Quinn

Inderdaad niet op het dagpact gezet, met het idee dat ik puur vanuit mezelf en alleen voor mezelf de dag door wilde komen. Maar misschien is dat gewoon een smoes (Basta, help even) en was het toch gewoon een achterdeur open zetten. Hoe dan ook, de dag door gekomen, het uitstapje gered en vandaag niet gedronken. 36 dagen nuchter.

Present. Goedemorgen.

Sterkte Sita, goed voor jezelf zorgen.

Nog een nieuwe reden om het weekend leuk te vinden. Veel plezier!

Omdat het vrijdag de dertiende is, knuffel voor basta.

Slaap is overrated, ik moest roken. Vandaag weer groepsgedoe, word ik zo blij van. Maar, zondag komt mijn dochter, dat is wel weer prettig.

Die hele intake klinkt alsof je helemaal was zoals je op het moment bent, dus open en eerlijk de problemen hebt benoemd en laten zien. Goed gedaan. Acht weken is natuurlijk een eerste inschatting, maar hé, fijn dat ze het zien zitten, toch?

Er zijn wel aardig wat studies naar gedaan, dat is zo. Laat ik het anders formuleren; ik kan het zelf niet verklaren en dat vind iastig. Een das draag ik zelden, een gebreide nooit zal je draad bij lezen, heb gisteren weinig gedaan.

Tussen de hogere macht gesprekken door, nuchtere afmelding vanuit hier.

Dat geloof ik ook zeker wel hoor smart, dat al die dingen doorwerken, ook de onuitgesproken. Maar eerlijk gezegd was er weinig (niets?) dat niet gewoon hardop werd genoemd, dus weinig gokken aan. Basta, ik ben ook veel meer van rationele en bewezen vormen van therapie, maar de cognitieve is al meerdere keren keihard gestrand. Tot hier en geen millimeter verder. De verwachting van de behandelaars hier is dat EMDR me wel die grens over kan helpen, al zou ik het nog steeds zelf moeten doen. Hoe ging je intake Lika? Viel het een beetje mee allemaal? Hier was de dag tamelijk vol. Vanmiddag met een groepsgenoot naar de supermarkt geweest, enige spanning, maar hell, ik ga niet de mist in waar een ander bij is natuurlijk. Dus. De bedoeling is nu dat ik zaterdag alleen heen ga, al mag ik wel aangeven als ik het niet zie zitten. Het enige voordeel dat ik heb bij een supermarkt is dat ik bier verafschuw en goedkope wijn me te min is. Beetje jammer alleen dat er een slijter in die handel zit. Maar stevig elitair vasthouden aan het een supermarkt verkoopt geen goede alcohol dogma. Zelfs in mijn slechtste dagen deed ik dat niet, nooit. Stel je voor dat mensen gaan denken dat je een doorsnee alcoholist bent hè. Zaterdag in pak en sneakers als een echte hipster boodschappen halen dan maar? Of is dat een zwaktebod, gewoon weer het masker van de geslaagde, succesvolle man die alles heeft wat ie wensen kan op zetten?

Goed dat je hier bent Cali, welk probleem je ook hebt met alcohol, als het je dagen bepaalt, is het gewoon een probleem. Hangt echt niet af van de hoeveelheid en de frequentie. Ik kan even niet terugvinden of je contact hebt momenteel met je huisarts over je drinken en je angsten. Anders lijkt me dat een goede volgende stap. Er zijn al erg goede dingen naar je geschreven, waar ik me graag bij aansluit. Welkom en heel veel sterkte.

Ben je al bekend met de forum uitspraak: "vandaag neem ik de eerste niet"? Zo beschouwd is elke dag de eerste, elke dag de heel bewuste beslissing om die ene dag niet te drinken. En soms zit je dan ineens op 33 eerste dagen achter elkaar

Stoppen met roken? Grapjas. Ooit misschien, wie weet. Maar nu nog niet. De zenuwen moeten ergens heen. Sterkte Bor, altijd moeilijk, zulke zieke vrienden. Nou, op naar de supermarkt dan maar. Met mijn maatje van de dag, die iets met gokken heeft.

Vervelend hè, dat die hele zooi niet gewoon netjes verdwijnt op het moment dat je de fles vaarwel zegt. Dat zou toch een aardige beloning zijn. Maar nee, juist nu komt dat er ook allemaal nog (weer) bij. Maar van lessen leer je. Sterkte.

Goed dat je het forum gevonden hebt Vasja, genoeg ervaringsdeskundigen en altijd wel ergens een luisterend oor. De liefde voor whisky herken ik, de rotgevoelens daarna ook. Dus vandaag dag één? Hoe gaat het?

