Klassement

Ik vind dat boek Connectiviteit wel interessant klinken @Musashi. Laat je te zijn tijd weten wat je ervan vindt? Dan hebben we alvast een klein beetje connectie te pakken. De laatste tijd ben ik een beetje aan het grasduinen in mijn emoties. Wat daar allemaal borrelt en broeit, en of ik daar wel op een goede manier uiting aan geef. Daar mankeert vast wel iets. Mijn zus omschreef ooit: jij bent een gevoelsmens maar communiceert nogal rationeel. Daar zit wel wat in. En mensen verbinden zich juist op emotioneel niveau. Dus daar heb ik ook het nakijken. Nou ja. Overigens heb ik mij al lang verzoend met een bepaalde mate van eenzaamheid. Maar misschien valt hier nog wat te winnen.

En hoe meer je weet, hoe minder je begrijpt soms. Die ontevredenheid over jezelf kan heel zwaar voelen inderdaad. Misschien moet je wel niets oplossen en moet je niet beter te worden dan je al bent. Al dat moeten altijd.

Vandaag ga ik mijn dochter helpen verhuizen, en mijn bovenlip is dik. Heb ik ooit ook gehad als tiener toen ik net wilde gaan stappen, ik herinner me nog hoe erg ik baalde, ik leefde er de hele week naartoe. Ik zie er nu een beetje mislukte filler achtig uit. DAGPACT: Fonny🌞 Yvonne Etty

Goedemorgen Oskar, Fonny en Bolletje. Het was weer een vroegertje vanmorgen: mijn grote rooie kater voelde zich eenzaam, was dus door het kattenluikje naar buiten gegaan, is omgelopen en heeft mij wakker geroepen onder het slaapkamerraam. Uiteraard heb ik hem binnengelaten, duidelijk gezegd dat het nog nacht was en dat ik nog wilde slapen, maar helaas... een half uur later stond hij er weer. Maar ieder nadeel hep zun voordeel, inmiddels heb ik de bovenverdieping een goede beurt met de stofzuiger gegeven en de badkamer gedaan. Lekker veel vrije tijd vandaag verder dan. Een bakje nu eerst maar even

Ik geloof dat ik verliefd ben op jullie allemaal;-) Slaap lekker!

En hop, alweer een nieuwe dag. Weekend ook nog. Dat wordt weer plukken.

Nachtpact kaatje 🌺 Reacher Trusten

Hoera voor @Elonwyn en @Shahire.

Een aangename dag vandaag. Tranquillo. Beetje rommelen in de tuin. De lavendel begint altijd zo lekker te geuren als je hem snoeit. Kopje thee met de vrouw in de hut. Jongens die daar een beetje omheen dartelen en zichzelf vermaken. Mooi. Knippen met de vingers.

Haha, moet altijd wel lachen wat je schrijft over bbqen @rapilos.je hebt er nooit zin in maar achteraf vind je het wel gezellig. Herkenbaar trouwens 😛

@Oskar erg herkenbaar. Zo erg dat ik er gisteren een boek over bestelde. Als ik er over nadenk, wordt het nog erger. Dat ik het er zo moeilijk mee heb om zelfs te denken dat ik het uit een boek kan halen 😪.

Goedemorgen allemaal, Barbeque morgenavond zal wel niet door gaan. Veel te koud (Kan er niet echt om rouwen, al dat gesleep met schalen en eten naar de tuin, en dan de puinhoop die je weer mee terug naar huis mag nemen 🙄) Maar vriend, vind het altijd zooooo gezellig

nog even repareren Kaatje dan zal ik je per pb helpen

ja @Oskarhet is gedoe. Voor mij zijn het ijzersterke eigenschappen, kunnen relativeren, dingen van de positieve kant bekijken, nederigheid. Het is voor mij dè manier om het niet met mensen aan de stok te krijgen of niet afgewezen te worden. Nu denk ik, ja, maar wel bewust inzetten, die eigenschappen. Niet om niet te voelen. Niet om mezelf te beschermen tegen iets in de toekomst waar ik geen controle over heb. Eerst voelen dat ik geraakt ben, erkennen. Dat gaat voor, als er tijd en gelegenheid is. Met oplossingen komen kan altijd nog. Dit is wel een levenslang proces, en het sluipt er ook weer makkelijk in om niet te voelen, niet te erkennen dat er geraaktheid is. Als alcohol of de belofte een optie is, sluipt het er weer heel makkelijk in bij mij. Daar wil ik keer op keer niet aan, maar het is wel zo.

Een buiging voor @Lieke7777, een voor @Sebastiaan en een voor @Kohtje.

