Kohtje

Ik ben zeer zeker niet meer dagelijks met alcohol bezig. Wel ben ik dagelijks "bezig" met herstel van de ziekte verslaving. Wat verslaving is weten we allemaal wel zo'n beetje. Dat werkt voor ieder van ons hier praktisch gelijk. Maar wat herstel is, daar heeft ieder die hier mee bezig is een eigen verhaal te vertellen. Met onderlinge overeenkomsten én onderlinge verschillen. Alcohol de baas láten worden heeft ons allemaal hier doen komen. Alcohol de baas wórden is het vervolg hierop en vult nu al ruim elf jaar dit forum.

Hier idem dito. Dat heeft wel enkele maanden geduurd. Niet om je te ontmoedigen, juist bedoeld om je gerust te stellen.

Begrijp je dat zélf al, Lars? Je kunt van een ander niet verlangen cq eisen dat die zich in jou verdiept om jou te begrijpen. Een ander gaat meer af op de signalen die jij uitzendt. Als jij geslotenheid en afstandelijkheid uitzendt zal dat niet uitnodigen om zich in jou te verdiepen. Tenminste niet de mensen die je als geliefden beschouwt. In een liefdes- en vriendschappelijke relatie wordt, vooral op de langere duur, toch wel een tweerichtingsweg verlangd. Dat betekent dus dat je jezelf moet onderzoeken en daarover moet praten. In eerste instantie misschien alleen met hulpverleners, later, als je de boel een beetje op een rijtje krijgt, met je geliefden.

Goede morgen. Rosa, gefeliciteerd. Vandaag ook een "don't like" dag tegemoet. De "like" komt meestal achteraf. Dat te weten "like" ik dan wel weer..

Ik wou dat ik twee hondjes was.. dan kon ik óók samen spelen..

Mes in die bal, steen door je ruit etc. etc.....

Ja.

Mij werd gisteravond gevraagd om volgende week mijn levensverhaal te gaan vertellen in een Minesotakliniek. Degene die dat zou doen is verhinderd en belde mij met dit verzoek. Het is inmiddels al wel vijf jaar geleden dat ik dat voor het laatst gedaan heb. Ik heb "ja" gezegd, maar mijn hemel.. ik weet m'n levensverhaal niet meer zo goed..

Goede morgen, 't Was koud en mistig, vanmorgen vroeg. Kon de overkant van de IJssel niet zien. Maar de mist trekt op en de temperatuur stijgt. Dus het voorjaar gaat ook vandaag weer verder. Lekker, hoor.

Wat gebeurt er nou precies als je zo'n paniekaanval hebt/krijgt? En wat is dan precies je reactie daarop? Paniek... heftige of hevige (??) onrust en/of angst. Maar wat precies veroorzaakt die onrust/angst dan? Wat is er in je of wat komt er tot je dat je die situatie meteen wilt ontvluchten? Hoe reëel is het gevaar dat je op zo'n moment bespringt?

Vanwaar je "sorry", lidia?

Herstel. Dit is voor mij herstel. In herstel zijn.. een "never ending story". Het is vaak zo moeilijk om anders tegen dingen die ik niet kan veranderen aan te kijken.. Keer op keer stoot ik m'n neus, doet het pijn, is het frustrerend als ik feitelijke dingen anders wil, als ik me niet neerleg bij de feiten, als ik niet accepteer dat ik machteloos, of op z'n minst iets kleiner ben dan wat ik tegenkom.. Zelfs "iets kleiner" moet al genoeg reden zijn om mijn "omgaan met" te veranderen als het schuurt. Zoveel heb ik wel geleerd, dat ik zelf degene ben die de pijn en frustratie weg kan nemen. Niet door de omstandigheden keer op keer te lijf te gaan, maar door er anders naar te kijken, anders over te denken. Als je een beetje traint en in jezelf gelooft, kun je zelfs zwart als wit gaan zien..

Je kunt beter ten onder gaan met je eigen visie dan met de visie van een ander. Johan Cruijff

Je bedoelt Lars toch, hè?

