Spud

En ik mag nog even wachten op een waarschuwingssticker met de boodschap dat ik voor dieren rem. Want er steken teveel dingen aan de onderkant uit dat ik het niet vertrouw als een dier daaronder zou moeten gaan. Dus ik hoop dat vol op de rem gaan misschien nog helpt. Al weet ik ook van mezelf, als de veiligheid het niet toelaat ik me verplicht voel om dat dier te overrijden. Terwijl ik mensen minder mag dan dieren. Maar ergens ben ik inmiddels zo geprogrammeerd dat ik in het verkeer dan ook voorrang geef op een dier. Behalve konijnen die er zelf voor kozen om onder mijn wielen te lopen, vanwege mijn koplampen, heb ik gelukkig nooit een dier aangereden en ik hoop dat zo te houden. Het was voor mij al erg genoeg om naar die konijnen te gaan kijken of ze wel echt dood waren? Gelukkig wel! Want ik heb een dierverzorgingsopleiding genoten, en mijn klacht over die opleiding is dat ik nooit geleerd heb om een dier uit zijn lijden te verlossen. En in mijn beleving hoort dat er ook bij als je dierverzorger bent. Er nog eens over gaan rijden, lijkt me gewoon gruwelijk. Dan wil ik liever weten hoe ik de strot doorsnijdt of weet waar ik mijn zakmes moet steken in de kop. Ook niet leuk, maar beter nog dan de optie er tig keer overheen moeten te rijden en dan maar hopen dat deze dood is. Gelukkig bij mezelf nooit meegemaakt. Maar op mijn fiets heb ik wel dieren kunnen helpen, die mensen aanreden en niet wisten wat ze ermee moesten en doorreden. Begrijpelijk denk ik dan. Dus nam het ze niet kwalijk, in mijn fietstassen vervoeren leek me ook geen optie, maar ik heb wel altijd water en een deken bij. En omdat ik werkzaam ben geweest in de dieren hulpverlening en het asiel werk heb ik zo mijn lijntjes. Dus heel veel dieren heb ik kunnen helpen en vaak ook niet. Frustrerend hoor om te horen soms, voor dat dier rijden we uit. Maar toch, in mijn 3 jaar op de fiets, 2 honden geholpen, niet aangereden maar verloren gelopen. 1 kat, met een dwarslaesie, die vanwege zijn chip wel zijn personeel terug vond en heel ver is gegaan in het herstel van die kat en een ree die opgenomen is door het natuurcentrum en uiteindelijk weer terug vrij gelaten is.

Verder ben ik weer met iets heel anders bezig. Wat super leuk is en waar ik deze auto dan weer wel goed voor kan gebruiken. Tijdens de sneeuw, is er een hele dikke tak van een boom afgebroken en hangt nu gevaarlijk boven het dak van mijn garage te bungelen. Deze is dusdanig zwaar, dat ik misschien wel een gat in mijn dak zou kunnen krijgen, al heb ik vertrouwen in de boom en in mijn huis. Maar ja, een vriend van mij die wel al een boomklimcursus genoten heeft, en dus boomklimmaterialen heeft en wel mag klimmen, kwam er niet in met zijn werpzakjes, mijn boom is daar te hoog voor. Dus nu zijn we met pijl en boog er een draadje in proberen te schieten. De pijlen gaan er goed over, maar het is nog een kwestie van de punt met genoeg loodjes te verzwaren dat deze vanzelf naar beneden wil vallen en daarmee het draadje meetrekt. Zodat we de klimtouwen erin kunnen hangen. Klimmen mag ik dan wel niet, maar boogschieten mag ik wel, hihi gewoon omdat ik tijdens een workshop boogschieten, voor mijn allereerste keer, de bull gewoon raakte. Volgens die mensen zou ik talent hebben voor boogschieten. En mijn vriend heeft daar zoveel vertrouwen in dat ik ook mag schieten. Wel spannend, want is wel heel anders, er hangen loodjes aan die pijl en een draadje en je moet omhoog schieten zonder bull eye. Maar ik schijn gerichter te kunnen schieten dan mijn vriend. Maakt verder niks uit, we hebben allebei nog geen touw in de boom weten te krijgen en de pijl met loodjes ligt relaxt te hangen op 2 takken, dus we hoeven ook niet bang te zijn dat deze met veel wind er ineens uitvalt en een dier spiest. Met die auto kan ik dus een klimcusus voor bomen gaan volgen en bij een boogschietvereniging gaan om mijn talenten qua boogschieten te kunnen verbeteren. En nee, ik ga niet voor een kruisboog, een gewone boog. In deze tijd van mogelijke oorlog, blijf ik het prettiger vinden om iemand eerst pijnprikkels uit te delen en wellicht zelf doodgeschoten te worden daardoor dan meteen iemand dood te maken. Ik trek dat niet. Maar ik denk er wel over na. Boogschieten is gewoon leuk! Klimmen op zichzelf is gewoon geweldig! Dus met dit autootje in mijn garage zou ik die dromen van mij van mij nog kunnen verwezenlijken ook! Wel effe sparen nog!

