Kohtje

Er is hier vlakbij, om de hoek van om de hoek (1x linksaf en 1x rechtsaf) een heuse teckelwinkel. Onze honden zijn in hun verleden/afkomst verwant aan de teckel,ze worden vaak aangezien voor blonde teckels, maar ja, omdat het geen teckels zijn gaat het me te ver om teckeldingetjes te kopen, hoewel ze wel vaak erg leuk zijn.. Teckels zelf ook.

Ik denk dat niemand er zelf voor kiest om alcoholverslaafd te raken maar om die verslaving te bestrijden moet je wel zelf die keuze maken en aangaan. Dát is eigen verantwoordelijkheid. Het zou wel prettig zijn als je daarbij zoveel mogelijk empathie en steun/hulp krijgt in plaats van bij voorbaat al als hopeloos en waardeloos en 'eigen schuld, dikke bult' geval gezien te worden.

Heel veel sterkte en kalmte vandaag, @Fonny.

Mooi @Quinn. Hiervoor moet je blijven doen waar je al een tijd mee bezig bent. Niet je groot houden, maar je werkelijk groot maken. Stukje bij beetje. 💚

Dat is voor iedereen anders. Vraag je niet af wanneer het beter wordt maar ga er van uit dat het beter wordt. Zodra je zonder drank je leven weer een beetje op de rails krijgt, gaat je lichaam zich ook weer wat normaler gedragen. Geduld is moeilijk voor mensen met een verslavingsprobleem. Die willen graag een quick-fix, maar dat levert alleen maar frustratie op omdat veel dingen zich niet laten forceren. Dus: Kalmte om te accepteren wat je niet kunt veranderen, Moed om te veranderen wat je kunt veranderen en Wijsheid om tussen deze twee het verschil te weten...

Kan Bumperhond hier dan ook zelf weer uit komen of moet je hem dan tillen? Die honden van ons houden niet zo van water, als het regent lopen ze met grote bogen om de kleinste plasjes heen, en onze trots "de IJssel" kennen ze alleen van er langs lopen, absoluut niet van er in pootje baden, laat staan zwemmen. Daar ben ik trouwens niet echt rouwig om, ik hoor verhalen van honden die met grote regelmaat na een rondje lopen als natte, stinkende (modder)dweilen weer thuis komen. 😟

Tijdens het inhalen nooit en te nimmer op welk forum dan ook lezen en schrijven!!!!

Nou, @Kaatjemama, het forum heeft je volgens mij al meerdere keren jarig laten zijn, de afgelopen week, maar nu is het dan eindelijk zo ver: van harte gefeliciteerd. Mooie verjaardagsdatum, zeven - zeven.. Ben je dan ook nog uit '77 ? (hoef je niet te zeggen, hoor. Respect voor leeftijdloze vrouwen 😁)

Goedemiddag. Nou @Yvonne, ik ben afgelopen weekend bij jou in de buurt geweest (denk ik), in Midwolda. Daar was een kampeerweekend van de 2cv-club Winschoten en we waren al een tijd niet op zo'n meeting geweest. M'n vrouw reed er in de Acadiane met de ene hond voorop naartoe, ik er in de camper met de andere hond achteraan. Vroeger gingen we altijd met een tentje naar dit soort evenementjes, maar je krijgt me misschien nog wel een tentje in, maar ik kom daar nooit van z'n langzalzeleven meer uit... Wat een heerlijke omgeving is dat daar toch, zowel qua landschap als qua weer. Fris, ietsie regen (soms net ietsiepietse te veel regen, maar nou ja....) Het was fijn om weer veel oude bekenden tegen te komen. Er waren er zelfs een paar die we al meer dan 20 jaar niet meer hadden gezien, en ik realiseerde me door dat tijdsgat van 20 jaar ineens meedogenloos hoe oud we met z'n allen aan het worden zijn..😉. Toen we eind jaren 80 voor het eerst naar dergelijke meetings gingen werd er standaard behoorlijk gedronken. Je werd al verwelkomd met een bekertje Citroënjenever (!!) en er kwam menig krat bier en fles/pak wijn achter uit de eendjes. Hier en nu kreeg je bij aankomst koffie en een enorme zure bom en was er meer aandacht voor soep, broodjes en allerlei salades. We worden inderdaad oud(er)... lekker hoor.

