Kohtje

@lady jane en @Lika. Met mijzelf gaat het redelijk maar ben wel wat van slag door narigheid in m'n directe omgeving. Nou ben ik vrij makkelijk nogal van slag, dus ik zal er niet (meer) aan onderdoor gaan, maar vervelend is het wel. Daarbovenop speelt een oude hernia van 30 jaar geleden ineens weer op, dus puffen, steunen en kreunen. Maar in beweging blijven is dé manier om er zo snel mogelijk vanaf te komen en/of om er mee te leren leven.. Daarom ondertussen druk met het om-/inbouwen van het ouwe autootje voor de wereldmeeting in Zwitserland over een week of zeven. Al met al veel te klagen, maar voel me een gezegend mens. Dus klaag ik niet. (Nou ja, hier nu dus even, maar jullie vroegen er zelf om )

@Spirit, Hals- und Beinbruch!

bennudanergensbekentfanofso?

@Roberto, katten hebben ook geen eigenaren maar personeel. De personeelsleden hebben een deurluikje. Hier in de buurt lopen ook veel katten/poezen "in het wild" rond. Onze hond vind de meeste wel leuk/interessant maar ook een beetje eng. Vice versa geldt ook. Elke keer als ik met de hond thuiskom moet ik goed opletten dat er niet de een of andere kat mee naar binnen glipt, want dan zouden we hier de poppen aan het dansen hebben..

Nog eens tien wordt altijd gevolgd door nog eentje om het af te leren.

.

Als je je maar wel blijft realiseren dat het niet normaal is maar wel heel bijzonder.

.

Naar het er nu uitziet gaan we toch maar wat eerder naar huis. Alles is zo zompig en klam, de camper beslaat aan 1 stuk door aan alle kanten. We doen de hond met oud en nieuw wel oordopjes in en halen alsnog wat oliebollen en appelflappen. Of er moet nog een wonder gebeuren dat de zomer hier ineens uitbreekt... Koud hebben we het overigens niet. Kerst was trouwens wel heel knus, ondanks een eenvoudige ėénpansmaaltijd. Het hokje hangt vol met lichtsnoertjes op batterijtjes en we hebben een minikerstboompje met lampjes. Maar het zonnepaneel krijgt te weinig licht om de huishoudaccu goed op peil te houden zodat we de "gewone" stroomverbruikers alleen met beleid kunnen gebruiken. Tot laters...

Goedemiddag. We zitten met ons huisje van 8 vierkante meter op wielen lekker te woonplezieren in Normandie. Van heel Normandie vindt het hondje de stranden het fijnst, wij kunnen de rest van het land ook erg waarderen. Als het oud en nieuw geknal voorbij is komen we terug naar onze riante stadswoning, maar nu nog even lekker knuskneuteren. Ik denk steeds dat dat gepriegel op een telefoon niks voor mij is, maar gebrek aan groter doet wonderen..

Haha, die @Adri02, je draait je dan wel af en toe om in je winterhol, maar van een winterslaap lijkt me geen sprake.. klaarwakker ben je.

Goeiemorgen. Hier de laatste loodjes voor wat betreft het klaarmaken van het campertje en vrijdagochtend weg. Sobere kerst en oud en nieuw, in elk geval vuurwerkvrij voor het hondje. @Donder, heel veel sterkte en kalmte in deze periode. Ik hoop voor je dat je wat steun en warmte kunt vinden bij familie en/of kennissen en dat er betere tijden voor je zullen aanbreken. @Yvonne, nee, nee.. de kortste dag van 2022 ligt al weer een tijdje achter ons, dat was zondag 27 maart. @lady jane, hopelijk blijft de druk wat van je kies af.. herkenbaar hoor, die "ach-het-trekt-vanzelf-wel-weer-weg-gedachte/hoop".. Mocht ik jullie vandaag of morgen nog zien, nou ja, dan zie ik jullie vandaag of morgen nog wel. Zo niet, dan wens ik jullie allemaal alvast fijne feestdagen en een goed begin van het nieuwe jaar. Tot vandaag of morgen, of tot volgend jaar.

Wow... twee jaar toch? wow, hoor..

Toen ik vanmorgen met het hondje buiten liep en bij de IJssel aankwam trof ik daar links van mij het silhouet van de IJsselbrug en de oude molen afgetekend tegen een vuurrood-oranje lucht met daaronder het spiegelgladde oppervlak van de rivier waar nog geen schip doorheen gevaren was. En elke keer als ik dat tafereeltje zo eens in de zoveel tijd aantref kan ik, hoe mooi en wonderlijk het er ook uitziet, niet anders denken dan: 'wat een kitsch'...

Goeiemiddag allemaal. Eigenlijk hoort dit in de rubriek 'wie missen we al een tijdje', maar vanwege de urgentie plaats ik het maar even hier: @tijdvoormij, zou je hier nog even over willen nadenken? Zo bont kan @Houtje, of @Houtje59 het toch niet gemaakt hebben?

