Spud

Ik denk dat ik ook wel vooral mijn leven op de overleef modus leef omdat ik nogal moeite heb met autoriteit maar ook heel vaak dingen soms heel anders interpreteer dan de gros van de mensen. En ik gewoon heel graag praat over zaken die het liefst vermeden worden omdat ik dan niet de enige ben die zich onzeker voelt. Omdat het voor iedereen onzeker voelt en wellicht dan meer diepgang geeft dan een gesprek over de politiek ofzo. Naast het overleven, wat voor mij soort van inhoud proberen in de pas te lopen en zijn wat de maatschappij van mij vraagt, namelijk geen alcoholverslaafde (wat ik altijd en eeuwig zal blijven ongeacht of ik nooit meer een druppel drink of wel) beleef ik ook altijd heel veel levensgeluk momenten dus jep dan is het lastig om daarnaast bezig te zijn met je nalatenschap. Oprecht haat ik dat ook. Maar toch voel ik me gedwongen om daar alvast over na te denken. Omdat ik het ook meegemaakt heb dat dierbaren van mij het niet zo goed geregeld hadden en daardoor de nabestaanden nu in conflict zitten met elkaar. En dat vind ik zo een energie verspilling omdat ze dan niet tot rouw toekomen. Zodoende dat ik het geregeld wil hebben, maar wat ik hiermee ontdek is dat het praktisch onmogelijk is. Omdat ik geen glazenbol heb waarin ik mijn toekomst kan zien dus met heel veel scenario`s rekening mag houden. En dat zou ik er graag over willen delen en over kunnen praten. Want ondanks dat ik nu denk dat ik enigszins goed geregeld heb voor mijn nabestaanden door me beschikbaar te stellen voor de medische wetenschap. Mag ik nog steeds iemand vragen en met de zware taak belasten om aanspreekpunt te zijn voor mij als ik dat zelf niet kan. Die alle instanties verwittigd en dat hallogram verstuurd. En dat vind ik wel een lastige omdat ik niemand die ik ken daarmee zou willen belasten. Het stomme is alleen dat is wel nodig, want anders weet niemand niks. En is het werk eigenlijk voor niks wat ik al wel geregeld heb. De maatschappij staat open voor leven en overleven maar gerust kunnen sterven is nog vrij lastig. Grapje natuurlijk, maar als ik dat kan ga ik gewoon proberen om opnieuw geboren te worden als ik gestorven ben, want dat is veel simpeler.

Niet schrikken van wat ik nu ga schrijven, ik ga gewoon een moeilijk punt aanhalen, namelijk over de dood spreken. En alvast je uitvaart goed geregeld te hebben voordat je doodgaat. En verder geniet ik gewoon van het leven, maar wil wel wat zaken alvast geregeld hebben, omdat ik me aangesproken voel op mijn verantwoordelijkheden omdat ik er vanuit ging dat ik met of zonder uitvaartverzekering toch wel opgeruimd zou worden. Omdat ik anders zou gaan stinken. Maar jammer maar helaas zo werkt dat niet. Dus ik als meisje eigenwijsje, moest een oplossing zoeken om zonder een uitvaart verzekering mijn eigen uitvaart te kunnen regelen. Dat is bijna niet te doen. Je krijgt de prijzen niet te horen, maar ook mijn wensen waren blijkbaar nogal uitzonderlijk. Als het dan toch mijn laatste feestje gaat zijn, wil ik niet dat mijn nabestaande voor een ceremonie naar een bepaalde locatie moeten komen waarbij mijn uitvaart gearrangeerd wordt, door noem wel de uitvaart organisatie. Ik vind het heel belangrijk dat mijn nabestaanden weten waarom ik niks meer zeg maar ze hoeven niet naar een ceremonie te komen. Het lijkt me zo mooi dat als ze er behoefte aan hebben, zelf een ceremonie kunnen houden in hun veilige thuis. Want ik hoor en zie toch niks meer. Maar dat kan of mag niet, dus ik mocht iets anders verzinnen. Dus ik heb me ter beschikking gesteld voor de medische wetenschap. Ik had nooit gedacht dat ik daarvoor zou kiezen maar het past wel bij mijn laaste wens, namelijk dat mijn nabestaanden geen afscheid van mijn stoffelijke overschot kunnen nemen maar ook geen ruzie erover meer kunnen maken. Iedereen mag zijn rouw zelf doen op zijn of haar eigen manier. Ik heb me vandaag aangemeld en het was raar. Want toen kreeg ik nog meer vragen over wat er met mijn lichaam dan mocht gebeuren. Ik hoopte eigenlijk dat het met het afvragen gewoon klaar was. En dat punt schrijf ik hier gewoon even van me af. Omdat ik heel veel geloven gehoord heb, maar nu gewoon netjes opgeruimd wil worden en het zo goed mogelijk wil doen voor mijn nabestaanden en voor mezelf. Dat er geen uitvaart komt, vind ik duidelijk. Dat ik een hologram maak met meer uitleg ook maar dan vind ik het eigenlijk wel voldoende als ik als medisch afval vernietigd wordt omdat ik er toch niet meer in zit. Maar zo luchtig erover denken, wekt opnieuw achterdocht op dus het is vrij lastig om je eigen uitvaart nu al geregeld te willen hebben. Jammer!

