Musashi

Ben ik de enige bij wie nu zo’n wel/niet/wel/niet mindgame bezig is...? Ik vond het zo goed gezegd ergens van @bumperjim ‘het parlement in mijn hoofd’ of zoiets Ik heb op 02.01.2021 de laatste keer gedronken met het wens om dat zo te houden. Ook dankzij dit forum heb ik dat in januari kunnen volhouden. Ik zou willen kunnen zeggen dat ik momenteel ‘gemotiveerd’ ben om me hierop in te schrijven voor dit pact maar het is toch ook een soort ‘verplichting’ die ik mezelf moet opleggen om mijn beslissing vol te houden ipv nu mijn beslissing weer in twijfel te beginnen trekken... wel/niet/wel/niet/wel/niet... komop mezelf...zeg gewoon wel!! Mijn motivatie is de foto van @Johan54

Ja zo’n dikke erwtensoep met rookworst en spekjes is heerlijk in de winter!

Btw ik ben super blij want m’n foto’s die ik dan afgelopen weekend bestelde zijn aangekomen! De kwaliteit valt heel goed mee! Dit weekend begin ik ah album!! Woop woop

Ah je bedoelt mss iets van eten of zo? Ik dacht zoals een snert dag dat je bedoelde...

De indringer is betrapt

Oei het is pooper ipv poeper... ik dacht al zullen jullie Nederlanders dit wel verstaan want poepen op zich betekent natuurlijk ook al iets heel anders!

Ik vond 2020 fijn, tweede dag op rij partypoeper ...meer quality time, minder druk, minder (verplicht) sociaal contact...

Hoi, leuk je te lezen en dat het zo goed gaat! ja dat van de omgeving heb ik ook wel, ze weten echt niet goed hoe dat werkt. Voor hen is het moeilijk/ onmogelijk te begrijpen dat Idd zelfs eentje niet kan... (het heeft bij mij zelf ook lang geduurd voor ik dat echt begreep) dank ook voor de tip van die ‘negatieve ervaringen’ bij gelegenheid wil ik wel eens lezen maar ben er ook wel bang voor: de herkenning/ confrontatie. En dan ivm ‘het lekker vinden’ van (rode) wijn (in mijn geval ook) ben ik me de laatste dagen daar ook veel vragen over ah stellen: of ik het echt veel lekkerder vind dan andere dranken of het gewoon ‘lekkerder ben gaan vinden’ (door de gewoonte/ verslaving). dat laatste geval schept heel wat meer mogelijkheden om nu (op termijn) gewoon andere dranken lekkerder te gaan vinden vb zoals met veel Citroen en bittere dranken... we doen het goed! Veel sterkte nog!

Doe ik ook constant! Tot aan de maan en terug en terug en terug en terug en terug en terug en terug en terug enz enz!

Snap ik ook heel goed! Daarom sorry om erover te beginnen maar kon zelf even niet anders....

@niks de dagelijkse werkstress gewoon denk ik..:en dan ‘kwam’ het niet om de momenten dat het moest...

@niks: ik hoop het voor jou (en je baby)!!!!

@Yvonnemag ik er ook bij? In de gietende regen op weg naar het werk....bah!!!! @niks: lukt je dat, kolven op het werk? Bij mij ging dat absoluut niet, denk door de stress en zo ben ik noodgedwongen met bv moeten stoppen....heel spijtig vond ik dat!

Knap van je!

