vertes kunnen mooi en lelijk zijn

zijn we in het donker gelijk gelijkgestemd

Gelijkgestemden zijn we vaak meer dan we van te voren weten of denken

Denken staat vaak in de weg van het gewoon doen.

Gewoon doen lijkt best simpel maar is vaak heel moeilijk

Moeilijk lijkt het alleen zolang je het nog niet gedaan hebt.

Heb toch wat meer vertrouwen in jezelf, dan blijkt 'moeilijk' vaak lang zo 'moeilijk' niet meer te zijn. 

er te zijn is al wat we hoeven in wezen, doen is aanvullend en meestal echt simpel

Simpelheid is de uiterste verfijning

 

(naar L. da Vinci)

Fijn in geval van acute paniek: extra slagroom op de koffie.

Koffie, zuiver of niet, ik drink het al jaren niet meer.

Erg leuk, jou uitspraak Ragnar, hij doet me denken aan iemand die al jaren geleden is gaan hemelen: mijn schoonvader. 

Mijn schoonvader had namelijk als een soort van lijfspreuk: 'Eenvoud siert' .

Siert je schoonvader!

Schoon zijn vader 't hem verbood: Jantje scheen de pruimen - O! als eieren zo groot - te gaan plukken.

 

Hier is, zei hij, noch mijn vader,

noch de tuinman, die het ziet:

 

Aan een boom, zo vol geladen,

mist men vijf zes pruimen niet.

 

Maar ik wil gehoorzaam wezen,

en niet plukken: ik loop heen.

 

Zou ik, om een hand vol pruimen,

ongehoorzaam wezen? Neen.

 

Voord ging Jantje: maar zijn vader,

die hem stil beluisterd had,

 

Kwam hem in het loopen tegen

voor aan op het middelpad.

 

Kom mijn Jantje, zei de vader,

kom mijn kleine hartedief!

 

Nu zal ik u pruimen plukken;

nu heeft vader Jantje lief.

 

Daar op ging Papa aan 't schudden,

Jantje raapte schielijk op;

 

Jantje kreeg zijn hoed vol pruimen,

en liep heen op een galop.

19 december 20169 jr. bewerkt door Ragnar

In vol galop wil ik steeds regelmatiger van dit forum heen, maar heb diegene die hier steunen nodig als geen een.

Geen een forummer die niet wil steunen, maar dichtverzen gaan me te ver.

Verder valt het me op dat zowel Ragnar als Sitar zich niet aan de regels van het spel heeft gehouden: beginnen met het laatste woord,  óf met de laatste woorden van de voorganger maar daar dan niets vóór of tussen zetten... 

Iets voor of tussen zetten EN beginnen met een totaal ander woord (

hoort zegt het voort!

Voort maar weer met de dag, tien uur starten vandaag, vakantierooster.

Vakantierooster of niet, de was moet gedaan!

Gedaan is het met de rust, hier rollen ineens twee ADHD neefjes krijsend in het rond

Rond de krijsende kinderen zijn er gelukkig de kalme en wijze volwassenen

Ze volwassenen noemen is gauw gezegd maar relatief, want wat is vol?