Hihi, ik kan energieloos koffie zetten nu, thanks to Maya! Maar gisteren was mijn eten verbrand, dus ik kan nog wel wat tips gebruiken om op een hout brandende barbecue eten te verwarmen. Want alles was verbrand, zelfs wat in blik zat. En verder stierf er een dierbare van mij en ik ga deze na apen met haar hologram, want ik was niet uitgenodigd bij uitvaart omdat deze er domweg niet was. Maar voor mij was het bijzonder, omdat ik toen een eigen ceremonie ging houden die mooi was. Dus ik wil dat wat dat zij voor elkaar gekregen heeft qua rouw ook doen. Herhalen

Schijnt nog best behoorlijk ingewikkeld te zijn. Wel grappig dan dat er toen met die meeting mensen waren die ermee wisten te werken. Het leuke van alles is dat die dag toen iedereen een rol had en dus dat niemand zich echt uitgesloten hoefde te voelen. Dat denk ik dan, maar dat denk ik. Jammer dat het na zulke meetings, waar je een echte indruk van elkaar krijgt De spanning zo hoog oploopt zodat je recht tegenover elkaar kan komen te staan. Ik heb er in ieder geval geen spijt van dat ik naar meetings ben gegaan. Mijn eerste was heel raar, deze vond plaats op de veilige plek van tactus. Maar blijkbaar hadden ze een locatie uitgezocht die hetzelfde noemde als onze meeting en daar belande ik. Gelukkig had ik contact met iemand want anders had ik gedacht dat ik buitengesloten was en genept. Jep ik word nogal snel wantrouwig als dingen niet kloppen. Maar ook daar was het leuk, ik weet nog dat iemand maskers had gemaakt van onze avatars we deze op de website durfde te plaatsen. Ook dat was heel bijzonder en speciaal.

Thanks Maja!

Oké, ik heb een naam gevonden het noemt een cafétieren, is hier een koffie liefhebber die de werking van zo een ding kent?

Oh huawei gaat niet met windows. Het is een kannetje met een stokje en daar zit een filter aan en dat moet je door het water drukken. Mijn vraag is, waar doe ik de koffie korrels? Op de bodem onder dat filter of juist boven dat filter? Of doe ik er eerst water in en dan de koffie erin? Ik snap er geen snars van. Maar ik weet wel dat we toen met de meeting wel koffie hebben kunnen drinken en dat was al leuk op zich.