Dat zeg ik ook ALTIJD. Maar in dit specifieke geval durf ik wel NOOIT te zeggen..

Ik zag hier vanmorgen in de schemering weer dat groepje IJsselzwemmers. Dat koudwaterzwemmen schijnt verslavend te zijn. Ik denk, nee, weet zeker, dat dit met m'n verslavingsgevoeligheid, één van de weinige verslavingen is waarvan ik met absolute zekerheid kan zeggen dat ik daar nooit en te nimmer aan ten prooi zal vallen.

Sorry dat ik moet lachen, @Pytje, maar het klinkt alsof het goed uitkomt, die bevroren waterleidiing op de dag dat je niet drinkt. Maar ik snap denk ik dat je bedoelt dat je je door zo'n tegenslag (bevroren waterleiding) niet van de wijs laat brengen en het dan maar op een drinken zet. Goede beslissing dus, want met drinken los je niets op. Wel voor de zekerheid even nagaan of je bevroren waterleiding niet geknapt is, anders heb je bij het ontdooien een waterballet. Dat heb ik ooit gehad toen ik in een piepklein maar totaal ongeïsoleerd huisje woonde (studententijd) en een zeer koud weekje weg was. Ik heb tijdens dat weekje op een stukje bevroren waddenzee gelopen. Bij thuiskomst was de waterleiding na bevriezing weer ontdooid en was het water gaan stromen, ik weet niet hoe lang al, maar alles stond blank.. traumatisch. Voor de zekerheid kun je de hoofdkraan tijdelijk dichtdraaien.

Goedemorgen. Wat we vandaag gaan eten weet ik nog niet, maar morgen is het 15 december en dan is het vaste prik: boerenkool met worst.

Bob, ik wist natuurlijk al lang van tevoren dat je zou gaan vragen of ik nog aan het jaarpact blijf meedoen, maar ik weet het nog niet. Wanneer moet ik (of jij) het zeker weten?

Goeiemorgen. Weer aardig aan het opknappen van een longontsteking. Straks maar voorzichtig weer eens beginnen aan wat voorbereidingen voor "weg met kerst en oud en nieuw". Toen ik me zo beroerd voelde wilde ik niets liever dan 'helemaal niets', maar dat is gelukkig weer aan het veranderen. Zelfs de koffie begint me weer te smaken.

Nou @Yvonne, een muis in de camper wil je echt niet hebben. Wij hebben ooit stel muizen in het motorcompartiment van de camper gehad. Die hebben daar lekker zitten knagen aan allerlei isolatiemateriaal en kabels. Gelukkig kregen we het in de gaten voordat er kortsluiting was ontstaan, maar er was wel voor een paar honderd euro schade aan kabels. Daarbij kunnen muizen via dat motorcompartiment zo het woongedeelte in komen waar de kasten (met etenswaren) niet zo degelijk en (muis)dicht zijn als in huis. Dus hoe gezellig het ook lijkt, dat is het niet echt.

Tja, dat wakker worden is voor mij ook elke dag weer een hele klus. De grootste klus zelfs, want als die eenmaal geklaard is gaat de rest van de klussen me redelijk makkelijk af. Er zijn dagen dat ik dat wakker worden niet voor elkaar krijg. Dat zijn min of meer verloren dagen. Gelukkig zijn die dagen ver in de minderheid. Maar elke dag die 'wakkerwordklus' neemt wel veel kostbare tijd in beslag.

Ach, @bolletje, eens met hierboven: niet je account opzeggen, hoor. Doe ik ook niet. Dit forum heeft een belangrijke rol gespeeld in m'n herstelproces, dat gum ik niet zomaar uit. Dat er niet zoveel meer op me gereageerd wordt als toen ik nog midden in dat herstelproces zat vind ik niet meer dan logisch. Ik maak niet (meer) echt deel uit van de strijd die anderen hier nog tegen alcohol voeren, en hoewel ik heel veel van wat ik hier lees over die strijd heel goed herken, ontbreekt het mij, in de lijn die @Yvonneaangeeft, ook vaak aan de energie om het gevoel van verbondenheid te versterken. Ik vind dat soms wel wat vervelend en ben zelfs wel eens een tikkie jaloers op mensen die bruisen van de energie om helpende tips en trucs aan te reiken, aan de andere kant ben ik soms blij met dat gebrek aan energie want ik maak me daardoor ook niet meer zo druk om de soms hoog oplopende kibbel en venijn en kan daardoor gemakkelijker de hier regelmatig terugkerende kreet: 'sit back and watch the show' toepassen. Misschien raar maar waar, juist door dit laatste wordt m'n gevoel van 'ons/mijn forum' versterkt, en de positieve energie die ik bij anderen voel geeft mij net dat beetje energie dat ik zelf niet kan aanmaken. Al met al is dit forum in z'n totaliteit een deel van m'n leven geworden, ook al sta ik niet meer midden in wat zich hier allemaal afspeelt.