Met z'n tweeën naar de supermarkt, niet echt zin in nee. Maar, wel een goed moment om sigaretten aan te vullen. Sterkte met de intake Lika. Allen een goede dag gewenst.

De discrepantie tussen verstand en gevoel hè. Maar inderdaad, iets dat er zo grondig in is gestampt, verdwijnt niet zo gemakkelijk. Hard werken dus maar weer.

Bloemen houden van mensen succes met de dag Lars, probeer er een goede van te maken.

Goedemorgen. Goed moment voor de dagdraad van vandaag. Vandaag onder andere op de planning: de supermarkt. Dagdraad: Quinn

Het is meer zo dat je de dingen pas aangaat als de drank weg is. Denk ik.

Dat vind ik heel erg voor je Sing, dat is een stukje herkenning die je liever niet vindt. Kan me indenken dat jij ook genoeg issues hebt om mee te dealen, nu zonder drank. Hmmm ja smart, daar komt het eigenlijk wel op neer. Ouders zijn de grootste invloed bij het vormen van je zelfbeeld, denk ik. Bedankt Gerrit. Het is een grote klus, geen idee of ik er ooit mee klaar kom. Als ik terug kijk naar toen ik hier begon te schrijven, is er inderdaad nogal wat veranderd. Nu zelfs iets van toen gedeeld, al is het maar wat kleins. Misschien verander ik inderdaad wel. Sorry voor de kat basta, maar wat je zegt klopt verder wel. De niet-rationele laag. Als ik stabieler word geacht, is het advies om emdr te gaan doen. Ik neig steeds wat meer naar ja.

Afmelding en pogingen wat van het slapen te maken.

Denk dat daar het antwoord ligt waarom ik het wel doe, mijn paplepel zat vol met self-loathing. Als ik tegen mezelf probeer te zeggen dat ik wel okee ben (niet te wild beginnen hè) dan weet ik dat ik lieg. Ik geloof het niet, het is niet wat me altijd is geleerd en het is niet de overtuiging waarin ik ben opgevoed en groot geworden. Wat fout ging, lag aan mij, was mijn schuld, had ik veroorzaakt. Voorbeeldje? Omdat ik het toch wel belangrijk vind om een beeld te schetsen van mijn vroeger. Sorry alvast, het is geen leuke anekdote. Toen ik een jaar of acht was, zwierf er een kat door de buurt met maar drie pootjes. Vond ik zielig, het beestje mauwde veel, leek nergens te horen en ik begon mijn brood ermee te delen. Niemand die het zag, dus niemand die er last van had. Totdat het winter werd en koud, het leek me een goed idee om het beestje 's nachts in de schuur te laten. Dat ging een paar dagen goed, totdat mijn pa het merkte. Het beestje ging met een paar stenen in een zak in het Hoendiep. Mijn schuld, zei hij, had ik het maar niet mee naar huis moeten nemen. Dat soort dingen.

Ja, bang. Want stel hè, stel dat het allemaal niet klopt wat ik over mezelf denk. Dat ik niet helemaal zo waardeloos, slecht en misbaar ben. Dan zou ik zomaar verwachtingen van mezelf kunnen gaan krijgen. Dingen die ik waar moet gaan maken. Niet meer steeds opboksen tegen het stemmetje dat zegt je kunt het toch niet, maar werken met een nieuw stemmetje. Eentje die iets zou kunnen zeggen als kom op nou, kun je best. Of dit is misschien niet zo'n goed idee. Of nog erger je bent meer waard dan dit. Verwachtingen om aan te voldoen. Nu weet ik dat ik die nooit waar ga maken, dus al doe ik mijn best en maak ik me heus wel druk, ik weet dat ik het niet ga halen. Maar dan... dan zouden sommige dingen misschien wel binnen mijn bereik en in mijn macht liggen. Vaag verhaal weer. Wil ik niet slagen? Natuurlijk wel. Alleen heb ik mezelf er zo van laten overtuigen dat ik dat niet kan, dat ik niet meer kan geloven dat ik het wel kan. Want ik kan immers niks? Waar ik dan vervolgens constant tegen vecht, want ik kan wel... ondanks de eigen overtuiging dat ik niks kan. Vermoeiend gevecht met mezelf. Vandaag bezig geweest met zelfbeeld, benoemen van eigenschappen die ik denk te hebben. Tegenover elk negatief woord een positieve zetten. Hell, dat valt nog lang niet mee. Maar ik heb er weer een paar. Ik heb goede eigenschappen. Ik kan dingen. Ik weet dingen. Ik heb wat bereikt. Echt waar. En niet ondanks mezelf, maar dankzij mezelf. Zeggen ze.