Spud

Over tot de orde van dag, Ik heb iets terug mogen zeggen en daar ben ik blij mee. En verder over tot de orde van de dag. Ik ben ook gewoon lid van dit gekkenhuis en een gekkenhuis mag het blijven wat mij betreft.

Ik ben van nature gewoon een blootloper, aangezien het hier vaak een beetje te koud is om bloot te zijn ga ik naar sauna´s lekker warm, en kan ik aan mijn behoefte voldoen. Of het nu al wel carnaval is of niet.

Jep, een andere Brabander die het ermee eens is.

Ik vind de maaltijden wel te duur, dus ik smokkel boterhammen mee. En verder nuttig ik een goedkope soep en is iedereen weer blij.

Ik ben wel van de sauna, daar trek ik een hele dag vooruit.

@Quinn daar kom ik vandaan. En handel ik ook naar. Ik heb open vragen gesteld maar daar kreeg ik geen antwoord op. Nu mag ik best ook wel iets zeggen. En ik sta er wederom volledig achter. Niet leuk om op je zwaktes afgerekend te worden, maar maakt mij doelgerichter, ik mag blijkbaar nog steeds niet zeggen wat ik wil. Ik weet meer over jou dan jij van mij. Schijnt heel belangrijk te zijn. Dan zou ik opeens niks meer kunnen zeggen. Zo werkt dat niet voor mij, gelukkig heb ik niks te verbergen, omdat ik er eerlijk over ben geweest. En ook het gevoel heb dat ik niks te verbergen heb. Dan blijf ik het betwijfelwaardig vinden dat iemand die ik hoog in aanzien heb, zich zorgen maakt over haar privé en mij wel beticht en redelijk kwetst dat ik niet goed psychologisch ben, dus me voor gek verklaard. Maar dan zijn er al pijnlijke dingen gezegd over en weer. Ik laat me gewoon niet een hoekje duwen. Door niemand niet. En tsja sinds dat ik kennis heb genomen van dat iedereen wel een beetje nep is op een forum, hecht ik er ook niet zoveel waarde aan als ik feedback krijg. Ik volg mijn eigen route met inspiratie door de mensen die ik hier lees en ontzettend waardeer. En ik zie verdwijnen omdat het niet past. Jep, zonder of met hen, blijf ik daar lastig over doen.

@lady jane, tjeetje kon je niks anders verzinnen? Het lijkt dat je echt ergens bang voor bent. Ja misschien weet ik totaal niks over jou, of best wel veel? Voor mij positief, want daarmee kan je een leugenachtig lid zijn geweest zijn al die jaren inclusief jezelf voorgelogen voorkomen. Of ook een mens die hulp kan gebruiken? Je wil in ieder geval dat ik niks meer zeg en hoopt door niks over jou te weten me stil te krijgen? Wat heb je zo sterk te verbergen Lady Jane? Hihi wel grappig! Want ik weet inmiddels best veel over jou. En het lijkt me voor jou heel handig, om gewoon te stoppen met je huidige gedrag, zoals mensen een steek uitdelen en daarna zeggen dat het hun probleem is. Heel grappig dit! Jij bent dus ook niet helemaal geweldig en hebt ook iets te verbergen. Leuke twist weer!

En wat nu gaat volgen beste mensen, dat ze me uitsluit van iets terug mogen te zeggen. Dus Lady Jane mag mij kwetsen, maar is niet welbespraakt om met mij in gesprek te gaan. Voor mij gaat het niet om dingen te weten van anderen en daarom geen recht van spreken van te hebben. Mij gaat het om eerlijk naar jezelf zijn en naar anderen. Dus ik weet niet waar Lady Jane nu zo vals over is, naar mij toe. sterkte vrouwke.

En ik mag mijn excuus aanbieden aan Lady Jane, alhoewel ik het nog steeds niet eens ben dat ze deelneemt aan een discussie en dan zegt ach het kan me niet zoveel schelen en ik heb belangrijkere dingen te doen en je dan gaat negeren. Ik haat haar niet, heb het ook niet op haar gemunt, maar ben wel van mening dat ze daar zelf nog iets in te leren heeft. En als sukkeltje zou ik dat misschien niet mogen zeggen, maar tsja ik had inmiddels verwacht dat Lady Jane ook weer verder gegroeid was. Wat mij kwetste is te lezen ik heb wel belangrijkere dingen te doen en voor mijn gevoel het zwijgen opgelegde. Het kwam gewoon hard aan dat te horen.