Heel erg bedankt @Etty. Lief dat je de moeite neemt om het zo uitgebreid op te schrijven. Ik kan er wel wat mee denk ik. Het uitgraven van een wat overdreven geraaktheid. Kijken wat er onder verscholen zit. Tegelijkertijd denk ik ook: wat een gedoe. Misschien vind ik ook wel niks. Maar ik vind het het onderzoek waard. Ik heb je suggestie vanmiddag al ingericht in mijn therapiegroep 🙃

@Oskar Het helpt als ik van de hypothese uitga dat ik allerlei ongewenste gevoelens heb door de dag heen, maar me er niet van bewust ben. De gevoelens zijn er al, ik heb alleen een hele trucendoos ontwikkeld om net te doen alsof ze niet bestaan, door er een illusie overheen te plakken. Dat gaat allemaal onbewust maar ik kan me er wel bewust van worden. Klein ogenschijnlijk onbeduidend voorbeeld: ik zit vaak in de voortuin met partner in de ochtendzon met een bak koffie. Er lopen allerlei mensen langs die groeten en opmerkingen maken over het goede leven enz. Gezellig. Er loopt één man met zijn kind die wel kijkt maar niet groet, ook niet als wij het doen. Het is geen neutrale ervaring voor mij, zoals een windvlaag door de bomen dat zou zijn. Ik zie dat ik als reactie allerlei rationele verklaringen probeer te vinden voor zijn gedrag. Bij hem, zijn cultuur, bij mezelf. Waarom doe ik dat? Omdat ik af wil van een gevoel dat me niet bevalt: ik voel me afgewezen. Dat gevoel zit onder mijn verklaringen. Het heeft even geduurt voordat ik bij die gevoelens kon komen en ze kon toelaten, omdat ik het zo kinderachtig van mezelf vond om hierdoor geraakt te zijn, en dan weer allerlei redenen ging bedenken waarom ik niet geraakt zou moeten zijn: ik ken die man niet, misschien heeft hij wel zus of zo, waarom wil ik dat iedereen me groet, enz. Maar ik ga er niet over, over wat me raakt. Ik hoef het alleen maar toe te laten en erkennen dat ik geraakt ben. Niet te ontkennen. Wat ik al zei, dit raakt vaak aan mijn zelfbeeld. En daarbij is het handig om in mijn achterhoofd te weten dat deze man er niet zoveel mee te maken heeft, maar dat een deel van mijn hersenen dat verantwoordelijk is voor mijn veiligheid de hele dag alles in en om mij heen scant om het te vergelijken met vroegere ervaringen. Dat deel is er niet om me gelukkig te maken, maar om me veilig te houden. En is megastrak en niet rationeel afgesteld, en dus alleen maar op zoek naar het kleinste spoortje van vermeende rottigheid. De strenge blik van de man met kind triggerde bij mij iets van onveiligheid. Daar hoef ik dus niet mee in discussie, met dat gevoel, ik wil het toelaten, zodat ik niet weer die hele kermis ga optuigen om het niet te voelen. Je kunt geraaktheid opsporen door je gedrag te observeren. Ben je iets aan het bezweren, voorkomen, uitmelken, verklaren? Blijf je ergens mee bezig in je hoofd zonder dat het op dit moment zinvol is? Dan zou het wel eens zo kunnen zijn dat er een gevoel 'niet mag zijn' (ieuw😀).

Van wat ik ervan begrijp is het doel van meditatie om minder "in je gedachten" te zijn, on wat meer afstand te creëren van je gedachten, ze niet persé allemaal serieus te nemen en ze te laten gaan, meer oog te hebben voor de zintuigen en "het moment". In het gras liggen en naar de wolken kijken past daar dus best wel in. Verder is meditatie slechts een oefening en geen doel op zich. Het echte doel is dat je tijdens de dagelijkse warboel wat minder "in gedachten" bent, niet alleen als je in stilte op je meditatiekussentje zit. Dat is al lastig genoeg. Ik herinner me dat in de meditatie app als oefening werd voorgesteld: probeer vandaag, wanneer je gaat staan of gaat zitten, dat BEWUST te doen. Ik ga op mn werk wel 80 duizend keer per dag staan of zitten en het is me nog nooit gelukt om daarbij na te denken "nu ga ik staan/zitten" (of misschien als ik het nu meteen doe terwijl ik dit schrijf...) Sommige mensen zijn zodanig niet-verstrooid (tegenwoordig van geest) dat ze geen meditatie nodig hebben. Anderen zoals ik zijn zodanig verstrooid dat ik zelfs vergeet te mediteren 🙈 Toch lukt het me inmiddels af en toe, als ik in een bepaald gedachtenpatroon zit, om te denken "dit is gelul, ik laat het waaien" en dan adem ik diep in en uit en dan is het foetsie.

Huil tot al je tranen op zijn, ga daarna op zoek naar die ene slinger die nog ergens moet liggen en hang hem op!