De avonturen van Spirit.

[spirit]

@Kaatjemama, er is gelukkig genoeg ruimte in huis om me terug te trekken. Een fijne zolder, waar ik tot rust kan komen en me terugtrekken. Vandaag lijkt het beter te gaan. Het plan is om morgen te gaan werken. Hij is net terug met de hond en ik weet dat hij al een bierontbijt op heeft. Hij zit nu aan de koffie. Ik ga hem echter niet de hele dag in de gaten houden. Straks lekker naar het zwembad. Ik vermaak me prima hier in het mooie brabant. Daar heb ik geen spijt van, alleen had ik niet gedacht dat zijn drankprobleem zo groot was. Het is 5 maanden goed gegaan verleden jaar. Hij kan het dus wel. Hij voelt zich momenteel een looser. Gisteren was hij ook heel klein. Had lekker gekookt en quasi zei ik heel vrolijk dat het eten klaar was. Hij voelde zich heel schuldig dat hij niet kwam eten. Laat het hem maar voelen. 

14 juli bewerkt door spirit

[spirit]

Ik schrijf het maar op mijn eigen draadje. Gisteren ben ik geestelijk in elkaar gedonderd. Zat er al een tijdje aan te komen. Kreeg een enorme huilbui op de kermis gisteren. Ineens werd het me teveel. Vriend blijft gewoon doorzuipen. Het is uitzichtloos en hopeloos geworden hier voor mij. Mijn zus is er nu. Net ruzie met hem gehad. Ik mag niet meer met mijn zoon omgaan en kleindochter. Hij noemt mijn kleinkind een kankerkind in zijn woede. Ik hou niet van dat soort woorden. Ik mag ook niet op vakantie. Hij maakt zich zogenaamd zorgen om mij. Als iets zorgelijk is, is het wel zijn drankgebruik en zijn woedeaanvallen. Mijn kleindochter is door omstandigheden geen makkelijk meisje, maar heeft ook last van haar autistische zusje. Daarom zouden wij op vakantie gaan met ons drie. Schoondochter blijft thuis en zorgt voor mijn oudste kleindochter. Ze zit op een dagopvang van 9 tot 5 uur. Een in de 14 dagen heeft ze logeerweekend. De vakantie valt ook in het logeerweekend, zodat mijn schoondochter ook een weekend rust heeft. Mijn vriend lijkt wel een tiran. Ik hou niet meer van hem en wil weg. Woonruimte zoeken dus. Zal niet meevallen, maar moet. Dat hij ooit stopt heb ik al opgegeven. Hij leeft buiten. Dag en nacht. Ik begin steeds meer te snappen dat zijn eigen kinderen hem niet meer willen zien. De kinderen zijn hem toen afgepakt omdat hij altijd dronken was als hij de kinderen had. Zijn ex heeft nog, die haat hem. Zijn andere vrouw is overleden. Die moest hij verzorgen met z'n dronken kop. Bah, ik zit er nu geestelijk helemaal doorheen. Ben blij dat mijn zoon me helpt en dat ik zo goed op kan schieten met mijn schoondochter. Hij wil dat kapot maken. Hij zuipt zich maar dood. Ik moet doorpakken nu. Dit is geen leven meer voor mij.