Kohtje

Ik denk dat er een groot verschil is tussen theoretisch snappen en praktisch snappen. Dat is wat voor mij ook wat het verschil maakte tussen de "gewone" verslavingskliniek met een heleboel knappe koppen, deskundigen, die "weten" wat verslaving is en de 12-stappen behandeling met "ervaringsdeskundigen" die "WETEN" wat verslaving is. Je kunt een hoop leren over fietsen, uit boeken, verhalen, films, documentaires, onderzoeken, kijken, analyseren... Maar je weet pas wat fietsen is als je zélf gefietst hebt.

Ik zal proberen kortere zinnetjes te typen. Na plaatsing zijn de zinnen die ik zo netjes over het berichtvak had verdeeld ineens raar afgebroken.. verbrokkeld.

Mooie Gipsy, In onze machteloosheid en verslagenheid, in onze zwartste periodes zijn we (als verslaafden) tot niets anders in staat dan gebruiken. Mooi dat er klinieken zijn die ons kunnen helpen om, ondanks onze machteloosheid en verslagenheid, ondanks onze "verstriktheid" toch niet te gebruiken. Vooral mooi als we zélf deze klinieken zien als keerpunt van ten onder gaan aan verslaving naar hoop op herstel van onze verslaving. Zélf, zélf, zélf.. het blijft een feit dat we Zélf het voetenwerk moeten verrichten om de touwtjes die ons binden vrij spel te geven, langer te maken, en zodoende weer kunnen gaan genieten van de patronen en lijnen in ons leven. We zijn allemaal gebonden aan allerlei wetten, machten, krachten, regels en noem maar op. Daar is niets mis mee. Maar er is een groot verschil tussen keuzes maken binnen deze regels (creatief leven) en keuzes(?) maken die aan regels gebonden zijn (verslaving). Ik gebruikte mijn kliniek-tijd om, zonder de mogelijkheid (lees: vanzelfsprekendheid) van gebruiken, de mogelijkheden van niet gebruiken te (her)ontdekken.. Ik schrok van de hoeveelheid mogelijkheden. Ik schrok zo erg dat ik weer ging gebruiken. Ik kon pas gaan genieten van herstel toen ik niet meer hoefde te gebruiken en begon te begrijpen dat ik niet ook álle mogelijkheden van het leven moest benutten. Ik ging genieten van keuzes maken, van het afbakenen van mijn behoeftes en daarmee het behapbaar maken van mijn mogelijkheden. Maak het klein, maak het klein.. en hou het klein. Een advies dat ik keer op keer kreeg. Een advies/suggestie met een dikke gouden rand!!

Ik heb bewondering voor dierenartsen. Hier ook weer "aan de slag". Pup is hartstikke leuk, lief en leergierig.. erg speels ook, speelser dan "onze ouwe" vroeger was. Maar wel vermoeiend. Ben geen twintig meer, merk ik..

en dat van de kat??

Als de kat dit maar overleeft.... Misschien aan dierenarts een blaaspijp met verdovingspijltjes vragen voor een eventuele volgende keer. Zag ik ze vroeger bij Daktari ook wel doen.

Op den kop van die Katze...

Tik met een houten hamer op den kop...

Sinds ik een horloge heb kom ik altijd tijd te kort. De tijdsgeest

Vanmorgen dácht ik het alleen nog maar, maar nu weet ik het zeker. Ik wilde graag allerlei leuke, lieve, aardige en bemoedigende reacties geven hier op het forum. Maar ik krijg het niet echt voor elkaar. Ik ben vanmorgen dus met mijn verkeerde been uit bed gestapt. Beetje . Slaat nergens op.. Morgen beter opletten.

Dat, ronja, is wat voor mij herstel helemaal inhoudt.. stoppen met drinken was maar een begin. Toen ik eenmaal nuchter was bleek de wereld om mij heen totaal niet veranderd.. tenminste niet echt in positieve zin. Drinken was dus nooit een oplossing geweest. Ik kon zelf pas weer plezier in het leven krijgen toen ik leerde om te gaan met de dagelijkse werkelijkheid zónder drank. In het begin leek dat een onmogelijke opgave. Maar gaandeweg merkte ik dat de werkelijkheid niet altijd even leuk en makkelijk is, maar dat nare en vervelende dingen ook gewoon voorbijgaan als ik nuchter kan accepteren dat het niet alijd leuk en makkelijk is. Het hielp mij om mijn zwakke en sterkere punten in kaart te brengen, en vervolgens mijn sterkere punten te gebruiken om mijn zwakke punten minder zwak te maken. Om mezelf eerlijk te bekijken en de meeste remmingen en blokkades te bezien voor wat ze zijn: uitingen van een gebrek aan zelfacceptatie. Door mezelf te accepteren als zijnde goed zoals ik ben en mijn negatieve zelfbeeld los te laten, kon ik resultaten behalen die ik eerder niet voor mogelijk had gehouden. Het gaat me allemaal niet als vanzelfsprekend af, maar ik ga anders met situaties om. Bekijk ze twee of drie of meerdere keren, voordat ik besluit om het op een drinken te zetten.. en dat laatste is me de laatste zeven jaar niet meer overkomen, zover komt het gewoon niet meer.

