Kohtje

en hou ten steel het steelpannetje vast..( ??)

Bolletje, dat van dat verbouwen was natuurlijk maar gekkigheid. Ik weet dat je druk genoeg bent met de arreslee.

An, het feit dat je dit hier schrijft is een teken dat je je bewust bent van je emotionele toestand. Dat wil zeggen dat je verstand je ingeeft dat het niet lekker loopt met je emoties. Zolang dát het geval is, is er nog hoop. We worden vaak meegesleept door onze emoties omdat ons verstand ons dan in de steek laat. Maar zolang je nog een greintje verstand "tot je beschikking hebt" kun je emoties en verstand een beetje mengen. Zodra je een beetje verstand aan je emoties toevoegt kun je je emoties relativeren. En zodra je je emoties kunt relativeren kun je inzien dat je je niet hoeft laten wegvoeren door je emoties. Dan kun je stukje bij beetje op zoek gaan naar de oorzaak van die emotionele toestand. Waarmee niet gezegd is dat je je emoties moet wegcijferen, maar wel dat je ze kunt benutten voor waar ze voor bedoeld zijn: aandacht schenken aan je innerlijk. Je emoties gebruiken om geestelijk schoon te maken. Ik denk dat je daar al een heleboel ervaring mee hebt opgedaan. Dat kún je.

Maar wél bijtijds op, wél alles klaar, wél diertjes verzorgd.. :) Kun je lekker gaan verbouwen..

Goede morgen, Op zondagmorgen loop ik met 't untie meestal een rondje door de binnenstad. (Altijd poepzakjes bij me, hoor..) Deze tijd van het jaar altijd in het donker. Maar een hoop bedrijvigheid al in de stad. Om zeven uur al een hoop mensen in de weer met het opruimen van de rommel die de feestvierders van de afgelopen nacht hebben achtergelaten. Doet me mijmeren over m'n gebruikerstijd. Ik ging m'n gang, sloot me op in m'n eigen wereldje en was alleen bezig met het "welzijn" van mezelf. Welzijn betekende meestal onder invloed zijn. Ik was me min of meer bewust van de rotzooi die ik achter me liet, maar daar had ik, zolang ik maar vóóruit leefde en gebruikte, geen last van. Diegenen die "achter" mij leefden en last van m'n rotzooi hadden moesten dat zelf maar opruimen.. daar kon ik me niet mee bezighouden, dat zou mijn welzijn in de weg staan en daar had ik geen tijd voor.. ik moest immers vóóruit. Mijn "sporen" waren voor mijn "achterliggers". Nu kan ik daar gelukkig anders mee omgaan. Ten eerste probeer ik zo min mogelijk rotzooi te maken door mezelf in te passen in het alledaagse leven, dus mét anderen.. Ten tweede probeer ik me van de onvermijdelijke rotzooi die ik maak bewust te zijn en er een gewoonte van te maken om die zoveel mogelijk op te ruimen. Dat betekent dat ik het hóór als iemand me ter verantwoording roept. Dat betekent dat ik me nu en dan omdraai en een stukje terugloop om op te ruimen/schoon te maken. Ik dacht altijd geen tijd te hebben voor al die poespas. Maar wonderlijk genoeg past alles precíes in de tijd die ik heb/krijg. Het verleden was altijd een enorme ruimte vol rotzooi waar ik net uitgekropen was. De toekomst een gapende leegte waar ik óók nog eens doorheen moest zien te komen. Nu zijn verleden en toekomst niet meer en minder dan de begrenzing van wat ik nu uitspook.

Nou jowan, met dat uitgebreide verhaal heb je het draadje van vandaag behoorlijk vol gekletst..

Zou het niet gewoon het gevolg van stoeien/ravotten en (lange) nagels kunnen zijn? Het ravotten van honden kan er stevig aan toe gaan.

Misschien ook de enige die zoveel zelfkennis heeft dat ze weet wat alcohol voor onaangename gevolgen voor haar heeft.

En niet lollig doen en die eerste aan de kant schuiven om dan maar met de tweede te beginnen, hè?

Ai... ja, dan ben je na tien mislukte pogingen wel door je vingers heen. Lastig met lucifers en aanstekers.

Alleen die heerlijke (ongezonde) lucht al van verse, smeuiige olieverf....

Dat wel, A3. Maar ik ben "kunst" schilder.. Je kunt zeggen dat schilderen niet van deze tijd is. (Digitale) fotografie en allerlei fotomanipulatiemogelijkheden m.b.v. computertechnieken en tegenwoordig de 3D-printmogelijkheden maken schilderen zo ouderwets en overbodig. Toch kan ik het niet laten.