Kan je niet teruglezen gast? En als jij mij tagt tag ik jou. Yvonne zegt tegen mij dat ze me niet kan volgen? En dat vind ik eigenlijk prima. Ik verwacht ook niet van iedereen dat ze alle draadjes lezen. Maar toen ik mijn punt maakte, dat ik vond dat niet iedereen de ruimte kreeg om zich te kunnen uiten. En de moderators erbij riep, was jij degene die dat laf noemde van mij. Dus in mijn beleving heb je echt wel weet van dat gesprek. Ik vind het dan ook sneu van je dat ik mag lezen in reactie op de reactie van Yvonne dat je dat effe vergeten bent en dus ook niet meer weet waarover het ging. En mijn punt is gewoon, iedereen zou hier een welkom gevoel mogen krijgen, ook als ze misschien andere opvattingen hebben dan de vaste clan. Meningen kunnen verschillen dat lijkt me normaal. En dat zou hier open besproken mogen worden. En niet steeds gecorrigeerd of genegeerd. En misschien zou het wel tijd mogen worden dat alle oudgediende, waaronder ik ook het pand verlaten en mensen de ruimte geven om weer opnieuw een super gezellig en ondersteunend draadje krijgen? Snap je het nu een beetje? Ik haat hier niemand, en ben ook niet boos op mensen, die tijd is voor mij voorbij. Maar dingen niet laten gebeuren omdat het wellicht nog te gevoelig ligt en beginners dus geen ruimte laten voor het zelf te laten ontdekken omdat je zelf daar niet meer tegen kan. (ik was daar en ben daar ook doorheen gegaan) Ja, hoewel ik dat begrijp vind ik het ook lastig. Ik ben van mening dat hoe naar je het ook vind om te lezen dat iemand in dezelfde fouten trapt als jij hebt gedaan, deze niet mag uitsluiten. En geduld mag opbrengen. En dat mis ik vaak. En daardoor reageer ik daarop, omdat ik juist steun ondervonden heb in mijn verslaving, omdat ik even niet zei wat mensen wilde horen maar mijn eigen dingen deed. En die ruimte zou er voor iedereen mogen zijn wat mij betreft. En niet, inmiddels de desinteresse van ik heb het nu al zo vaak gezien dus hoe kom ik er makkelijk van af? Meningen kunnen verschillen, gedragingen ook. Leerprocessen nog veel meer. Val gewoon niet zoveel mensen af, die toevallig over iets willen praten wat voor hen belangrijk is en jou niet boeit. En die ruimte mis ik hier op het forum. En daar ben ik dus ook tegen in opstand.

Er moest dus 75 gram lood aan de pijl, we wegen nu inmiddels, maar de draad hangt nu perfect in de boom om er een klimtouw in te kunnen hangen en te gaan klimmen! Maar toen was het al, 16 uur dus we hebben besloten om later verder te gaan. We hadden ook al een katapult besteld, (schijnt niet te mogen zonder kvk nummer maar lukt toch wel) die is niet meer nodig voor nu, maar misschien wel handiger voor de toekomst. Ik vind met pijl en boog schieten en met loodjes eraan een super leuke manier. Al ben je wel lang bezig met alles te bevestigen voordat je mag schieten. Helaas is die pijl en boog van mijn vriend, maar ik heb ook wel weer zin om te schieten. Dus ik ga eerst kijken of er een boogschietclub hier in de buurt is? Voordat ik zelf weer pijl en boog ga kopen. De eerste en de laatste keer dat ik geschoten heb met pijl en boog, is bij een uitje met de studentenvereniging, ik schoot 2x bulls eye, dus die gasten zeiden tegen mij je hebt gevoel voor boogschieten kom bij de club! Leuk was dat, maar als student heb je weinig geld dus staat nog steeds op mijn bucketlist om mijn talenten verder uit te meemaken. Dus stap 1 voor mij een boogschietclub vinden, waar ik me goed bij voel en dan pas mijn eigen pijl en boog te gaan kopen. Ik heb wel een grote tuin en een heel bos tot mijn beschikking, maar in mijn tuin wil ik gewoon niet per ongeluk mijn katten of de wilde vogeltjes raken en ook geen buur. Ik wil weten of ik het nog kan? En verder zou ik nog een cursus willen volgen, hoe je een dier vilt en het vlees veilig kan eten. Dan doe ik aan 2 in 1, een hobby doen en mogelijk kunnen overleven als de oorlog uitbreekt. Ik verwacht het niet, maar vind het gewoon leuk om daarop voorbereidt te zijn en mezelf te kunnen bedruipen. Niet heel anders dan nu, ik bedruip me al genoeg. Maar die dingen te kunnen weten en ook kunnen doen lijkt me wel handig.

Ik heb het gelezen. Prima toch dat je niet weet waarover ik het heb? Ontkennen is ook een kracht. @bumperjim, ik herinner me nog dat jij het laf van mij vond dat ik de moderators aansprak. Dus spijtig voor je dat je geheugen nu al zo kwijt bent. Maar wat mij betreft mogen jullie dat vinden en denken. Ik denk gewoon anders.

