Kohtje

Fransen eten ook slakken, daar heb je daar in de buurt toch geen gebrek aan, @Yana? Maar ja, da's natuurlijk flauw. Ik las trouwens een verhaal van een jongen in ik geloof Australië of Nieuw Zeeland die voor de grap/stoerdoenerij een slak inslikte en daar zo ziek van is geworden (één of andere rondworm) dat ie na een jaar of acht is overleden. Dus zomaar de eerste de beste slak verorberen is niet zo'n goed idee.

Of eenden in je tuin gaan houden. Die schijnen verzot te zijn op slakken. Ja, iieeks en yuk is het soms wel in die mooie natuur.. Een jaar of twaalf geleden heb ik een zomer doorgebracht in een caravannetje op een campinkje in Bretagne als plaatsvervangend beheerder. Zo'n lekkere kletsnatte Bretonse zomer was het. Een yuk/iieeks moment was toen ik 's nachts wakker werd omdat er, toen ik me omdraaide, iets kleffigs tegen m'n wang aankwam. Toen ik daar naar greep bleek er ook zo'n enorme zwarte naaktslak over me heen te kruipen. Ik had toen nog lang haar (met staart) en dat beessie zat helemaal verknoedeld in m'n haar. Met veel moeite en een schaar heb ik 'm uiteindelijk van me af weten te krijgen. Sjongejonge, wat een plakzooi. En dat slijm is ook nog eens moeilijk van je af te krijgen, niet zomaar met een beetje koud water. Gelukkig heb ik er geen trauma aan overgehouden en was ik toen al een jaar of vier van de drank af.. maar ik kan me voorstellen dat ik er, toen ik nog wel dronk, een fikse borrel voor de schrik op genomen zou hebben...

Wat zit de natuur toch mooi in elkaar, hè?

Mogge. M'n vrouw zei dat ze vannacht om een uur of drie een vogel gekeeld hoorde worden door één van de zwerm katten hier uit de buurt. Ikzelf hoorde vannacht ook wat rond die tijd en dacht meer aan een stel steenmarters die aan het rollebollen of ruziën waren. Net even het geluid opgezocht van ruziënde steenmarters, en nu weet ik het zeker. Het waren díe kleine terroristen. Toch wel blij dat ik de auto binnen heb staan. Hoor van verschillende kanten hier in de buurt over steenmarterschade. Kan lekker oplopen. Maar al met al vind ik zowel vogels als katten als steenmarters toch prachtige creaties. (Slakken eigenlijk ook wel...)

Het enige dat ik kan bedenken dat ik vervelend en/of irritant vond toen ik nog dronk was dat een "mededrinker" als ie zou (willen) stoppen met drinken tegen mij zou zeggen dat ik ook moest stoppen met drinken. Als zo iemand het bij zichzelf hield en mij niet bij zijn/haar stoppen betrok, dan kon het mij werkelijk geen fluit schelen. Misschien dat ik hooguit stiekem ietwat jaloers was toen ik begon in te zien dat ik zelf ook beter kon stoppen, en voordat ik zover was was ik misschien hooguit ietwat blij dat ik niet in zijn/haar schoenen stond.. maar er is feitelijk niets irritants/vervelends aan iemand die niet drinkt als ik wel drink. Normaal gesproken, Droog gesproken.. Laat je niet gek maken door wat ánderen van jouw stoppen vinden maar doe eens gek en voel en zie de voordelen die je zélf ondervind van stoppen met drinken. Vriendschap die alleen op drank is gebaseerd heeft meer weg van een excuus (om zelf te kunnen/mogen drinken) dan van een relatie.

Dat is ontevredenheid ook wel. Vaak maak ik onaffe projecten uiteindelijk toch maar af omdat ik zo ontevreden ben over dat ik zo'n project maar niet af lijk te kunnen maken...

Okee, 4 berichtjes op rij.. nu weer even bijkomen.. 5 dus.

Niet halleluja voelen maar toch tevreden zijn is best een ingewikkelde KUNST. En omdat oefening kunst baart is het voor mij een kwestie (zowel geweest als nog steeds) van véél oefenen.

Da's in Frankrijk toch altijd nog eerder dan in Nederland, toch? Hoewel dat over 10 jaar inderdaad helemaal anders(om) kan zijn.. Maar hoe dan ook: sterkte tot die tijd met alle onafgemaakte projecten en join the club...

Sceptisch klinkt minder erg dan 'Resoluut'... zolang er hoop is BLIJVEN zaniken en zeuren en uiteindelijk DOEN!!!

Idioot...

@Dopje en @Dune, ik heb dat eigenlijk nooit goed gesnapt. Vanaf de allereerste keer dat ik stopte met drinken had ik daarbij het idee, de wens, dat ik stopte voor altijd, dus nooit meer drinken. De ellende die drinken me bracht wilde ik echt nooit meer. Waarmee ik niet zeg dat het de allereerste keer dat ik stopte meteen voor altijd lukte, integendeel. Talloze keren moest ik weer stoppen omdat m'n verslaving het elke keer weer won van m'n wens om te stoppen. Maar bang voor "nooit meer" ben ik nooit geweest. Want elke keer dat ik me ertoe kon brengen om te stoppen was dat vanuit de wens "nooit meer". Om de kans op succesvol stoppen voor mezelf te vergroten heb ik (met hulp van het 12 stappen programma) wel het 'nooit meer' opgeknipt in hapklaardere brokjes van 'alleen vandaag'. Niet vanuit angst/beklemming voor het 'nooit meer' maar om trekmomenten voor m'n idee eindig, en daarmee draaglijk te maken. Maar waarom zou ik bang zijn dat ik morgen, overmorgen, de dag na overmorgen enz. niet kan drinken als ik voor alleen vandaag niet bang ben? Die dagen zijn immers, als ze eenmaal aangebroken zijn, toch ook niets meer dan alleen vandaag?

