Kohtje

Mooi motto, jowan. Een mooie testvraag aan al diegenen die zichzelf de vraag stellen of ze al dan niet verslaafd zijn. Na deze vraag (moet ie natuurlijk wel in vraagvorm gesteld worden..) komt het aan op echte eerlijkheid... niet de mantel der liefde. Andersom gaat het voor mij niet op. Ik heb geen probleem met geen drank, maar wel een probleem met drank. Niet alleen voor mezelf, ook als ik anderen veel en/of vaak zie drinken wordt mijn focus daar naartoe getrokken. Niet om me er meteen mee te bemoeien maar wel om in de spiegel te kijken die zulke mensen me voorhouden. Ik voel de pijn dan weer van het onmachtig zijn, het ingeslopen schijngevoel van "normaal".. Normaal werd normaler en later normaalst.. ik was de normaalste persoon ter wereld maar stond geheel buiten de werkelijkheid. Zo herkenbaar en tevens zo nutteloos naar de ander, zolang die ander niet (h)erkent dat ie geen probleem met geen drank heeft.

Schuttingen bevatten tegenwoordig meer plaatjes dan woorden. Maar de woorden die er in deze tijd op schuttingen te lezen zijn kun je over het algemeen allemaal in het woordenboek opzoeken. Schuttingtaal is steeds meer ABN geworden. Of ABN heeft de schuttingtaal omarmd.. Het verbieden van schuttingtaal is dus gewoon een vorm van taalverarming..

Goede morgen allemaal, Jezelf sterken.. mooi. Oefening baart kunst. Niet drinken is niet iets om je voor te schamen. Niet drinken wordt zelfs, net als niet roken, steeds meer als normaal ervaren door de grote meerderheid. De hele gezondheidscultuur die ons momenteel omgeeft maakt het voor ons alcoholisten die willen stoppen alleen maar makkelijker om geaccepteerd te worden. Er zijn echter ook nog hele volksstammen die alcohol als normaal en zelfs min of meer noodzakelijk zien om een leuk leven te leiden. Als die volksstammen je dagelijkse omgeving zijn kan het wat moeilijker zijn om als normaal gezien te worden wanneer je niet drinkt. Toch denk ik dat de drinkers er niet ongelukkiger van worden als jij niet met ze meedrinkt. Het probleem is vaak meer dat de niet drinkende alcoholist denkt dat hij of zij erg opvalt door niet te drinken. Dit wat betreft de relatie drinkers-niet drinkers. Wat betreft de niet drinkende drinker zelf denk ik dat als hij of zij echt niet wil drinken er nooit en te nimmer een reden of noodzaak is om te drinken. Ook niet als "het huis" een glaasje aanbiedt. Je bent gast, niet geronseld. Mijn vrouw en ik gaan elk jaar op onze trouwdag naar de Griek. Vroeger ging ik juist voor de drank. Nu bedank ik gewoon voor de ouzo. Als ik me vervolgens niet blind staar op het glaasje dat mijn vrouw voor zich heeft staan en daar van alles en nog wat bij ga denken, dan kan ik een reuze gezellige avond beleven, lekker keuvelen met mijn ega en genieten van het eten.. waar ik, in welk restaurant dan ook, altijd ice-tea bij bestel. (mijn tic..) Wat betreft verjaardagen: ieder mag drinken wat er in huis is. In mijn huis is wat licht-alcoholisch aanwezig. Maar voor mij niet. En de laatste jaren ben ik met mijn eigen verjaardag niet eens thuis.. Ik hoef niet te vieren dat ik weer een rondje om de zon heb gedraaid.. Elke dag is voor mij een cadeautje. Ongeacht de plek op de kalender. Langzaam maar zeker begint de familie hier aan te wennen.

is nu snavel, Soothe.. hondje - waffel, vinkje - snavel..