Bijzonder! Dus ik tik het hier even neer. Ik heb nu zaken gedaan met een gaskachelspecialist en een autoverkoper. Allebei mensen waar ik beroep op mocht doen omdat ik ook niet alles weet en kan. En dus mag proberen te vertrouwen. Er waren wat problemen met de gaskachel en steeds werden er nieuwe mensen naar mij toe gestuurd om het probleem op te lossen. Het probleem leek opgelost, maar nu een maand later zit ik weer in de kou. En mag ik een week wachten voordat er weer iemand komt en mogelijk het probleem gaat oplossen. Maar om het voorgaande voor elkaar te kunnen krijgen, heb ik zelf in de boeken moeten duiken en mijn kennis mogen dateren. Ik mag het niet denken, maar denk het wel, nu het geld binnen is, hoeven ze niet zo hard meer te lopen. Dan nu mijn autoverkoper, zijn geld is ook binnen. Maar deze nam de tijd om mij de opties uit te leggen en zei dat ik altijd mocht bellen als ik nog vragen had. En die had ik dus, omdat ik die snelheidsbegrenzer niet aan de praat kreeg en de cruise control ook niet. Die bel ik en hij zegt, bel even later terug want nu heb ik even geen tijd, maar kom dan langs en dan gaan we samen met de auto rijden en dan leg ik het je uit. Uiteindelijk heb ik zelf de handleiding er eens bij gepakt en toen begreep ik het en werkt het nu. Dus belde ik hem dat het ritje niet nodig was. Vond hij ook fijn om te horen maar zei ook, als je nog meer vragen hebt altijd blijven bellen hè? Gewoon die betrokkenheid, maakt voor mij het verschil. Allebei zijn ze betaald, dus het zou allemaal goed mogen zijn. Blijkbaar heeft de autoverkoper meer vertrouwen in zijn verkoop en vindt het blijkbaar ook belangrijk om nazorg te geven en maakt daar tijd en ruimte voor. Die gaskachel specialist, liet me eerst onderhand zelf een specialist worden en duikelen in de regel en wetgeving dat ik mijn vragen en klachten beter kon communiceren. Waardoor de eigenaar de boel kwam oplossen en leek allemaal goed. Maar nu na een maandje en weer een niet werkende kachel wordt ik weer in de oude manier van gang van zaken gegooid. Te beginnen met wederom iemand te sturen die waarschijnlijk weer kennis heeft van een bepaald deel maar wederom niet alles. En ik een week mag wachten. Dan gaat die autoverkoper een betere referentie krijgen dan de gaskachelspecialist die hier al 40 jaar bekent staat. Het verschil? Die autoverkoper is hier pas een paar jaar werkzaam. Dus mag ook nog wel zijn best doen om goed bekent aangeschreven te komen staan. Die gaskachelspecialist teert op zijn verleden blijkbaar. Heel erg jammer! Verder stapte ik er wantrouwiger in bij de autoverkoper, gewoon een gevoel van binnen bij mij. En stapte ik er vol vertrouwen in bij de gaskachel specialist, wel bijzonder dus dat ik nu tot de conclusie kom dat ik die autoverkoper beter kan vertrouwen dan die gaskachel specialist. Navraag doen is dus niet echt helpend. Mijn voelsprieten zijn een beter middel om op te vertrouwen. (hihi en nu redelijk weg geschroeid door een steekvlam uit mijn oude vertrouwde gaskacheltje die ook kapot is maar met duct tape me nog wel in de warmte zet. Is dus best wel onveilig, maar goed het werkt voorlopig en de nieuwe camping gaskachel is onderweg. Toch wel jammer dat dat nodig is bij een aankoop van een nieuwe gaskachel)

Volgen mij ben ik een veilig mens omdat ik inmiddels heb geleerd, enorm geleerd heb om met tegenvallers om te gaan en me daarbij staande te houden. Best suf, ik bedoel eigenlijk, naar die verkoper toe, dat deze bij het plaatsen van mijn nieuwe kachel en mij vertrouwen gaf, zoveel fouten gemaakt heeft en nu de gehele kachel niet meer werkt me in de kou laat staan en pas volgende week komt kijken. Ik vind dat niet een warm gevende behandeling, ik vind het ook best behoorlijk verdacht dat de mensen waarmee ik zaken deed mij niet meer te woord staan. Wederom heb er niet zoveel vertrouwen meer in dat mij een goede gaskachel verkocht is, en iemand een beginnersfoutje heeft gemaakt en toegedekt moet worden. Dat ik haar pa over de vloer kreeg, gaf me weer wat meer vertrouwen, maar nu de kachel nog steeds niet kan doen wat deze zou kunnen en waarvoor ik betaald heb. Zijn zelfs vader en dochter niet meer bereikbaar en worden er weer andere mensen naar mij gestuurd die het zogenaamd gaan oplossen. Geef gewoon toe dat er fouten zijn gemaakt, en mensen nog aan het leren zijn. Dan kan ik er veel milder naar kijken en zelfs respect opbrengen dat je me een week in de kou laat zitten. Want als ik mijn glasfles kachel niet had gehad, had ik letterlijk in de kou gezeten met die nieuwe gaskachel van mij, die zoveel beloofde. Fouten maakt iedereen weleens, ben er gewoon eerlijk over. En nee ik hoef geen schadevergoeding of iets dergelijks, zorg er gewoon voor dat je wat je beloofde bij de verkoop ook waarmaakt.