Hihi, mijn klant was verbaasd dat ik stiekem toch niet met de auto naar het werk gekomen was. Ze verwachten het gewoon dat ik het uiteindelijk wel ga doen, gewoon omdat ze hun eigen auto niet kunnen missen. Dat is heel anders dan met je verslaving om te gaan. En ja natuurlijk zal ik nu wel eens de auto pakken als het even niet mee zit, maar niet om de redenen die zij dan aangeven. Dat is dan toch wel, 3 jaar fiets ervaring weer en mezelf daarmee mogen behelpen, en in de eerste instantie niet leuk maar de leukheid ervan ook kunnen gaan inzien. Ik heb in die 3 jaar veel meer gezien in de natuur, veel meer bij mezelf ontdekt wat ik kan en veel beter leren om gewoon de situatie te accepteren qua weersomstandigheden. Dus ik hoop dat nu er direct een auto beschikbaar is voor mij, ik nog steeds me aan mijn voornemen kan blijven houden en niet terugval in mijn oude gedrag. Namelijk voor alles de auto pakken. Tot nu toe gaat dat eigenlijk aardig goed! Want ik mag weer een nieuwe gasfles gaan halen en die ligt alweer in de fietskar, dus ga ik met de fiets doen. Alleen mag ik niet uit het oog verliezen dat ik wel even rij ervaring opdoe met deze auto, want meteen naar Bredene rijden naar Blackster en Ann, lijkt me niet helemaal handig. Dus in mijn veilige omgeving mag ik wel leren wennen aan de auto, als het maar niet in mijn oude routine gaat zitten. Maar waar ik nog het meeste blij mee ben, heb ik het gevoel dat ik voor de eerste keer van mijn leven een juiste aankoop heb gedaan, bij de juiste mensen en behalve dat hele verzekeringsgedoe onder de juiste voorwaarden. Alleen nu, mag ik kilometers maken en gaan gebruiken of het ook klopt?

Dankjewel @Yana en @Spirit voor jullie reactie. Fijn dat ik hier nou soort van de toestemming heb gekregen om mijn duistere dingen te mogen delen, maar ik zou graag merken dat daar ruimte voor zou kunnen zijn voor iedereen. Voor beginner tot oudgediende en mensen die veel bijdragen en weinig bedragen, wel aanwezig zijn op een meeting of niet, want dat frustreert me regelmatig. In mijn beleving wordt er hier met diverse maten gemeten. Voor mijn gevoel zie ik dan onrecht gebeuren en dan verval ik terug op oud gedrag. Zoals te lezen was. (overigens was het wel lekker om mijn emmer aan frustraties leeg te gooien, nog steeds niet helemaal zoals ik het ooit zou willen kunnen doen maar ja je blijft leren tot al je vingers evenlang zijn dus zal waarschijnlijk nooit komen ) Heeft @renaldo61 bijvoorbeeld al zo een vriendelijke uitnodiging gehad? En andere mensen?

Heb je Femke laten cremeren of begraven? Wel tof te lezen dat je haar aanwezigheid nog steeds voelt, dat heb ik zelf nooit meegemaakt. Wel dat ik mijn huisdier qua gedrag of uiterlijk terug zie in een ander dier. Mijn moeders energie heb ik nog wel een behoorlijk tijdje om me heen gevoeld en dat voelde fijn en relaxed. Voelt dat ook zo bij jou met Femke?

Wellicht, is de wil er wel maar ontbreekt het soms aan genoeg motivatie? En dan betrek ik je opmerking wat betreft dronken rijden er even bij, dat daar niet over gesproken mag worden en vergeven kan worden. Niet alleen met verslavingen maar ook met andere dingen in het leven, als je maar iets fout doet, worden alle dingen die je wel goed gedaan hebt vergeten. Tenminste zo lijkt het in mijn beleving. Dus ja ik kan wel begrijpen dat mensen soms terugvallen of net niet doorpakken. Ons brein is toch ingesteld op beloningen? Als je steeds geconfronteerd wordt met al je missers en dat steeds benadrukken, of je mag er niet er niet over praten. Pfff dat is lastig om je motivatie soms te behouden, want en nu spreek ik voor mezelf, voor mij zijn het stukje bij stukje grote mijlpalen die ik behaal als ik anders reageer op iets waarop ik anders zou gaan drinken of heel agressief zou worden. En ja die mijlpalen zitten er voor mij ook in dat ik open en eerlijk over mijn fouten kan praten en erop terug kan komen en niet afgemaakt hoef te worden. Ik ben over heel veel dingen die ik gedaan heb in mijn leven niet trots, wegpoetsen kan ik ze nooit meer, want ze staan in mijn geheugen gegrift en dat is niet erg omdat ik ergens vind dat ik er ook niet zo makkelijk overheen mag stappen. Maar er gewoon open en bloot over te mogen delen maakt het wel even wat dragelijker. Vol continue erop aangesproken te worden en naast al het andere wat je doet en zegt gehangen wordt, werkt uiteindelijk wel zo voor mij dat ik de ander dan gewoon gelijk geef door mijn oude gedrag er weer te laten zijn. Jammer voor mij dan, want dan heb ik me toch weer laten vangen door een ander en ben afgeweken van mijn eigen doelen. Want elke verandering bij jezelf doe je in de eerste plaats voor jezelf en de rest komt pas later.

