lady jane

maar stel dat ze niet open kan doen en het wel zou willen? Er moet toch iemand echt gaan kijken? Dochter nog maar eens bellen?

so far so good Jannig nu de rest nog; beterschap

Herstel, je bijna buuf kan wel dood of bewusteloos in haar huis liggen en echt hulp nodig hebben, ben je daar niet bezorgd om? Ik zou die dochter dringend vragen te gaan kijken en zeggen dat ik anders 112 zou bellen. Stel dat het andersom zou zijn, wat zou jij willen dat zij deed?

op de andere afdeling, bij thema's kun je veel over Refusal lezen Anne.

Welkom Anne. het 2e draadje zakt vanzelf naar beneden en uit t zicht als niemand er verder op schrijft. Bij de afdeling thema's staat een draadje waar je heel veel kunt lezen over Refusal, er zijn veel ervaringen mee, overwegend goed als ik goed gelezen heb. Veel succes hier en met stoppen, ikzelf had er giga veel baat bij hier dagelijks te zijn, lezen, schrijven, delen, me verbonden voelen met een virtuele lotgenoten-familie.

even omhoog voor Anne

k zal t maar opbiechten ikke droeg crocs. nu zelden meer maar je kunt me uittekenen op de teenslippervariant ervan

goeie zonnige morgen frummers. wat een humor zo op de vroege morgen, fijn bijkomen is dat, met een straffe bak erbij. Jannigje toitoitoi meis.

fijn Froukje, ik vond alleen betaal-films op you tube, ik denk dat je meer mensen blij mee maakt hier, thnx

We make a living by what we get, but we make a life by what we give. — Winston Churchill BlijNieuws op Twitter BlijNieuws op Spotify

mooie voor Lika ook Sheila voor mij ook deze week vooral, thnx

de zee (en de natuur) kabbelt ook soms niet en soms wel gisteren heerlijk levendig gevoeld in de wilde golven, bodysurfen en me kind gevoeld, soms drijven op de kalme of kabbelende zee geeft herstel van dat eerste weer, en zo heeft alles zijn/haar nut. hoezo saai, een leven zonder alcohol? in het geheel is er evenwicht Lika, ook bij jou.

nog eens proberen? Of chatten?

huh??? waarom niet?

dat is fijn, is de chirurg ook nog vers♥ in gedachten ga ik ook bij je zijn hoor.

weet je al een tijd Jannigje?

ja meis, zonder verdoven het leven leven soms hoort daar angst bij, meestal is het de angst voor de angst, laat die je niet verlammen maar ervaar maar of de angst een signaal is (waarschuwing/intuitie?) die serieus genomen wordt zo niet, kijk wat je kunt ondernemen om je gevoel te veranderen, de angst te verminderen liefst, of te overwinnen, net wat mogelijk blijkt.

woensdag a.s. is de 16e, dan al Jannigje? ik zou ook bang zijn. Hoop dat je ook daarnaast vertrouwen aan kunt boren.

Heel herkenbaar, maar dat laatste stukje doet me denken aan; als hij maar gelukkig is; jij uit je behoeften op een manier dat hij zich gerespecteerd voelt en je leert de behoeften vd ander ontdekken achter het verwijt dat hij maakt (kennelijk mag hij wel anders communiceren), dubbel hard werken weer voor de vrouwen die toch al vaak voor 2 denken en willen praten. (snap wel hoe je t bedoelt hoor♥)

Dit gaat echt wel steeds beter worden Dingetje, ook mijn 1e jaar zonder was zwaar, heel zwaar zelfs en soms zwaarder dan mèt. Maar er was wel al snel vooruitgang en dus reden en motivatie om door te zetten. Want naast het doorvoelen van wat ik altijd niet kon/wilde voelen, kwam ook het voelen van kleine gelukjes zoals ik ze noem. En dat werden er meer en ze werden soms groter ook. En de nare dingen heb ik leren aanvaarden of aanpakken, net wat nodig is. Niet makkelijk, nog steeds, maar zoveel beter en ook makkelijker dan me mislukt voelen en laf. Want dat had ik vaak toen ik nog dronk en nu echt nooit meer. Volhouden dus, het loont!

welverdiende complimenten Ververder, 55 was ook mijn keerpunt!