Mooi, al die duidingen rond de vragen die "het label" asperger oproept. Vaak wordt een label opgevat als een beperking in je fuctioneren. Toch is zo'n label in feite een bevrijding, een opluchting. Het geeft je de mogelijkheid jezelf te ontwikkelen vanuit wat je bent. Zonder dat je jezelf raar of zelfs gek hoeft te vinden. Zo gezien werkt een label niet beperkend maar verruimend. PS. ik ben nooit "gelabeld" op dit gebied. Maar ik neem hier ontzettend veel voor mezelf uit mee.

Ik weet niets. Maar interpreteren gaat vanzelf...

Kan dan misschien eentonig zijn, maar wel een lekker ritme..

Ahooooooooyyy... drink Jooooyyy!!! was een reclameboodschap op tv (REM, tv-piraat die uitzond vanaf het REM-eiland) in mijn prille jeugd. De Joy die ik hier lees, lees ik als een boze vrouw met iets teveel op...

Als je daarin gelooft, dan zal dat zeker zo zijn. Ik geloof dat een volle maan geen invloed op me heeft. En dat werkt óók.

Mee eens. Het valt niet mee om waardevol boven emotie te plaatsen.

Voor zover ik weet ééntje vanaf september 2005. Wel een lange pauze gehad, maar toch...

Hahaha, MijnGerrit.. 16.000 km is me net te ver. Misschien volgend jaar zomer wél naar de tweejaarlijkse wereldmeeting, die keer in midden Portugal. Dan wel in minicolonne (3 á 4 voitures). Maar da's pas volgend jaar.

De Eendjesmarkt.. tja. Dat was al weer eergisteren. Heerlijk relaxed sfeertje altijd. Gedeeltelijk binnen (kleine en schone onderdelen en artikelen) en gedeeltelijk buiten (vette- en (erg)grote onderdelen en artikelen) en altijd de start van "het seizoen". We zijn al een dikke 35 jaar dikke vrindjes met de eend-achtigen. En een dikke 25 jaar van verschillende clubs lid. Ik ben erg onhandig wat betreft (auto)techniek, maar dankzij de mensen in het clubgebeuren rijden we nog altijd in 2 pk- tjes rond. Momenteel een dyane 6 uit 1983 en een acadiane uit 1984. In ruil voor technische hulp heb ik in de loop van de jaren heel wat eendjes, dyanes, tractions en HY's getekend, meermalen trouwkaartjes gemaakt en als een soort gevolg daarvan ook geboortekaartjes.. In m'n (= onze) slechtste gebruiksjaren lag het hele eendgebeuren zo'n beetje op z'n gat. Maar sinds een jaar of zeven zijn we weer terug. We hadden geen eend meer, maar het citro-virus blijkt erg hardnekkig te zijn. Nu ik me niet meer bij elk wissewasje hoef klem te zuipen heb ik een oude liefde weer met veel enthousiasme omarmd. Met als gevolg die twee A-types (= op de eend gebaseerd). Op de onderdelenmarkt heb ik 2 achterspatlappen met bevestigingsbeugels gescoord, een zekeringkastje en een (reserve)dynamo. Dit zijn nou net allemaal dingen die ik zelf kan aanbrengen/vervangen.. helemaal onbeholpen ben ik nou ook weer niet na al die jaren. En nu weer gewone boodschappen doen. Tot later..

Goede morgen, Moderator, van harte gefeliciteerd met je elfde verjaardag. Betekent dit dat het forum vandaag elf jaar bestaat?

Een goede dag zonder trek en zonder herbeleving is een opstapje, een voorbode. Het wordt echt makkelijker, maar wees wel gewaarschuwd dat er best nog minder makkelijke dagen zullen komen. Het is net als met deze periode van het jaar... één mooi zonnig dagje is nog niet meteen een stralend voorjaar, er zullen nog best grijze, kille dagen voorbijkomen. Soms misschien zo lang achter elkaar dat je denkt dat het wel nooit voorjaar zal worden.. doch, dag voor dag verder gaan levert uiteindelijk tóch voorjaar en zelfs zomer op.. (en hier stop ik want dan houdt de vergelijking op, hihi.. )