ik was het draadje nog eens na aan het lezen en ja er zijn grove opmerkingen gemaakt over en weer. Maar in beleving laat het wel mooi zien hoe wij als gebruikers zo verdeeld zijn en niet in gesprek gaan met elkaar maar met vooroordelen gaan gooien naar elkaar. Als ik de kant van geloof ik mijn medestanders in denkwijze bekijk, zijn we nogal direct, belezen en scherp van tong in onze bewoordingen en misschien beledigend ook. Als ik dan kijk naar de andere kant van de partij, zetten deze zich in op de reden waarvoor we hier allemaal gekomen zijn, onze alcoholverslaving. En hopen de discussie te kunnen te sluiten door te zeggen dat iedereen die zich niet volgens hun normen gedraagt vast onder invloed is. In de taal van de rijdende rechter, zo is het en dat is het vonnis. Aangezien niemand hier een rijdende rechter is, en we hier semi anoniem op het forum zitten en dus ook niet vast te stellen valt of iemand nu wel of niet gedronken heeft? Vind ik dat een dooddoener in het gesprek en zeer manipulatief overkomen, als de ander iets zegt wat je als anders denkende niet wil horen en het op die manier iemand probeert het zwijgen op te leggen. Door te zeggen het interesseert me eigenlijk niet en ik ga lekker iets anders doen. Voor mij durf je dan niet verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen woorden en bevestig je me in die gedachte omdat je later toch weer iets zegt in de discussie. Dat is mijn sneer, maar even omdat ik dat echt geen goede manier vind van een discussie aangaan met elkaar. Is dit forum in de eerste instantie niet opgericht om elk mens met een alcoholverslaving te ondersteunen? Te leren van anderen die al verder zijn? Maar ook je misstappen te mogen delen van nu of uit het verleden en je daarin niet aangevallen te hoeven voelen maar gehoord en gerespecteerd? Maar nee zo is het hier allang niet meer. En ik kom hier toch al best heel lang, vanaf 2007. Maar nu lijkt het alsof en dit is puur uit mijn eigen ervaringen op dit forum. Alsof degene die het gelukt is om van de drank af te komen, wat ik mooi vind, nu de overhand hebben op dit forum en iedereen die hun gouden ei niet accepteren en een eigen draai geven aan hun probleem en daarmee worstelen, geen recht van spreken hebben hier. En als ik voor mezelf kan praten, dat stoort mij, want dan raak je bij mij een gevoelige snaar omdat ik nooit iets heb mogen zeggen voor mezelf en juist misschien wel met dat of doordat mijn verslaving is begonnen. Dus als ik niet kan vertellen over mijn fouten, of niet mag verschillen van mening met een ander, omdat ik meestal dan geparkeerd wordt als dronken persoon of ach het interesseert me eigenlijk geen hol wat jij zegt. Jep, dronken of niet, dan kan ik vrij direct uit de hoek komen. Ik houd gewoon niet van onrechtvaardigheid, ik heb inmiddels eelt op mijn gekregen maar dan nog als ik een persoon voorbij zie komen die me wel heel erg boeit en uiteindelijk toch ook weer eieren voor zijn geld kiest omdat deze niet tussen de vaste kern komt. Dan kom ik in opstand, ook niet echt de goede manier wellicht. Wegblijven is dan ook een optie, maar ja dat kan ik dus niet, als ik het niet rechtvaardig vind gaan voor mezelf, gun ik het een ander gewoon niet om in zo een onveilige situatie die hier inmiddels heerst zich kwetsbaar op te stellen. Als ik vertrek, vind ik dat de oudgedienden die andere mensen nu hun ontdekkingstocht in de weg staan en hun manier van sober worden bijna opdringen ook weg mogen gaan. Jammer van de kennis en hun eigen ervaringen, maar in mijn beleving begint alcoholdebaas een soort van tweestrijd te worden van mensen, waaronder ik zelf en de mensen die hier nieuw komen daar nogal het slachtoffer van worden. Werken aan jezelf en je verslaving aangaan is en blijft een groot leerproces En dat mag iemand die misschien verder dan jou is niet in de weg staan. een

Dankjewel Bob, ik vermoedt dat ik niet zo een luxe auto heb gekocht dus de handleiding gewoon even mag lezen, wat volgens de maker bedoelt is. Ik heb niet zoveel standen, het is aan of uit en ik merk als ik aan heb staan, mijn zware rechter voet niet steeds hoeft te oefenen tussen druk geven en niet dat ik wel druk mag geven op het gaspedaal maar als ik erover ga het letterlijk je pedaal indrukken is. En dat is mijn probleem eigen, ik ben lekker aan het rijden en dan opeens merkt ik dat ik te hard rijdt. Dit helpt wel om daar rekening mee te houden want geeft een vertraging in het optrekken dus zou ergens wel gewoon zijn werking doen. Toch dankjewel!