Misschien, had ik toch beter een Camper kunnen kopen, zo grappig! Mijn aanloop zwerfkat bleef maar onder mijn wielen lopen tijdens de auto uit de garage rijden, dus ik nodigde hem uit om in de auto te komen. Auto uit de garage, dus ik wil hem weer naar buiten laten. En wat doet ie? Hij legt zich lekker neer op de achterbank. Wel heel anders en nog bewuster rijden, maar ik ben gewoon gaan rijden met die kat. En ja hij wilde ook met mij meelopen de winkel in, maar dat vond ik zelf te spannend om met die kat te doen zonder tuigje. Hij is wel gechipt maar dan nog niet wil ik hem niet kwijtraken. Maar super! Ik heb dus ook naast een auto een auto kat! Kei leuk!

Om even terug te komen op mijn punt van 2 februari. Heeft Renaldo al een uitnodiging gehad om ook over zijn drankmisbruik verleden te mogen praten? Ik kan niet zoveel met een like namelijk en ga ervanuit dat Renaldo het leuk vond dat ik dat zei. Maar nu ik vriendelijk te horen heb gekregen dat ik dat mag en andere ook. Lees ik ook graag de verhalen van anderen terug en jullie reacties daarop. Jep, ik geloof het nog niet echt, dus blijf het op de voet volgen.

