Pytje

Ik werd vanochtend wakker, stond op en dacht/voelde: "getver, weer een kater". Summum van grappigheid dit: ik had helemaal niet gedronken. Natuurlijk had ik niet gedronken, maar mijn lichaam (of mjin geest waarschijnlijk) denkt daar soms anders over. Die staat blijkbaar nog in standje "er valt iets te verwerken". En echt: zo'n moment is ook het summum van opluchting en trotsigheid; na het korte moment de bewustwording dat ik die kater helemaal niet heb en dat ik dus helemaal niet gedronken heb! Weer een nuchter weekend ingegaan!

Grimes, de allereerste keer dat ik niet dronk (dat is inmiddels bij een poging bijna drie jaar geleden) had ik het gevoel dat ik me letterlijk schrap moest zetten om niet naar de fles en het glas toe te worden getrokken. Er trad een soort bewustzijnsvernauwing op, die ik niet kan omschrijven, maar die heel onprettig voelde. Ik dacht: "als dit het is, dan wacht mij vanaf vandaag een heeeel zwaar leven". En nu het goede nieuws: ik heb het nooit meer zo zwaar gevonden als die ene avond! Ook niet toen ik er twee jaar later bewuster voor koos om niet meer te drinken. De ervaring van die ene avond had ik al in de pocket en ik was daardoor beter voorbereid. Wat ik er maar mee wil zeggen: die heb jij nu doorstaan. En je voelt je er vanochtend goed bij. Respect! En blijf gefocussed dit weekend!

Ja, denk ik ook. Ga ik jou FJ noemen, @Francoise

Casual Friday, BJ. Laat de wijsheid er maar uitstromen!

Af en toe zie ik in de verte een kleine glimp van het bevrijdende gevoel "ik hoef niet meer te drinken". Het wordt nog heel gemakkelijk weggedrukt door het monster dat roept "het mag niet, maar je wilt het eigenlijk zo graag". Maar toch ben ik blij dat ik weet dat deze vriendelijke boodschap ergens opduikt. En misschien steeds vaker zal opduiken. En wat zie ik toch veel alcohol om me heen. Vooral op de televisie. In zoveel programma's zie ik mensen zichzelf inschenken en het glas heffen. En ik maar denken dat al die mensen zeer verantwoord met alcohol weten om te gaan... En ik maar denken dat ik de enige ontspoorde ben die dat niet kon en kan... En ik maar denken dat ik toch ergens de boot gemist heb...Dat die anderen nooit dronken worden en precies weten wanneer genieten overgaat in teveel en dan ook stoppen natuurlijk. Datzelfde gevoel kan ik ook nog steeds hebben als ik iemand "genietend" aan een sigaret zie trekken; dat beeld komt helemaal niet overeen met de manier waarop ik voortdurend mezelf aan het volzuigen was met nicotine, bruine vingers en bruine tanden ontwikkelde en er een rooklucht uit al mijn poriën kwam. Waarom dicht ik anderen toch zoveel eigenschappen toe, die ik bij mezelf helemaal niet zie en herken? Maak ik dan een karikatuur van die anderen? Of van mezelf? Misschien moet ik maar eens gaan slapen. En morgen weer een nuchter weekend aanvangen! Dag 9. Ik ga alweer naar de dubbele cijfers.

En dat is wat je wilt toch? Meer van jezelf...altijd goed

Kop op Senna! Nieuwe deuren gaan open als je anderen dicht doet. Goed dat je naar de huisarts gaat. Maak het bespreekbaar!

Welkom Jos! Heb je net even "gelezen". Het is knap, dat je in een omgeving, zoals jij die beschrijft, de alcohol gaat laten staan. Wat ik ook lees is dat je je eigen alcoholgebruik wel heel afhankelijk stelt van wat jouw omgeving doet. Iedereen drinkt te veel en dan moet jij jezelf verontschuldigen voor het feit dat je even je eigen lichaam geen geweld aan wenst te doen... Het klinkt nogal bizar als ik het zo lees. Ik denk dat velen in jouw omgeving ook stiekum 's ochtends wakker worden met een gevoel van spijt en schaamte. Een reden dus om het wel bespreekbaar te maken. Je zult meer erkenning krijgen dan je denkt!

Waldemar, goed doorstaan! Steeds denken aan de ellende die begint na de eerste slok houdt mij meestal wel scherp. Je hebt dit tenslotte al zo vaak meegemaakt dat het niet moeilijk is om dit te visualiseren, toch?

Hoi Sensitief. Ben ook wel benieuwd om te horen wat hypnotherapie doet. Fijn als je er eens wat meer over vertelt.

Vertrouw er maar op dat je onderbewustzijn zich al de hele week voorbereidt op het weekend. Op vrijdag voel je je hartstikke sterk daardoor!