Wow! Ik ben vandaag mijn nieuwe auto gaan ophalen en de ervaring was zo anders dan dat ik normaal gewoon ben. Normaal rijdt ik onzeker weg met een nieuwe auto en leer hoe de auto werkt wel tijdens het rijden. Nu nam de verkoper de tijd om de tools in de auto uit te leggen en me ermee te laten oefenen en verder mag ik altijd bellen als ik nog vragen heb. Ik heb het gevoel dat ik voor het eerst van mijn leven, een goede aankoop heb gedaan wat betreft dingen aankopen die eigenlijk boven mijn budget zijn of gewoon zo voelen. Even voor de norm die ik hanteer, als iets 3 nullen heeft achter de cijfer vind ik al dat ik gezegend mens ben dat ik dat bij elkaar heb kunnen sparen. Ik kom van armoede dus als ik zoiets dan kan kopen is dat voor mij een luxe. Jammer maar helaas, maar tot op heden mankeerde er altijd iets aan, een stereotoren waarmee ik de handleiding leerde gebruiken maar niet werkte zoals deze aan mij verkocht was. En nu heel veel jaar overslaand, 1600 euro voor een bril uitgegeven die me van alle problemen zou afhelpen die ik noem het dan ook de Ferraribril en had er minstens ruitenwissers bij verwacht en condens helpers. Ik ben deze week naar de oogarts geweest, wat blijkt nu, de opticien heeft me wel de juiste bril aangemeten. Gelukkig! Maar ik ben gewoon geen mens variefocusmens want mijn brein went er niet aan. Dus handiger voor mij is, om eigenlijk te blijven doen wat ik deed. 2 brillen te gebruiken en die wibra brillen zijn daar ook goed voor. En dan mijn gasfornuis, ik dacht ik kan best zelf een gasfornuis aansluiten, maar aangezien ik dat alleen ken van aardgas, dacht ik dat ik er goed mee zou zijn om gewoon een specialist de boel aan te laten sluiten. Dus dat er ook bij gekocht. Maar blijkt niet zo specialistisch te zijn en uiteindelijk heb ik het toch zelf opgelost en weer veel over sproeiers geleerd. Dan die gaskachel die ik aangeschaft heb, ik had er zoveel vertrouwen in, ik dacht dat zijn specialisten dus ik hoef niet meer mee te denken die weten wat ze doen. Maar dat was niet zo, uiteindelijk moest ik de leiding nemen en de sturing geven tijden alleen maar het neerzetten en plaatsen van die kachel. En inmiddels heb ik me zo moeten verdiepen in die werkzaamheden dat ik mijn klachten gerichter kan overbrengen en ook zeggen wat ik verwacht. Wel heel erg leuk om die kennis weer te hebben, ondanks dat ik er nog steeds niks mee kan omdat ik daar geen certificaat voor heb. Maar door dat en omdat heb ik ze wel kunnen behoeden voor meer fouten. Maar intern, van binnen bij mij, had ik verwacht als vakmensen inhuur om iets te doen voor jou, waar je mee aangeeft ik ben er onzeker over dus laat het liever door jullie doen en dan betaal ik er wel wat extra voor. Wel heel erg boeiend, maar specialistischer kunnen denken dan de personen die je inhuurt om jou ding op te lossen. Ik vond dat zeer vermoeiend, iets wat in 2 dagen gefixed zou zijn, liep uit op elke week weer iemand anders, die ik aansturen moest. Net voor de kerstdagen is de grote baas persoonlijk komen kijken en de boel gaan maken. En wat ik kan waarderen, is dat deze gewoon toegaf dat er fouten waren gemaakt. En na 4 weken steeds maar vakmensen over de vloer te krijgen was ik daar blij mee. Maar toen kwam de winter, en de kachel functioneert nog steeds niet en mag ik nog eens een mailtje doen. Ik begin er enigszins, wel aan te wennen dat dingen mij tegenvallen waarvoor ik voor mijn gevoel best wel een groot bedrag heb neergeteld. Met gsm´s en pc`s heb ik dat ook. Dus vandaag was het gewoon relaxed toen ik de auto ging halen, met auto´s ook, tijdens het rijden merk je dan dat er iets niet klopt. Met deze auto, heb ik nog geen problemen ondervonden, alleen gemerkt, dat de weinige tools die erop zitten, in mijn beleving niet werken, maar daar moet ik nog even de handleiding voor doorlezen. Intussen kan ik het hier ook wel vragen denk ik dan. Ik heb een snelheidsbegrenzer, lijkt me heel handig op traject controles en omdat ik bij de deelauto merkte dat ik een zware rechter voet heb blijkbaar. Maar als ik deze inschakel, met moeite wel dan moet mijn voet zwaarder zijn kan ik erover gaan. Is dat normaal? En bij cruise control, moet je je voet nog steeds indrukken op het gaspedaal. Is dat normaal? Zoveel luxe ben ik niet gewoon bij een auto. En ik had altijd begrepen van cruise control dat je dan je auto op een bepaalde snelheid brengt, die knop induwt en je voet kan laten rusten. Maar als ik dat doe, verlies ik snelheid dus ik moet met mijn voet op het gas blijven. Waarom is dat zo, om de chauffeur alert te houden? En verder zou er functie op zitten, waarbij je automatisch remt als er spontaan een voetganger voor je auto komt. Volgens mij werkt deze niet, want ik heb mezelf gewoon praktisch laten overrijden door mijn eigen auto. Niet rot, want ik hoop dat mijn verkeersvaardigheid en alertheid het werk blijven doen. En verder, heb ik het vermoedde en het gevoel dat ik gewoon voor het eerst van mijn leven iets wat gevoelsmatig boven mijn budget ligt, heb mogen aanschaffen en er geen problemen bij zijn. Nou ja geen problemen, het