Nu kunnen we nog debatteren wat een verslaving juist is. Ik heb zeker na mijn beginperiode periodes gehad dat ik zonder alchohol kon. Maar zette mij geen alchohol voor mijn neus of ik dronk het zeker op. Nu nog vrees ik. 

Ik was 15 toen ik met alcohol begon. Het was meedoen met de groep. We gingen uit en dus bier drinken. Ik had niet eens echt trek en bestelde het nooit uit mezelf. Altijd omdat er een "rondje" werd gegeven en een biertje in mn handen kreeg. 

Dat is heel lang zo geweest. Wel tot mijn 30e. Toen pas ging het mis, begon ik zelf thuis wijn te kopen wat al snel teveel werd en wat ik bleef doen. 

Drugs is een ander verhaal. 

19 april 20251 jr. bewerkt door Woman

Van wat ik onthouden heb van de AA en de verslavingskiniek ben je verslaafd als je denkt dat je niet meer zonder kunt.  

Ja. 

Zelfs als je elke week 3 biertjes op een terras drinkt kan dat een verslaving zijn, als je niet zonder kan. 

Ik dronk het zeker op als het getrakteerd werd en ik trakteerde zelf ook. 

Mijn eerste biertje was toen ik zes was. Maar daarna tot mijn ca 15e niets meer gedronken, behalve een door mijn ouders opgedrongen Shandy tijdens feestdagen en verjaardagen. Mijn echte verslaving aan alcohol (en daarnaast ook drugs) begon rond mijn 23e. Dat is 23 jaar geleden. Tel ik mijn eerste biertje mee, dan zou ik al 40  jaar een verslaving hebben. 

Mijn honden lieten me nooit in de steek. Femke bijvoorbeeld stond met haar neus tegen de deur te wachten tot ik weer thuiskwam. Ze hield steeds op met janken als ze mij in haar nabijheid voelde. Ze was een zeer trouw gezelschap, nu nog als ik wakker word zoek ik haar nog steeds.

Mensen daarentegen laten me blijkbaar allemaal vroeg of laat in de steek. Misschien dat mijn vader daarop de grote uitzondering was. 

Ben jij zelf naar mensen net zo trouw als naar dieren?
Bij honden is trouw een eigenschap. Bij kinderen idem.
Maar volwassenen willen graag wat gelijkwaardigheid in relaties.
Althans meestal dan toch.Daar geldt vaak; voor wat hoort wat, 
of is dat een Hollandse eigenschap?

25 minuten geleden zei lady jane:

Ben jij zelf naar mensen net zo trouw als naar dieren?
Bij honden is trouw een eigenschap. Bij kinderen idem.
Maar volwassenen willen graag wat gelijkwaardigheid in relaties.
Althans meestal dan toch.Daar geldt vaak; voor wat hoort wat, 
of is dat een Hollandse eigenschap?

Ik vrees dat ik hondstrouw ben, aan U om uit te maken of dit een goede of slechte eigenschap is. Ik wist dat mijn echtgenote mij bedroog en toch wilde ik ze niet kwijt. 

Maar ik heb het meer over mijn verlatingsangst, dat iedereen me vroeg of laat in de steek laat. Zoals mijn moeder deed en als kleuter mij achterliet in een beek met een gebroken been.

Ik denk wel dat ik in de loop ter tijd erg veranderd ben. Tegenwoordig stel ik alles meer in vraag. Sommige gevoelens die ik vroeger zeer veel had heb ik de laatste jaren niet meer. 

Dag na dag kom ik tot de vaststelling dat ik wel internet heb maar verder heb ik niemand buiten mijn hulpverleners. Hulpverleners die ook niet ieder bericht van mij beantwoorden. 

Ben je met vrijwilligerswerk begonnen @Claudius? Daar herinner ik me iets over? Misschien kan dat ervoor zorgen dat je je kring van bekenden wat meer kunt vergroten?

Jawel @Lika ik doe nu al enkele maanden vrijwilligerswerk, het geeft me wat afleiding. Ik werk nu al enkele maanden een paar uur per week in een dagopvang voor ouderen. 