Het ophalen vanuit Frankrijk van onze geadopteerde hond is uitgesteld. Het genezingsproces na de castratie verloopt niet helemaal lekker. Hij is de jongste niet meer, dus heeft ie wat meer tijd nodig. De mensen bij wie hij nu tijdelijk woont doen er alles aan om hem gezond te krijgen en hebben utje geduld. Door alle onderzoekjes is wel gebleken dat er sprake is van meerdere ouderdomskwaaltjes, en we houden er in ons achterhoofd rekening mee dat, als hij niet goed hersteld, we moeten besluiten om hem niet op te halen. Maar we hebben goed contact met de opvangmensen en we blijven, ondanks dat we Lohan een goeie ouwe dag bij ons wensen, realistisch. Het moet niet zo zijn dat we Lohan koste wat het kost hier naar toe halen omdat wij dat zo graag willen, maar vooral rekening houden met wat het beestje (nog) aankan. Hoe dan ook, hij is in elk geval in goede handen. Dat maakt het voor ons draaglijker om hier te wachten. Maar het is en blijft wachten. Dat duurt altijd lang, zelfs als het dag voor dag is..

Nee bolletje, dat is helemaal niet zeker. Maar bedankt voor de succeswens.

Goede morgen, Weertje, hè? Lekker herfstig, hoor. HappyDays, have a Happy birthDay. Nog geen uitglijder gehad wat roken betreft. Maar de dag is nog lang. Dus heb nog een hoop m'n best te doen. Jullie ook. Veel plezier daarmee.

Ik rook per dag zo'n dertien sigaretten. Vandaag ben ik gestopt. En ik ben maar twaalf keer "uitgegleden".

Is niks niet moeilijk hoor, nancy.. gewoon niet drinken, hier blijven schrijven en natuurlijk doorgaan met ademhalen.

Gipsy, ik denk niet dat je veel te willen hebt. Zulke dingen gebeuren toch wel als je niet veranderd. Om te veranderen, om dingen écht anders te laten gaan dan ze nu gaan, heb je niks aan willen... Je zult moeten doen. En dan niet alleen maar met de billen bloot (grote kans dat iedereen die blote billen al lang ziet) maar met hulp van profs en/of ervaringsdeskundigen jezelf eens bezien voor wat je werkelijk bent: een niet te vertrouwen verslaafde in gebruik. En dan aan de hand van tips, truuks, aanwijzingen en adviezen in elk geval proberen in te zien dat drugs en nog meer drugs je niet zullen brengen waar je nu zegt dat je heen wilt.

Ik heb ooit je telefoonnummer gekregen, toen ik zéér slecht in m'n vel stak. Ik belde je en je stak me meerdere harten onder de riem. Dat nummer ben ik uiteraard kwijtgeraakt. Zo gaat dat bij mij in slechte periodes (lees: gebruiksperiode). Maar door het forum kon ik je toch min of meer volgen. Toen ik je een tijd hier miste vond ik het jammer dat ik dat nummer kwijt was. Had je willen bellen toen niemand hier me kon of wilde vertellen waar je was. Ik hoop dat je nog heel lang in je vel blijft steken en dat je je daar ook comfortabel kunt (gaan) voelen.

Hoi Soothe.. Opgelucht je in elk geval weer even te zien. Mooi, die 18 maanden rookvrij. En drankvrij. Hoop dat je nog een beetje goed in je vel steekt. Groet!

Lachen toch? Ik heb het jarenlang zo gedaan, steevast. Ik ben toch niet gek?

Afgelopen zondag bood Meya me aan m'n kans te grijpen en me aan te melden voor het dagpact. Dat heb ik toen gedaan. Heb me niet meer afgemeld, sindsdien.. dus ik sta er nog op. Lekker onzichtbaar.

Je hebt valkuilen waar je met open ogen in trapt en valkuilen die op de loer liggen. Die draaien je een rad voor ogen, die draaien je een loer. De zgn. loerkuilen. Ze worden ook wel luurkuilen genoemd. Laat je niet in de luren leggen. Maar pas op dat je met het ontwijken van loer- en luurkuilen niet met open ogen in een valkuil stapt.

Heb net het bericht van wijfie hierboven "geliked", maar Kohtje vindt dit leuk moet eigenlijk zijn: Kohtje vindt dit een lief bericht. Niet hijgerig bedoeld, hoor.. Hopelijk lekker slapen, jopie, en beterschap.

Wil je niet wakker maken, hoor, maarrrr euhhhh..... slaap je???