was lastig om terug te kunnen vallen op mijn schadevrije jaren. Volgens de verzekering waar ik alles bij verzeker vanaf dat ik hier woon, was het verdacht dat ik 3 jaar geen auto meer gereden had op papier. Dus er zou sprake kunnen zijn dat ik in de duurste klasse verzekerd zou worden. Gelukkig, mijn winst, heb ik in de jaren dat ik geen eigen auto had, dingen uitgeprobeerd zoals een brommer kopen en verzekeren bij hen. deelauto's geboekt heb en schadevrij weer teruggebracht. Dus tussen mijn werken door, gaf dat wat stress om steeds maar op de fiets kmerts te maken maar te stressen of je wel op tijd bent om het te kunnen regelen. Het was moeilijk en heftig! En uiteindelijk had ik zoiets, als mijn verzekeringsmaatschappij en mijn bank zo wantrouwig is naar mij, moet ik hen dan ook niet gaan wantrouwen ? Ik dacht er echt over om mijn bankrekening te wijzigen met al dat gedoe wat je dan moet regelen en mijn verzekeringen ook. Maar ik heb ze voldoende weten te overtuigen. En behalve dat ik nu een deftige verzekering heb die ik mag betalen. Hoef ik deze pas te beginnen te betalen in april, omdat ik een auto heb gekocht in de periode dat het autosalon is en ze daar 50 procent korting geven op de verzekering van je auto. Dus na al het gerotzooi bij mijn vorige aankopen en verwachtingen; durf ik te hopen en ook wel even van te genieten. Dat ik geen miskoop heb gedaan met mijn auto. Dat al die problemen die ontstaan bij het gebruik van een tweedehands auto, eruit zijn omdat ik al heel veel problemen heb gehad om die auto te kunnen en mogen verzekeren. En ja, toen moest ik weer aan mijn fout denken dat ik met drank op achter het stuur zat en gepakt was. De wet vergeeft je blijkbaar wel na 5 jaar, ik snap niet waarom lotgenoten dat niet kunnen begrijpen. Voor mij was dat dronken rijden als ik terug kijk, mijn meest heftige reactie op de situatie waarin ik zat, ik had toen 2 jobs, ik maakte schoon bij de directeuren thuis van het bedrijf en ik maakte schoon op het bedrijf. Op het bedrijf hebben ze toen een nieuwe CEO aangenomen die me liever zag gaan dan komen en wilde vervangen door een poetsfirma. Maar omdat ik bij de bazen werkte kon ik mijn job houden. Dit gaat de eerste keer zijn dat ik vertel over hoe naar die gast voor me was op het kantoor. Dan had ik net de wc´s schoongemaakt en dan ging hij kakken. Hij at spicy eten met veel kruiden dus dat kon je wel ruiken altijd. Maar wat mij het meest stoorde, was dat hij na zijn toilet bezoek tegen mij zei je moet het wc schoonmaken want zo te zien ben je daar nog niet geweest. En dan had hij het lef gehad, om alles met kak te besmeren en dan kon ik het over doen. Dat, en dat ik me ook niet meer prettig voelde bij het werken bij de directeuren. Ben ik heel veel gaan drinken voor het werk en vaak, volgens mij was ik het laatste jaar altijd onder invloed als ik daar was. Enfin, die avond ging ik weer naar het werk en tikte iemand aan vanachter, deze had een trekhaak dus mijn auto lag meer in puin dan die van de ander. Ik weet nog dat ik stomme grapjes heb gemaakt tijdens het wachten op de politie. Pas toen ik opgepakt was, werd ik serieuzer en minder dronken. En dat vond ik ook niet zo vriendelijk maar schijnt erbij te horen. Dan nemen ze je naar het bureau en nemen verhoor af. En daarna mag je kijken hoe je thuiskomt met je dronken kop. Ik kan niet anders zeggen dat ze toen wel enigszins vriendelijk waren tegen mij, want van zodra dat ze me weer op vrije voet lieten, liep ik niet de kant op waar ik woonde. Zo dronken was ik nog steeds. Ze hebben me eindje op weg geholpen met de bus, maar ik heb er bijna 3 uur overgedaan om thuis te komen. Wat hier erg vervelend aan was, is dat ik het nummer van de planning wel uit mijn hoofd wist, dus die in alle eerlijkheid kon vertellen dat ik dronken achter het stuur betrapt was en dus niet kon komen werken. Maar mijn leidinggevende pas tig uur later kon laten weten dat ik oké was maar iets fouts had gedaan. En toen het rijverbod inging en mijn auto bij de politie stond. Vond ik dat eigenlijk mijn verdiende loon. Dus eigenlijk heeft het me geholpen, ik heb ontslag genomen bij dat werk. En ja ik schaamde me en voelde me schuldig, maar ook vaagde het weg, dat ik wel betekenisvol was. En dingen deed die goed waren. Heel eerlijk, mensen doen mij niet zoveel, tenminste ik zorg altijd voor stukje zelfbescherming dat mensen ik probeer om de mening van andere als ze kwetsend zijn niet toe te laten. Maar ik had wel zoiets, dat ik me schuldig voelde maar ook blij was dat ik niemand doodgereden had en alleen maar blikschade had veroorzaakt door mijn eigen verdriet. Dus ik heb het al leer les aangenomen, maar ben wel door gegaan in het leven. En ja bij sollicitaties werd ik afgewezen en ik mocht ook geen katten vangen, ja dat voelde voor mij als boete doen. Ik ben op nul gezet en daar mag ik bewijzen maar op nul gezet in mijn passie. Voor mij interpreteerde ik dat, omdat ik een stomme fout ben begaan, zijn de dieren op het asiel daar ook de dupe van. Het heeft namelijk overal consequenties op je bent hier niet alleen.