Rosee, je bent een kanjer! Ondanks al je trickers weersta je de alcohol. Je zit bijna op drie maanden volgens mij en als ik het goed begrijp gaan de scherpe kantjes er daarna steeds meer af. En de hoofdpijn ook, hoop ik voor je

Hallo Grimes. Welkom hier! Je hebt al veel goede adviezen gehad om de eerste weken door te komen. Minderen zal lastig worden de eerste tijd. Als dat een optie was, had had je niet al die maandagen met katers rondgelopen, zou ik denken. Je hebt het jezelf al vast heel vaak voorgenomen om het in het weekend wat rustiger aan te doen. Voorlopig de eerste niet nemen, zou ik dus zeggen. Na week 1, en in jouw geval na weekend 1, voel je je zo trots en prettig dat het tweede weekend al gemakkelijker wordt.... Dag voor dag en weekend voor weekend. Succes!

Bij mij staat de wijn ook in de kelder en de sterke drank in de kast. Ook voor mij is dat geen trigger. Ik registreer het, maar krijg op dat moment niet meer zin. Dat zit meer in associaties met momenten waarop drinken heel prettig was. Zoals jij het zegt, BJ: om de scherpe randjes van de dag af te halen. Overigens denk ik dat het heel moelijk wordt om ooit nog thuis een glaasje wijn te drinken als je jezelf bewust bent van het feit dat je nog steeds dit soort cravings kunt hebben. Veiliger is het dan idd om in een omgeving te doen waar er een grens aan zit...

Ik krijg er weer een beetje vertrouwen in. Ondanks dat het nog steeds een chaos is om mij heen en vaak ook in mijn hoofd, heb ik niet meer gedronken. Vandaag dag 5 van de nieuwe (en laatste) serie. Als ik nu aan alcohol denk zeg ik tegen mezelf: "het is geen optie". Het is een soort mantra aan het worden en het helpt me. Ik heb mezelf teveel geplaagd met "mischien..."

Senna, ik ben in de afgelopen maanden koploper in struikelen en weer opnieuw beginnen. 1 ding weet ik nu zeker: ik moet dit mezelf niet willen aandoen. De drank blijft zo een centrale rol in mijn leven spelen en het kost me heel veel energie om iedere keer weer opnieuw de afstand in te bouwen. Ja dus, ik weet dat ik nooit meer moet drinken. Zoals Francoise altijd zegt: de rem is echt kapot. Dus gewoon even een kwestie van iedere dag niet doen. Even voor mij heel belangrijk: de focus op al die andere dingen leggen die ook lekker, leuk, mooi en uitdagend zijn.

Bij mij was het "hoogtepunt" altijd de avond, Na een dag hard werken met een glas op de bank om mezelf te belonen. Doordrinken totdat ik in slaap viel. Meestal na een fles ongeveer. Ik probeer heel bewust het hoogtepunt van de dag naar de ochtend te verplaatsen (gevoelsmatig, want ik de praktijk ben ik natuurlijk dezelfde uren wakker). 's Ochtends een eind wandelen en rust nemen, even hier op het forum langs. Samen geeft het me een goede basis om de rest van de dag bewuster te beleven. En in de avond ben ik actiever dan ooit...

Zo moet dat!

Er komt hier van alles voorbij. Wat is/doet een flowmatje dan?

Interessante app, maar ik zou er alleen nog maar minder goed van gaan slapen denk ik...Zitten er ook slaapliedjes en teloefeningen in?

Het gaat weer beter. Ben weer opnieuw begonnen. Vandaag dag 2. In de afgelopen week heb ik meer dan ooit ervaren dat ik wel wat meer hulp kan gebruiken. Ik heb daarom binnenkort een intakegesprek voor een training mindfulness. Ik heb bij meerderen hier gelezen dat dit ondersteunend kan zijn en ben benieuwd wat ik kan verwachten. Dank voor jullie lieve berichten in de afgelopen week!

Goed zo Senna! opkrabbelen en opnieuw beginnen! Mijn ervaring is dat ik me bewuster ben van wat er gebeurt, als ik hier blijf schrijven. Ook als het fout gaat.

En daar wil ik nog even aan toevoegen dat ik heel veel aan je bijdragen heb gehad in de afgelopen maanden. Dank daarvoor!

Wat een mijlpaal @Amethist Fijn als je af en toe nog even langskomt, hoor!

Als ik mijn alcoholgebruik nu niet stopzet, ben ik over niet al te lange tijd weer terug bij af. En dat wil ik niet. Niet weer van voren af aan beginnen. Niet helemaal vergeten hoe prettig het is om niet te drinken. Ik voel me nu net zo zenuwachtig als een jaar geleden en een half jaar geleden toen ik besloot om op te houden. Zo raar.... ik heb inmiddels toch echt wel bewezen dat ik langere tijd zonder alcohol kan? Het voelt nu even alsof die tijd helemaal weggevaagd is. Ik blijf een enorme struikelaar als ik zo doorga en dat is niet wat ik wil. Ik heb vanochtend mijn man gevraagd om weer een periode geen alcohol te drinken in mijn buurt, Ik heb daar niet echt last van gehad in de afgelopen tijd, maar ik heb die ondersteuning nu even nodig, merk ik. Hij hoefde er geen seconde over na te denken. "Natuurlijk doe ik dat voor jou". Zo lief! Kan om alles janken vandaag...