Grappig @Woman en @Wendy75 dat jullie ook zo bezig zijn. Ik heb geen zonnepanelen want ik woon in een bos. Maar als ik ze wel gehad had had ik daar ook wel mee gesjoemeld hoor! Ik sjoemel met gasflessen. (misschien is dat ook een idee voor jou Woman?) Ik heb een gaskachel aangeschaft die op groene gasflessen werkt.(schijnt milieuvriendelijker te zijn dan ander gas maar daar ben ik nog niet helemaal van overtuigd) Daar zijn ik en de katten de winter mee doorgekomen. De kachel koste 119 euro en verwarmt ruimtes tot 40m2 net niet voldoende voor mijn huiskamer die 80m2 is maar is wel voldoende om bij echt heel harde kou een temperatuur te halen van 18 graden. En zo een gasfles, is in verhouding wel duur en toch altijd 15 kilo gewicht kunnen tillen. Lijkt me dus niet handig als je 10 hoog in een appartement woont en geen lift hebt. Maar toch, hier kost zo een fles nu 31,70, het systeem werkt met statiegeld en dat maakt het duur op dit moment. Omdat het statiegeld nu op 20 euro staat. 5 jaar geleden was dat nog 5 euro. Maar dat is maar een eenmalige uitgave daarna betaal je gewoon voor wat de gasprijs dan is omdat je dan je gasfles omwisselt. Persoonlijk zie ik het als een investering voor de toekomst. Als ik in de toekomst geld nodig heb, lever ik mijn gasflessen gewoon in en krijg er 20 euro voor terug, ook de flessen waar ik maar 5 euro voor betaald heb. Winst voor mij dus, ondanks mijn recalcitrante geest Ik blijf het gewoon heel leuk vinden, omdat het soms mijn tuin opruimt (koken op hout ruimt de tuin op) Mezelf testen of ik zonder comfort kan dat kan ik dus. En de uitdaging wat ik nog meer kan? Zo had ik van dit weekend de was weer gedaan en de droge was paste niet echt in mijn klerenkast. En toen vroeg ik me af hoeveel kleren heb je eigenlijk nodig? En dan hoor ik bij vroege vogels toevallig, een uitdaging om een jaar geen kleding meer te kopen. En ik vind het een leuke uitdaging dus ik ga dat doen. Maar dan heb ik nog wel een vraag.... Ga even een foto plaatsen want ik weet niet hoe dit ding noemt. Graag hoor ik de handleiding ervan want dan kan ik ook energie zuinig koffie zetten.

Ik mis Bob zijn vakantiefoto´s, was leuk om bij dag te dromen. Maar enfin, het is me een dag gelukt om stroom gebruik zo te verlagen dat ik alleen nog maar de vriezer gebruik. En ik zag gelijk verschil in wat ik ging terugkrijgen. Ik ga al heel veel terug krijgen daarom bestookt mijn stroommaatschappij me ook met mails of ik mijn voorschot niet wil verlagen. Maar dat doe ik niet omdat dat mijn spaarpot is. En ik liever terug krijg dan bij moet betalen. Maar dit was wel even heftig om te doen. Ik was geïnspireerd door de vraag dat we ooit tussen 16 uur en 21 uur minder moesten doen met stroom omdat de energie maatschappijen het niet aankonden. Ja, sorry maar helaas vind ik het dan leuk om de uiterste uit te zoeken. Dus vandaag tussen 16 uur en 19 uur heb ik behalve mijn diepvriezer geen enkele stroom meer afgenomen. En wat gebeurde er met mijn digitale meter? Deze gaf de prognose dat ik 200 euro meer terug ga krijgen op mijn afrekening dan de dag ervoor. Het loont dus wel! En eigenlijk was het helemaal niet zo moeilijk. Ik heb alleen een beetje advies nodig van mensen die met mij op een meeting waren, waarbij ik een brander bij had een fluitketel en een koffiemaker. Mijn vraag is, hoe maak je koffie met die koffiemaker? Want de fluitketel doet het nog, dus ik heb deze ochtend lekker koffie kunnen drinken met wat van mijn gasvuur en mijn fluitketel en een keer niet de waterkoker aangezet. Het was allemaal niet zo moeilijk ofzo, al heb ik een beetje vals gespeeld want ik was 8 uur van huis, maar ik heb mijn ochtend koffie wel zonder stroom gedronken. En toen de hele dag geen stroom en toen ik thuis kwam liet ik ook alle stekkers eruit. Ik heb mijn eten opgewarmd op de barbecue. Een beetje onhandig dat wel maar wat ik nu bereikt heb wel grappig. En daarna ben ik gaan lezen. En dat ging totdat het donker werd, maar toen was het bijna 21 uur dus toen heb ik het opgelost met mijn oplaadbare lampjes. Ik vind het gewoon heel grappig! En ik heb zin om het morgen te overtreffen. Gewoon omdat ik nu weet dat ik het kan. Maar ja morgen regen voorspeld, dus mijn houtjes voor de barbecue kan morgen beter alvast beterstellen want anders wordt het lastig om vuur te maken. Naast dat ik graag ooit eens in Noorwegen zou willen belanden, survival ik nog wat rond op de plek die mijn thuis noemt.

