Pytje

Bij een feestje of lekker etentje neem ik nog wel eens mijn eigen - alcoholvrije - bubbeltjeswijn mee. Dan geniet ik toch van iets feestelijks en het is ook duidelijk...

Jullie berichten over opnieuw gaan tellen zijn als oorwurmpjes naar binnen gekropen. Hoewel ik het er eerst niet mee eens was, hebben de argumenten mij toch langzaam in een ander spoor gezet. Dus vandaag dag 5 (na de uitglijder). De vastentijd begint, dus ik geloof dat er in heel Nederland goede voornemens zijn om een periode niet te drinken door de Ik Pas campagne. We gaan ons dus in goed gezelschap bevinden!

Dank je @Kohtje Ik heb er echt niet op deze manier naar gekeken, maar begin wel gevoelig te worden voor de argumenten. Je brengt het helder onder woorden in ieder geval. En als ik heel eerlijk ben, moet ik ook wel toegeven dat ik bezig ben de dagen te tellen waarop ik niet drink terwijl ik heel diep van binnen weet dat er altijd nog de hoop is dat ik ooit op een andere, meer sociale manier kan drinken. Kortom: ik heb niet voor 100% afscheid genomen van de alcohol. Dat maakt dus ook dat ik een uitglijder zie als onderdeel van een proces naar een andere omgang met alcohol. Dat laatste zit er natuurlijk helemaal niet in. Dat weet ik ook wel, maar ik zou het zo graag willen.... Het is niet alleen het stoppen met alcohol drinken, het is niet alleen het afscheid nemen van een gewoonte, maar het is - nog veel meer misschien - het afscheid nemen van een veilige situatie, het mezelf de ruimte laten om een situatie terug te draaien waarin er van alles aan het wankelen gaat. Dat laatste is het engste. Het besef dat er misschien geen terugkeer meer mogelijk is.

Ook met drank zou het niet altijd leuk zijn, toch? Je gaat goed, Rosée!

Lastig vind ik dit. Ik begrijp, geloof ik, wel de overwegingen om opnieuw te gaan tellen. Maar het komt absoluut niet tegemoet aan mijn eigen beleving. Het lijkt inderdaad, zoals BJ zegt, net alsof die 42 dagen voor de uitglijder er niet toe deden. Alsof die daarmee ook mislukt zijn. En dat doet tekort aan het totale proces, vind ik. Dus voorlopig blijf ik doortellen. Mocht het zo zijn, dat het sjoemelgedrag gaat veroorzaken, dan vind ik ook dat ik zo eerlijk naar mezelf moet zijn om toe te geven dat het toch anders moet. Bedankt allemaal voor de respons overigens!

Ja, we zijn er weer! Mede dankzij jullie op dit forum wist ik me weer snel te herpakken, heb de kater verwerkt en zit weer in het juiste spoor. Intussen op dag 43 (minus 1 dus:).

Welkom Gypsy. Hoe oud ben je (ongeveer) als ik vragen mag? Je beschrijft de alcohol als een soort medicijn voor je... Je lichaam zal het daar niet mee eens zijn ben ik bang. Er zijn vele andere wegen om je prettig te voelen. Ga op zoek!

Dank Francoise en Kruidenthee! Heel fijn jullie reacties. Ik voel me weer sterk!

Oeps, ik zit met een houten hoofd aan de tafel. En hoe komt dat? Ja, juist......drank. Hoe is het zo gekomen? Ongeveer als volgt: het was een drukke week en nogal chaotisch. Gisterenavond samen met man uit eten om even een rustmoment te hebben samen. We gingen naar een restaurant waar we vaker komen en waar ze mijn huidige alcoholvrije favoriete drank hebben. Maar................ die was op. Het sloeg me volledig uit het lood; hoe gek kun je zijn????? Maar ik hoorde mezelf letterlijk zeggen: nou, doe dan maar een rode wijn. Natuurlijk ging het niet helemaal buiten mezelf om, maar zo voelde het wel bijna. Thuis toen nog maar een fles opengetrokken natuurlijk. Met de redenering: het is nu toch al fout gegaan. Ik heb er twee dingen van geleerd: het eerste is dat het zo belangrijk is om je voortdurend bewust te blijven van de trickers. En niet alleen van de trickers, maar misschien nog meer van het feit dat er altijd onverwachtse situaties zijn en komen, die die trickers optrommelen. Grrr, altijd alert zijn dus! En het tweede is dat ik letterlijk een soort knopje voelde omgaan in mijn hoofd. Ik kan het moeilijk uitleggen, maar in een split second kreeg ik een heel prettig gevoel toen ik het glas wijn had besteld. En ik voelde dat in mijn hoofd. Tenminste dat leek zo.... Het had niets te maken met de wijn op zich, want ik had nog geen slok genomen. Pfff, vandaag weer met frisse moed aan een nieuwe alcoholvrije dag.

