Pytje

@Captcha, welkom! Een paar grote stappen heb je al gezet. Nu steeds een dagje verder. Succes!

Goed bezig, BJ. Vroeger (jawel, in die termen kunnen we al spreken) ging de maaltijd met name om de drank die daarbij genuttigd kon worden. Ik merk dat de aandacht zich langzaam verplaatst naar het eten zelf. Dat ik me daar dan weer op kan verheugen. Heb jij dat ook? Klus ze en geniet van je bbq

Bam @Rosee, drie maanden!! Dat smaakt naar meer...En dan bedoel ik naar meer alcoholvrije dagen natuurlijk. Voor nu: dank voor je aanwezigheid in de eerste drie maanden. Voor het delen en voor je bemoedigende woorden op andersmans draadje. Ik zou ze niet willen missen, hoor!

Nu het niet drinken zo goed gaat - ik ben nog steeds heel tevreden met mijn alcoholvrije bubbeltjes en af en toe een Radlertje - ga ik vanaf vandaag het grenzeloze snaaien in de avond maar eens aanpakken. Nooit iets om gegeven, maar ineens vind ik vanilleijs met slagroom heeeeel erg lekker. En eet ik dat dus iedere avond. En nootjes, heel veel nootjes. Het vervelende ervan is dat ik precies weet waar ik mijzelf ś avonds blij mee kan maken en dan moet dat ook in huis zijn. En...hoppa ..... nieuwe dwangmatigheid is geboren. Mijn partner ziet het met verwondering aan.... en ikzelf eigenijk ook wel.

@Sensitief, goed dat je het weer oppakt! Sterkte met alles. En, zoals @bumperjim altijd fijntjes opmerkt,: je moet juist nu nuchter blijven, anders heeft de omgeving niks aan je als ze het moeilijk hebben!

Hallo Roos, ook van mij nog welkom geheten! Je zult niets verliezen en alles winnen

Das ook een mooie metafoor @bumperjim, maar het is waar wat @kruidenthee67 zegt. In het begin moest ik heel erg bij mezelf blijven en goed inschatten wat ik wel en niet aankon. Deed ik dat niet, dan kwam de trek opzetten...

@Rosee en @IJsvogel, de eerste keer is onwennig, maar ik vond het wel een prettige kennismaking. Het prettigste vind ik momenteel dat het de verandering onderstreept waar ik mee bezig ben. Mooi gezegd, Rosee, dat dat iets magisch heeft. Het woord "transformatie" komt steeds bij mij op.

Vanavond ga ik beginnen met mijn mindfulnesstraining. Vanochtend bij de huisarts geweest omdat ik mijn antidepressiva aan het afbouwen ben. Ik heb het vaker geprobeerd, maar het gaat nu beter dan voorheen. Dit komt enerzijds doordat ik het veel langzamer doe en anderzijds natuurlijk doordat ik geen alcohol drink. Voor het eerst ook mijn afhankelijkheid van middelen bespreekbaar gemaakt. Ben er een beetje confuus van. Nog nooit eerder in mijn leven heb ik zo sterk het gevoel gehad dat ik met een onomkeerbare verandering bezig ben. Voel me erg naakt nog daarin. Nu ik het allemaal gezegd heb vraag ik me even af of ik het wel red om te leven zonder alle "hulpmiddelen".

@kruidenthee67, sterkte met alles. Geen fijne tijd..Maar je groeit wel weer lees ik. Ergens naar toe. Neem je tijd en bewandel, zoals je anderen adviseert, je eigen pad

@kruidenthee67, ik snap het. Bedankt voor je verhaal

En punt 3 en 4 en 5

Buiten dit forum kom ik ze wel eens tegen

@kruidenthee67, wat bedoel je met dat voor jou toch de mogelijkheid open bleef?

Ik ben een niet-roker en een niet-drinker, maar blijf natuurlijk altijd verslavingsgevoelig. Zet mij een paar dagen in een casino en ik ben om hoor! Overigens ga ik vanaf as donderdag een mindfulness-traject in. Ik begin er steeds meer achter te komen dat het bij mij altijd "alles" of "niets" is, nooit eens "met mate". Dat geldt voor werk, hobby's en dus alles waar ik me mee kan verdoven. Eigenlijk heb ik nooit zo naar het totaal hiervan gekeken. Hoop dat nu te gaan doen. Ik denk dat die mateloosheid in alles voor iedereen herkenbaar is op dit forum...

