Quinn

Angst voor het onbekende ook wellicht? Je weet wie je was met drank op, wie ben je zonder drank? Ken je jezelf nog? Vind je die persoon dan wel leuk? En wat vinden anderen? Zonder de "steun" van drank situaties aan moeten gaan, is een stuk moeilijker, omdat het om een andere aanpak vraagt. Allemaal nieuwigheden. Allemaal wennen. En alles komt nu veel meer binnen dan eerst ook, denk ik zomaar. Maar joh, vier maanden! Goed bezig!

knuffel

Even een dag niet meelezen en je ligt meteen enorm achter, wat gebeurt hier soms veel. Sterkte Jannigje, hoop dat je nek in elk geval snel weer wat opknapt. En fijn om te lezen dat Rapilos al weer wat beter is, mooi dag zeg! Kohtje, die roes kan ik me voorstellen, net als de nare bijgevoelens die het oproept. Hoop dat de medicatie niet lang meer nodig is. O en Vol, hoera voor woensdagmiddagen met broodjes knakworst, gezellig Hier best hard gewerkt, al blijven de snelle resultaten nog uit. Had ik al gezegd dat ik in deze dingen heel ongeduldig ben? Edit: maar ik drink niet.

Mocht je het vanavond nou lastig hebben, op dit stukje forum http://forum.verslavingdebaas.nl/forum/9-ditjes-datjes-dagdraad/ zijn altijd wel mensen aanwezig om mee te praten. Op de datum van de dag is een soort slowchat. Hoe ging het vandaag?

Hé welkom. Goed dat je op deze leeftijd al de stap zet, dat scheelt je een heleboel ellendige jaren. Top vriend is dat, koester zulke mensen maar heel erg, je hebt ze hard nodig. Qua opnames, tja, dat verschilt nogal. Een paar jaar geleden zat ik ergens waar helemaal niks mocht, bijna Spartaans. Die bestaat helaas niet meer. Waar ik nu zit, heb ik een redelijke internet vrijheid qua tijd, maar wel weer beperkt in wat ik ermee kan doen. Ik weet dat er instellingen zijn waar ze van je verwachten dat je minstens één zelfhulpgroep per week bezoekt, maar ook dat zal verschillen. Heel veel succes. Wat je ook beslist, de eerste stap ben je al voorbij.

Liever eigenwijs dan helemaal geen mening. Loesje.

Nogal ja. Ik leef nogal vanuit het beeld dat ik van mezelf heb gemaakt. Misschien kloppen stukjes daarvan niet. Eng? Panisch.

Werken, werken, werken. Het is nooit klaar, voor niemand. Als je je fouten ziet, heb je een begin te pakken. En er zijn hulpbronnen voorhanden.

Die laatste alinea is inderdaad een eerste ja. Ben er altijd van overtuigd geweest dat ik altijd wel zou blijven drinken, soms wat meer, soms wat minder. Het idee dat ik het drinken achter me zou kunnen laten, begint bijna haalbaar te klinken. Edit: tikfoutjes.

Vragende mensen worden overgeslagen

Ah lekker, koffie. Goedemorgen. Weinig geslapen, veel gedacht. Rapilos, wordt het wel langzaam wat beter? Dagpact Nadia Lars Zbb Nooitgenoeg Momentum stekker leila kohtje Bor Quinn

Mond belijdt wat het hart niet echt durft te geloven.

Blijkbaar meld ik me tegenwoordig niet meer af. Slordig. Bij deze, nuchter, dag 32 is voorbij. Welterusten.

Twee keer moeilijk, twee keer overwonnen. Wat een dag!

Stap voor stap. Niet overhaasten. Een nachtje over slapen. Thuisfront erbij betrekken. Rationeel benaderen. Na blijven denken. Vandaag schoot ik flink door in mijn uiterste best doen. Overa scherp in zijn en dat ook flink laten merken. Kijk hoe wakker en fit en helder en logisch ik ben! Kijk nou, wat een vooruitgang! Ik ben niet gek, kijk maar hoe goed ik presteer! Duurde even voor ik doorhad wat ik aan het doen was. Faken. Faken dat alles prima met me is en de sprongen vooruit elkaar in hoog tempo opvolgen. Na nog geen dag was ik al doodop van mezelf. Als ik dit zes weken wil volhouden, ben ik één, vermoeider dan ooit en twee, waarschijnlijk eigenlijk helemaal niets opgeschoten. Want fake it till you make it gaat in dit geval niet werken. Dat weer ik, want dat heb ik vaker gedaan, jaren zelfs. Doen alsof er niks aan de hand is, alles onder controle. Stoere, sterke man heeft niemand nodig. Dat idee. En ik was hier juist heen gegaan, omdat ik wel hulp nodig heb. Stoer en sterk als ik ben. Dat nu ontkennen, maakt de afgelopen tijd alleen maar verspilde moeite. Dus, risicogeval, get a grip, zet die stomme knop om en laat jezelf nou maar zien hoe kwetsbaar, klein en bang je eigenlijk bent. Als ik mezelf accepteer, ooit, heb ik die verdoving misschien niet meer nodig. Ooit... op een dag, zal er iemand tegen mij zeggen "jij een drankprobleem? Daar kan ik me niets bij voorstellen!"

Ja. En nu moet je het allemaal voelen, binnen laten komen, nadenken of je er wel of niet iets mee gaat doen en zo ja, wat dan. In plaats van er gewoon wat overheen te kieperen en weer door te gaan. Maar je schrijft zelf al tot ik ga relativeren en dan zakt de emotie. Nog meer winst. Welterusten!

Nee jongen, dat is een winstpunt. Je zag het, schrok ervan en nu kun je daar wat mee gaan doen, het verbeteren voor een volgende keer. Van die leermomenten, zegt de eeuwige docent in mij dan weer.

Hmm, ik weet niet, ben altijd meer van het mening vormen en die voor je houden. Okee, misschien was ik inderdaad druk en aan het compenseren.

Hmm, meer dat ik vandaag overal een mening over heb (okee, dat heb ik altijd) en die ook uitte (dat doe ik zelden).

Hoef vanavond niet sociaal te doen en voel me alsof ik spijbel. Doe ik ook, ik zou nu moeten slapen of in elk geval rusten. Blijkbaar ben ik druk aanwezig geweest vandaag.

Shit... de frik heeft wel gelijk ja. Herkenbare valkuil voor me. Jij ook Lars?

Kan ik me indenken. Onverklaarbare dingen in je lijf gewoon laten checken, is niks raars aan.

Lekker laat, maar welkom! Al mooi op weg zie ik, fijn.

Het eerste deel van je post wil ik graag liken. Het tweede niet natuurlijk. Even aankijken en als het blijft aanhouden, huisarts bellen?