Quinn

Wakker, in zombiemodus op weg naar koffie Dagpact: jowan Lars Quinn

Bedankt Lars. Van een ander zou ik dat ook oprecht zo vinden, maar zelf, tja, van mezelf heb ik andere verwachtingen. Ik ken het zinnetje Gerrit, maar het ook gevoelsmatig eens zijn, is lastig. Want daarvoor lijkt drank op veel momenten nog te veel te bieden voor me. Meya, ik heb een paar dagen niet gedronken, maar er hoeft maar dìt te gebeureb of ik ben er weer. Stress inderdaad, spanning. Slecht omgaan met dus. Trots op mezelf Lieve? Niet gaan overvragen hè. Wat zijn er veel mensen due drinken dan toch, moeilijk. Kan er slecht naast zitten. Bedankt voor het ijs, dat gaat op. Als jij een exorcist was, huurde ik je bij deze in basta. Niet verder gedronken vandaag, wel vergeten te eten, dus ik werd tegen half tien liefdevol uitgekafferd en daarna voorzien van tosti's. Met melk iemand wil me gezond maken, brrr.

Emoties, zijn dat van die dingen die je eten kunt? Anders hoef ik ze niet.

Hé Claartje, kwam even kijken hoe het met je gaat. Je draadje leest zo dapper en voor grote delen vrolijk, het contrast met de huidige stilte lijkt zo groot.

Mooi schrijven is een valkuil. Zit ik al een paar dagen over na te denken, deels is het waar. Maar aan de andere kant, iets goed onder woorden brengen kan ook heel helpend zijn. Ben er nog niet uit, jij?

schuift een bak ijs met aardbeien en slagroom richting Lieve.

Voor mezelf sprekend? Omdat voelen zeer doet. Klein maakt. Kwetsbaar ook. Verdoven is een stuk veiliger.

Gesprek gehad, nu wachten totdat het geheel is besproken. Vrolijke vragenlijsten ingevuld, van die lijsten die ik onderhand kan dromen, maar okee, zonder (al te veel) commentaar weer ingevuld. En nu dus weer afwachten. Wanneer ik voor het laatst had gedronken, vroeg de dame. Vanochtend, zei ik eerlijk, ik kan slecht liegen op rechtstreekse vragen. Laat in de nacht, bedoel je? Ik knikte richting mijn lege bekertje koffie. Nee, zonet. Zoals ik al zei, ik ben slecht in liegen. Het was niet veel trouwens, gewoon, een scheut door de koffie, om de trillende handen en zenuwen stil te krijgen. Running over the same old ground And how we found The same old fears Willen is niet genoeg, ik moet het ook doen, dat veranderen, wil ik niet meer steeds tegen hetzelfde aanlopen. Ik moet het zelf doen, maar ik zal toch echt eerst moeten leren hoe dat eigenlijk moet, dat anders doen, anders omgaan met innerlijke demonen, angsten en kwellingen. Wish you were here Intussen voel ik me een ongelofelijke loser, dat ik het niet voor elkaar krijg, dat ik het niet alleen kan, dat gewoon niet drinken een te moeilijke opgave lijkt te zijn.

Ik heb de nacht maar gewoon gelaten, toch een stukje acceptatie! Enige trots inderdaad, want ik ben niet gaan drinken in de zoektocht naar slaap. Slaapdraadje nog niet gevonden, zoeken was niet mijn sterkste kant vannacht. Wel wezen hardlopen in het Sterrenbos, lekker rustig. Mocht ik wensen mee mogen nemen naar de time out, dan wordt de eerste gebak bij de koffie en de tweede wifi, deal?

Humeurig tot en met na weer zo'n slapeloze nacht, maar basta's woordkunst vrolijkt altijd wat op.

Op een gegeven moment heb je toch wel genoeg ijs gehad, blijkbaar. Wat best gek is, gezien de mateloosheid. Wat dan te doen? Heb nu een tosti in de oven liggen, ook best een idee. Op dit soort momenten ben ik best blij met mijn absurde spijsvertering, er zijn extra kilo's welkom. Maar toch, kan ook moeilijk de hele nacht tosti's eten. Misschien straks een stuk om, misschien is dat slaapverwekkend genoeg.

Hé, goed nieuws! Gefeliciteerd

Nog steeds nuchter.

Dat kan inderdaad vast verschillen per persoon. Bij mij is drank (naast echt heus wel degelijk waar een probleem op zich) vooral een symptoom. Zoek de verdoving, welke substantie maakt niet uit. Dus onderliggende problematiek moet opgelost worden, wil ik loskomen van die verslaving naar verdoving. Maar bij anderen, onder andere bij jou basta, lijkt het een probleem op zich te zijn. Dan lees je dat iemand een aantal weken niet meer drinkt en in elk opzicht enorm is opgeknapt. Zonder verdere therapie of wat ook. Fantastisch toch?