Dropneus en Swiebeltje. Uiteraard zijn dit nicknames. Omdat ik Dropneus nogal eens bij (z'n echte) naam moet noemen/roepen als ie weer eens niet luistert (heel normaal bij dit ras) zou iemand op straat me zomaar kunnen herkennen als "die Kohtje van het Alcoholdebaasforum" als ik met de hond aan de wandel ben .

Zeeuws Vlaanderen.

Hoi @Moeps. Heb je je fauve nog? Hier komt er in augustus eentje bij. Een meisje van 6 jaar, om ons manneke van 8 gezelschap te houden. (Voor de niet-kenner en ter verduidelijking: het gaat hier over hondjes.. )

Van de telefoon, neem ik aan. Op het toetsenbordje van m'n laptop zou ik niet weten waar...

O ja, wat ik wel al las, er schijnen meer/nieuwe emoticons mogelijk te zijn geworden. Waar vind je die dan?

Hallo allemaal. Terug van weekje weg. Echt heel rustig aan gedaan, zeg maar weinig tot niets gedaan. Voornaamste bezigheid bestond uit camper elke dag stuk verder rijden naar de volgende mooie camperplaats, veelal aan riviertjes, kanalen, haventjes en meertjes. Vrouw met hond grote wandelingen maken, ik lekker veel lezen (en tukjes doen). Nog steeds verre van fit. Toch wel iets van genoten, vooral van het niets hoeven. Nu hier een beetje (beetje!!!) teruglezen en dan weer wat méélezen. Onderweg was meelezen bijna niet te doen omdat we meestal zo afgelegen/afgezonderd stonden dat er niet tot nauwelijks bereik was. Oók wel lekker hoor, zo op z'n tijd.

Waarom niet? Wat verlies je ermee?

Smaragd, uit eigen ervaring: idem dito. Routine, stramien en structuur gaven in de begintijd houvast in m'n droog blijven, gaven afleiding van de behoefte aan verdoving. Maar op de langere termijn werden de wat moeilijkere momenten die buiten de dagelijkse routine vielen ook steeds 'gewoner' om zonder alcohol door te komen. In eerste instantie nog wel met een sterk bewust zijn van 'kijk mij nou eens goed bezig zijn', maar hoe langer het droogstaan duurde, hoe minder het idee opkwam dat ik m'n beleving moest veranderen/verzachten/veraangenamen met een roes of zelfs dronkenschap. Je kunt zeggen dat je eelt kweekt tegen het gevoel/idee dat er alcohol bij moet, je kunt ook gewoon zeggen dat alles went, hoewel dat laatste misschien suggereert dat je dingen dan maar voor lief moet nemen. Maar zo bedoel ik het niet. Want voor lief nemen hoeft nog niet te betekenen dat je iets accepteert. Uiteindelijk was dát voor mij de uitweg: oprecht accepteren dat ik niet kan veranderen wat niet te veranderen is. Pas toen kon ik de teugels van de alertheid in eerste instantie vieren en later zelfs loslaten.

Maar ook namens mij, goedemorgen allemaal. Ondanks dat ik me nog lang niet fit voel gaan we morgen toch met ons campertje op pad. Na alle drukte, stress, emoties van de laatste weken even alles helemaal lekker de boel laten. Komt bij dat ik sinds eergisteren AOW-er ben, moet ik ook nog even verwerken . Nou ja, gelukkig starten we ons korte vakantietje met lekker weer en als we terug zijn ga ik wel weer een keer stofzuigen. Heb ik al twee weken niet gedaan, geloof ik.

Oh oh... oppassen jongens.. strenge Remi is er weer.

Dit alles speelt zich hier af onder de dagtitel "Zaterdag 4 Mei 2024". De dag van herdenken.

Mogge. Ben er hier even helemaal tussenuit geweest, (alweer) geveld door een longontsteking. Was dus wat aan het kris-kras-door-het-forum aan het bijlezen. De mokerslag die me hier deed inloggen was het verschrikkelijke nieuws van/voor @ikkanhet. Heel, heel, heel veel sterkte, heel veel kalmte voor jou en je naasten. Je hebt op dit forum laten zien dat je je nickname eer aandoet. Makkelijk heb je het niet, maar je roeit er toch allemaal maar doorheen. Blijf roeien met de riemen die je hebt.

Beste @Claudius, in plaats van eerst te drinken en daarna om hulp te vragen zou het beter zijn eerst om hulp te vragen en daarna misschien niet te drinken. Voor nu zou het het beste zijn om met ingang van nu te stoppen met drinken en wat te eten.