kruidenthee67

Nou Lars, dat wil ik wel uitleggen. Als er bij een gedachte kwam aan drank werd ik daar door 'overvallen'. Een trigger en bam ik zat op de fiets. Naar de winkel. Alle redelijkheid achter een dichte deur, één ding..zorgen dat ik alcohol kan drinken. Geen tussenstappen. Met naderhand, spijt, schuld en schaamte. Op zo n moment niet bezig met contact zoeken om dit te stoppen. Kan AA mensen bellen, maatje, forum... Heel naar en beangstigend. Op de groep (AA) kan ik deze dingen heel goed bespreken. En worden ervaringen gedeeld. Ik onderneem ook nog andere dingen om helder te krijgen wat te doen aan onderliggende zaken. Die overigens geen excuus zijn om te gaan drinken. Op zo n moment had ik geen controle meer. Inmiddels weet ik dat bepaalde emoties de triggers zijn. Dat is niet nieuw hoor, maar ik voel ze beter aankomen, herken het. Ook drukte, onduideijkheid. Heel proces.... Daar moet ik mee dealen...want ja, trek komt dan op. Behoefte om te verdoven...dat voel ik ook. Ik mag alles, behalve dat. Verdoven dus. Voelen en keuzes maken. Niet drinken dus. Elke keer als je uitglijdt, begint het gezeik weer opnieuw....kost bakken energie. Het vertrouwen van thuisfront wordt geschaad, en vooral ook mijn zelfvertrouwen. Ik ben hier wat op de achtergrond...ik lees wel mee, dat geeft ook steun. Maar in zo n situatie zoals ik beschreef, komt forum niet eens in me op. Ik voel veel steun van mijn AA groep en heb contact met maatje. De valkuil voor mij van het forum is dat ik teveel focus op anderen en wil helpen. En de focus ligt nu op mijzelf. En ik ga er voor hoor...

En Spirit, sommige patronen doorbreken, veranderen? Als je blijft doen wat je altijd gedaan hebt......verandert er niks. En dat kan een lastige zijn.

Bol Jawel...die mensen heb ik wel... Zit wel weer steviger in het zadel hoor, blijf doorgaan en leer steeds beter wat en hoe. Het pad loopt met enige opstakels...maar zie ze steeds beter aankomen. De laatste weken gaat het goed..beter zelfs. Work in progress op een aantal vlakken. Hard werken maar het loont.

Nog meer nadenken over drank, Spirit? Dat levert heeeel veeel denkfouten op! Ik krijg het ook niet zo makkelijk uit mijn brein, maar van één ding weet ik zeker dat het niet helpt, toch af en toe voor de bijl Niks, nada, niets...volhouden, voor langere tijd En accepteren.....zennnnnnnn...fijn weekend!

Hoi, fijn dat je relatief snel terecht kunt. Ik heb geen ervaring met afbouwschema's. Wellicht anderen hier? Of je stelt je vraag hier aan de deskundigen? Heel veel succes en sterkte!

Hoi Lisette, Goed dat je er weer bent. Je moet het zelluf doen, maar juist niet alleen.... Ik heb zelf inmiddels ervaring met uitglijden en terugvallen. Niet fijn, kost bakken energie. Ergens moet je de 'drive' vinden om er echt voor te gaan. Of misschien ergens een 'dieptepunt' bereiken? Mooi dat Harp dat stuk voor je terug haalt. Ik denk ook vaak aan de winst. Van niet drinken, nuchter zijn. Maar ook aan de verschrikkelijke momenten. Die 'negatieve' momenten helpen me nu. De positieve ervaar ik...neem ik steeds bewuster waar. Over hulp: vorig jaar via huisarts naar praktijkondersteuner. Dat was ok, maar ging meer over mijn relatie dan alcohol. Wel belangrijk, maar niet genoeg om volledig droog te staan. Helaas. Een maand of twee geleden heb ik me gemeld bij een AA groep in de buurt. Dat was een drempel, maar blij dat ik die genomen heb. Wat een herkenning, het alles kunnen delen is voor mij enorm helpend. Toch nog af en toe een uitglijder. En het gevoel de controle te verliezen. Angst om weer in die dagelijks en te veel drinken spiraal terug te komen. Ben terug gegaan naar praktijkondersteuner, heb specifiek hulp gevraagd voor verslavingszorg, en als het goed is krijg ik snel een uitnodiging voor een aantal gesprekken. Zou deze week een telefoontje krijgen......kan nog morgen...dus ja, wat verwacht ik... Weet ik niet goed....heel eerlijk, niet te veel. Bedoel het niet negatief. Ik 'verwacht' vooral wat van mezelf. Dat ik de ondersteuning die ik zoek, de drive die ik voel alcolholloos door het leven te gaan ook echt kan gaan leven. Blijven leven. En dat gesprekken me inzicht geven in wat ik moet doen om op dat pad te blijven. Voor mij is heel erg helder geworden dat ik het echt zelf moet willen en doen, maar dat er ook heel veel hulp is. Op allerlei manieren. Forum, AA, maatje, lotgenoten...wel vooral mensen die weten waar het over gaat. Ervaringsdeskundigen. En dat ik aan de slag mag met wat onderliggende thema's...ipv verdoven. Ik hoop dat je wat hebt aan mijn verhaal en dat het je lukt om de draad weer op te pakken. Succes!