Best wel grappig! Ik ging vandaag werken bij mijn klant van 86 jaar oud alweer en hij vroeg me om me te helpen. Nou ja ik was van plan nu het lente aan het worden is, ik als ik tijd over had de ramen te doen. Hij stelde voor om het meteen te doen zodat hij mij kon helpen. En tijdens dat doen, besprak hij onze samenwerking en stelde voor om er een bedrijfje van te maken omdat we heel erg op elkaar ingespeeld zijn. En dat vind ik het grappige eraan, dat krijg ik vaker terug als feedback van oudere klanten dat we teamwork doen omdat ik me laat helpen. En het meest grappige daarvan is, dat ik de mensen beter leer kennen en plezier met ze maak. En mijn werk me verschillende cursussen aanbied om beter met oudere mensen om te gaan, en ik kan zelfs een coach krijgen die mij zou kunnen helpen met mijn uren beter te kunnen indelen zodat ik al het werk kan doen. Mijn probleem is alleen, ondanks het koffie drinken en babbelen nog altijd te vroeg klaar ben inclusief alle extra dingen en het sociale gebeuren. En volgens mij heb ik ook geen begeleiding nodig om met mensen om te gaan. Het klikt of het klikt niet en elke nieuwe klant vind me in het begin raar. Kortom, het was weer een leuke werkdag, al had ik er deze ochtend geen zin aan om aan te beginnen. Het was gezellig met de eerste klant en nog gezelliger bij de laatste klant wat afsloot met een deca koffie en zelfgemaakt gebak. De afgelopen keren waren het wafels dus ik heb hem gevraagd mag dit soort snoeperijen nu altijd verwachten als ik kom? Blijkbaar is dat zo. Hij vind het namelijk heel fijn om met mij te babbelen. Die man is niet eenzaam hoor, maar was leuk te horen.

@Bob, weet jij toevallig waarom ze sommige huizen in uitzonderlijke kleuren schilderen?

Ik heb ook de diagnose te hoge suiker gehad en ben daardoor naar een diëtist gegaan omdat ik niet zoveel snoep en veel beweeg dus niet zo goed wist wat ik nog wel kon eten? Daar heb ik geleerd dat inderdaad zetmeel ook veel suikers bevatten. Ik eet nu zilvervlies rijst, volkoren pasta en brood en heel af en toe aardappels omdat daar geen vervanging voor is. En ik heb het boek glucose revolutie van Jessie Inchauspé in huis gehaald. Ik ben dat dieet een beetje gaan volgen en daarmee ging het goed met suiker maar bleek mijn cholesterol weer te hoog te zijn. Dus weer terug naar de diëtiste en die adviseerde mij light producten. Nou ja behalve de mozzarella light vind ik alles nogal smaakloos en qua light dranken proef je toch in alles de suiker vervanging door dus dat is geen succes bij mij. Ik heb mezelf een suikermeter gekocht en ben nu zelf aan het experimenteren wat wel goed is voor mij en wat niet. En daaruit blijkt dat als ik uien van mijn dieet skip, mijn waardes gewoon normaal blijven. Best wel grappig! Want ik ben met uien gestopt vanwege een heel andere reden.

Hè jammer! Nog geen vakantie foto´s van Bob. @Bob wat is de temperatuur nu daar? Lijkt me wel leuk om te weten in het kader van dat hier de lente begint aan te breken. @Bolletje, ik las dat je gisteren ook super enthousiast was om te gaan en vanzelfsprekend dacht ik toen heel impulsief tof! Zullen we samen dan gaan. Maar zoals je weet ben ik nogal impulsief, dus heb even gekeken wat zo een reis kost en dat past helaas nog niet in mijn budget. Dus voor mij staat het op mijn bucket list voor de toekomst. Maar als je de impuls voelt om dat ook te willen gaan doen zou ik het als ik jou was zeker onderzoeken of jij het wel voor elkaar kan krijgen nu. Noorwegen en zweden zijn gewoon heel erg fantastisch.