Eens kijken of het enigszins lukt... zal een zwakke poging blijken te zijn. Ten eerste hoeft niemand, helemaal niemand naar mij te luisteren. Ik ben geen leraar, geen "meester droogstaan", geen autoriteit. Ik ben een verslaafde. Nu geruime tijd droogstaand, maar nog steeds een all-round verslaafde. Ten tweede hoeft niemand op te schieten met ontdekken. Wat niet wil zeggen dat ik iemand niet liever vandaag dan morgen vooruit wil zien gaan. Want ja, natuurlijk herinnert Lars me aan iemand. Iemand die jaren en jarenlang de oorzaak en schuld van alle ellende die hem overkwam buiten zichzelf zocht en ook nog vond. Gevolg: zelfbevestiging in z'n zelf geschapen ellende. Hij werd niet begrepen, niet geaccepteerd, niet serieus genomen omdat men te dom, te ongevoelig, te egoïstisch was om hem te begrijpen. Toen hij geen mogelijkheid meer zag om zich nog op een andere manier te handhaven in deze tot "vijandig" bestempelde wereld dan door er geestelijk uit te vluchten middels het wondermiddel alcohol was de binding met het leven dusdanig geknakt dat hij maar één definitieve volgende stap zag. Die stap nam hij maar hij verstapte zich... het leven ging door. Helaas. Helaas? Helaas? Op dat punt aangekomen was het inderdaad helaas. Zover had ik het laten komen. Dat ik het jammer vond, misdadig zelfs, dat ik door moest met leven. Er was niets meer om voor te leven. Het leven was verworden tot niets meer dan wachten op de dood. Dag en nacht waren verworden tot één lange lijn van uren, minuten, tijd dat ik niet dood was... Zover.. zover was ik heen.. De jaren voorafgaand aan deze fase zie ik terug in verhalen zoals dat van Lars. Dan zie ik mezelf. Blind en doof voor hulp, voor mogelijkheden, bang voor anders, bang voor het bekende, niet wetend dat er een waar leger van herstellende verslaafden op deze aarde rondloopt. Totaal de weg van de realiteit kwijt. Dáár kwam ik pas achter toen ik me openstelde voor de mogelijkheid dat er een leven was zónder alcohol. En de mogelijkheid dat ik dat leven ook kon leiden. Maar dat alles stond of viel met het eerste glas niet of wel nemen. Ik stelde me open voor de mogelijkheid dat niet het leven mijn vijand was, maar ikzelf als ik dronk. Door dát voorop te stellen in combinatie met luisteren naar suggesties van ervaren stoppers heb ik het pad van het gewone leven (terug) gevonden. Het gewone leven, zeg ik, waarmee ik wil zeggen dat het niet voelt of ik nu verlicht ben, of beter dan een ander, of hemels gelukkig, of super dankbaar.. ook niet meer het tegenovergestelde hiervan. Gewoon.. gewoon. Dat dat vele jaren heeft geduurd voor ik er achter kwam dat het leven gewoon gewoon kan zijn en toch goed, dat vind ik achteraf gezien wel eens jammer. Ik sloot me in m'n ellendige jaren af van alles en iedereen. Ik kwam met m'n ellende nog niet op een forum, zoals bijv. Lars nu,, Ik kwam pas op de bodem van de put, na een mislukte zelfmoordpoging, in aanraking met hulpverlening, met verslavingszorg en nog later met dit forum.. Een ieder is vrij om zijn eigen weg te bepalen en de tijd die daarvoor nodig is. Die vrijheid heb ik ook gehad en nu nog.. Maar als ik in de fase waar ik nu bijvoorbeeld Lars zie, had gehoord en gelezen wat (alweer bijvoorbeeld) Lars nu hier kan lezen, dan had ik me misschien (en ik zeg misschien i.v.m. die vrijheid) vele jaren van ellende bespaard en was ik al veel eerder tot de inzichten gekomen die nu pas vele jaren later tot me zijn gekomen. Het allerbelangrijkste inzicht dat ik gekregen heb is openheid van geest, dus niet bij elke suggestie die me gedaan wordt een MAAR... te plaatsen. Er is geen goed of fout. Er zijn wel vele, vele mogelijkheden. Elke dag weer, alleen vandaag. That's why they call it present.

