Quinn

Goed om de situaties niet je hele stemming te laten beïnvloeden. En inderdaad, bijna weekend!

Wist ik wel basta Evaluatie was heel verrassend, not. Gisteren ben ik besproken, vandaag kwam mijn pber met het advies van de behandelaars. Sowieso vinden ze dat ik hier nog een periode zou moeten blijven, dus nog zes weken eraan vastplakken. Dit omdat ze er weinig vertrouwen in hebben, of eigenlijk, vinden dat ik er weinig vertrouwen in heb, dat ik gestopt blijf als ik nu vertrek. Geen slecht punt, die accepteer ik. In die periode doorgaan met therapie die wat op lijkt te leveren. Dus gesprekken met de psych, die vrolijke groep, PMT en creatieve therapie. Ik kan niet zeggen dat ze geen vol programma voor me hebben verzonnen. Maar goed, vooruit, tot zover. Eventueel verlof afhankelijk van hoe ik me voel die week. Ook niet onredelijk en ook niet ongewenst. Dus okee, ik ben akkoord. Tot zover. Verder advies is namelijk om hen tijdens die periode te laten zoeken naar een GGZ instelling dichter bij mijn thuis. Say what? Het team aan ongetwijfeld deskundige en verstandige en intelligente mensen denkt niet dat ik over zes weken zover ben dat ik de wereld weer in kan. Dit gezien de depressies en suïcidale neigingen. En dan dichter bij huis, want,zei mijn kalme, koude, zakelijke pber zomaar onverwacht lieverd (ja echt, dat zei ze ) we zien je hier wegkwijnen. Ik ben zo blij dat ik mijn handen onder tafel had. Ben bang dat ze ze anders had vastgepakt. Als in, what the fuck? Ik ben potverdorie geen puppy of zorgproject. Okee, dat laatste wel dan. Maar echt, gatver, ga weg, houd afstand alsjeblieft. In elk geval, daar ben ik het dus niet mee eens. Zes tot acht weken nog hier, goed. En daarna wil ik naar huis. Punt uit.

Goedemorgen. Evaluatie vandaag en bespreken hoe verder. Dagpact: Nooitgenoeg Quinn

Waarom erover praten? Omdat ik het al jaren heb weggestopt onder een flinke laag alcohol, drugs en andere quick fixes. En nu dat alles is gestopt, want afgezien van medicatie op recept gebruik ik nou niks meer, verzuip ik er zo ongeveer in. En ik stik, omdat ik geen manier heb geleerd om normaal met dit alles om te gaan. Niet anders dan gaan drinken. Snuiven. Overmatig veel werken. Pillen zoeken. Of het bed van een ander. Wat dan ook, om me maar niet bezig te houden met dat. En als dat niet stopt, als ik niet alsnog om leer te gaan met dat hele pakket aan rottigheid, dan blijf ik het zelfdestructief aanpakken. Want ik kan het niet verdragen, niet uitzitten. Zoals ik het tot nu heb aangepakt, leg ik de schuld bij mezelf. Straf ik mezelf. Maak ik mezelf langzaam maar zeker dood. Daarvan zeggen ze dat ik het anders moet leren zien. Dat ik geen schuld heb en geen reden om mezelf te straffen. En rationeel weet ik dat ze gelijk hebben hoor, echt waar. Als ik de anderen van zo'n groep hoor, geef ik hen ook beslist nergens de schuld van. Maar toch ligt het bij mij anders. Je weet toch.. Nu pillen scoren (van die nette van een echte dokter hè).

Thanks, maar nee. Het komt wel goed, this too shall pass. Ik ga geen gekke dingen doen die niet terug te draaien zijn, maar tyfus, ik zit op slot en sta op uitbarsten tegelijk. Ik wil zo graag, maar ik kan het niet. Bang om verkeerd begrepen te worden. Bang om niet serieus genomen te worden. Deja vu, schreef ik dit vorige week niet ook al? Net een hamster in een wieltje. Kan ik niet, of durf ik niet? Vandaag in de groepstherapie verteld dat mijn pa geloofde in een opvoedkundige tik op z'n tijd. Ja joh, opvoedkundige tik en op z'n tijd. Understatement van de eeuw. Maar ik heb besloten om het als een klein beginnetje van het delen te zien. Je moet ergens lichtpuntjes vandaan halen toch?

Edit: bovenstaande neem ik terug.

Hé, lief dat jullie aan me denken. Even kort een berichtje, voordat basta daadwerkelijk citaten van Tolle gaat strooien. Het gaat niet goed, sowieso vorige week al niet, al hielp het weekend dat wel wat naar de achtergrond. Gisteren dus de druppel. Zonet een kort gesprek met een begeleider hier, in de trant van het benoemen van hoe voel je je momenteel en mijn woorden van de dag zijn moedeloos, triest, op. Ik vecht er tegen, echt waar, maar als ik heel eerlijk ben, wil ik gewoon niet meer, er is niks meer over om nog wat uit te halen. En ik voel me een idioot dat ik dit hier alsnog neer zet, maar het zij zo. Bezopen dat ik nu het gevoel heb dat ik er een disclaimer bij moet zetten.