@Bob, heb je ook al walvissen en ijsberen gezien?

En nu een gedachte vraag van mij, want eerlijk gezegd snap ik er geen snars meer van. 2 weken geleden had ik de griep en heb me toen ziek gemeld. Omdat ik zelf niet in staat was om een poot te verzetten maar ook omdat ik kwetsbare klanten heb waar ik graag rekening mee wil houden. Dat liep toen een beetje fout omdat je hier in België een ziektebriefje binnen 48 uur moet binnenbrengen en de dokter pas beschikbaar was op dag 3 . Dus hup ik had een sanctie van mijn werk dat ik te laat was. Ik was dus fout bezig. Afgelopen weekend, werd ik heel erg verkouden en had opnieuw verhoging maar ben toch maar gaan werken omdat ik 2 weken geleden ook al griep had. En nu is mijn baas boos omdat ik ziek ben gaan werken. Omdat de klant erover heeft geklaagd. En hup ik krijg nog een sanctie en de volgende betekend ontslag. Als ik door mijn rug ga en er als een eendje bijloop, maar toch blijf werken is dat schijnbaar oké en heb je doorzettingsvermogen en inzet. Maar als je echt ziek bent, is ziek melden fout, maar werken ook. En wat ik dan het meest pijnlijke vind om te ondervinden is dat je zelf over je grenzen gaat om dat te doen, maar alle inzet die je eerder hebt getoond op dat moment totaal vergeten lijken te zijn. Ik denk dat ik wat meer aan mezelf mag gaan denken, want dat maatschappelijke werk ding snap ik geen snars van.

@bolletje bedankt voor de tip maar ik haat facebook nog steeds dus ik ga googlen op leuke plaatjes of ik kom elke dag weer spieken om te kijken wat voor plaatje je nu weer hebt gevonden.

@Bob, deel vooral nog meer foto´s en ervaringsverhalen! Ik geniet plaatsvervangend met je mee!

Daar ben ik nu ook mee bezig, dus hoor graag je ervaringen met deze organisatie en verder geniet ze van Noorwegen!

@Bob, ben je op een georganiseerde reis naar Noorwegen of zelf bepalend? Geweldig! Noorwegen staat nog op mijn bucketlist, daar kun je nog uit rivieren drinken dat vind ik al bijzonder. En verder zou ik met een camper wel een heel jaar daar willen vertoeven omdat wild kamperen mag en ik de maanden zonder daglicht weleens zou mee willen maken, volgens mij is dat nu? En de dagen van licht. En verder, het noorderlicht zien en ook eens een sledehonden rit te maken. Veel plezier nog!

Waar haal je toch altijd die mooie plaatjes vandaan? @bolletje En verder was ik op zieke bezoek bij een vriendin, die gisteren een tunnel carpaal syndroom operatie heeft gehad. En ik heb er inmiddels heel veel gezien, maar ik schrok toch wel van de jaap die ze op/in haar hand heeft dat had ik nog nooit gezien. Een rits van 8 hechtingen terwijl ik altijd maar 2 hechtingen zag. En dan vraag ik me toch altijd af, is dat normaal? Is dat inmiddels de normale gang van zaken? Verder is mijn vriendin oké eronder, stoort zich alleen aan het feit dat ze niet zo heel veel kan doen terwijl ze een bezige bij is. Kan ook slecht hulp ontvangen, dus het is wel een fijne wetenschap dat die snee gewoon gaat trekken als ze haar hand heel erg gaat overbelasten. Dus misschien is het daarom zo een grote rits. En verder heb ik vandaag 8 reeën in het veld gespot, een buizerd en volgens mij een slechtvalk en 2 halfwas kittens, 1 spier witte en 1 witte met tijger grijze vlekken. De lente is dus weer begonnen! Ik weet niet waarom dat is, ik denk omdat ik van nature kattenvanger ben? En behoorlijk aan ga op witte katten langs een straat? Dan stop ik toch wel even op mijn fiets zonder vang mogelijkheden. Dan wil ik toch even weten of die witte kat doof is en of de katjes nog tam te maken zijn? Maar vooral de doofheid wil ik weten. De witte kat was beslist niet doof, gelukkig! En ook heel nieuwsgierig, want toen ik stopte ging het maatje verder de bossen in om de boel af te kijken, terwijl die witte kat best behoorlijk nieuwsgierig was. Ik heb ze niet kunnen aanraken want die maat gaf wel aan om voorzichtiger te zijn. Leuk en ook weer niet leuk, want het seizoen is dus nu ook weer aangebroken om gedumpte katten overal en nergens te vinden.