En op het stukje foute beslissingen in je leven nog eens in te gaan. Het is niet de hoofdmoot waarom ik ervoor gekozen heb om naar België te emigreren en mijn Belgische nationaliteit aan te nemen, dat was gewoon mijn kleuterwens najagen maar mijn foute besluiten in Nederland gaven mij dat extra zetje wel. In Nederland ben ik zo dom geweest, om me uiteindelijk op te laten nemen in een kliniek en mezelf een diagnose aan te laten meten. En voor mij was dat heel fijn, om die diagnose te krijgen omdat het me een richting gaf om aan mezelf te werken. Het was dus niet alleen mijn eigenwijsheid waarom ik niet kon functioneren in de maatschappij maar het was ook gewoon dat ik door mijn onveilige leventje niet echt de doorsnee sociale manieren van de maatschappij geleerd had omdat ik uiteindelijk zelf maar uitgezocht had hoe ik me hier staande moest houden. Met die therapie en die opname heb ik mijn eigen handleiding leren kennen. En daar ben ik nog steeds heel blij mee. Maar wat ik toen zo dom aan mezelf vind, alhoewel ik er nog steeds niet zoveel spijt van heb. Dat ik open en eerlijk ben geweest over mijn diagnose puur omdat het toen voor mij goed nieuws was. Ik mankeerde namelijk iets en had richtlijn om mezelf te kunnen verbeteren. Borderline kenmerkend met vermijdende trekken was mijn diagnose toen. Ik heb er hard aan gewerkt om dat te kunnen veranderen en volgens mij is dat 20 jaar later ook wel anders geworden. Maar die diagnose loopt in mijn privé leven nog steeds op me uit, dus als ik een keer heftig reageer op iets, word ik altijd afgerekend op mijn diagnose en zien mensen niet dat ik tegenwoordig ook best heel anders kan reageren. Dat is nog steeds. Maar wat een bijkomstige leukheid was bij mijn verhuis naar België, is dat ik qua werk zoeken, onderhand eens de kans kreeg om mezelf te bewijzen zonder strafblad. In Nederland kwam ik altijd de twijfel tegen of ik het wel zou kunnen, omdat ik immers opgenomen was geweest. Per stom toeval is mijn medisch dossier hier niet aangekomen, omdat mijn huisartsen te lui waren om al die papieren door te lezen en in hun systeem te zetten. Zodoende dat ik hier wel werk kansen kreeg en ook nog voor de jobs die mij super gaaf leken. En ja, ik heb zelfs job aanbiedingen gehad, waarbij ik zelf gewoon echt eerlijk was dat dat te hoog gegrepen was voor mij. Maar gewoon dat vertrouwen en niet steeds de twijfel of ik het zou kunnen vanwege mijn diagnose, was super tof! Ik ben nu uiteindelijk huishoudhulp geworden, waar ik soms echt enorm van baal. Maar ik heb tenminste ook de ervaring mogen opdoen in voor mij droomjobs. Ik heb de kans gekregen om te kijken waar mijn grenzen liggen, zonder dat iemand van te voren al zei dat kan je niet vanwege je diagnose. Ik zou nog steeds wel een asiel willen runnen en ik weet dat ik het kan. Omdat ik het heb mogen doen. Maar daarmee heb ik ontdekt dat ik te gedreven ben in dieren helpen dus heel veel uren maak en uiteindelijk moe loop. En dan een lelijk mens word naar het personeel en mensen die afstand doen van een dier. Wel heb ik meer communicatie vaardigheden gekregen om leiding te kunnen geven aan mensen. Ik ben gewoon niet zo dat ik de baas ben en mensen maar gewoon moeten doen wat ik zeg. Ik ga graag in overleg en vraag wie wat wil doen? En als dat afgesproken is, verwacht ik ook dat ze doen wat ze gezegd hebben. Ik vind het gewoon niet prettig om mensen steeds achter hun vodden te zitten omdat ik dat zelf ook niet prettig vind. En dan is mijn neiging altijd, als ik het 3 keer gevraagd heb, het beter zelf kan doen. En dat is niet gezond, want dan maak je veel overuren en ben je er ook niet voor de dieren. In die tijd had ik zoiets van ik ben liever de dieren aan het verzorgen dan nog meer tijd aan overleg te besteden. Maar anders is waar, wel de tijd nemen en samen met iemand gaan zitten en te praten waarom het niet gaat, is uiteindelijk wel productiever. En maakt de werksfeer wel leuker. Dus ik kan het wel, maar ligt mij niet zo. Ik ben liever bezig als personeel die opdrachten krijgt. Maar dat had ik nooit geleerd als ik het nooit had mogen doen. En ja eigenlijk is de dierenbranche, gewoon te zwaar voor mij omdat ik mensen sowieso al minder leuk vind dan dieren. En het daar ontbreekt aan samen willen werken met elkaar. Het lijkt altijd een strijd te zijn wie het nu beter weet wat dieren helpen is, dus dan zitten ze de hele tijd ruzie te maken over wat beter is. Maken elkaar zakelijk gewoon kapot en de dieren zijn uiteindelijk de dupe. Want zijn niet verzorgd, of iemand gaat wel weer failliet. Behalve de nare mensen die je tegenkomt op je pad, vind ik dat nog wel het ergste om te moeten zien. Dat dierenhulpverleners elkaar af aan het maken zijn, terwijl we allemaal 1 doel voor ogen hebben en dat is dieren helpen. Ik snap niet dat ze dat zelf niet zien. Dus voor mij, betekend dat dat ik dat beter gewoon niet meer kan doen. Al mis ik het wel, valse katten vangen, kak ruimen en helpen waar je kan. Hihi verschilt eigenlijk weinig van huishoudhulp zijn. Dieren verzorgen is vaak ook vooral heel veel proper maken. Maar als ik dus in Nederland was blijven hangen, had ik dit allemaal nooit meegemaakt en was ik altijd onzeker gebleven. Want ja, je neemt jezelf overal mee naartoe en daar was ik me ook van bewust toen ik uit Nederland vertrok. Dus voor mij was het toen volle bak met alles wat ik geleerd had in therapie toe te passen in de praktijk. En daarmee ben ik behoorlijk zelfzeker geworden maar het mag altijd nog beter! Van dat daarom en omdat, kom ik nooit meer af. Maar dat vergelijk ik met stomme dingen die je in dronkenschap gedaan hebt, zoals dronken rijden. Wanneer stopt het bij boete doen, wanneer heb je je straf eigenlijk uitgezeten? Mijn straf van vrijwillig in opname gaan, mag ik nog steeds voor boeten en dat vind ik niet fair. De straf die ik begaan ben met teveel op achter het stuur, heb ik ondergaan qua straf, maar staat vastgespijkerd in mijn brein met een dik schuld gevoel. Goed maken en terug draaien kan ik het niet, ik kan er alleen maar van geleerd hebben en dat toepassen. En blij zijn dat ik niemand doodgereden heb en het alleen maar bij blikschade bleef. En ja, daarmee ben ik ook leuke jobs misgelopen maar dat kwam door mezelf en daar mocht ik ook mijn straf voor krijgen. Maar omdat ik vrijwillig in opname gegaan ben om me te leren gedragen zoals de maatschappij wil, blijf ik niet oké vinden. En daarom gedraag ik me niet altijd zoals de maatschappij wil.