Haha @Yana, maar dan nog zou die hand groter zijn dan de vluchtweg die ik af kán leggen.... (in acht genomen dat de verhouding 'ik : grote hand' ongeveer hetzelfde is als de verhouding 'vlieg : mijn hand'). (Aan de andere kant ben ik tegenover zo'n vlieg ook vrijwel kansloos om hem/haar te vangen cq dood te meppen met die gammele handjes met behoorlijke aanstuurproblemen van me.)

Ja, ik zou ook niet rustig afwachten. Alleen met mijn snelheid zal er geen ontkomen aan zijn...

Handtam inderdaad, maar nergens meer bang voor is jammer genoeg niet waar... als ze heel tam op m'n ene hand gaan zitten, zijn ze toch weer als de dood voor die andere hand die ze dan probeert te vangen of dood te meppen... 🥺

Ja, natuurlijk niet doen als het al (bijna) hagelt, maar als het er naar uitziet dat dit kán gaan gebeuren. Uit vóórzorg... In 1990 waren we met ons splinternieuwe (2 maanden) lelijke eendje op vakantie in Frankrijk. Er werd hagel voorspeld en de campingbaas vertelde dat ze de dreigende hagelwolken met geluidsgolven beschoten, in de hoop dat de hagel zich niet zou vormen maar als regen naar beneden kwam. Dit om de druivenoogst voor schade te behoeden. (was in de champagnestreek). Wij in paniek om ons nieuwe eendje, want de camping was vrij kaal. We mochten 'm van de campingbaas, die verliefd was op ons eendje, onder een afdakje bij het afwashok zetten. Gelukkig ging de (hagel)bui ter plekke niet door, helemaal opgelucht. Maar die angst van toen zit er nog steeds in...

Dat is waar ik steeds zo bang voor ben, die enorme hagelstenen die 'vroeger' voor Nederlanders alleen in zomervakantieverhalen uit Zuid Europa voorkwamen maar steeds meer deze/onze kant opkomen. We hebben hier boven zeven grote Velux kantelramen die ik in gedachten al helemaal aan diggelen zie gaan. En de auto, die normaal eigenlijk altijd in de straat geparkeerd staat, zet ik met dit soort weersomstandigheden ook uit voorzorg maar binnen. Moet ik wel eerst de halve garage (gereedschap, werkbanken etc.) verbouwen, maar liever dat dan, net zoals een collega van m'n vrouw, een auto als een poffertjespan... @spirit, wat kan 'houden van iemand' toch vervelend zijn, hè? Sterkte er maar weer mee. Als mijn vrouw niet van mij gehouden had, dan was ze ook al meer dan twintig jaar mijn vrouw niet meer geweest...

Je kunt er bijna donder op zeggen dat er tijdens een hittegolf(je) altijd wel ergens een dakdekker of wegwerker wordt geintervieuwd, en eigenlijk zeggen ze altijd wel dat ze het wel mee vinden vallen... tja, heet, maar dat zijn we wel gewend. Gewoon wat extra drinken... Ik kan me dat niet voorstellen, maar het zal wel.. hoewel ik in de tijd dat ik als huisschilder werkte wel veeel beter tegen de hitte kon dan nu. Ik ben gewoon weer een watje geworden.

Je hebt gelijk, @lady jane,ze zijn er nog wel. Ik zat me gisteren even wat te verdiepen in allerlei soorten en maten airco's, hoewel ik echt niet van plan ben zoiets aan te schaffen. Die wat betaalbare mobiele airco's zijn nu niet meer op voorraad. En als je voor een dure splitunit airco zou gaan dan krijg je die zo een, twee, drie niet geïnstalleerd wegens personeelsgebrek en drukte, en die kun/mag je zelf niet aanleggen. We hebben jaren geleden wel zo'n mobiele airco gehad, maar die dingen maken behoorlijk lawaai en het koelrendement was niet om over naar huis te schrijven. Je zit altijd met een afvoerslang die door een raam moet. En dan dat raam om die slang heen goed afdichten is zo'n probleem dat er zoveel warmte terugstroomt dat er bijna niet tegenop te koelen valt... Dat ding hebben we naar 'Het Goed' gebracht. Tja, openbare ruimtes om te koelen... boodschappen doen is ook zoiets. Moed verzamelen en puffen om bij die winkel te komen, lekker even afkoelen, maar dan moet je toch ook weer een keer terug... Ik heb te doen met iedereen die met dit noodweer buiten moet werken.

