Pytje

@Nina, het eerste weekend is inderdaad een mijlpaal. Ik zag er tegenop, maar het viel best mee toen het eenmaal was aangebroken. Keep going

Jazeker! Heb er vandaag iets over op mijn eigen draadje geschreven. Het is vallen en opstaan, maar op den duur blijf je staan hoor!

Ja, blijven vasthouden is moeilijk. Voor mij ook. Wat mij echt helpt is toch op dit forum blijven komen, ook al gaat het soms minder of zelfs fout. Het is mij een paar keer gebeurd, maar ik kon mezelf weer herpakken door er hier over te schrijven en reacties te krijgen.

Dank jullie weer voor alle reacties. @Rosee, heel goed over nadenken inderdaad.... Maar ieder mens is anders en voor mij blijkt dit uiteindelijk de gemakkelijkste weg. Afstand creeeren tussen mij en drank. Zoveel mogelijk! Ik ga je graag volgen als je de drie maanden voorbij bent. @Francoise, nooit meer klinkt inderdaad heftig, maar iedere dag vliegt het me toch een beetje minder aan. En ja, we gaan samen verder op het pad. Ik was nooit zover gekomen zonder dit Forum, zonder andermans verhalen, zonder reacties op mijn verhalen, zonder iedere dag een momentje aandacht voor mijn eigen proces.

Het gaat echt iedere dag een beetje beter. Ik heb nu al steeds vaker een dag dat ik niet zo zeer bezig ben met het drinken van een alternatief voor alcohol, maar gewoon met een glaasje tomatensap of rivella. Ik mis de alcohol dan niet en bedenk me op zo'n dag niet dat het ooit anders is geweest. Dan voel ik me zo sterk! Ik weet dat er ook nog moeilijkere dagen zijn, maar die zullen steeds minder worden. Eigenlijk zijn de goede dagen pas gekomen toen ik eindelijk tot in het diepst van mijn tenen had gevoeld dat af en toe drinken of een beetje drinken of na een periode van onthouding drinken en alle alternatieven niet voor mij waren weggelegd. Zo gaat dat dus....

Goeiemorgen Nina, ik had je nog niet welkom geheten. Doe dat bij deze. Je klinkt heel gemotiveerd, dus dat wordt een blijverdje denk ik! Succes!

@bumperjim, neem je lichaam en jezelf serieus! Een dagje niet naar je werk lost dit niet op. Je hebt vannacht ervaren hoe dicht je bij het gebruik van alcohol zit als je stress voelt. Wordt dit de oplossing? Zoals je zelf vaak hebt gezegd heb je in het verleden de stress weggedronken. Logisch dat je nu op een punt bent waarop je de overbelasting in de ogen moet kijken. Geef jezelf eerst wat ruimte. Werk kan ook weer leuk worden als je er wat afstand van hebt genomen....Dus, nogmaals, 1 dag lost dit niet op. Toitoi vandaag

Ik zeg toch vaak gewoon dat ik vind dat drinken te normaal en te veel voor mij geworden was. Juist in een omgeving waar iedereen drinkt moet dat toch bekend voorkomen lijkt mij zo... Waarom toch altijd die schaamte??

Dt weet ik niet, Quinn, je hebt iedere dag de keuze om een nieuw begin te maken. Je verleden is ballast. Een ballast die je zelf vaak veel gewichtiger maakt dan hij is...

Welkom AIJo. Het is inderdaad, zoals je zelf ook al zegt, je eigen proces. Ik wil je iets vertellen over mij en mijn partner. Ook wij waren partners in crime. Jarenlang. We hebben vaker geprobeerd om samen te stoppen of te minderen. Daarbij moet ik wel zeggen dat ik net wat meer gevoelig voor verslaving ben dan hij. Hij is meer van het Bourgondische slag, die echt geen gelegenheid voorbij zal laten gaan om gezellig te drinken. Ik was meer een "in m'n eentje drinker". Een jaar geleden ben ik begonnen om er zelf iets aan te doen. Juist de keuze gemaakt om het alleen te doen, omdat partners in crime elkaar ook heel gemakkelijk kunnen overhalen om er toch weer ééntje te nemen. Met tussenpozen gaat het met mij steeds beter. Mijn partner drinkt nog wel gewoon (en vaak nog wat te veel). Ik heb wel geprobeerd om het bespreekbaar te houden. Om hem te vertellen over mijn proces. En ik heb hem gevraagd om rekening te houden met het feit dat ik het (nog) moeilijk vind als hij rode wijn drinkt (want dat was mijn favoriet). Hij doet dat dus niet thuis. In het begin was ik ook wel eens bang dat het ons uit elkaar zou drijven. Ik ben wel veranderd (heb een korter lontje volgens manlief en dat is ook wel zo), maar dat is niet gebeurd. Hij heeft respect gekregen voor mijn proces merk ik. Is heel langzamerhand zelf toch ook wat bewuster tegen zijn alcoholgebruik gaan aankijken. Aan de andere kant probeer ik hem zo veel mogelijk vrij te laten in wat hij doet, ook al zie ik nu beter dan voorheen hoe slecht we bezig waren. Maar ik heb daaruit geleerd: probeer je eigen proces een ander niet op te dringen, maar blijf wel in communicatie erover. Succes!!