Hé Renaldo, ik hoorde zojuist een gesprek op de radio over rouwen over je dier. Wellicht dat je het interessant vindt om het ook te horen? Vila VdB op npo1 luisteren. Verder schijnt er een goed boek op de markt te zijn, neem alle tijd die je nodig hebt - Antionnette Scheulderman Sterkte en heel veel rust gewenst voor de spoken in je hoofd

En ik mag nog even wachten op een waarschuwingssticker met de boodschap dat ik voor dieren rem. Want er steken teveel dingen aan de onderkant uit dat ik het niet vertrouw als een dier daaronder zou moeten gaan. Dus ik hoop dat vol op de rem gaan misschien nog helpt. Al weet ik ook van mezelf, als de veiligheid het niet toelaat ik me verplicht voel om dat dier te overrijden. Terwijl ik mensen minder mag dan dieren. Maar ergens ben ik inmiddels zo geprogrammeerd dat ik in het verkeer dan ook voorrang geef op een dier. Behalve konijnen die er zelf voor kozen om onder mijn wielen te lopen, vanwege mijn koplampen, heb ik gelukkig nooit een dier aangereden en ik hoop dat zo te houden. Het was voor mij al erg genoeg om naar die konijnen te gaan kijken of ze wel echt dood waren? Gelukkig wel! Want ik heb een dierverzorgingsopleiding genoten, en mijn klacht over die opleiding is dat ik nooit geleerd heb om een dier uit zijn lijden te verlossen. En in mijn beleving hoort dat er ook bij als je dierverzorger bent. Er nog eens over gaan rijden, lijkt me gewoon gruwelijk. Dan wil ik liever weten hoe ik de strot doorsnijdt of weet waar ik mijn zakmes moet steken in de kop. Ook niet leuk, maar beter nog dan de optie er tig keer overheen moeten te rijden en dan maar hopen dat deze dood is. Gelukkig bij mezelf nooit meegemaakt. Maar op mijn fiets heb ik wel dieren kunnen helpen, die mensen aanreden en niet wisten wat ze ermee moesten en doorreden. Begrijpelijk denk ik dan. Dus nam het ze niet kwalijk, in mijn fietstassen vervoeren leek me ook geen optie, maar ik heb wel altijd water en een deken bij. En omdat ik werkzaam ben geweest in de dieren hulpverlening en het asiel werk heb ik zo mijn lijntjes. Dus heel veel dieren heb ik kunnen helpen en vaak ook niet. Frustrerend hoor om te horen soms, voor dat dier rijden we uit. Maar toch, in mijn 3 jaar op de fiets, 2 honden geholpen, niet aangereden maar verloren gelopen. 1 kat, met een dwarslaesie, die vanwege zijn chip wel zijn personeel terug vond en heel ver is gegaan in het herstel van die kat en een ree die opgenomen is door het natuurcentrum en uiteindelijk weer terug vrij gelaten is.

Verder ben ik weer met iets heel anders bezig. Wat super leuk is en waar ik deze auto dan weer wel goed voor kan gebruiken. Tijdens de sneeuw, is er een hele dikke tak van een boom afgebroken en hangt nu gevaarlijk boven het dak van mijn garage te bungelen. Deze is dusdanig zwaar, dat ik misschien wel een gat in mijn dak zou kunnen krijgen, al heb ik vertrouwen in de boom en in mijn huis. Maar ja, een vriend van mij die wel al een boomklimcursus genoten heeft, en dus boomklimmaterialen heeft en wel mag klimmen, kwam er niet in met zijn werpzakjes, mijn boom is daar te hoog voor. Dus nu zijn we met pijl en boog er een draadje in proberen te schieten. De pijlen gaan er goed over, maar het is nog een kwestie van de punt met genoeg loodjes te verzwaren dat deze vanzelf naar beneden wil vallen en daarmee het draadje meetrekt. Zodat we de klimtouwen erin kunnen hangen. Klimmen mag ik dan wel niet, maar boogschieten mag ik wel, hihi gewoon omdat ik tijdens een workshop boogschieten, voor mijn allereerste keer, de bull gewoon raakte. Volgens die mensen zou ik talent hebben voor boogschieten. En mijn vriend heeft daar zoveel vertrouwen in dat ik ook mag schieten. Wel spannend, want is wel heel anders, er hangen loodjes aan die pijl en een draadje en je moet omhoog schieten zonder bull eye. Maar ik schijn gerichter te kunnen schieten dan mijn vriend. Maakt verder niks uit, we hebben allebei nog geen touw in de boom weten te krijgen en de pijl met loodjes ligt relaxt te hangen op 2 takken, dus we hoeven ook niet bang te zijn dat deze met veel wind er ineens uitvalt en een dier spiest. Met die auto kan ik dus een klimcusus voor bomen gaan volgen en bij een boogschietvereniging gaan om mijn talenten qua boogschieten te kunnen verbeteren. En nee, ik ga niet voor een kruisboog, een gewone boog. In deze tijd van mogelijke oorlog, blijf ik het prettiger vinden om iemand eerst pijnprikkels uit te delen en wellicht zelf doodgeschoten te worden daardoor dan meteen iemand dood te maken. Ik trek dat niet. Maar ik denk er wel over na. Boogschieten is gewoon leuk! Klimmen op zichzelf is gewoon geweldig! Dus met dit autootje in mijn garage zou ik die dromen van mij van mij nog kunnen verwezenlijken ook! Wel effe sparen nog!