Ik bedoelde met hulp inderdaad, verslavingszorg, gesprekken met praktijkondersteuner, psycholoog zoiets.... En dat heb je maandag begrijp ik, een gesprek bij verslavingsexpert. Lijkt me een goede stap. Verder is het volhouden, hier lezen? Je melden als je het moeilijk hebt.... Succes!

Wauw...wat een inzichten lees ik in je posting!

Ik wilde een bloemetje overhandigen, maar het lukt me niet...dus die mag je er even bij denken, een mooi groot, wild veldboeket

Proficiat!!! Wat ben jij toch een kanjer, zo trots op jou!

Hoi berlioz2015, Welkom hier. Als jij maar begrijpt dat zelf één druppel te veel is voor je Heel goed dat je hulp hebt gezocht, ook hier. Belangrijkste nu om niet te drinken he? Heb je behalve die campral (waar ik verder ook geen ervaring mee heb) nog andere hulp? Succes en hopelijk een goeie nacht.

Sterkte Sita, in deze heftige periode. Hulp is in zicht, je man is er voor je. Hang on...

Proficiat Bertd!

Drinken heeft uiteindelijk geen enkel voordeel. Schijnvoordelen. En ik moet het zelf doen, stoppen en gestopt blijven. Maar gelukkig niet alleen.

Welkom IrisK, Goed dat je nu het patroon doorbreekt. Hier op het forum veel ervaringsdeskundigheid en steun. Succes met jouw pad.

Goeie dag gewenst!

Hey Lars, Stom he, dat je je vantevoren al bang maakt dat het niet zal lukken. Ff omdenken: er onbevooroordeeld instappen, nieuwsgierig en iets leuk mogen gaan ondernemen? Of een Pippiuitspraak: 'Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk wel dat ik het kan" O, wat makkelijk gezegd..en ik durf het te zeggen, omdat ik best wat herken in je woorden. En die van Lika en vele anderen hier. Inderdaad...omlaag die lat...je legt m zelf op die hoogte, je kunt hem zelf ook weer op een andere plek leggen. Acceptatie...het is soms zó moeilijk...maar wel de eerste stap. Succes Lars!

Hoi Muffin, Dat was ook mijn gedachte...AA. Ik ben zelf een paar maanden geleden naar een groep gestapt (had ook het idee dat dat mijn ding niet zou zijn) Nou, één van de beste stappen in mijn ADB proces. Voor jou is een bijkomend voordeel dat je overal ter wereld groepen kan bezoeken Ik kreeg van mijn groep een kaartje met telefoon nummers van leden die zich beschikbaar stellen om te bellen, mocht ik daar behoefte aan hebben, de trek te groot wordt. Het is het proberen waard....lijkt me. Succes!

O wat mooi!

O...goed man!

Ha klinkt weer wat beter Lars. Voel me niet schuldig hoor...

Sorry Lars, wist niet dat het tekenen beladen voor je is geworden. Ik begrijp de reacties, maar dat werkt dan meestal juist niet Wat ik doe als ik in zo'n teken/schilder blokkade zit is klein en zonder doel werken. Beetje droedelen, met pen....wat kleurvlakken op papier...laagjes over elkaar kleuren met kleurpotloden...gewoon omdat ik de handeling fijn vind. En me rust geeft...en niemand hoeft het te zien. Persoonlijk heb ik niks met kleurboeken voor volwassenen maar dat is voor iedereen anders

Onder de douche met schoenen aan kan altijd nog

Een idee om wat te gaan schetsen als afleiding?