Da's raar.. zie ik hierboven sAuna staan, moet ik meteen aan jOwan denken.. Zal ie echt niet meer terugkomen, hier? Snap eigenlijk nog steeds niet helemaal waarom juist hij hier zo kortaf mededeelde hier voorlopig niet meer te komen. Zonder daar een soort van analyse over het hoe en waarom op los te laten, zeg maar. jOwan, als je dit leest, wil je dan nog een keer uitleg komen geven?

Goede morgen. Dag An. . Zomaar, voor jou. Omdat je de laatste tijd zo lekker gaat.

Maar beter: genieten van een koppie thee met beschuit

Wijfie, misschien geldt voor een alcoholist: trek gerust een fles wijn open en spring uit de band door hem gelijk door de gootsteen leeg te gieten.

Ik heb van dit forum veel geleerd. Nog steeds. Bevroren schokdempers. Ik wist niet dat dat bestond. In elk geval niet in ons klimaat...

Ik voor mij gooi het er op dat hier, in deze herkenbare situatie, mijn "hogere macht" invloed op me heeft. Ik denk (zeker) te weten dat ik mijn drankgebruik onder controle heb, maar diep van binnen weet / voel ik dat dit mijn wil, mijn wens, mijn diepste verlangen is en dat die voorbijgaat aan de realiteit: ik kan mijn drankgebruik niet voor langere tijd onder controle houden.

Van mij wel. Als je je mond maar houdt en alleen luistert. Maar ik weet dat veel AA groepen bang zijn voor alcoholisten onder invloed.. Misschien even bellen naar iemand van de groep waar je heen wilt.

Fleur, we zitten weer in zo'n "het heerst" periode. Begon me vorige week ook een beetje grieperig te voelen, pijnlijke keel. Toen twee dagen stem volledig kwijt geweest, nu de laatste loodjes van een vastzittende hoest (begint loslopende hoest te worden).. ik loop twee dagen achter op mijn vrouw, ik weet dus ongeveer dat het nu bijna voorbij is.. Gisteren in de meeting konden we elkaar bijna niet verstaan door alle blaffende hoestsalvo's. Vandaar: "het (?) heerst". Wel een prachtige afsluiting van de meeting met het "cleantijdsleutelhangerritueel".. (een sleutelhanger voor het behalen van 30, 60, 90 dagen cleantijd, voor 6, 9 maanden, voor 1jaar, anderhalf jaar en voor 2 of meerdere jaren...) Er was er één die de afgelopen week een cleantijd had behaald van 27 jaar. En die nog steeds inspirerende shares in de meetings gooit. En die zich er nog steeds van bewust is dat hij de ziekte verslaving heeft die bij van alles en nog wat op de loer ligt.

Goede morgen, Nog steeds een beetje aan de kwakkel. Toine, als Utrecht Europa ingaat waar komt het dan terecht en wat doen we dan zolang met de leegte die Utrecht achterlaat? Kan ik dan nog rechtstreeks van oost naar west Nederland of moet ik omrijden? Verdikkie zeg.. doodmoe van vastzittende hoest. En een rode neus van het snuiten..

Lars, je begrijpt een heleboel. Je begrijpt alleen niet dat jouw vrouw je niet begrijpt. So what?? De dingen die je hierboven zegt te begrijpen zouden genoeg moeten zijn om jezelf bij je lurven te pakken en de strijd aan te gaan.. Je hoeft je vrouw niet te begrijpen (en zij jou al helemaal niet) om zelf tot de conclusie te komen dat drank niets oplost, dat je geen drank nodig hebt, dat drank zelfs ongewenst is.. Je zult misschien kunnen begrijpen dat het zonder drank nooit slechter kan worden. En je kunt hier klagen, zeuren, oneindig naar oorzaken zoeken en oneindig naar oplossingen zoeken.. het enige dat écht helpt en je vóóruit brengt is stoppen met drinken en een manier vinden om zonder drank een nuttig en aangenaam leven op te bouwen. Mijn vrouw heeft mij destijds uit huis gezet. Bijna ook uit haar leven gezet.. Pas toen ik helemaal alleen, zonder begrip, zonder hulp, zonder enig perspectief alleen op een flatje zat, me heel zielig en alleen kapot zat te drinken, pas toen kwam het besef dat het misschien anders zou worden als ik hulp zocht en zou stoppen met drinken. Nu ben ik al weer jaren bij mijn vrouw en hondjes, ben gelukkig, tevreden en in zekere zin ook nuttig ( ). Als ik niet gestopt was was ik niet meer..