Hé Renaldo, fijn te lezen dat je in ieder geval wel durft rond te kijken naar een andere hond. Dat daar toch nog wel plaats voor is in je hart. Verlies van een huisdier kan je soms overweldigen! Zeker als je op dat moment maar 1 huisdier had. Ik zelf heb dat nooit meegemaakt, want ik heb altijd veel dieren gehad dus als ik er eentje af moest geven, miste ik deze wel en mis deze soms nog maar het voelde alsof mijn verdriet mee gedragen werd door die andere dieren. Ik kan het niet anders uitleggen. Nu weer een vraag aan jou? Woon je nog steeds op de plek waar je ook met Femke gewandeld hebt? Ik maak me er altijd een soort van voorstelling voor over hoe een ander rouwt om zijn dier. Omdat ik zelf soms echt nog tig jaar later, nadat een kat of kip overleden was, een favoriet speelgoedje vond of een schuurplek waren haren aan zaten en dan kon ik spontaan in huilen uitbarsten. Dus ik kan me voorstellen dat eigenaars van honden en varkens waarmee ze dagelijks een wandelingetje deden, dat soms nog heftiger meemaken als ze weer buiten zijn. Aangezien ik dat zelf ondervonden heb bij het rouwen over mijn dieren, dat het spontaan en onverwacht over je heen kan vallen. Zeg ik dat ook tegen andere mensen als ze een dier verloren zijn. Dat dieren een afdruk van zichzelf achterlaten op de wereld, en het een soort gewoonte is van dat dier waar je aan went bij leven. Maar je na deze zijn of haar dood nog emotioneel verrast kan worden later. En van een feedback van een vriendin, die haar hond verloren was. Heb ik ooit eens jaren later terug gehoord dat ze met haar nieuwe hond het ouderwetse rondje ging doen en haar toen pas opviel dat haar oude hond die altijd langs een muur schuurde, weldegelijk een markering had achtergelaten op die muur. En ja, het verdriet en gemis overviel haar, maar ze kon het ook zien als dat de oude hond haar nieuwe ook oké vond. Maar dat is haar invulling, voor mij gewoon de bevestiging van al die rare denk wijzen die ik in mijn dierenrouw erop nahoudt. Ik lees dat je lichamelijk effe slecht zit Renaldo. Betekend dat, als je ergens anders gaat wonen misschien ook geen ander maatje meer kan ..... nemen vind ik stom om te zeggen en krijgen ook. Dus omarmen lijkt me een betere benoeming. En omdat we toch op een alcoholverslaafde forum zitten, komen al die lichamelijke gebreken daadwerkelijk enkel en alleen vanwege je drankmisbruik in het verleden? Of heeft het ook te maken met psychische gesteldheid, ouderdomskwalen en genetische afwijkingen in de familie? En de stressvolle maatschappij die er tegenwoordig is? Ik geloof wel dat je er lichamelijke ongemakken aan over kan houden na jaren drankmisbruik, maar ik geloof er niet zo in dat als je aan de slag gegaan bent met je verslaving allemaal doordat komt, dat iemand lichamelijke kwalen krijgt. Ik denk dat het een soort op 1 stapeling is van het leven, de wijze lessen, de domme dingen die je doet tijdens het leerproces, welk lotje je getrokken hebt in het leven en de consequenties die je daarvan krijgt. Sommige mensen krijgen nu eenmaal meer dingen voor hun kiezen dan anderen. En de 1 vervalt in drugs en drank en de ander in dwangmatigheid of iets anders. Wat ik vervelend vind aan dat ik open ben over mijn alcoholmisbruik en mijn psychische diagnoses, is dat als ik daadwerkelijk voor een klacht, in dit geval een ontstoken oog, geneeskundige steun aanvraag, ze in mijn dossier kijken en daardoor geen hulp krijg voor mijn oog maar advies om minder te drinken en me een gevoel geven dat ik, een fantast ben en geen ontstoken oog heb. En dat is hetzelfde voor mij, als toegeven dat je dronken achter het stuur hebben gezeten. Daar mag je blijkbaar niet eerlijk over zijn dat je die fout begaan bent. Terwijl je allang blij bent dat je nooit iemand doodgereden hebt en jezelf ook schaamt dat je dat gedaan hebt. En eigenlijk door erover te durven praten de boel ook kan verwerken. Maar zelfs hier is dat vrijwel onmogelijk. Voor mij werkt het dan zo en misschien ook voor jou Renaldo, ik kan wel zieker worden van dat ik het voor mezelf houdt. Maar ik zeg het gewoon wel en krijg ik maar ruzie met heel de groep. Dat vind ik krachtig aan jou. Lieve groetjes, Spud