Sluit voor hier en nu het forum eerst maar af, wellicht is het rottige gevoel dat ik ervan krijg morgen of overmorgen wel weer weg, misschien ook niet. Geen zorgen, ik kom heus wel weer. Maar nu even niet. Mazzeltov.

Dat was beslist niet mijn bedoeling, sorry.

Plagen mag, zolang het maar geen treiteren wordt.

Moeilijk? Forel vangen met blote handen, dat is pas moeilijk. Er schijnen cursussen voor te bestaan. En Google vertelde me dat ze ook kerstballen breien, als je nu vast begint, heb je volgend jaar een boom vol.

Well, ja en nee. Okee, ze heeft het blijkbaar zelf verteld, haar goed recht natuurlijk. Maar alsnog heb je wel iets verteld wat vertrouwelijk was, dus ik begrijp wel dat de vriendin daar niet blij mee is. Zou het er deze dagen echt niet over gaan hebben trouwens, ze heeft heus wel andere dingen aan haar hoofd.

Op naar de niets, want dat betekent alles. Succes!

Oe, mindful! Ik ken mensen hier die nu zo blij van je worden Fijn dat het goed gaat. Edit: yo, typefout!

Herinneringen van afgelopen weekend en voorpret voor het volgende. En tussendoor hard werken. Kop erbij houden Lars. Maar geniet vanavond nou maar even lekker na.

Vriendin weer naar huis, weekend voorbij en net weer een aanvaring met mijn favoriete groepsgenoot #jadatwassarcastisch

Ze kunnen beter sokken breien, wat jij?

Hé Basta, ben ik zo wazig nog? Ja, openbare koffieruimte. Dat is de bezoekruimte hier. We hebben eigen kamers en met de afdeling een huiskamer, maar daar komt geen bezoek, dus vandaar die bezoekruimte. Vet gezellig. Er is hier wel een soort van sportzaaltje, waar ook de PMT enzo is, maar geen serieus gefitness. Dat eten, tja, dat blijft een punt. Ik vind het ongeïnspireerde warmmaak prut, maar goed, je moet wat te wensen overhouden hè. En qua groep heb ik niet echt veel contact buiten de verplichte groepsdingen. De dagen verschillen verder nog wel in programma. Wel elke dag samen eten, mediteren en 's ochtends een gesprek met de groep als geheel. En dan nog de individuele programma's. Nee Lars, ik heb niet zo'n maatje, maar ik plemp hier een stukje van mijn dingen maar neer. Toch wel prettig om wat reactie en weerwoord te krijgen. Heb natuurlijk wel mijn liefdes, maar niet verslaafden denken anders. Het is overigens beslist niet mijn bedoeling om iemand pijn te doen met mijn geschrijf en gedachten, zal er wat beter op letten. Vannacht wel wat beter geslapen, vanaf een uur of drie tot zes in elk geval geen wekker meer gezien, dus dat is vooruitgang. Ze willen me hier eigenlijk van de koffie af hebben. Wat ze gewoon niet begrijpen, is dat ik helemaal niet wil slapen. Tja, dat is ook raar natuurlijk. Vriendin komt straks, had ik op een of andere manier helemaal niet meegekregen. Maar ben er wel blij mee. Twee keer gedoucht en zonet nog maar een ander shirt aangedaan. Welnee, ik ben niet neurotisch. Zit nog wel steeds met de vraag of ik de tweeling hier op bezoek wil hebben of niet. Wil ze echt wel graag zien, maar vind het idee om ze hier te hebben gewoon echt niet prettig. Dilemma.

Dank je Meya, klopt inderdaad. Descartes is de grondlegger van het moderne denken, de ketter die het dualisme als een van de eersten poneerde, godslastering! En Tolle irriteert me, met zijn populistische kracht van het nu en je bent niet je gedachten gewauwel. Mr Bean toont dan weer aan dat over de simpelste dingen soms enorm is nagedacht. Ah, de liefde... "...had ik de liefde niet, ik zou niets zijn..."

Romanticus! Ben enorm blij voor je. En ja, je bent veel meer dan je ooit hebt durven hopen. Knuffels.

Fijn je hier weer te zien Sbs, droog en wel, topper.

Allemaal goede stappen hier, mooi man. Succes voor maandag!

Beter humeur, dat is een goed begin van de middag. Niet uitgegleden in de prut dus? En nu onder een dekentje?

Hell basta, wil je niet met Tolle smijten? Descartes weet het vele malen beter

Jammer van het uitglijden, maar het is ook een leermoment. Hoe nu verder, beter, slimmer qua aanpak. Succes.