Musashi

Ik sluit me graag bij @niks aan. Ik heb dus ook een tijdlang gedacht dat ik kinderloos zou blijven...ik snap het verdriet dus echt wel en ben heel dankbaar dat het me/ ons uiteindelijk toch gegund werd... (maar dus ook nog wel verdriet zoals jullie al konden elders). ik wil dat geluk (en verdriet om minder) ook niet in een ander zijn gezicht gaan wrijven wanneer die het er moeilijk mee heeft...dus geef me gerust aan hè, als dat zo is/ zou zijn...

Goeie morgen, ik dacht ik zoek even voor @Quinneen mee opbeurende quote uit De Kleine Prins, en dan vond ik ze eigenlijk (bijna) allemaal wel toepasselijk dus kopieer ik ze maar ineens alle 20! De mooiste quotes van Antoine de Saint-Exupéry “It is only with the heart that one can see rightly; what is essential is invisible to the eye.” “When you give yourself, you receive more than you give. “ “No one is ever satisfied where he is.” “Love does not consist in gazing at each other, but in looking outward together in the same direction.” “The one thing that matters is the effort.” “All grown-ups were once children… but only few of them remember it.” “To live is to be slowly born.” “True happiness comes from the joy of deeds well done, the zest of creating things new.” “I know but one freedom, and that is the freedom of the mind.” “The time for action is now. It’s never too late to do something.” “The meaning of things lies not in the things themselves, but in our attitude towards them.” “Perfection is finally attained not when there is no longer anything to add but when there is no longer anything to take away, when a body has been stripped down to its nakedness.” “What saves a man is to take a step. Then another step. It is always the same step, but you have to take it.” “For true love is inexhaustible; the more you give, the more you have.” “Well, I must endure the presence of a few caterpillars if I wish to become acquainted with the butterflies.” “Life has meaning only if one barters it day by day for something other than itself.” “Words are the source of misunderstandings.” “A goal without a plan is just a wish.” “What makes the desert beautiful is that somewhere it hides a well.” “He who is different from me does not impoverish me – he enriches me.”

Ja @bumperjimje kan niet zeggen dat ik niet ah oefenen ben hè ;-) ook de cursus t-sommelier hoort daarbij...het is voor mezelf...een sorry mss ook wel..dat ik niet eerder naar mezelf luisterde...het begin is er zeker wel, het zaadje is geplant...maar daarmee is er nog geen boom natuurlijk...veel aandacht en liefde moet ik ze nu nog geven om te groeien...blijven oefenen Musashi, blijven oefenen!

@Bor je was bot, je was lief, je was jij! Wens je vooral veel sterkte en hoop je toch ook ooit terug te lezen hier...maar het meest van al... hoop ik dat je stopt met alcohol, het is een groter vergif dan alle vaccinaties samen die we in onze levens al hebben gehad en ooit zullen hebben!

Ik mijmer wat verder over: - wat Quinn zei: wat wil je anders doen en wel hoe dan? ik wil m’n eigen natuur terug zijn, niet m’n tweede natuur...die helpt me niet meer maar belemmert me. Maar hoe dan hè? Doorslagen in de tegenovergestelde richting is het ook niet, ik ben Idd geen kleuter meer. Ik weet nog niet waar de grens ligt en vind nog te weinig onderscheid wat wel en wat niet, wat goed is en wat niet,... het is alles of niks precies...alles overboord of alles behouden...maar dat gaat dus niet...het hele onderzoek duurt (te) lang en is (te) moeilijk... - wat Bob zei: sit back and watch, ik leer het nu voor/ bij mezelf: m’n gedachten en denkpatronen observeren zonder er automatisch naar te handelen. Bij anderen is nog een stap verder...ik kan echt heel slecht mensen inschatten...mijn mensenkennis is ver te zoeken...ik zet iedereen op een voetstuk...nog werk aan de winkel dus... - wat Bumperjim zei: je kan nog altijd sorry zeggen en zo de relatie verdiepen...daar knelt precies het schoentje...hij heeft nooit sorry gezegd,...en meer en meer lijkt het er op dat hij dat ook nooit zal doen...dat moesten wij doen voor iets waarvan we niet begrepen wat we fout hadden gedaan...dat moeten wij nu doen omdat we onszelf willen beschermen...ik maak mezelf altijd klein en incasseer om de confrontatie/ conflict uit de weg te gaan...ik zeg constant sorry, voor alles, voor niks...voor alles wat ik doe of niet doe, omdat ik besta? mijmeren en huilen lopen door en over elkaar heen...

