een beetje op. Wat voor de reis een ding was, is niet zomaar verdwenen intussen. Ik wankel daarom toch een beetje en moet oppassen dat ik niet omval.

🙌 Proficiat aan allen die voor mei/mij hebben gekozen! 🌸 En met mij bedoel ik not me but you(ni) natuurlijk. (Flauw grapje ik weet het wel, maar het is nog vroeg en ik ben er nog niet helemaal goed bij) 😆

Toch nog even in het juiste ritme komen precies. Beetje verloren lopen ook, wennen aan de ander en een gevoel van wat eerst nu. Eerst rustig landen Musashi, alles op z’n tijd. En al zeker geen gat of onrust beginnen dempen met vergif. Dat niet dus. Wat wel, wijst zich dan vanzelf wel uit, hopelijk of waarschijnlijk. Dagpact dan maar, want het is geen mei meer. Dagpact: Musashi

Ik ben veilig geland op Belgische bodem en de nationale spoorwegen geven me meteen een thuisgevoel. Echt niet beter maar wel vertrouwd, en dat is ook heel fijn. Nog even en dan kan ik echt landen thuis, met m’n allerliefsten 🥰. Ik weet niet of jullie me de komende dagen veel zullen lezen want zal wel even moeten afkicken en in mezelf keren. Daar heb ik nu echt veel behoefte aan. Het fijne van weg te gaan is ook terug hard te beseffen wat je thuis hebt. Het evidente wordt opnieuw bijzonder.

🫂❤️‍🩹

Pfiew slecht geslapen de laatste nacht. Zal een lange dag/nacht worden zo. Maar hey, morgen avond ben ik terug bij mijn liefste schatjes dus haar heb ik natuurlijk alles voor over! 🥰 Dagpact Musashi Sorry voor het saaie dagpact maar ik wil me indekken voor de luchthaven en vlucht straks. Daar zal ik toch tegen een oude gewoonte in moeten gaan.

Tokyo in 30gr is toch ook best intens. 🥵 Nieuwe gids gekregen ook dus dat is ook weer even schakelen, net nu ik er wat gewoon aan werd. 🥴 Nog 1 nachtje hotel en morgen dan een nachtvlucht. Vermoeiend weekend voor de boeg dus. Zal blij zijn als ik zondagavond terug in m’n eigen bedje lig.

Goeie morgen @MaryArt en iedereen die volgt, Jammer genoeg was het te bewolkt om Mt Fuji in z’n volle glorie te bezichtigen. Spijtig, maar eigenlijk moeten we niet klagen want we hebben de rest van de reis al enorm veel chance gehad wat het weer betreft!

Al terug wakker @Mormel? Ik heb ook liever echt Japans ontbijt ipv pseudo Europees hoor. Bijzonder is wel dat alles wat erop ligt, eetbaar is. Het is eens wat anders dan muesli of Brinta. 😁

@Mormel dank voor je interesse 🙏. Zitten al op de bus en van het ontbijt heb ik geen foto getrokken. Buffet, niet veel bijzonders. Gisteren was het ontbijt wel heel mooi. Het was Europese stijl, maar wel vorm gegeven op z’n Japans. 😊

Eerder het gevoel te moeten tegemoet komen aan de verwachtingen die ik denk dat anderen van me hebben, denk ik.

Goeiemorgen! Op naar Tokyo vandaag, het zit er bijna op. Het gesprek op draadje van Kaatje doet verder mijmeren. Want ook bij mij speelt dat wel, als vrouw, als echtgenote, als moeder. Ik was altijd heel vrijgevochten maar had toch de indruk dat dit mannen/ jongens weerhield om een relatie met mij mogelijk te achten. Verantwoordelijkheid, verwachtingen, zorgen voor, het zit er als vrouw toch ergens ingebakken dat het zo hoort en dat je je moet verantwoorden als je helemaal voor jezelf en je ambities wilt kiezen. Het schuldgevoel dat tussen je eigen oren zit maar toch hardnekkig is. Je eigen weg gaan combineren met de focus op je gezin. Het blijft toch een moeilijk evenwicht voor mezelf ook. Hoewel m’n man me alleen maar aanmoedigt om mn ding te doen, voel ik me daar wel schuldig over en zit ik mezelf daar ook wel in de weg. De echte zorgjaren zijn in feite ook maar zo kort en daar wil ik ook wel graag en bewust voor kiezen en tegelijk speelt de schrik dat het daarna ook te laat is om nog ambities waar te maken…. Soit, Mt Fuji en Tokyo dus. Duim maar mee dat het niet te bewolkt is vandaag! Fijne dag allemaal! 🗻