Ik had ontvoering ook tussen aanhalingstekens gezet. Ik kan het ook niet zien als een echte ontvoering. Ik zie het meer als wat Sowhat aangeeft, een moeder die zich laat manipuleren.

*1 Dat mag niet en dat kan dus niet. *2 Ik ben ook niet boos en hou ook van jou. *3 Ik mis jou ook. *4 Misschien eens nader vragen bij pleeggezin waarom hij huilend gaat slapen. "Ontvoeren" lijkt me meer narigheid dan profijt op te leveren.

Agnieta, wat wil je hiermee nou bewerkstelligen of bewijzen? Ik heb het idee dat je zelf ook nog aardig aan het puberen bent.

Hoe was je AA-meeting vandaag? Werken ze in de groep die je bezoekt met de stappen? Als dat zo is is het een aanrader om zo aandachtig en snel mogelijk stap 1,2 en 3 te doen. Als het kan zoveel mogelijk luisteren naar de ervaringen van anderen met deze stappen. Aan de hand van hun ervaringen en je eigen "probeersels" zo spoedig mogelijk (ik praat over weken/maanden) een solide basis creëren om daadwerkelijk aan een nieuwe kijk op het leven te gaan werken. Want een nieuwe kijk op het leven (zowel je verleden, alsook het heden en je toekomst) heb je nodig om af te kunnen rekenen met al je schuld- en schaamtegevoelens, al je wrok en boosheid, al je (ver)oordelingen naar je omgeving maar óók alle ideeën die je hebt over jezelf als alcoholist. Het 12-stappen programma is geen religie, geen sekte, geen geheimzinnig genootschap, het is een programma voor verslaafden die zonder hulp hun ziekte verslaving niet onder een zekere controle kunnen krijgen. Mij heeft het werken met en aan het programma een -in het begin wat vreemd en onwennig aanvoelend- basisbeeld gegeven van hoe om te gaan met de realiteit. En dan niet de realiteit zoals ik die ervaar, maar de realiteit zoals die zich bij me aandient. Door aan het programma te werken heb ik geleerd dat het me weinig tot geen aansporing tot vluchtgedrag (= trek c.q. zucht) oplevert wanneer ik de realiteit probeer te accepteren en me eventueel probeer aan te passen aan deze realiteit. Anders is het wanneer ik de realiteit niet wil/kan accepteren en de realiteit passend aan mij, aan mijn wil, wil maken. Dat lukt nooit volledig, met als gevolg frustratie, onvrede, woede, trek, drank... Na die basis van stap 1,2 en 3 kun je de weg plaveien naar daadwerkelijk herstel door jezelf in alle facetten in kaart te brengen in stap 4. Zelfkennis en zelfinzicht is onontbeerlijk voor een effectief herstel. Misschien kom je erachter dat juist een "te makkelijk" leven oorzaak is geweest van het ontstaan van je verslaving. Misschien ben je daar helemaal niet tevreden over, wil je meer uitdaging, genoegdoening, respect, noem maar op... Nou, met het werken aan het 12stappen programma kun je genoeg van dit alles vergaren. Door dag voor dag die eerste niet te nemen en de consequenties hiervan binnen te laten komen, door dag voor dag te onderzoeken wat je wilt en wat er daadwerkelijk gebeurt, door dag voor dag te aanvaarden wat je niet kúnt veranderen, dag voor dag te veranderen wat je wél kunt veranderen en vooral om te leren wat het verschil tussen deze twee is. Om dat verschil in alle eerlijkheid en openheid te kunnen zien en erkennen is openheid van geest nodig. Dus sluit je niet af voor wat nu misschien onmogelijk lijkt maar sta open voor het onvoorstelbare, voor onvoorstelbaarheid. Laat je verrassen en verras!! Maak het leven nieuw en spannend. Met de normale dagelijkse ingrediënten.