En verder, nu ik met die auto kan, willig ik dit in.

Nope geen spijt dat ik bepaalde mensen aangesproken heb, wel spijt van dat ik de mooie, leuke en boeiende mensen niet heb weten te verbinden met mij. Ik vond ze echt heel leuk!

Beste moderators, Niet dat jullie er veel aan kunnen doen, het is immers een open forum. Zou ik jullie er wel graag op willen wijzen om wat meer zorg te dragen voor de woorden die forumleden hier zeggen en dan afgemaakt worden. Want dat doen oud gediende hier, ze lokken je uit de tent door vervelende dingen tegen je ze zeggen of onderwerpen aan te roeren, en zeggen dan dat je heel vervelend bent. En gaan dan iets anders doen. Omdat het ze niet boeit. De schade is dan wel aangericht bij zo iemand en dat vind ik niet oké, geen idee wat jullie hierin kunnen betekenen, maar ik hoop wel iets. Want in mijn beleving kan en mag het niet dat je zelfs afgerekend wordt als je durft te praten over je drankverleden. Ik vind dat je dan al vijandigheid ervaren hebt en het niet nog eens hoeft mee te maken hier. En dat gebeurt wel. Dat is niet meer helpend maar destructief. En dat zou ik graag veranderd zien met jullie hulp

Wouw, wat maakt jij je er makkelijk ervan af, Lady Jane, wel mensen kwetsen en pijn doen en geen enkel gesprek en of confrontatie aan willen gaan. Ja sorry, dan vind ik dat je mensen soms ook niet aan mag spreken op hun leerpunten. Je deelt dus wel steken uit, maar hebt gewoon geen incasseringsvermogen om verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen woorden? Dat laat je nu de kudde schapen die je rond je verzameld hebt oplossen. Lekker dan!

Als het je niet boeit wat ik denk, denk ik dus dat een open gesprek niet echt mogelijk is. Lady Jane

Wat dan wel? Lady Jane?

Dat geloof ik niet, want anders had je mijn bericht wel negeert zoals je altijd doet.

Inderdaad, Renaldo, ik heb ook beschonken en dronken ook weleens een auto bestuurd en ik ben er niet trots op. Ik ben dan wel betrapt en wel op mijn plek gezet, en heeft mijn werk carrière in de weg gestaan. Verder maakt het gewoon niet uit, schuldig blijf je je altijd voelen en was dom van jezelf maar gelukkig heb je geen andere beschadigd. Behalve blikschade. Ik ben van mening, om jezelf voor eeuwig schuldig te moeten te voelen omdat je fout bezig was niet helpend is als je dat deel van je geschiedenis ook durft te delen. Ik schrik er eigenlijk dan ook van terug dat jij Lady Jane, Renaldo zo aan het fileren bent, ben ik niet van je gewoon. En dat anderen je volgen. Niet gek dan dat mijn soort van mensen weer verdwijnen en Renaldo nog de enige is die zich hier staande houdt.

Tsja, zoals ik het lees Lady Jane is dat je eigen oud zeer, volgens mij hoef je daar renaldo61 niet mee te confronteren. Want voelt als vol passie geschreven.