Slaapwel iedereen 🌸

@Kaatjemama “ruggengraat hebben” en koppig volhouden is niet perse sterk. Sterk zijn is eerder als bamboe, dat buigt mee maar breekt niet. Dat zijn zo van die wijsheden die je meekrijgt na bijna 2 weken in Japan. 😁 🌸

Als het een troost mag wezen, ik weet ook nog helemaal niet hoe ik het voor juni ga aanpakken. Mei/mij was ons doel en daar zijn we bijna. 31 mei 16u ben ik terug thuis en speciaal voor jou en mij maak ik hier een plechtige belofte om tot 24u niet direct aan de zuip te gaan. First things first en daarna zien we verder. Zelf doen maar niet alleen. 🫂

Nu ik er een beetje verder over nadenk, denk ik wel dat mijn zus en ik hebben geprobeerd om onze moeder te sparen, omdat ze het al zo moeilijk had. Dit is wellicht een soort gat in mijn ontwikkeling geweest, de moedermoord. Wellicht vandaar dat het nu ook allemaal zo moeilijk is. Nu ze ouder wordt, komen de verhoudingen anders te liggen en dat is lastig om te aanvaarden voor haar ook.

Slaapwel voor jou @Mormel

@Mormel ja het gaat me ook eerder over het feit dat er niet aan de noden van m’n kind wordt tegemoet gekomen en dat alle (moeilijke) gevoelens en emoties moeten worden verdrongen/ dronken. 😢 Zo heb ik het vroeger ook aangeleerd gekregen en dat wil ik anders voor mijn dochter. Zij mag er helemaal zijn, net als wij.

@Mormel tussen goed en gevaarlijk zitten vele tinten grijs.

3x scheepsrecht maar jullie zijn zo wel (even) van me af. Deze dag was heftig. Begonnen met huilen en eindigen met huilen en tussendoor waren er (geen) beren. Ja, zo reizen doet toch wat met een mens hè, los van alle mooie plaatjes. Slaapwel allemaal. Bedankt voor jullie steun. 🙏

❤️‍🩹🫂 Ik vind jou lief en wijs. En ook wijs en lief. Dank om te delen. Het is heel pijnlijk maar je helpt mij hier ook mee. Echt. 🙏

Aanvulling na videobellen met mijn man: blijkbaar was mn moeder ook al ladderzat toen ze gisteren aankwamen en eigenlijk niet meer in staat om voor mn dochter te zorgen. Mn zus gaat dan ook meedrinken en dan kijken ze niet meer naar haar om. Al haar verdriet en gemis mag er dan niet zijn maar vrolijkheid moet. Echt heel erg dit en zo herkenbaar. Nooit meer zegt mijn man. Hoe verder? Ik weet het eigenlijk zelf ook echt niet. 😢 Slaaptheetje voor nu en dat toch proberen te doen. 😢

Koffer ingepakt. Terug op bed. Geen puf meer, zelfs niet om naar buiten te gaan voor avondeten. Had nog beef chips van gisteren. Dat is beef toch? That will do for now. ja @Etty dat heb ik idd ook al mogen ervaren. Vorig jaar, op cruise btw met haar en mn dochter in 1 kajuit, kwam uit het niets dat ik niet dankbaar genoeg was voor alles wat ze voor mij doet/ gedaan heeft (slachtoffer dus). A week in hell, I can promise you that en eigenlijk is het sindsdien zowat performance van mijn kant, voor de lieve vrede. Maar geloof wel dat m’n dochter er iets aan overgehouden heeft in relatie tot haar ook. Ik heb het willen uitpraten, maar dan echt, en dat is me tot hiertoe dus nog niet gelukt. Zwijgen en verder doen alsof, zo lijkt het te moeten. Maar dat valt me toch moeilijker en moeilijker en al zeker zonder alcohol. 😢 Een brief, ja, maar lijkt me heel moeilijk om op vruchtbare grond te vallen en wil het natuurlijk ook niet erger maken dan het nu al is. 😪