En waarom ga je er niet voor?

Wat heb je te verliezen?

12 februari 201610 jr. bewerkt door blondie6173

Denk je dat je het thuis zelf gaat redden?

Zo ja, go for it...

Zo nee, wat zijn die paar weken op en mensenleven?

Lars, ik kan me voorstellen dat je bang bent om jezelf tegen te komen. Ik kan me dat voorstellen omdat ik

diep van binnen dacht, nee, wist, dat ik een vreselijk gestoord wezen was... en dat mocht niemand ontdekken.

Ik moest koste wat kost volhouden, niet in de laatste plaats tegen mezelf, dat ik eigenlijk een geweldig wezen was.

Geweldig, helaas onbegrepen..

Pas toen ik (wéér middels dat eerder genoemde programma) ontdekte dat ik niet zozeer een vreselijk wezen was maar

wel een vreselijke manier van denken en naar de wereld kijken had, kon ik met mezelf aan de slag, kon ik dingen gaan

veranderen. Kon ik stoppen met andere mensen proberen te veranderen naar mijn normen en waarden en kon ik

leren dingen te aanvaarden zoals ze zijn en het enige te veranderen wat ik daadwerkelijk kán veranderen: mezelf.

 

Meer nog dan dat er een reden is als iemand zus of zo doet of reageert, is er een (dieper liggende) oorzaak.

Die oorzaak is vaak niet te veranderen, weg te nemen. De reden waarom je daar op een bepaalde manier op reageert

kun je wel veranderen.

Lars?????

Ik begrijp het niet.

Je lijkt heel boos, waarom?

Het lijkt alsof je de opname ziet als een gevangenisstraf.

Ja, in een groep draaien is moeilijk, ik ben daar ook niet goed in.

Ik lees verwarring bij je Lars, niet weten wat je voelt/wilt/moet.

Je laatste vraag vind ik schrijnend om te lezen. Langs elkaar heen leven zonder liefde is vreselijk.

Ik wens je sterkte en wijsheid.

Ik wens je ook heel veel sterkte Lars. 

En hoop eigenlijk dat de woorden van de verpleging je toch nog tot heroverwegen hebben aangezet. 

Lars...de verandering ben jij.

Je hebt in 3 weken alles overleefd.

De rest zal je ook overleven

Ik begrijp je angst.

Angst brengt je niet verder.

En angst kan je overwinnen.

Angst is een slechte raadgever.

Vecht ervoor..Vecht voor jezelf

Tis het waard.

Ik wou dat ik je een beetje kracht kon geven.

Kan ik niet want dit gevecht met jezelf maakt je juist sterker.

Angst kan een goede vriend worden

als je hem gebruikt als een signaalgever,

voor wat je nog aan te gaan hebt in je leven.

Als je hem samen met moed kombineert

en ermee in beweging gaat

kom je er altijd sterker uit.

Ooit geleerd in de vuurlooptraining;

Mijn hoofd zegt: gloeiende kolen en vlees = BBQ (help!)

mijn lijf en psyche na afloop: wow als ik dit kan kan ik alles!

De  angst staat altijd ergens voor, soms als symbool.

Ga ermee aan de slag Lars en leer ervan.

Angst die je laat "bevriezen" werkt averechts. Je voelt je laf en falen.

Je hebt al angsten overwonnen door te stoppen met alcohol, door de opname,

door dingen aan te gaan. Heb je daar spijt van? Heb je er al van geleerd?

succes Lars♥

13 februari 201610 jr. bewerkt door lady jane

Lars

(...) Zal er bij elk mens niet wat te vinden zijn? Als het wel zo is wat dan nog? Dan heb ik het. Kan je toch weinig aan veranderen. (...)

Dat laatste is niet waar.

Verslaafd worden doe je niet zomaar.

Ook ik heb dit ondervonden.

Ben eigenlijk blij dat ik de oorzaken nu ken.

En ermee leren omgaan is het belangrijkste.

Ja, je kunt er mee leren omgaan en je omgeving kan er mee leren omgaan. Ik durf voluit te stellen dat dat mijn huwelijk heeft gered.

Werd me duidelijk waar ik Voor vluchte...en waarom

Ik snap je weerstand heel goed, alleen al het feit dat er over 'diagnoses' en 'stoornissen' wordt gepraat raakt je natuurlijk, het heeft zo'n negatieve lading.

Als moeder van een kind met een (licht) autistische stoornis en zelf kampend met een angststoornis heb ik wel geleerd níet meer op die woorden te reageren, maar wel op wat ze aan gedrag met zich meebrengen. Zo weet ik nu dat mijn zoon veel letterlijk neemt, waardoor een gesprek soms moeilijk is.

