bumperjim

Je moet ze tijdig verantwoordelijkheid weten te geven. Stier deed dat altijd veel beter dan ik. Ik bracht ze meestal naar school 's ochtends en dan liep ik te stressen opschieten!! We hebben nog 5 minuten!! Totdat ik zei luister als jullie te laat komen is het niet langer mijn probleem. Toen was het papa opschieten!!!

Ach het is geen doodzonde om je af en toe te laten overreden als het maar niet voortdurend gebeurt.

Koppigheid is 1 ding en niet persé negatief, maar ze moeten leren dat water bij de wijn doen kan leiden tot betere resultaten. Als alle liefde van 1 kant moet komen, houdt bij mij alle medewerking snel op. Als we kunnen onderhandelen dan is er veel mogelijk.

Ik heb met de jongste meerdere keren van aanpak moeten veranderen. Boekjes gekocht, dingen geprobeerd. Het kan lastig zijn Wij hadden altijd weinig regeltjes maar waren wel vrijwel altijd consequent. Stier en ik zijn het vrijwel altijd eens over de opvoeding, dat is een geluk. Mijn broer en zijn ex waren het altijd mijlenver oneens, dat is dan ook in scheiding geeindigd. We hebben conflicten met de kinderen nooit geschuwd, maar het is me ook wel overkomen dat ik achteraf mn excuses maakte omdat ik onredelijk was geweest. Als we ze 1 ding hebben geleerd is het dat papa en mama ook maar mensen zijn die fouten kunnen maken (maar toch minder dan de kinderen )

De ouders bepalen niet alles daarin. Het karakter van het kind speelt enorm mee. Onze oudste (de nukkige holenbeer) heeft mij op 2-jarige leeftijd al laten begrijpen dat wanneer zij nee zegt, het ook echt bij nee blijft. Goddank gebeurde dat niet vaak. Wij wilden dat ze Latijn deed op school. Holenbeer zei nee. Feest ging niet door of je nou hoog of laag sprong als ouders. En haar zus die niet zo'n mirakel van koppigheod is, zag dat dat kennelijk kan, nee zeggen. Dus we kunnen onze ouders de schuld geven van veel zaken, misschien zijn we zelf (ik ook) wel meegaand en een beetje "pushover". Hadden we er in de puberteit maar harder in moeten kleunen.

Het is volgens mij andersom. Niet wachten tot je jezelf de moeite waard vindt voordat je moeite voor jezelf gaat doen. Eerst moeite voor jezelf gaan doen dan ga je jezelf de moeite waard vinden.

Dat is het allerbelangrijkste Ik ben met een nieuwe groep begonnen. Leuk. Beetje aftasten wat iedereen leuk vindt om te spelen. En KAN spelen ook

Klopt maar "ouder" is een ruim begrip hè. Het ging hier om een zeventiger. Vijftigers (en 49'ers helemaal) produceren nog piekfijne babies

Klopt maar "ouder" is een ruim begrip hè. Het ging hier om een zeventiger. Vijftigers (en 49'ers helemaal) produceren nog piekfijne babies

Het zal vast een quasar moeten zijn (helderste object in het universum) als het zowel goed zichtbaar moet zijn als ook krankzinnig ver weg. Maar iets zegt me dat dat niet het juiste spoor is

Bij ons was het de Stier haar idee want die was de 30 binnen gegaan. Ik begon het gaandeweg wel leuk te vinden na een paar maanden Plan was eerst 3 kinderen, maar toen 2 jaar later de 2e er was bleek dat zo'n vermoeiend geval (en nog steeds, maar wel leuk vermoeiend ) dat de Stier het daarbij heeft gelaten. Ik vind het ook wel ecologies verantwoord dat je met zn 2en niet meer dan 2 kinderen op de wereld zet. Tis al druk genoeg...

Dan heb ik t over de man hè

Sterkte @nancy als t hartfilmpje maar een happy end heeft

Ze lukken wel minder goed, kennelijk. Het zijn wat meer losse flodders vanaf een bepaalde leeftijd.

Er is kennelijk toch een god en hij heeft een uniek gevoel voor humor It doesn't make sense @Musashi net als zoveel andere dingen. Zie het aan in verwondering, verbijstering of afschuw maar zie het niet als iets wat op jouw schouders moet genomen worden.

Ja Ottawa!! @Vocatus je bent de gelukkige

Echt geen Montréal Dan is dar mijn vraag trouwens meteen, wat is dr hoofdstad can canada

Canberra de hoofdstad van Canada is er ook zo 1 of de hoofdstad van Noord-Holland

Komt goed uit je hebt nu 's avonds tijd over nou dat je niet meer zit te zuipen Stoppen is 1 ding maar stoppen met terugvallen betekent ook dat je jezelf moet begrijpen ten aanzien van: - waarom drink ik eigenlijk - wat roept bij mij de trek in alcohol op - hoe ga ik daar het beste mee om - maar ook hoe ga ik het beste om met wat ik altijd heb verzopen in de alcohol Want wat je niet verzuipt daar "moet" je op een gegeven moment wat mee. Of als je er niks mee gaat doen dan moet je accepteren dat het is zoals het is. Het geheim van succesvol stoppen (niet dat mij dat helemaal gelukt is, maar ik weet nu wel ongeveer wat de juiste weg is) is dat je het met jezelf eens moet worden en blijven. Niet tegelijk willen stoppen en eigenlijk toch ook weer niet. Geen parlementair debat in je hoofd. Je bent je eigen handicap in dit spel maar je mag ook wel om jezelf lachen af en toe. Je doet ook maar gewoon je best. (Althans dat is wel de bedoeling)

Nou Koh je hebt beginnersgeluk!! https://www.thesouthafrican.com/opinion/south-africas-top-10-deadliest-animals/

Nee

Nou daar gaat ie. Welk zoogdier veroorzaakt de meeste doden (menselijke doden bedoel ik dan) in Zuid-Afrika?

Batavia en nou moet ik aan het werk

Je kan toch ook niet verwachten dat je na 10 dagen van een hard drug af bent? Een jaar is een meer realistische periode. En dan nog...

Dat stadium ben ik al voorbij. Ik zap gewoon weg als er weer slap drama op de buis is. Al die herhalingen ik ken ze al.