Spaghetti met een van m’n bokalen saus...komt weer goed van pas als het snel moet gaan en ik geen zin heb om te koken...nog rucola en extra gegrilde aubergines erbij...dan kan ik me toch weer niet inhouden...

Heb je dat zelf gemaakt Lika? Wil ik wel weten hoe want heb een hele zak hier liggen...

Chance toch dat Nina Mouton ook aan me denkt vandaag...ook dat helpt!

Dank jullie @Quinn @Bob voor jullie waardevolle woorden. Ik laat ze nog even verder binnenkomen...maar wou alvast laten weten dat ik het heel hard apprecieer!

Omdat @Quinn er naar vroeg zal ik het hier proberen uit te leggen, met de nadruk op proberen...ik wilde er ervoor mss ook wel over schrijven maar wilde niet dat bepaalde personen zouden denken dat het over hen gaat of persoonlijk met iemand te maken heeft...jawel, wel persoonlijk met mij dus... ik schreef sleutelwoord confrontatie of misschien is conflict beter of een combinatie van beiden confronflict of zoiets... waar beginnen? Ik denk dat ik van nature een heel spontaan persoon ben...dat is abrupt gestopt in mijn puberteit...vanaf daarna had ik alcohol nodig om terug iets of wat spontaan te zijn/ lijken... mijn tweede natuur is geworden: confrontatie vermijden, conflict uit de weg gaan, mijn woorden wikken en wegen...en zodra het er uit is denken dat het beter had gemoeten... elk ‘gesprek’ met de verwekker werd een confrontatie of conflict...een woord dat hij verkeerd vond of een gezichtsuitdrukking die hem niet beviel, het was gewoon wachten op een woede-uitbarsting, hoe hard we dus ook ons best deden om de juiste woorden te gebruiken, om ‘positief’ over te komen, onze mening bij te stellen,...om niet op z’n knopje te duwen...maar dat was dus telkens een maat voor niets, hij vond altijd wel iets (hoe absurd ook) om de volle lading te geven en ‘de schuld’ bij ons te leggen... wikken en wegen dus als tweede natuur, om conflict uit de weg te gaan...nu nog steeds, ook hier...ik ben bang voor elk woord dat ik misschien wel eens verkeerd zou kunnen zeggen of dat verkeerd geinterpreteerd zou kunnen worden...wat natuurlijk ook wel eens gebeurt...dat is normaal denk ik...maar ik kan er heel moeilijk mee om...altijd als ik net iets geschreven heb, denk ik, ‘wat stom’ of ‘had ik het anders of beter moeten of kunnen zeggen’ of na een reactie twijfel ik of ik het niet anders had moeten bekijken (zoals vb of je asperges nu wel/ niet met look kan eten - dus tot in het belachelijke ja) als ik dan anderen (niet persoonlijk - niet specifiek - ook in rl) geen enkele rekening zie houden met hoe het op anderen kan overkomen, zie vasthouden aan eigen gelijk, confrontatie of conflict bewust op zoeken, ja dat doet mij pijn...dat kwetst mij...waarom moet ik altijd rekening houden met iedereen en mij aanpassen aan Jan en alleman maar trekken anderen zich daar geen bal van aan? Zou ik het ook zo willen of net niet? Wil ik dingen kunnen zeggen zonder verder na denken of wil ik gewoon helemaal niets meer zeggen omdat het toch nooit goed is... Is er iets mis met mij en wat dan? Die dingen dus...dan denk ik waarom zou ik dan mezelf hier blootstellen met het risico een schietschijf te worden...waarom?