@Roberto, ik hoop dat het afscheidt van je beste vriendin, toch niet zo heel onpersoonlijk is geweest als waar je mij de indruk van gaf in je schrijven. Misschien niet zo uitbundig als haar man. Dat is inderdaad behoorlijk indrukwekkend. Heb het zelf ook weleens meegemaakt. Toch hoop ik, dat je wel warmte hebt kunnen voelen toen je afscheid van haar nam. Omdat het gebeurt op haar eigen manier en jij wellicht anders had willen zien? Dat zijn de meest lastige opdrachten van dierbaren als ze zelf niks meer terug kunnen zeggen. En de gun factor die je als achterblijver hebt. En het begin van een rouw en gemis proces. Want alles gebeurt gewoon niet zoals jij het je dierbare gunt. En mag je mee leren omgaan. Heel veel sterkte gewenst voor de komende tijd en een dikke embrassa

Hilarisch je reactie! Daarom voor jou dit nummer. Voor man en vrouw leuk!

Soms vind ik het toch best moeilijk om trouw te blijven aan mijn werk en mijn verantwoordelijkheden daarvoor te nemen. Zoals vandaag weer, ik begon mijn shift bij mijn achterburen en met wat koekjes uit mijn fietstas te halen voor de hond, zag ik daar ook een mega grote rattenvacht liggen. Aan de poten zag ik nog dat het een rat was, want had ook heel goed een konijn geweest kunnen zijn anders. Nu ja de enige die dat doet hier is mijn zwerfkat die zichzelf hier binnen en buiten laat. Dus ik verwachte wel dat ik hem ergens wel weer zou treffen met flinke vechtwonden. Normaal zie ik hem dan even niet totdat er weer een korst op de wonden zit. Dus daar ging ik eigenlijk van uit. Alleen begon de buurhond te blaffen en dat stopte niet, dus ik ben gaan kijken. En toen zat mijn zwerfkat in de tuin van mijn buren met een bloedende voorpoot. Dat doet hij eigenlijk vrij zelden behalve als hij echt hulp nodig heeft. Zie het als een soort van cartoon van een kat die de rode vlag uithangt want zo ervaar ik dat wel. Dan wil ik eigenlijk stoppen met werken en die kat nader bekijken en kijken hoe ik hem kan helpen. Maar toen hij doorhad dat ik hem gezien had, vertrok hij weer. Dus ik ben maar vast een dierenarts afspraak gaan inplannen voor het einde van de dag. De dierenarts weet inmiddels ook dat dit om een vrije kat gaat dus als ik klaar ben met werken en de kat niet thuis aantref de afspraak weer verzet. Intern wil je dan meteen handelen en meteen tot actie overgaan, maar het is me toch gelukt om de volgende klant niet af te zeggen en gewoon mijn werk te doen. Was wel enorm lastig maar is gelukt! Met een beetje vertrouwen in dat beestje ben ik mijn werkdag doorgekomen en kwam met veel adrenaline thuis. In de garage was mijn straatvechter niet te vinden, maar in mijn huis had hij een dusdanig bloedspoor achtergelaten dat ik hem op de bank al slapende vond. De kat opgepakt in een kooitje gezet en met de fietskar meteen gaan racen naar de dierenarts. Daar bleek dat het vliesje tussen zijn tenen doorgebeten was en maar bleef bloeden. Dat is netjes gehecht en zijn pootje is verbonden. Dat laat hij allemaal wel toe. Maar van zodra we thuis zijn en ik hem in een mandje leg om zijn roes uit te slapen. Vertrekt hij weer van zodra hij wakker is en laat het verbandje dan ook achter. Dat is dan altijd zoiets, bedankt voor je hulp en houdoe en bedankt weer! Ik weet inmiddels dat hem in een bench zetten om te laten revalideren niet werkt dus daar begin ik ook niet meer aan. Maar het als altijd wel vervelend, als je de wond graag op wil volgen en medicatie voor hem hebt en hij dat roesje echt wel beter zou mogen uitslapen om hem dan weer te zien vertrekken. Meestal komt hij dan over een dag of 2 weer terug. Maar dan heeft hij niks meer aan die antibiotica en pijnstilling. En ik vind het altijd een beetje rot om te weten dat hij daar buiten in de kou zijn roes ligt uit te slapen. Van de andere kant ben ik dan ook wel weer blij dat ik mijn verantwoordelijkheden van de dag qua werk, wel heb kunnen volmaken. Het is gewoon even wennen en schakelen met zo een trouwe zwerfkat als die van mij. In die zin, dat hij nooit helemaal van mij zal zijn omdat hij een vrije kat is. Maar als hij in nood ooit gevonden wordt, en ze checken zijn chip hij op mijn naam staat. Hij is een gecastreerde kater van 8 kilo, weinig vet vooral flink gespierd en ik denk zware botten. Maar als hij dan weer naar hier komt, kan ie zich als een kitten helemaal in mijn nek nestelen dan is hij gewoon een uit de kluit gewassen kitten voor mij. En dat vind ik er zo speciaal aan, dat zo een behoorlijke vechtlustige kat die met konijnen en ratten vecht en opgegroeid is in het wild. Mij zo vertrouwd dat hij zich soms als kitten gedraagt bij mij. Volgens mij heeft hij ooit een thuisje gehad, want de meeste zwerfkatten die ik ken of gekend heb, zijn niet zo vocaal als deze. Hij wil altijd het laatste woord hebben.