Welkom Nietsmee. Heel veel succes op je ADB-pad!

Vandaag ben ik, na mijn uitgijders, weer vier weken onderweg. Het voelt nu anders. Eigenlijk interessereert het aantal weken me niet eens zo. Omdat ik diep van binnen weet dat het een oneindig aantal gaat worden, waarbij het belang van tellen steeds minder zal worden. Voor het eerst in een jaar, dat ik er mee bezig ben om te stoppen, kan ik zeggen "ik ben een niet-drinker", zoals ik na verloop van tijd ook hardop durfde zeggen "ik ben een niet-roker". Ik blijf wel tellen en het bijhouden op mijn Quit-drinking app, omdat het een goede stok achter de deur is en ik niet meer opnieuw wil gaan tellen als het toch weer eens moeilijker wordt. Nu voel ik me oersterk in ieder geval!!

@Quinn, heb je al wel eens ervaren hoe het is als de depressie uiteindelijk wegtrekt? Zijn er geen medicijnen die je daar ondertussen bij kunnen ondersteunen? Kortom, kun je omzetten in een soort tijdspad, zodat je weet dat het eindig is als je stopt?

@Rosee, bijna drie maanden. Ben benieuwd hoe je er nu in staat. Heb je al een idee hoe je het erna gaat aanpakken?

Ik herken dat wel Nina. Ik ervaar het leven nu ook als lichter, ondanks de soms zware momenten van de cravings. Lag vanochtend nog in bed te denken hoe vaak ik door ben gezakt, het 's ochtends licht heb zien worden omdat er "zulke goede gesprekken werden gevoerd" Niet dus, dat wist ik meestal de volgende dag al wel weer. Met een dronken kop zeg je echt geen dingen, die iets toevoegen. Nu sta ik op als het licht wordt en maak een wandeling. Letterlijk meer licht dus ook...

fijne dag, Nina! Week 2 begint goed!

Groots en meeslepend willen leven... herkenbaar! Hoe komen we toch aan dat idee? is het omdat grote kunstenaars ons dat voor hebben gedaan? Omdat we meer lef hebben als we drinken? Creatiever zijn? Aantrekkelijker denken te zijn? Misschien onzekerheid over wie we zeker niet willen zijn wegnemen? Want...hoe kun je nu groots en meeslepend zijn als je je lijf en brein eerst verdoofd hebt met middelen? Rare mensen zijn we toch

Even bewerkt, want ik plaatste per ongeluk een oud bericht.... Maar BJ, ik denk dat we ons allemaal schrap zetten vandaag. Tenminste ik wel. Stoelen naar buiten, zon op het gezicht, benen omhoog en dan.... Neee dus, dan geen glaasje erbij. Gelukkig begin ik alcoholvrij bier net op tijd een beetje lekker te vinden... En de zon is even heerlijk als vorig jaar. Toitoi!!

Goedemorgen @Nina. De vermoeidheid en hoofdpijn de eerste tijd is heel herkenbaar. Had ik ook. Ik denk dat je het gewoon moet laten bestaan. Het woord "verduren" komt dan altijd in me op. Het loslaten van een oud patroon gaat nu éénmaal niet zonder lichamelijke en geestelijke reacties. Bij mij is er in de loop van de tijd heel langzaam een nieuw patroon voor in de plaats gekomen; kwam ik vroeger niet in bed omdat ik er per se nog ééntje wilde drinken en kwam ik er 's ochtends niet uit doordat ik brak was. Nu lig ik er vroeg in (oh, wat gezellig) en sta ik 's ochtends vroeg op en begin gelijk aan de dag. Ben veel actiever in de ochtend.

@bumperjim, Rosée is me net voor, maar volgens mij speel jij met vuur. Je weet het mooi te verpakken door iedere keer te melden dat je erachter komt dat het toch niet smaakt en dat het toch niks voorstelt, maar intussen stap je ook iedere keer in dezelfde valkuil. Is helemaal aan jou hoor of je dat wilt of niet, maar over de hele lijn zie ik toch een verschuiving naar het steeds iets minder loslaten van de alcohol.