Goeie morgen, ik ga nog even hier verder want zijn wel interessante zienswijzen. ik herken het ‘copingmechanisme’ van @Liefff: bij mij/ ons was het ook zo meezuipen om om te kunnen met zijn dronken gedrag... @Quinndat neem ik hem mss nog het meeste kwalijk, dat ik jarenlang dacht dat ik geen gezin/ kind ‘verdiende’, dat het mijn leven ‘in de weg zou staan’, dat ik ‘het niet zou kunnen’. Nu ik de andere kant ervaar, hoe mooi ook het gezinsgeluk kan zijn, overvalt me soms toch ‘spijt’ dat ik er niet eerder aan begon en zo een groter gezin had kunnen opbouwen. Anderzijds begrijp ik ook wel mijn groeiproces en als ik dat niet had ‘doorstaan’ had ik Idd veel meer kans gehad om hetzelfde patroon bij mijn eigen kind ‘automatisch’ toe te passen... Dat brengt met ook bij de visie van @Etty. Ik besef ook dat die haat/ wrok vooral mezelf in de weg staat, hijzelf trekt er zich geen bal van aan...(of zo lijkt het toch...) maar eerlijk, vergeven kan ik nu (nog) niet, denk dat ikzelf eerst nog moet ‘Herstellen’ of ‘Helen’ of hoe je het ook wilt noemen...ik ‘gun’ het hem ook absoluut (nog) niet om er ‘zo gemakkelijk mee weg te komen’, zonder zelfinzicht maar lekker verder doen, zonder ook maar enigszins rekening te houden met anderen... Dus hoewel ik goed besef dat die vergeving net zo belangrijk is voor mijn ‘herstel’ weet ik ook dat dat dan toch nog een hele moeilijke zal worden (zeker zolang hij er zelf niet naar kraait...) voor de rest een fijne dag zonder alcohol gewenst aan iedereen!

Ja ik heb nu toch ook iets meer nodig dan ‘fit zijn’ denk ik

@Jopieheftig! Maar begrijpelijk...

Hij was voor mij ook zeker een trigger voor alcohol te zuipen (niet drinken). Het is maar door de rust die ik gekregen heb owv geen contact dat ik nu (2,5jaar na datum) de stap kon zetten om alcohol uit mijn leven bannen. Dit (stoppen met alcohol) is voor mij dus ook een manier om (deel van) de ‘emotionele band te verbreken’...

Wauw, dit omschrijft het helemaal (mijne is alleen nog niet dood), maar zoiets mag je dus eigenlijk niet denken, laatst staan uitspreken...dan zit je direct weer met dat schuldgevoel Heb juist met hem moeten breken om een betere/ leukere moeder te kunnen zijn...maar zelfs dan nog worstel ik er enorm mee en ben ‘als de dood’ om naar mijn kind toe hetzelfde te doen...het mag ook niet doorslagen naar de andere kant natuurlijk...blijft dus een balansoefening...maar het is wel een feit dat mijn kind me ‘geholpen’ heeft om met hem te kunnen breken. Alleen voor mezelf kon ik dat niet, kiezen voor mezelf en mijn eigenwaarde...kiezen voor mn kind is natuurlijk heel wat anders en heeft me (voor ons) de kracht gegeven om te doen wat ik al veel langer had moeten doen (voor mezelf)

Dank @bolletje voelt als een warm dekentje

Hé partypoeperd, Waarom ben jij hier gekomen? Toch om met drank om te gaan. Dan moet je dingen gaan verwerken kerel anders gebeurd er niets, dus huil, klaag wordt maar boos Maar verwerk het hier, hier mag het, hier wordt je gelezen. Huilen is gezond. Thx @bolletjegewoon je berichtje lezen en ik schiet al vol (tranen that is)

Vandaag gelezen in n interview, vond ik wel toepasselijk (zeker ook voor mezelf - dit weekend 1 maand!): “fit zijn is het mooiste cadeau dat je jezelf kan geven”

@Indre lukt het nog een beetje? sterkte!

De andere kant van ouderliefde: Ik heb 2,5 jaar het contact met ‘mijn verwekker’ gebroken. Geen seconde spijt van, integendeel had veel vroeger moeten gebeuren maar kinderen zijn in principe loyaal aan hun ouders. . Ik hou niet van hem, ik haat hem om wat hij ons heeft aangedaan (en nog steeds blijft doen). Fysiek geen contact maar emotioneel doet het nog altijd heel veel pijn. Ik moet nu ook proberen om zonder drank met dit verdriet om te gaan. Sorry om een partypoeper te zijn!

Dat moet je tegen mn partner zeggen, die kan niet tegen de warmte en zou nog liever op de Noordpool wonen!