@Roberto dat klopt! Maar die uil hoort ook niet bij mijn tuintelling project, maar eerder bij je oren en ogen de kost te geven terwijl je naar je werk aan het fietsen bent. Ben gewoon nieuwsgierig naar of ik het goed gezien heb, of dat ik me vergist heb en toch gewoon een buizerd heb gezien. Het alleen al uitzoeken en twijfel aan jezelf trekken vind ik vele malen leuker om uit te zoeken dan een testament opstellen of iets dergelijks. Want nu doe ik kennis op van zaken die me wel interesseren en me in mijn leven verder helpen om beter te leren spotten en vogels beter te herkennen. En dat is leuker dan mezelf door saaie stof heen te bijten om me het gevoel te geven dat ik dan mijn nabestaande uit de storm houd. Dat is gewoon niet leuk omdat ik er zelf de vruchten niet van kan plukken en vogels herkennen wel. En verder is het leven zo veranderlijk, dat ik nooit een goede handleiding zou kunnen schrijven om al mijn nabestaanden tegenmoed te kunnen komen. Laat staan te beschermen. Dan is het gewoon veel leuker om die verantwoordelijkheid in de wilgen te hangen en gewoon te blijven nieuwsgierigen naar wat je rond je heen ziet gebeuren qua dieren.