Hihi, mijn klant was verbaasd dat ik stiekem toch niet met de auto naar het werk gekomen was. Ze verwachten het gewoon dat ik het uiteindelijk wel ga doen, gewoon omdat ze hun eigen auto niet kunnen missen. Dat is heel anders dan met je verslaving om te gaan. En ja natuurlijk zal ik nu wel eens de auto pakken als het even niet mee zit, maar niet om de redenen die zij dan aangeven. Dat is dan toch wel, 3 jaar fiets ervaring weer en mezelf daarmee mogen behelpen, en in de eerste instantie niet leuk maar de leukheid ervan ook kunnen gaan inzien. Ik heb in die 3 jaar veel meer gezien in de natuur, veel meer bij mezelf ontdekt wat ik kan en veel beter leren om gewoon de situatie te accepteren qua weersomstandigheden. Dus ik hoop dat nu er direct een auto beschikbaar is voor mij, ik nog steeds me aan mijn voornemen kan blijven houden en niet terugval in mijn oude gedrag. Namelijk voor alles de auto pakken. Tot nu toe gaat dat eigenlijk aardig goed! Want ik mag weer een nieuwe gasfles gaan halen en die ligt alweer in de fietskar, dus ga ik met de fiets doen. Alleen mag ik niet uit het oog verliezen dat ik wel even rij ervaring opdoe met deze auto, want meteen naar Bredene rijden naar Blackster en Ann, lijkt me niet helemaal handig. Dus in mijn veilige omgeving mag ik wel leren wennen aan de auto, als het maar niet in mijn oude routine gaat zitten. Maar waar ik nog het meeste blij mee ben, heb ik het gevoel dat ik voor de eerste keer van mijn leven een juiste aankoop heb gedaan, bij de juiste mensen en behalve dat hele verzekeringsgedoe onder de juiste voorwaarden. Alleen nu, mag ik kilometers maken en gaan gebruiken of het ook klopt?

Dankjewel @Yana en @Spirit voor jullie reactie. Fijn dat ik hier nou soort van de toestemming heb gekregen om mijn duistere dingen te mogen delen, maar ik zou graag merken dat daar ruimte voor zou kunnen zijn voor iedereen. Voor beginner tot oudgediende en mensen die veel bijdragen en weinig bedragen, wel aanwezig zijn op een meeting of niet, want dat frustreert me regelmatig. In mijn beleving wordt er hier met diverse maten gemeten. Voor mijn gevoel zie ik dan onrecht gebeuren en dan verval ik terug op oud gedrag. Zoals te lezen was. (overigens was het wel lekker om mijn emmer aan frustraties leeg te gooien, nog steeds niet helemaal zoals ik het ooit zou willen kunnen doen maar ja je blijft leren tot al je vingers evenlang zijn dus zal waarschijnlijk nooit komen ) Heeft @renaldo61 bijvoorbeeld al zo een vriendelijke uitnodiging gehad? En andere mensen?

Heb je Femke laten cremeren of begraven? Wel tof te lezen dat je haar aanwezigheid nog steeds voelt, dat heb ik zelf nooit meegemaakt. Wel dat ik mijn huisdier qua gedrag of uiterlijk terug zie in een ander dier. Mijn moeders energie heb ik nog wel een behoorlijk tijdje om me heen gevoeld en dat voelde fijn en relaxed. Voelt dat ook zo bij jou met Femke?

Wellicht, is de wil er wel maar ontbreekt het soms aan genoeg motivatie? En dan betrek ik je opmerking wat betreft dronken rijden er even bij, dat daar niet over gesproken mag worden en vergeven kan worden. Niet alleen met verslavingen maar ook met andere dingen in het leven, als je maar iets fout doet, worden alle dingen die je wel goed gedaan hebt vergeten. Tenminste zo lijkt het in mijn beleving. Dus ja ik kan wel begrijpen dat mensen soms terugvallen of net niet doorpakken. Ons brein is toch ingesteld op beloningen? Als je steeds geconfronteerd wordt met al je missers en dat steeds benadrukken, of je mag er niet er niet over praten. Pfff dat is lastig om je motivatie soms te behouden, want en nu spreek ik voor mezelf, voor mij zijn het stukje bij stukje grote mijlpalen die ik behaal als ik anders reageer op iets waarop ik anders zou gaan drinken of heel agressief zou worden. En ja die mijlpalen zitten er voor mij ook in dat ik open en eerlijk over mijn fouten kan praten en erop terug kan komen en niet afgemaakt hoef te worden. Ik ben over heel veel dingen die ik gedaan heb in mijn leven niet trots, wegpoetsen kan ik ze nooit meer, want ze staan in mijn geheugen gegrift en dat is niet erg omdat ik ergens vind dat ik er ook niet zo makkelijk overheen mag stappen. Maar er gewoon open en bloot over te mogen delen maakt het wel even wat dragelijker. Vol continue erop aangesproken te worden en naast al het andere wat je doet en zegt gehangen wordt, werkt uiteindelijk wel zo voor mij dat ik de ander dan gewoon gelijk geef door mijn oude gedrag er weer te laten zijn. Jammer voor mij dan, want dan heb ik me toch weer laten vangen door een ander en ben afgeweken van mijn eigen doelen. Want elke verandering bij jezelf doe je in de eerste plaats voor jezelf en de rest komt pas later.

