Kohtje

[]

Ik denk bij Yana toch vooral aan geitenwollen sokken bij koud weer en blote voeten in sandalen bij warmer weer, (half)lange zwierige bloemetjesjurken en lang haar in een staart, knot of vlechten, al naar gelang hoe het op dat moment het gemakkelijkst uitkomt. In en/of bij een campertje vol kleedjes, kussentjes, gehaakte gordijntjes, droogboeketjes, veel houtmotief en , zo mogelijk, een bos verse veldbloemen. Met natuurlijk een man aan haar zijde die bij haar past, gewoon 2 ouwe hippies, maar dan zonder hasjies. In mijn ogen is dit allemaal POSITIEF. En dat past allemaal niet bij de Yana die ik de laatste tijd op het forum lees. Ik (en jijzelf natuurlijk ook) mag hopen dat je toch gauw weer de Yana bent zoals ik me die voorstel. Ik heb je inspirerende uitstraling nodig. 💚

O, wat triest. Dank voor je antwoord.

Het valt me ineens op dat Adam van de lijst verdwenen is. Na even terugzoeken is dat sinds 12 februari, de dag voor z'n "18e verjaardag". Is dat op verzoek of per ongeluk, Bob? Kan er verder niets over vinden.

Ja, makkelijker ging het niet drinken (ook) voor mij op den duur zeer zeker. Het ging het 'makkelijke' zelfs voorbij en werd vanzelfsprekend. Zowel voor mijzelf als ook voor mensen die mij van zeer dichtbij als 'rasalcoholist' hebben meegemaakt. Maar ook voor mij geldt: m'n verleden hoort bij me, hoe ik het ook wend of keer, en ik denk wel eens terug. En dan komen er ook zo nu en dan wel eens gedachten voorbij van hoe het zou zijn als ik nu een biertje zou nemen of een glas wijn. Gewoon die lichte alcoholische 'versnaperingen' tijdens een (gezellig) etentje of een luie hete zomervakantiedag bijvoorbeeld. Tegelijkertijd kan ik me niet eens meer voorstellen dat ik dat zou doen. De behoefte, de zucht, is er gewoon niet. Gemaakte, dan wel echte gezelligheid associeer ik totaal niet meer met alcoholroes, en dorst is nu gewoon echte dorst, het lichaam dat snakt naar vocht, dus water zou dan al voldoen, maar liever toch wel een sinas of icetea.. Sterke drank, destijds het hoofdbestanddeel van m'n alcoholgebruik, komt echt helemaal nooit meer in m'n hoofd op. En dat zie ik ook eigenlijk niemand in m'n directe omgeving gebruiken. Maar wijn en bier wel. Zonder dat me dat triggert. Maar dus wel soms even me af doet vragen wat bier en wijn met me zouden kunnen doen. Ik vermoed trouwens dat ik van één glas al helemaal op m'n kop zou staan. Ben niks meer gewend, hè? Bob zegt ook nog: Van dag tot dag werkt voor velen goed. Maar het werkt niet bij iedereen op dezelfde manier. Ik wilde er in het begin liever niet elke dag mee bezig zijn dus ging ik eigenlijk meteen al over naar wat langere termijnen. Voor mij werkte dag voor dag dus wel goed. Ik zat hier (bijna) dagelijks op het forum, ging naar meerdere AA- en NA meetings per week, dus ja, ik was er elke dag wel mee bezig. Hoewel dat bezig zijn na verloop van tijd wel wat afzwakte want het 'normale' leven ging ook door en langzaam maar zeker was het normale leven een leven zonder drinken geworden. Theoretisch was ik door het forum en meetings nog wel erg met stoppen en gestopt blijven bezig, maar in de praktijk niet meer. Toch zeg ik ook niet dat ik nooit meer zal drinken omdat ik ook niet weet in wat voor (rot)omstandigheden ik terecht zou kunnen komen. Daarom blijf ik de (semi)belofte "vandaag drink ik niet" koesteren. Ook na al die jaren nog.

Heikneuters in de betekenis van zangvogeltjes. Je bedoelt hiermee dat dit forum vol met zangvogeltjes zit, hè? Tja, en elk vogeltje zingt zoals het gebekt is. Na eerst een wenkbrauw op te hebben getrokken, moet ik na het opzoeken van 'heikneuters' toegeven dat dit wel een leuke vondst is. 🙂

Ja. Gelukt.

Voor @Reacher en ook voor @Quinn (in de hoop dat knippen en plakken gelukt is)

Ik stel me je een beetje voor als de vrouwelijke versie van the pink panther. De roze koningin van de katten/poezen roedel.

Net andersom noem ik border collies vaak borderliners. Niet om 'leuk' te zijn, men moet me dan echt gewoon corrigeren want ik ben me er niet van bewust. Borderliner zit gewoon meer voor in m'n vocabulairelijst dan border collie, hoewel dat alfabetisch gezien niet logisch is... 🤨

Haha... nou, ok, daar verschillen we dan (o.a.).. ik geef niet zo veel om mooi servies, meer om praktisch. En dan kan er ook thee in een grote mok, ook voor bezoek en appelflappen (bij wijze van spreken) van een broodplank. Zelfs een servet mag van mij een stuk van een keukenrol zijn. Waar ik het wél mee eens ben is dat er geen barst in de mok moet zitten. Maar ook op mijn manier is er wel een sfeer van gezelligheid/gemoedelijkheid, hoor. 😉

Maar zit je dan tijdens zo'n samenzijn waarbij wat gedronken wordt, alleen maar te staren naar de glazen en dáár de mate van gezelligheid aan af te lezen, of gaat het misschien toch meer om de interactie tussen jou en degene(n) waarmee je samen bent? Ik heb tijdens zo'n samen zijn vaak niet eens in de gaten wat een ander drinkt, en kies zelf iets waar ik op dat moment zin in heb. Dan mogen ze me zelfs icetea in een soepkom serveren, of heel gewoon koffie in een mok... kan mij dat bommen?