@Quinnja in zijn geheel, alle meer bepaald natuurlijk in relatie tot mezelf...het sleutelwoord is confrontatie. Ik denk er al een hele ochtend over, in combinatie met schoffelwerk dus hoofd vrij...maar ben er nog niet helemaal uit hoe ik het kan of wil verwoorden...ik schoffel nog wat voort, in combinatie met zout water dat over de plantjes plenst..mss kan ik het straks dan wat beter uitleggen...

@Fabienne1985 dat is spijtig om te horen maar ook goed dat je tot nieuwe inzichten bent gekomen! Ik vroeg me al een tijdje af waar je was gebleven...blijf maar hier komen...ik twijfel ook vaak over het forum maar ondertussen sta ik wel waar ik nu sta, bezig aan de vijfde maand zonder alcohol...dus blij dat je terug bent, frisse start!!

@spirit ik vond de tip van @niks net zoals jij een supertip! Belangstelling tonen zonder verwachtingen...ik had gewild dat mijn verwekker ook dat inzicht had gehad maar die hoop moet ik opgeven...helaas...voor jou is er zeker nog wel die hoop als je dat beseft!

@Yana sterke vrouw! respect!

@Jannigje

Wat @lady jane zegt, geldt ook voor mij: het is voor jou! Ik wilde daarstraks ook nog zeggen dat ik met je bericht moest denken aan wat ik gisteren op m’n draadje schreef: je leeft niet alleen als moeder maar ook als vrouw, als mens...daarvoor moet je het doen, voor niemand anders! Dat komt eerst en dan volgt de rest (misschien) ook wel...

@spirit ik wil geen oordeel vellen over jouw situatie en/ of relatie met je zoon...maar in mijn geval...alcoholistische vader...nee 4 maanden is niet voldoende om vertrouwen te repareren dat een leven lang geschaad werd...hij was ook 2x bijna een half jaar (denk ik) gestopt...nadien werd het altijd nog veel erger dan ervoor want ‘hij had nu toch bewezen dat hij zonder kon dus hij had geen probleem’ deuh...en zoals VIiI zegt: woorden zijn van geen tel...daden wel die laten zien of je veranderd bent...

Wat ik wel al voorgehad heb is de oven beginnen voorverwarmen terwijl de plastic bak met papflessen om te steriliseren (in microwave functie) er nog in stond...dat gaf ook wel een zooitje ja...

Veel water indoen hè...dit doet me trouwens denken aan een salamander die m’n zus ooit had...in een bak met veel water in...onder een dakraam...nadat we terugkwamen van vakantie...ja je kan het al raden zeker?

Oeps! Ik had werkelijk geen idee dat je met wortelen en aardappelen koken ook maar iets kon verkeerd doen... het kan dus wel!

Heuh? Zijn die dan weg gekookt of zo?

Zalmlasagne met asperges (zonder look btw want dat vond ik dus heel raar toen ik dat hier een paar keer las )

Btw @Tatum @Etty toen wisten we natuurlijk nog helemaal niets over narcisme en dat het dat was...het was voor ons gewoon compleet absurd (alcoholistisch) gedrag...pas een jaar of 2 geleden kwamen we in aanraking met die term...een wereld van herkenning ging dan pas open...

Tja dat is de juiste vraag hè. Ik heb het hier al eens gezegd geloof ik, de verwekker die ons zei: jullie leren veel van mij, nl. Hoe het niet moet... van narcistisch gesproken hè... (maar daarmee hebben we niet geleerd hoe het wel moet hè) ik probeer vooral te begrijpen denk ik..maar oh zo moeilijk...een driejarige begrijpen en veeeel liefde en knuffels natuurlijk!!!

Ik zal over een jaar of twintig meer weten...en dan kom ik jullie hier wel zoeken!