Goehoed!!

@Ajna, precies zoals het bij mij ook ging... netjes en gepast in restaurant en op feestjes en dan thuis nog een fles open om de echte trek te verdrijven....

Och @Rosee, wat klinkt dat diep uit je tenen! Je schrijft wel "relativeren maar", maar lukt je dat ook genoeg?

@Rosee, jij gaat ook nog steeds hartstikke goed, toch?

@kruidenthee67, ik vraag tegenwoordig gewoon wat er alcoholvrij is. En gisteren was dat tot mijn verrassing een alcoholvrije bubbeltjeswijn (eigenlijk een soort spa rood, maar dan met een smaakje en in een feestelijk glas). Doe ik thuis ook vaak. Ik ben niet zo'n theedrinker en veel andere dingen vind ik te zoet. En ik denk maar zo: als meerdere mensen zouden vragen wat er alcoholvrij is wordt er op den duur misschien ook meer aandacht aan besteed. Want waarom wel 1000 smaken wijn, die bij iedere gang een aparte smaaksensatie moeten geven en niet iets passends waar toevallig geen alcohol in zit? Ik denk echt wel dat dat er ooit nog van gaat komen hoor!

Gisterenavond de hele avond aan tafel gezeten in een bijzonder restaurant. Bij iedere gang een klein glaasje passende wijn. Genieten en niet de hoeveelheid was het motto, Gelukkig was er een alcoholvrij alternatief. Toch voel ik steeds letterlijk iets gebeuren in mijn hoofd als ik een glas rode wijn zie. Ik probeerde het op de terugweg aan mijn man uit te leggen. Alsof er een deurtje opengaat ergens tussen die hersenen. Het gaat gelukkig wel vrij snel dicht. Mijn motto is dan ook om niet teveel om me heen te kijken, anders wordt het een klapdeurtje:) Aan de andere kant: iedere dag, waarop ik nu niet drink, ervaar ik als een verlenging van de afstand tussen mij en alcohol. Dat gaat echt goed. Maar, man, man, wat realiseer ik me ook vaak dat ik veel afhankelijker was geworden dan dat ik heel lange tijd heb gedacht. Wat is het een thema geworden in mijn leven. Sterker nog: hoe kunnen al die andere mensen in dat restaurant gewoon van een glas genieten, zonder dat het een thema voor hen is. Of zie dat door een te roze bril. Denk het wel.....

Hoi @Quinn, ik ken je nog niet, maar ga je graag volgen. Ik ga geen 78 pagina's teruglezen, maar gewoon doen alsof dit de eerste dag van de de rest van je leven is

Hoi @IJsvogel, fijn om te lezen dat het nog steeds goet gaat, hoewel je je moeilijke momenten hebt. Top! Ik probeer toch zoveel mogelijk de ontmoetingsmomenten met anderen in stand te houden, ook al drink ik niet. Ik was noot zo'n hele grote drinker in gezelschap, dus dat scheel misschien.... Wel vind ik het prettig dat ik de hele avond fris kan uitzitten en gewoon moe ben als ik in bed rol, niet alcohol-verdoofd. Fijne en droge paasdagen!

Tsjakkaa, vandaag weer twee weken erop zitten. Deze week bijna iedere avond een bijeenkomst waar gedronken wordt: ik heb er geen moeite mee. Alleen af en toe als ik een glaasje rode wijn langs zie schuiven... dat is nog een beetje mijn Achilleshiel. Maar ik ervaar het over het algemeen als een mogelijkheid om juist sterker te worden in mijn overtuiging dat het drinken ervan voor mij nooit meer een optie zal zijn.

Zo doen we dat @Sensitief!

Hoi Sandro. Ik zou je bijdragen ook gaan missen. Je klinkt altijd heel krachtig en ik zou ook nog graag even weten wat goed is. Voel je je sterk genoeg? Ben je de drank "ontgroeid"? Heb je er vertrouwen in dat dat zo blijft?

Heeft het je iets opgeleverd @Jos1981, die - 1 dag?

@Kohtje en @kruidenthee67, zolang jullie nog maar niet denken dat het door de alcohol komt, maakt het niet uit hoor

Even terug van het draadje van @Ajna naar mijn eigen draadje. Ik realiseerde me door het gesprek daarop (over het wel of niet of af en toe drinken van alcohol) dat juist het lezen over die grote verschillen tussen mensen en hun afkickprocessen mij steeds meer leert over mijzelf. Dat het mij niet gaat lukken om (zoals @bumperjim) de alcoholmythe door te prikken, dat ik ook in de afgelopen jaren vaak heb gedacht dat af en toe (zoals @Francoise) er wel in zou kunnen zitten.... ik heb er mee geëxperimenteerd, ben vaak gestruikeld, maar kom tot de conclusie dat het voor mij allemaal niet werkt: het is alles of niets bij mij. En hoe groter de afstand tot alchohol wordt, hoe beter het is voor mij. Het is een afscheid voor altijd. Die werkelijkheid begint steeds meer tot me door te dringen. Gelukkig wordt het daardoor op een bepaalde manier ook gemakkelijker omdat de strijd tussen wel of niet of een beetje ook ophoudt. Dat geeft ruimte voor opbouwende kracht.

Dank je @Sensitief