Volgens mij heb ik deze morgen een uil zien vliegen. Kop was te rond om een buizerd te zijn maar ik ben nog bezig met het uit te zoeken. Want kan goed zijn dat ik met mijn slaapogen en nog niet helemaal wakker me vergist heb. Is wel een leukere bezigheid dan uit te zoeken, hoe ik dingen alvast vast geregeld kan hebben voor mijn nabestaanden als ik zelf niet meer zo heel veel in kan brengen omdat ik er niet meer ben. Of ik het nu wil of niet, uiteindelijk worden mijn nabestaanden er toch mee belast om het te regelen of nog openstaande rekeningen op te kunnen verhalen. Ik ben al met een soort draaiboek bezig, qua abonnementen op te kunnen zeggen, ik heb die zelf geschreven brieven al klaar liggen met handtekening eronder, zodat ze alleen nog een datum hoeven in te vullen en op de post mogen doen. Mijn kist heb ik ook al in huis en mijn wensen omtrent mijn uitvaart heb ik netjes uitgeschreven. En ook uitgezocht wat dat nog zou moeten kosten en de envelop voor dat zit in die kist. Om dat te kunnen bekostigen. Maar nu was ik gisteren bij een klant, die bezig is met een document dat geen testament noemt en ook geen wilsverklaring, ik ben de naam even kwijt. Maar het gaat erom als hij dement word of zijn geheugen verliest op een andere manier, zijn dochter het recht krijgt om beslissingen dan voor hem te maken. En ja daar had ik dus nog nooit over nagedacht, dat ik wel een hele interessante map met richtlijnen heb gemaakt. Maar niet vastgelegd heb wie dat dan mag uitvoeren. Ik was altijd van mening, wie mijn boekwerk vind, politie of familie dat ze het dan wel zouden doen. Maar zo werkt het blijkbaar niet en is dus wat gemakzuchtig door mij bedacht. En het gaf me nog meer denkstof, en omdat ik vragen durf te stellen werd het eigenlijk heel erg verwarrend voor mijn klant. Ik vroeg me in alle openheid ineens af, wie volgt jou wensen op en ziet erop toe dat in dit geval zijn dochter dat ook mag doen? Ik ben mezelf gaan afvragen, als je zo een document vastlegt bij de notaris en daarvoor betaald. De notaris dan op je besluit toezicht houdt? Want bij het overlijden van mijn vader, wikkelt de notaris klerk het nu af. Zij ziet dus toe op hoe mijn vaders wensen ook uitgevoerd worden. En ze geeft altijd hele mooie afrekeningen van de kosten, maar nooit zit er een afrekening bij van haar werk en tijd. En die snap ik gewoon ik niet. En dat is waarom ik dingen vastleggen bij een notaris nogal dubieus vind. Je betaald een behoorlijk bedrag, tussen de 400 en 1000 euro om het goed geregeld te krijgen. In ons geval volgt de klerk het nauwkeurig op, maar dan nog denk ik al die uren die ze gestoken heeft om voor mijn vader te werken en dus ook voor ons. Zijn eigenlijk meer uren dan mijn pa uiteindelijk betaalde om dit document op te stellen. En dat bracht dus verwarring bij mijn klant, toen ik hem vroeg, wie gaat er uiteindelijk eigenlijk op toezien dat je dochter daadwerkelijk dat mag doen? Dat bracht wat verwarring dus ik ben gestopt met mijn vragen stellen. Ik heb het gelaten bij dat hij zei dat zijn dochter dan dat papier had om mee te zwaaien. Ik hoop het maar. Want niet is zo erg, wel weten wat je dierbare wilde en er niks mee te mogen doen. Wat ik hiervan leer, is een oplossing te zoeken waarbij je geen notaris nodig hebt. Ik heb dat geld gewoon niet en er ook niet voorover. En ik zie het wel, volgens de berichten van de notaris klerk is het huis nu verkocht en is alles nu overgedragen aan de belastingdienst. En heel raar er zat geen afrekening bij van haar actieve deelname. Het kan dus wel, en dan wordt het voor mij wel een spotprijsje waardoor ik iedereen uit de wind kan houden die me dierbaar is. Maar dat weet ik pas als het helemaal afgerond is. Voor nu overleef ik mijn katten, bewerk mijn map nog vaak, omdat ik nu leef en alles niet stilstaat. Maar over het punt wat betreft mijn uitvaart ben ik wel standvastig. Als dat dan toch mijn laatste feestje gaat zijn, wil ik gewoon geen uitvaart. Ik wil dat iedereen weet dat ik er niet meer ben, maar ik wil niet dat ze zich gedwongen voelen om bij mijn uitvaart te zijn. Het lijkt me gewoon fijner en vind ik ook een leuker idee, dat iedereen op zijn eigen manier kan rouwen met zijn eigen muziek. En eigen manier van rouw. Dat lijkt me leuker, dan opgeroepen worden om naar mijn uitvaart te komen. Kist mij die staat daar, breng me naar het crematorium en verbrand me. En strooi me uit. Ik ben dan dood, dus mijn nabestaanden hoeven door hun gemis aan mij niet in een fuik van geldschieters geholpen te worden. En als ik nog geld op mijn bankrekening heb staan, dekt dat ook alle kosten. Ik hoop echt, dat mijn dierbaren nooit lastig gevallen worden over geld omdat ze om mij gaven. En ik hoop ook dat mijn idee van thuis te rouwen ook goed valt. Dat lijkt mij gewoon heel fijn.