Het is nou gewoon afwachten, laat het eerst maar allemaal op me af komen vrijdag. Intussen probeer ik om vooral niet te veel na te denken, want mijn eerste afslag bij welk probleem dan ook is nu eenmaal nog steeds die drank. Ik wil nuchter blijven, dus laat me de problemen maar een paar dagen vermijden. Even een paar dagen oppervlakkig zijn, want hell no dat ik daar vrijdag met een kater of halfdronken wil zitten. Lijkt me geen beste binnenkomer. Qua inspiratie, tja, ik kan wel roepen over oppervlakkig zijn, maar intussen danst het gewoon door in mijn hoofd. En ook via mijn vingers wel naar buiten ja. Wat ontbreekt, is inspiratie op het werk gedeelte van mijn geschrijf. Momenteel is mijn salaris meer een soort aanwezigheidspremie, zullen we maar zeggen. Intussen ben ik bloednerveus. Want ja, we zien wel wat er komt en op me af laten komen en geen verwachtingen... dat hele rijtje past vrij slecht bij de controlfreak in mij. Alle scenario's zijn al door mijn hoofd gegaan inmiddels. Zelfs de kamillethee van Skyer krijgt het hier niet kalm, lekker dan. Als ik kijk naar wat ik wil, rationeel het verstandigst vind, dan is dat wel degelijk zo'n verwenste, verfoeide, ongewenste opname. Gewoon een periode zonder enige moeite zonder drank, omdat het er gewoon niet is, punt uit, basta. Even niet knokken daartegen en het mezelf nou eens een keer niet veel te moeilijk maken, omdat het stoer is. Intussen, tijd voor ijs.

Intake is afgesproken voor vrijdagochtend. Ben nu al zo nerveus als een tiener voor z'n eerste date.

Eindelijk middag, hell, de tijd kruipt vandaag!

Goedemorgen, hell, wat is dit vroeg. Dagpact: jowan Lars Quinn

Onder het motto de dingen anders doen ga ik nu naar bed. Dus, nuchtere afmelding, welterusten, tot morgen.

Hé Bjorne, goeie stap om je hier aan te melden. Al een week nuchter, begeleiding aangevraagd, prima keuze en al mooi op gang naar je eigen op maat gemaakte strategie. Je liet me vanmiddag, toen ik het eerst las, meteen schrikken ook met je "zo heftig dat ik elke dag dronk". Als in, ik moet (moed?) dingen eens wat serieuzer gaan nemen.

Het maalt al heel lang door mijn hoofd; als je verandering wilt, zul je zelf moeten veranderen. Maar op één of andere manier willen de consequenties daarvan niet goed tot me doordringen. Want ja, ik wil graag dat sommige dingen anders worden. Ik wil dat de nachtmerries stoppen, dat de behoefte aan verdoving verdwijnt, dat drank niet meer die goede, verdorven vriend is. Dat de nacht nacht is en de dag dag. Echt, ik wil het heel graag. Maar met willen kom je blijkbaar niet zo ver. Want intussen grijp ik nog veel te gemakkelijk naar de drank of een paar pillen. Haal ik de meeste nachten door, omdat ik van tevoren weet dat ik toch niet kan slapen. Staar ik urenlang naar een leeg beeldscherm, omdat de inspiratie ver te zoeken is. Er komt niets nuttigs uit mijn handen. Hulp vragen, het leek een goed gelukte stap. Maar intussen staar ik een groot deel van de tijd uit het raam, gaan de vragen van -oloog half langs me heen en komt er van de ga hier thuis over nadenken vragen niet veel terecht. Of nou ja, ik denk er wel over na, meestal een startsignaal voor een nieuwe fles. Ik doe niet anders. En ja, ik weet dat iedereen me dat al honderd en meer keren heeft gezegd. Maar nu, nu zie ik het zelf wat beter. Volg eens niet je eerste impuls, maar pak de volgende, hoe onzinnig of belachelijk die ook mag lijken. Houd op met in het vicieuze rad gedachteloos rondjes te lopen, maar stap er eens uit. Dat. Hoe, dat heb ik nog niet helemaal duidelijk. Dat het niet meteen allemaal vlekkeloos en prachtig gaat lopen, snap ik ook nog wel. Daarom een heel riskante stap één vandaag; ik laat het koken aan mijn vriendin over. Dat hebben we het ergste meteen achter de rug. Edit: even vriendins naam eruit gevist

Oef, dat zijn stuk voor stuk reacties waar ik in meer rust over na wil denken voor een reactie uit m'n vingers glipt. Bedankt voor de input alvast in elk geval. Verdere mededeling, het is maandagochtend na een nuchter weekend. Dat is op weg zijn.

Nou, op korte termijn word ik niet blij van hem, maar op de langere waarschijnlijk wel. En het dagpact voor een extra stukje motivatie, want na een uurtje psycholoog ben ik vaak rijp voor verdoving en andere onverstandigheden. Daarom dus. En omdat iedereen natuurlijk onwijs blij is met mijn aanwezigheid #datwassarcasme

Dubbel