Quinn

Ik snap niet goed waarom je als niet gestopte op een draadje wilt schrijven dat specifiek is gestart voor hen die gestopt zijn. Dat matcht niet in mijn hoofd. Precies daarom schrijf ik noch daar, noch op het minderaars draadje. Ik val niet in die doelgroepen, dus waarom zou ik daar dan gaan schrijven?

Neemt fictieve hoed voor je af.

Man basta, ik ben aan het werk, dan kan ik niet gaan scheren.

Pop, doe niet zo mal, bij vreemdgaan drink je sex on the beach.

Sowieso hier op het dagdraadje natuurlijk Bor.

Goed nieuws! Succes vandaag Albert, spannende dag.

Genetische modificatie en dan met name de ethische kant ervan, vraagt mijn concentratie. Daarom zit ik hier

Mooi dat het je goed bevalt. Sfeer is belangrijk, zeker op plaatsen waar je veel tijd doorbrengt zoals op je werk.

Goed gedaan Sita. Top.

Niet schamen, leren. Een volgende keer in eenzelfde situatie heb je een plan, gaat het misschien meteen beter. Je bent hier niet in één keer vanaf. Je gaat struikelen, maar belangrijker, je gaat weer opstaan. En vandaag neem je de eerste niet.

Leren is een proces Lars, bijsturen en evalueren maakt dat proces alleen maar beter. Succes vandaag.

Grinn... 't is geen enorme baard, merr zo'n hip "ik ben al een week te lui om te scheren" baardje. Gaat nergens over. Behalve dan dat het zo'n plezierig masker kan zijn soms.

Goedemorgen, zijn we weer. Dagpact; Momentum Lars Bor Nadia Rapilos Quinn

Soortvam gewone dagen. Naar het werk, om af te ronden, over te dragen en me enigszins nuttig te voelen. Thuis dingen op een stapel gooien die absoluut mee moeten. Extra sigaretten inpakken. Woensdagmiddag blokken, want dan heeft de tweeling margedag en gaan we weet ik veel wat doen. Pannenkoeken bakken, ergens van de week. Partners teveel aandacht geven, zodat ze niet verdwenen zijn straks. Me afvragen of ik mijn baard af ga scheren. Meer boeken op de ereader (haat aan dat ding!) zetten. Haast! Ik wil nog zoveel doen voor het donderdag is.

Hé Lieve, je weet toch

Bedankt. Nee, geen standaard vader, eentje met eigen tekortkomingen en fouten. Maar vanavond realiseerde ik me dat ik op mijn eigen gebrekkige manier wel degelijk het beste voor ze wil. Maakt dat alles goed? Natuurlijk niet, maar het betekent wel wat. Vanavond had ik op elke knie een kind, soms gedragen ze zich nog als de kleuters die ze al lang niet meer zijn. Ze weten nu dat ik een tijdje weg ga, omdat het te druk is in mijn hoofd en ik rust nodig heb om alles weer stil en kalm te krijgen. Om beter te worden en gezellig. Of, zoals zoon het uitdrukt, om weer te lachen met m'n ogen en boven de radio uit te zingen. Het is klaar, alles is klaar, de hobbels en obstakels zijn weg en opgeruimd en ik hoef niet echt meer wat te doen voor donderdag, ik kan gaan. Ik voel me leeg, verdrietig en dit laatste stukje doet zo ongelofelijk veel pijn. Moet er niet aan denken dat ik straks dagen, weken, die kwetterende vogelstemmetjes niet ga horen. Het is mijn eigen schuld dat het weer zover gekomen is, dat weet ik wel, maar de prijs is wel verrot hoog.

Vandaag niet op het dagpact ingeschreven, omdat ik een soort voorbedachte rade had om me daar toch niet aan te houden. Stom, eigenlijk is dat juist een signaal dat ik wel in moet schrijven. Anyway, niet gedronken, ondanks die rade overheerst de rede. Maar nooit de dag prijzen voordat de haan heeft gekraaid, ik schrijf niet voor niets niet op adams gestopten draadje.

Ik ben geen goede vader, zeker voor haar niet, dat weet ik. Ben al lang blij dat ze altijd haar andere vader heeft gehad om haar op te voeden en op te vangen en dat soort. Op de een of andere manier heeft dat toch steeds gewerkt, voor haar ook. Maar sinds een paar jaar staat ze daar anders in, heeft ze misschien andere dingen nodig ook. Ik weet het niet. Intussen probeer ik dan in elk geval materieel voor haar te zorgen, als in, dat is tenminste iets. Je hebt gelijk dat ze het recht heeft om zelf te bepalen wat ze wil en wanneer. Ik moet het eerst maar gewoon zo laten dan.

Heel veel succes AlbertRemmo.

Vannacht om de een of andere reden de halve kledingkast leeg gemikt, echt geen flauw benul meer waarom. Blijkbaar vond ik het vannacht ineens nodig om daar op te ruimen. Geen drank gehad trouwens, dus zonder rare dingen doen kan ook. Nu kruidnootjes in de oven staan en de zooi is op miraculeuze wijze verdwenen (erg lieve vriendin). Het gevoel dat elke minuut zoveel mogelijk benut moet worden.

Goed om eerlijk te zijn, zeker naar jezelf. Het hier opschrijven is een stok achter de deur en een boodschap aan jezelf voor een volgend moeilijk moment. Want moeilijke momenten gaan er natuurlijk weer komen. Op je bek gaan, figuurlijk en letterlijk soms ook, hoort er bij. Opkrabbelen, daar gaat het om. Sterkte vandaag.

Twee dagen al gedaan, druk bezig met de derde. Druk bezig zijn met is ook iets om trots op te zijn. Dus, borst vooruit

Goede(hetmagnog)morgen. Het ziet er hier uit alsof er een bom is ontploft, blijkbaar heb ik vannacht bedacht de kast uit te ruimen. Top. Weet ik in elk geval wat ik vanmiddag kan gaan doen.

Zorgen moet je doen, niet maken, aldus Loesje, maar hell, wat is piekeren moeilijk te stoppen.

Ieuw.