Lars, zolang je alles wat je doet doet, en alles wat je overkomt ondergaat vanuit een alcoholroes, -halfroes en/of ontwenning van alcohol, zal er zeer veel prut in je leven aanwezig zijn en blijven. Dat weet jij ook wel. Het punt is alleen dat je het punt moet zien te bereiken en vasthouden en zelfs voorbij moet, waarop het directe malaisegevoel van "na het drinken" niet meer lijfelijk aanwezig is. Je hebt zelf ervaren hoe het is na enkele weken niet drinken tijdens je opname. Niet dat het leven dan ineens vlot en probleemloos is en je je toppie voelt, maar het overzien van en omgaan met problemen gaat dan toch anders dan in die klamme sfeer van ontwenning met steeds de dreiging van weer moeten drinken op de nabije achtergrond. Al met al kun je jezelf en je problemen realistischer bekijken wanneer je een tijd nuchter bent. Ook zullen anderen je realistischer helpende handen kunnen aanreiken wanneer niet ook eerst nog de drempel van alcohol "overwonnen" moet worden.. m.a.w. iemand die steeds (weer) drinkt wordt al gauw met een "diepe zucht" geholpen; iemand die serieus z'n problemen wil aanpakken, nuchter en realistisch, zal eerder "vooruit-denkers" tegenkomen. Prut is van alle tijden en voor iedereen. Verschil is dat er mensen zijn die er alles aan doen om uit de prut te raken en mensen die in de prut blijven ronddraaien. Met alcohol "in je donder" lijkt prut "oplosbaar".. Dat is niet waar. Prut is niet op te lossen. Wel te verlaten. M.a.w. Lars, je kunt hier tot in lengte van jaren blijven melden dat je gedronken hebt, hulp zoekt en dat alles zo zwaar en hopeloos is. Dan zul je misschien de "titel" oudgediende boven je naam "verdienen" maar dat is dan ook je enige "verdienste". Je kunt er ook voor gáán en m.b.v. dit forum met al z'n verschillende ervaringen van mensen die succesvol droog staan in eerste instantie een weg proberen te vinden om nuchter te worden en blijven. De "verdienste" van een nuchtere manier van leven vinden is onnoembaar veel waardevoller dan de "verdienste" een oudgediende te zijn.

Folleges mijn hep je eendjes en dromedarissen(*) en natuurlijk snoeken. Decitrofiel (*)dromedarissen.. één 'em' en twee 'es-sen' ..

Over hersenkronkels gesproken, hè?? Zo komen de "vogeltjes" (oeehhh... sorry) en muziek weer bij elkaar in jouw avatar..

Oeehhh... zeg nooit zomaar "vogeltje" tegen een goulds amadine (Erythrura gouldiae)...

Soothe, flierefluiter. Staat je goed.

Goede morgen, OOwwwww... m'n rug doet lastig vanmorgen.. Maar, heeee... de hele dag nog niet gedronken. Da's wel eens anders geweest.

Nee, je hebt gelijk. Erkennen is ja.

Hoewel... split-second... datzelfde stappenwerkboek helpt je door stap één middels 9 hoofdstukjes en 71 vragen. Dan weet je ook wel wat stap één betekent voor je verdergaande herstel.

Die kan in een split-second gedaan zijn. Kwestie van ja-nee... en dan verder, het echte werk.

je hebt gewoon honger, Nadia.. gelukkig ben je doodop en blijf je gewoon zitten tot etenstijd.

Tomtom, als je met stap 4 aan de slag wilt, kun je daarvoor het stappenwerkboek van NA gebruiken. Dit werkboek helpt je middels 15 "hoofdstukjes" en 88 vragen om je inventaris op te maken. Ik heb veel aan dit boek gehad toen ik, na enkele halfslachtige stappen vier, eens grondig te werk wilde gaan. Als je interesse hebt wil ik je wel aan dit boek helpen. Je kunt natuurlijk ook zelf een keer (of meer) naar een NA-meeting gaan. Bij de meeste NA bijeenkomsten hebben ze dit boek wel te koop of kunnen ze het bestellen. Ik geloof dat het nog geen vijf euro kost... Voor Lars: stap vier is inderdaad de balans van je leven opmaken. Alle informatie die bij stap vier beschikbaar komt gebruiken we bij de vijfde, zesde, zevende, achtste en negende stap. Het is de bedoeling dat we deze cyclus tijdens ons herstel telkens opnieuw doorlopen... De vierde stap is een methode om onszelf beter te leren kennen. We leggen onze goede karaktereigenschappen bloot en we leren over de ware aard van onze tekortkomingen.. Hoe kunnen we van onszelf houden als we niet eens weten wie we werkelijk zijn? Door onszelf te ont-dekken leggen we de grondslag om van onszelf te kunnen gaan houden.

Hihi... zie ik toch zomaar een vaas met een bos heerlijk geurende baby's bij je op tafel staan....