ik was het draadje nog eens na aan het lezen en ja er zijn grove opmerkingen gemaakt over en weer. Maar in beleving laat het wel mooi zien hoe wij als gebruikers zo verdeeld zijn en niet in gesprek gaan met elkaar maar met vooroordelen gaan gooien naar elkaar. Als ik de kant van geloof ik mijn medestanders in denkwijze bekijk, zijn we nogal direct, belezen en scherp van tong in onze bewoordingen en misschien beledigend ook. Als ik dan kijk naar de andere kant van de partij, zetten deze zich in op de reden waarvoor we hier allemaal gekomen zijn, onze alcoholverslaving. En hopen de discussie te kunnen te sluiten door te zeggen dat iedereen die zich niet volgens hun normen gedraagt vast onder invloed is. In de taal van de rijdende rechter, zo is het en dat is het vonnis. Aangezien niemand hier een rijdende rechter is, en we hier semi anoniem op het forum zitten en dus ook niet vast te stellen valt of iemand nu wel of niet gedronken heeft? Vind ik dat een dooddoener in het gesprek en zeer manipulatief overkomen, als de ander iets zegt wat je als anders denkende niet wil horen en het op die manier iemand probeert het zwijgen op te leggen. Door te zeggen het interesseert me eigenlijk niet en ik ga lekker iets anders doen. Voor mij durf je dan niet verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen woorden en bevestig je me in die gedachte omdat je later toch weer iets zegt in de discussie. Dat is mijn sneer, maar even omdat ik dat echt geen goede manier vind van een discussie aangaan met elkaar. Is dit forum in de eerste instantie niet opgericht om elk mens met een alcoholverslaving te ondersteunen? Te leren van anderen die al verder zijn? Maar ook je misstappen te mogen delen van nu of uit het verleden en je daarin niet aangevallen te hoeven voelen maar gehoord en gerespecteerd? Maar nee zo is het hier allang niet meer. En ik kom hier toch al best heel lang, vanaf 2007. Maar nu lijkt het alsof en dit is puur uit mijn eigen ervaringen op dit forum. Alsof degene die het gelukt is om van de drank af te komen, wat ik mooi vind, nu de overhand hebben op dit forum en iedereen die hun gouden ei niet accepteren en een eigen draai geven aan hun probleem en daarmee worstelen, geen recht van spreken hebben hier. En als ik voor mezelf kan praten, dat stoort mij, want dan raak je bij mij een gevoelige snaar omdat ik nooit iets heb mogen zeggen voor mezelf en juist misschien wel met dat of doordat mijn verslaving is begonnen. Dus als ik niet kan vertellen over mijn fouten, of niet mag verschillen van mening met een ander, omdat ik meestal dan geparkeerd wordt als dronken persoon of ach het interesseert me eigenlijk geen hol wat jij zegt. Jep, dronken of niet, dan kan ik vrij direct uit de hoek komen. Ik houd gewoon niet van onrechtvaardigheid, ik heb inmiddels eelt op mijn gekregen maar dan nog als ik een persoon voorbij zie komen die me wel heel erg boeit en uiteindelijk toch ook weer eieren voor zijn geld kiest omdat deze niet tussen de vaste kern komt. Dan kom ik in opstand, ook niet echt de goede manier wellicht. Wegblijven is dan ook een optie, maar ja dat kan ik dus niet, als ik het niet rechtvaardig vind gaan voor mezelf, gun ik het een ander gewoon niet om in zo een onveilige situatie die hier inmiddels heerst zich kwetsbaar op te stellen. Als ik vertrek, vind ik dat de oudgedienden die andere mensen nu hun ontdekkingstocht in de weg staan en hun manier van sober worden bijna opdringen ook weg mogen gaan. Jammer van de kennis en hun eigen ervaringen, maar in mijn beleving begint alcoholdebaas een soort van tweestrijd te worden van mensen, waaronder ik zelf en de mensen die hier nieuw komen daar nogal het slachtoffer van worden. Werken aan jezelf en je verslaving aangaan is en blijft een groot leerproces En dat mag iemand die misschien verder dan jou is niet in de weg staan. een