Dan ben ik, godzijdank, veel noordelijker op vakantie.

of een tegen je benen aan kronkelend katje, of een met de tong uit de bek vrolijk kwispelend hondje.. ben je helemaal van die moeilijke mensen af.

Goedemorgen. Ha, het weer. Een dankbaar gespreksonderwerp, hier in Nederland. Of in elk geval vaak een gespreks-op-gang-helper.. Dat vond ik ook altijd een van de leuke en herkenbare dingen in Bretagne. Daar hebben ze het ook vaak over het weer omdat het daar ook zo wisselvallig is. Alleen zitten we hier in Nederland vaak te mopperen op het weer: te koud, te nat, te donker, te heet, te benauwd, etc... Terwijl de Bretons vaak even het weer van het moment benoemden en dan met een brede grijns afsloten met: 'ach, maar in Bretagne schijnt elke dag de zon. In elk geval altijd even tussen de buien door..' Toch net een beetje meer 'joie de vivre'. 😊 (hier komt, terwijl ik dit typ, ook de zon tevoorschijn..)

Ik ga zelf toch ook al een beetje die kant op... 😄. Toen er vroeger nog maar weinig tv-uren per dag waren, was het altijd een feest als er eens in de zoveel tijd een half uurtje tekenfilms werden uitgezonden. In de tijd dat er nog echte tekenfilms werden gemaakt, niet die latere japanse rommel. The Flintstones, Popeye, Huckleberry Hound, Tom & Jerry, Woody Woodpecker, Yogi Bear, dat soort werk. Later fanatiek verzamelaar van weekblad Donald Duck, en iets later de Pep die later overging in de Eppo. Toen ik eind jaren '70 ging samenwonen stopten die abonnementen, maar een jaar of 15 geleden heb ik me weer geabonneerd op de Donald Duck. Tot op heden. Ik heb nou eenmaal iets met strips/cartoons en eendjes..

Sjeesus, Spirit... is Al-Anon niets voor jou? Je laat je momenteel leven door het alcoholgedoe van je vriend. Dat is toch geen relatie, op deze manier?

Door die Wimpy realiseer ik me opeens dat ik m'n allereerste hamburger pas at toen ik een jaar of 15, 16 was. Dat was ook in een Wimpy, in Londen, waar we met school een weekje waren. Ik heb het idee dat kinderen tegenwoordig al vrij snel na hun geboorte met hun ouder(s) naar een hamburgerrestaurant gaan om hamburgers te eten.

@Spirit, de wimpy hamburgerrestaurants zijn genoemd naar de vriend van Popeye the sailorman, Wimpy the moocher, die gek was op hamburgers.

Drinken, dat heb ik niet gedaan. Drinken, dat ga ik niet doen. Drinken, vandaag niet. Ja, kijk... zó werkt dat. Het juiste wéten is soms al knap ingewikkeld. Het juiste dóen is de weg van succes. Volhouden, stroumfke.. volhouden!!! In elk geval vandaag. En morgen zul je zien dat het ook weer vandaag is.

Mijn ervaring is dat de wil om te stoppen nog niet meteen een makkelijk stoppen tot gevolg had. Stoppen wilde ik al heel lang, maar het heeft heel wat zoeken en vallen en opstaan gekost om uiteindelijk daadwerkelijk te stoppen. En dat kwam uiteindelijk inderdaad tegelijk met het besef dat alcohol geen oplossing biedt, dat alcohol niet nodig is. Maar de wil om te stoppen ging daar heel ver aan vooraf.

Je bent m'n grote voorbeeld, Ome Jim... 👊

Ik wil mezelf geen connaisseur noemen wat thee betreft. Verre van. Ik drink nooit thee, vind het maar slappe hap, helemaal nu ik bijna niets meer proef. Sterke koffie doet me nog een beetje wat. Thee associeer ik eigenlijk meer met lagere school, eind van de middag thuis komen en dan stond moeders achter de strijkplank (drie jonge broertjes dus altijd was- en strijkgoed), en de theepot op het theelichtje, of soms onder de theemuts. En dan thee in een pickwick theeglas met zo'n glazen lepeltje en een verkade biscuitje... lekker soppen in de thee en dan proberen dat zachte biscuitje in je mond te krijgen voordat het in het theeglas viel.. als dát gebeurde, en dat gebeurde nogal eens, dan gruwelde ik altijd bij de laatste slokken thee met biscuitdrab... en darna proberen huiswerk te maken aan de eettafel (huiswerk al op de lagere school) met twee kibbelende broertjes die door de kamer renden en één krijsend broertje in de box. Valt me mee dat ik toch nog naar de HAVO mocht, hoewel ik achteraf gezien beter af was geweest op de MAVO en, ook achteraf gezien, had ik ook best graag naar de LTS gegaan... maar ja. Dat heeft niets meer met theedrinken te maken.

Klopt. Kruiden komen toch ook niet van de theeplant en smaken toch ook anders dan de blaadjes van Camelllia Sinensis?

Doet me denken aan m'n tante uit Letland die in de jaren 80 een maand bij ons in huis was. Die had nog nooit boerenkool gehad. Ze vond het erg lekker, maar bij haar in Letland kon je dat niet kopen, daar werd boerenkool verwerkt tot varkensvoer. Maar nu ze het een keer gehad had zou ze het toch eens gaan maken, maar dan van andijvie. Of mag het dan geen boerenkool heten? 😄