Wij slapen nu in de woonkamer onder onze eigen wappie. Als ik er 's nachts uitmoet doe ik meteen de ramen open om wat koelte binnen te laten. Op een gegeven moment wordt het onder die wappie zo fris dat we zelfs het dekbed over ons heen trekken. Zo begonnen we vanmorgen met een 'aangename' 25 graden. Gisteravond liep het op tot 29 graden. Boven komen we eigenlijk niet. Daar zit alles potdicht en liep de temp. gisteren op tot 35 graden. Vanmorgen ook even gelucht en nu weer potdicht. Vannacht toen ik de ramen hier opendeed, was ik alleen even bang dat er midden in de nacht luid getoeterd en gevuurwerkt zou worden, maar niks van dat alles. Ondanks het positieve resultaat van het Nederlands elftal...

maar wáár vind je nu nog een ventilator?? Misschien ergens op de zwarte markt voor 10 of meer keer de normale prijs...

Heb je er eigenlijk niet altijd al maling aan gehad? Anders was je nu toch al lang een 'normale' meid geweest? 😉

Ja, Ests en Fins zijn verwant aan elkaar, de landen liggen ook vlak bij elkaar en hebben altijd nauwe contacten onderhouden. Finnen en Esten kunnen elkaar redelijk volgen in hun eigen taal, zoiets als Nederlanders en Duitsers. Lets en Litouws zijn beide Indo-Europese talen die wel eenzelfde oorsprong hebben maar ieder een eigen ontwikkeling hebben doorgemaakt. Letten en Litouwers kunnen elkaar niet of nauwelijks verstaan. Ook wat betreft religie is er verschil. Litouwen, grenzend aan Polen, is voornamelijk katholiek, Letland, iets noordelijker, is voornamelijk Luthers. En wat betreft mijn wortels, mijn vader kwam uit Letland, Riga, mijn moeder was een Amsterdamse, mijn grootouders kwamen uit Amsterdam, Denemarken en Friesland. Al met al een behoorlijk noordeuropese mengelmoes. Raar dat ik het dan toch vaak zo koud heb. 😟

.. en aarbeien zijn mansikoita.. ook zo iets.

Sei zoen en hei/sei zoen ook, sei zoenen elkaar.

Of een dronken voetganger.

Niet fijn als je als automobilist plotseling een dronken fietser voor je auto hebt.

Het ritme van de hond, @rapilos.. Dat poepie van 6 uur was eigenlijk nog een restantje van gisteravond. De flinke poep van na je ontbijt is, blijkt uit de zachte 'woef..woef' gewoon de mededeling: 'laten we nu weer gewoon doen en de dag beginnen met een ochtendpoepie'... Hier zitten we met een eergisteren gecastreerd reutje van 10 jaar. In een zebraprint rompertje. Hij knapt al weer aardig op, alleen moet ie even apart uitgelaten worden omdat ie niet erg snel gaat en ons iets jongere meisjeshondje zich rot verveeld als we met 2 honden tegelijk lopen. En traplopen gaat even niet, dus dragen.. tenminste naar boven. Naar beneden gaat ie wel als een speer. Die castratie zat er al wel een tijdje aan te komen maar in een paar dagen ging ineens lopen steeds moeilijker en op het laatst helemaal niet meer. Het ging allemaal zo snel dat we vorige week onze trip naar Engeland hebben geannuleerd. Nadat we nota bene net alles voor elkaar hadden wat betreft alle noodzakelijkheden om Engeland in te mogen. Maar blij dat ons hondje er niet net in Engeland zo aan toe was. De anderhalve week die we voor deze trip hadden plakken we nu aan de trip van de zomer naar Zweden. Ook goed.