Hé Renaldo, ik was eigenlijk je draadje aan het zoeken waarin je aangeeft dat je Femke mist. Dat kon ik niet vinden, dus kom het hier gewoon vragen. Ik vroeg me gewoon af, of je misschien plek hebt voor een andere hond? Niet dat ik een plekje zoek voor een dier, maar eigenlijk meer omdat ik nieuwsgierig ben of je het gemis aan Femke al een plekje hebt kunnen geven? Dieren moeten missen kan namelijk ook een heel lang rouwproces zijn. Voor mij tenminste wel.

Zo grappig dit! Rundfunk is weer een nieuw seizoen begonnen. En ze beginnen met een wedstrijd van stuurlopen. Qua humor wordt de beschonken rijder op de hak genomen die zijn rijbewijs kwijt geraakt is vanwege een glaasje op (ook heel leuk zichtbaar gemaakt) Geen autorijden meer voor deze mensen, maar wel stuurlopen. Wat zover betekend dat je een parcours aflegt met de benenwagen en enkel een stuur in je hand en broem zeggen. Geweldig hoe er gesproken wordt over agressief rijgedrag en de klacht over geen kreukelzone te hebben. Ik als schaamtevolle ooit eens met een glaasje teveel op bestuurder ook weleens mijn rijbewijs kwijt geraakt te zijn. Helpt me met mijn schuld gevoel en schaamte daarover. Want daarna heb je soort van levenslang want is iets waar je ook niet open en eerlijk over praten mag. @renaldo61ik hoop dat je het kan zien en ook de humor van inziet. Wat gebeurt is veranderen we niet, we kunnen ons zelf alleen veranderen. En volgens mij zijn we hier daar allemaal mee bezig.

Grote fout, en weer leren van. Denken dat je online vrienden hebt maar dat is niet waar. En wel weer leuk om te beseffen dat ik nog steeds lerende ben. Dus weer iets nieuws in mijn leven, mensen heel erg leuk en boeiend vinden en die achter je rug om praten en heel wat lelijke dingen over je zeggen. Ja, misschien had er eentje gelijk dat ik achter de schermen wel beschermd wordt Maar vaak als ik hier schrijf en deel en dingen zeg, doe ik dat uit eigen beweging. En neem mijn eigen verantwoordelijkheid daarvoor. Thanks S Die nacht samen in de logeerkamer bij B, voor de meeting, ja misschien hebben Sanity en Mormel wel gelijk? Omdat ik gewoon meedeed aan die meeting en mijn gezicht liet zien, heb ik zonder dat ik het weet wel mensen ontmoet die me een hand boven mijn hoofd houden omdat ik ook ze erbij gehaald heb, omdat ik vond dat iedereen erbij mocht zijn. Maar nog steeds niet accepteer ik dat praten achter je rug. Zeker niet van mensen die nog nooit het lef hebben gehad om hun neus te laten zien op een meeting. En ja, dat mogen jullie zo voelen dat ik in mijn voordeel ben ofzo, Sanity en Mormel, maar durf je neus maar eens te laten zien op een meeting. Dat hebben jullie waarschijnlijk nooit durven te doen. Dus wat voor online vrienden zijn jullie eigenlijk online? Negatief praten over mij achter mijn rug, terwijl ik jullie met een open vizier ontmoet? Als ik door en omdat ik dingen deed, en dingen ontdekte niet gedaan had, had ik misschien nooit geweten dat jullie zo een nare gasten waren. Ronduit jammer! Je mag nog lef hebben om nog ooit op mij te reageren. Want ik nader je met vuist en pure hardheid. Geen lach meer, maar puur directheid, weg als je nonsens te zeggen hebt en geen discussie meer met onderwerpen die jullie graag aanhalen. Dit is mijn draadje en daar mag ik zeggen wat ik wil. En voor Sanity en Mormel, Hoepel Op (Remastered 2025) | YouTube Music

YouTube Music

Lief van je bedoeld Spirit. Maar dit is tussen mij en Sanity en Mormel. Ja, jammer! Ik dacht dat ze soort van vrienden van me waren. Ik heb me vergist! Het leuke is wel, dat ik soms wel een meeting heb gehad, en mensen soms wel in levende lijven ontmoet heb, dus Spirit een volledig mij is en meer mensen hier. Mormel en Sanity zijn alleen maar nicknames voor mij dus hoewel ik een soort van vriendschap bij ze voelde is het ook niet zo dat ik me nu enorm genaaid voel. Voor mij is het gewoon jammer, want ik vond ze wel leuke mensen om mee om te gaan. Om zo gedist te worden, tja, ik weet niet gewoon laten gaan tot je er wel iets van vind? Jammer als mensen die meeschrijven en je leuk vind om te lezen zo een naar achterkantje hebben. Maar dat is nu eenmaal het leven als deelnemer aan een forum. Ik ga er niet heel lang van liggen ofzo, ik ken mijn plek nu en weet waarvoor ik me mag behoeden en verder is het gewoon een soort van film voor mij