Wat goed Tessa dat je het carnaval overslaat, want dat is waarschijnlijk moeilijk feesten zonder alcohol (ik ben geen ervaringsdeskundige). Juist nu wens ik je extra veel succes dit weekend!

Ook bij mij is het al aardig "gewoon" aan het worden om niet te drinken. Het houdt me overdag niet meer bezig en 's avonds pak ik iets alcoholvrij alsof ik nooit anders heb gedaan. Het moeilijke moment wordt steeds korter. Vreemd vind ik wel dat ik alles drink alsof het alcohol is en dan bedoel ik dat ik het in dezelfde hoeveelheden doe. Er is een constant soort dorst naar het gevoel van een glas in de buurt, wat er ook in zit. Rare dingen, die hersenen.

Hoi Jason, je ouders en je vrienden hebben ook gezien dat je er hard voor knokt om niet uit de bocht te vliegen. Nu is het een keer gebeurd. Wees eerlijk, sta op en ga weer verder. Je hebt laten zien dat je het kunt! Heb je, naast dit forum, nog andere hulp?

Stop al die keren maar in een ballonnetje en stuur het heel ver weg.....Al die mensen om jou heen doen net zulke domme en rare dingen als jij, hoor! Er is nu een Rosee 2.0, die net als iedereen, af en toe struikelend, haar best blijft doen om er het beste van te maken! En dat doe je!

Och Senna! Wat zijn ze altijd erg .... die ochtenden nadat je gedronken hebt.... Probeer het ook te zien als een stap op je weg naar verbetering. Af en toe vallen hoort daar nou eenmaal bij. Vroeger dacht je er niet bij na en ging je gewoon door waarschijnlijk. Nu maar weer opstaan en doorgaan!

Ik zie het voor me, Kruidenthee. Sterker nog, ik zag het keer op keer bij de gang naar de glasbak. Dan dacht ik nog: dat kan toch niet van 1 week zijn, maar dat was het dan toch wel weer.... En Kohntje, je hebt helemaal gelijk. Dan kan ik natuurlijk ook zeggen: ik heb mijn hele leven al 15.000 borden havermout niet gegeten. Want ik heb nog nooit een bord havermout op eigenlijk....

Wauw Tessa! Weekend 2 overleefd. Zo knap. En ja, de moeilijke momentjes horen erbij. Maar een verslaving is daartegen afgezet een lang en veel groter moeilijk moment....

Ja, soms is het saai en en moeilijk om jezelf een beetje jofel te voelen in de avond. Maar bij mij is het, afgezet tegen het gevoel van schuld en schaamte in de ochtend, een peulenschilletje eigenlijk. Hoe is dat voor jou Rosee?

@Amethistwe kunnen er straks een vijver mee vullen! @Tessa1987 Het is de app Easy Quit Drinking..... Wat nou Easy?? Maar verder een fijne app!

Week 6 van start gegaan vandaag! Op mijn app zie ik dat ik vanaf het begin 176 glazen wijn heb laten staan. Wat zal mijn lever zich gelukkig voelen... In een artikel las ik deze week dat een Dry January ook in Engeland erg populair is. Maar, eigenlijk, zo vertelden de "deskundigen", is een maand niet genoeg om de gewoonte te doorbreken. Daar heb je 66 dagen voor nodig. Ja echt, het stond er. Ik vraag me af waarom dan 66 dagen en geen twee maanden. Helaas stond dat niet uitgelegd. Wel dat een half jaar nog beter is. Dat snap ik dan wel weer. Voor mij zal een heel leven nog beter zijn waarschijnlijk. Dus voorlopig begin ik maar aan een Dry February!

Ja, de craving is een soort jeuk. Vooral niet krabben, dan verdwijnt het het snelst. Beterschap BJ!

Zet hem op, Rosee. Weekend 2!

Succes in je 2e weekend, Tessa!

Ook ik dacht jaren geleden: dit win ik nooit van mezelf. Ik voelde me alsmaar verder wegglijden in zelfvernietigend gedrag (in mijn geval ook roken en drinken) en ik kreeg het niet voor elkaar om aan die vicieuze cirkel te ontsnappen. IK herken het het gevoel van hoop dat er een "oplossing van buiten" komt. Niet dus....Als ik nu terugkijk zie ik dat ik het allemaal achter me begin te laten. Van het roken ben ik uiteindelijk afgekomen door het gebruik van een pilletje en van het drinken ben ik steeds meer aan het afkomen door het doorbreken van de gewoonte. Het kan!

Gewoon de griepgolf dus..... Gek toch dat het leven gewoon doorgaat als je niet meer drinkt