Maar lieve regenboog, zolang je voor een ander stopt, of dat nu een persoonlijk persoon is of een dag/weekpact met "virtuele" personen, zal het altijd een soort van competitie inhouden. En in een competitie NIET de bovenste plaats halen staat altijd min of meer in het teken van zegevieren met als tegenpool falen. Je hebt in principe alleen verantwoording af te leggen naar jezelf. Het is jouw leven, jouw verslaving, jouw wens om te stoppen met drinken... Als je dat pact, of het nou dag-, week-, maand-, of jaarpact is, nou loskoppelt van jouw eigen wens om niet te drinken, loskoppelt van de belofte die je alleen aan jezelf kunt doen, dan wordt het pact niets anders dan een graadmeter voor jezelf, eventueel misschien een duwtje in de rug als er een hobbeltje genomen moet worden.. maar dan kun je in feite niet meer falen. Hooguit voor jezelf tot de conclusie komen dat je iets niet goed hebt gedaan als je toch gedronken zou hebben en het vervolgens anders proberen te doen. Als je wilt stoppen met drinken en je stopt, dan moet je daar niet van tevoren al angst voor falen bij hebben. Stoppen met drinken en alles wat daar uit voortkomt zou een ontdekkingstocht moeten zijn.. zelfs een terugval(letje) is dan een (leerzaam) onderdeel van die tocht.

Als je echt wilt, hoef je daarover niet na te denken, regenboog.. Hier heb je dus zo'n voorbehoud waar ik het eerder over had. Onvoorwaardelijke overgave is de sleutel naar succes! Niks, noppes, nada is een legitieme reden om te drinken als je niet wilt drinken.

Ja, nog effe so doorgaan, ja?? Ke'je n muilpeer krijge...

't Werkt als je er aan werkt...

Met deze woorden zet je de deur naar herstel op een kiertje.. Stap 1 in het 12 stappen programma luidt: Wij erkenden dat we machteloos stonden tegenover onze verslaving, dat ons leven onhanteerbaar was geworden. (NA- versie). Met dit erkennen is het herstel zelf nog niet in gang gezet. Stap 1 betekent slechts dat je klaar bent met je huidige manier van leven en dat je je ervoor openstelt om het allemaal anders te gaan doen. Dit erkennen kán de punt zijn achter je verleden. Maar alleen dán als je zonder voorbehoud je herstel oppakt, de weg omhoog inslaat. En met "zonder voorbehoud" bedoel ik dan dat er nooit en te nimmer meer een "noodzakelijke" reden zal zijn om een glas alcohol te nuttigen.... nooit en te nimmer.

Het moet anders... het is niet de eerste keer dat je dit zegt. Steeds wil je het anders doen, en elke keer doe je precies hetzelfde.. drinken. Ik vind dit "verjaardagsbericht" van je, mét taart, zo triest, zo eenzaam en hopeloos klinken.. Je zoeken naar hulp klinkt me nu zo paniekerig, als enorme spijt ná een begane zonde. Door de zonde niet te begaan, en je weet elke keer donders goed dat je tegen je eigen normen zondigt als je drank tot je neemt, zal er daarna geen spijt zijn en kun je op een veel minder paniekerige manier hulp zoeken die je nodig hebt. Hulp die je grondvesten kan helpen verstevigen, in plaats van de hulp die je nu zoekt om je bouwvallige "huisje" te stutten.

Goede morgen, Lars, van harte gefeliciteerd met je verjaardag. Heb je dat "droog naar de 59" nog gehaald? En wil je nog steeds "droog naar de 60"? Zou mooi zijn. Doe maar. Van mij mag je... 't Is het mooiste cadeau dat ik mezelf destijds gegeven heb. Het wordt met de dag, de week, de maand mooier. Gisteren een feestje van een fellow bezocht die zichzelf dit cadeau tienduizend dagen geleden had gegeven!!! Dat is zevenentwintig jaar en ruim vier maanden.... . En die heeft dat ook gewoon 1+1+1+1..........dag tegelijk gedaan. Leuk hè? Je hoeft er niks voor te doen, alleen wat voor te laten.. en geloof me, als je het eenmaal een tijdje niet gedaan hebt, dan láát je het wel. :sun: :sun:

Mooie voortgang, nancy.. zoiets als: nu kunnen de zijwieltjes van je fiets af.