Je vertelde dat je vroeger het huis uit vluchtte, omdat je dochter zoveel huilde. Was je nou een onverantwoordelijke kerel, of kon je bijna níet anders omdat er te veel prikkels waren? Sommige zaken kunnen in een heel ander daglicht komen te staan. Kan ook wat lucht geven.

Dat je níet 'gek' bent, lijkt me zonneklaar.

Geen makkelijk proces waar je in  zit.

Toch geloof ik heel stellig dat je hier over enkele weken anders in zult staan.

Het brengt je namelijk ook wat: duidelijkheid, en dat is voor je vrouw en gezin ook erg belangrijk.

 

Zolang er drank in het spel is zal er ruis zijn, verwarring, onzekerheid.

Wie weet hoe de diagnose zich verhoudt tot je eerdere alcoholgebruik?

 

Je bent meer dan je voormalige Alcoholgebruik.

 

Is de diagnose al vastgesteld? Heb je al gekeken op internet of jou iets aanspreekt bij Asperger?

(weet je dat dat heel unieke personen zijn: intelligent en met een grote eigenheid?)

 

Ik heb vaak gedacht dat bij mijn ex de diagnose te laat kwam; als ik het had geweten hadden we met

elkaar er beter mee om kunnen gaan.

 

Maar goed, ik moet niet op zaken vooruitlopen.

 

Sterkte!

Goedemorgen Lars,

 

Alcoholisme komt zelden alleen, omdat het bijna altijd symptoombestrijding is. En ik begrijp dat het je overvalt, het is nogal wat zoals je zelf schrijft om in 3 weken door een achtbaan te gaan. Toch je kent al 30 jaar lang gedrag waar je onder hebt geleden en niet alleen jij, waarom zou je dan nu niet willen onderzoeken wat daar mogelijk aan ten grondslag ligt? Als je jezelf beter leert kennen wordt het alleen maar gemakkelijker om je toekomst beter te maken. En jij wordt er toch niet een minder mens van mocht er een labeltje aan je hangen? Waarschijnlijk kan je idd aan iedereen een label hangen, maar hoe je ermee omgaat, dat is de truc. En alcohol is een nare truc, slopend, meer slopend dan nog in behandeling blijven....

 

Sterkte!

Ja moest eens weten hoeveel ik gevlucht heb voor jezelf...ongeveer me hele leven lang

Doordat ik alle behandelingen volgde...hoef ik nu niet meer te vluchten voor mezelf .

Ben ik blij met mezelf.

En dat zien anderen ook.

Dst werk wonderbaarlijk

'Afschuiven' klinkt wat negatief. Het zou wat kunnen verklaren, waardoor je er milder naar kunt kijken.

Maar je hebt gelijk, je hebt behoorlijk wat op je bordje en first things first, dus kalm aan.

Je bent he-le-maal geen waardeloze kerel. Wordt ik boos van merk ik, als je dat zegt.

Niemand is waardeloos...ook jij niet.

Ook jij gaat dit zien

Lars, toen ik de eerste keer las wat er over mij was geschreven schrok ik me rot!

Ik zou mijzelf onmiddellijk op hebben laten nemen, zo gestoord!!! Zo iemand mag je niet los laten lopen.

Het is nog steeds niet leuk om al die meningen en diagnoses te lezen, maar ik ben er wel meer aan gewend.

En ik kan je verzekeren: ik ben minder gestoord dan het op,papier lijkt

Je zegt het zelf al Lars. Je víndt jezelf een waardeloze kerel. Maar je bént het niet.

Ik vind het geweldig hoe je het doet.

Correctie, je bént geweldig hoe je het doet

13 februari 201610 jr. bewerkt door rosa45

Ik snap je wel Lars! Het benauwd etc en dan je vrouw!

Goh, je laat ons allen zo meeleven met jouw proces... daar word ik soms wat verlegen van.    bloos

En je stapt er zo open in.

Mensen niet aankijken in het dagelijks leven... enfin dat is best nog aan te leren. Maar hoe je hier bent dat

is van een grote echtheid. Al jou wiebelmomenten (eufemisme) maken we mee.

En hier laat je wel ook steun aan anderen zien...

 

Ik hoop werkelijk dat je deze lef blijft houden Lars. Niet voor ons (mij) maar vooral voor jezelf en JOUW leven.

En dat je straks ons mee laat leven - ook - in je triompfen. Ik hoop dat zoooo

 

en slaap goed