Ik bemerk dat ik het de laatste tijd te dikwijls moeilijk heb. Misschien een goede zaak dat de alcoholcontroles er zijn, maar ik begin te rekenen, dat op zich is zeer gevaarlijk. Ik begin te denken als ik nu wat drink gaan ze het morgen toch niet merken. Misschien is daar voor een normale mens niets verkeerd aan. Maar ik ben niet normaal, ik ben verslaafd en nogal erg verslaafd aan alcohol. Ze zouden het merken want eenmaal begonnen zou ik niet in staat zijn om te stoppen en met of zonder controles het zou opvallen. Morgen krijg ik bezoek van de begeleiding en ik zou niet gestopt zijn met stiekem proberen te drinken. Het zou opvallen. Gelukkig dat die craving snel weer voorbijgaat maar geef me het spul niet in mijn handen of zet het niet voor mijn neus. 

wat je aandacht geeft, groeit @Claudius
in elk geval weet je nu ook dat de controles een stok achter de deur zijn
zolang jij daar niet mee gaat sjoemelen.
wat zou het zonde zijn als je ook maar zelfs een borrel zou nemen
en wij weten allemaal dat een het begin zal zijn van een terugval, dus 
accepteer die controles nou maar als een geschenk en zorg voor jouw welzijn.

Ik heb reeds een lange lijst opgemaakt met redenen om niet meer te blazen. Als ik een lijst zou opmaken met redenen om weer alchohol te gebruiken dan zou zeker de alchoholcontroles erin moeten. Want in tegenstelling zoals in mijn topic  https://forum.verslavingdebaas.nl/topic/19182-geeft-praten-over-alcoholgebruik-aanleiding-tot-het-gebruik-van-alcohol/#comment-1428757 is het eerder een trigger om weer te gebruiken. Zoals ik eerder plaatste @lady jane begin ik soms te rekenen van hoe de controles te omzeilen. Maar dat lukt me nooit, met of zonder controles het zou zeker opvallen moest ik hervallen. 

Wat ook een trigger zou kunnen zijn, gisteravond stuurde een begeleidster in haar vrije tijd me blijkbaar nog een bericht dat ze me vandaag bij me thuis niet kan bezoeken. Het is een begeleidster die ik graag heb en haar plotse niet houden aan haar afspraak is een trigger voor mij. 

Sorry dat is hoe ik het zie. 

 

ach Claudius het hele leven zit vol triggers voor verslaafden
en dat ligt echt niet aan die mensen of hun methodes, dat zit helemaal in jouzelf.
Vallen bovenstaande dingen weg dan zoek je weer andere triggers, want die blijven.
Er is maar een ding wat je ervan af helpt en dat is je mindset veranderen.
en dat dat kan dat hebben anderen hier bewezen. 

Ik moet niet mijn mindset veranderen wat betreft het verplicht blazen. Dat moet maar iedereen doen die er mij toe verplicht. 

Het volgende of dat doe je reeds is mij vertellen hoe ik mij moet voelen. 

Mijn gevoelens zijn nog steeds mijn eigen. 

 

Claudius ik geloof dat je je puberteit gemist hebt. Je zit als een kind te miepen en zo gauw er een forumlid of hulpverlener je advies geeft, dan ga je er tegenin alsof je groot onrecht wordt aangedaan. 

Je moet leren leven met triggers, das alles. Stop met zeuren. Verleen zelf eens hulp aan iemand, dat verzet de zinnen een beetje. 

Als het advies nu eens helpend zou zijn of meedenkend in mijn richting. Ach nee het advies van sommige gaat er steeds maar over om me dan verder in de put te duwen waar ik reeds diep in zit. Ik hoop dat niet iedereen er zo over denkt? 

Help ik geen anderen? dat moet ik proberen te onthouden, ik dacht nochtans van wel. 

 

Als jij echt denkt dat mensen je adviseren om je verder in de put te duwen dan ben je wel heel erg wantrouwend. Maar het sluit ook aan hoe je over hulpverleners schrijft. Triest Claudius. Maar het zegt meer over jou dan over ons/hen. Ik schaar me maar bij allen hier die niet op jou reageren. 

Claudius dat blazen zit jou heel erg hoog/dwars. Jij bent toch niet verplicht om te blazen? Zeg dan dat ze de pot op kunnen.

Zou het iets zijn om vaker naar jouw vrijwilligerswerk te gaan? Als dat kan. En minder tijd met hulpverleners doorbrengen? Dan kom je misschien uit dat cirkeltje.

 

15 uur geleden zei Claudius:

Als het advies nu eens helpend zou zijn of meedenkend in mijn richting. Ach nee het advies van sommige gaat er steeds maar over om me dan verder in de put te duwen waar ik reeds diep in zit. Ik hoop dat niet iedereen er zo over denkt? 

Help ik geen anderen? dat moet ik proberen te onthouden, ik dacht nochtans van wel. 

 

Mijn (en Ladyjane's) advies is om te leren leven met triggers. Denk je dat het een zinvol advies is? Of zoek je een leven zonder triggers?

Op 2-5-2025 om 21:48 zei karin123:

Claudius dat blazen zit jou heel erg hoog/dwars. Jij bent toch niet verplicht om te blazen? Zeg dan dat ze de pot op kunnen.

Het voelt in ieder geval aan als een verplichting. Ik weet ook niet in welke mate de psychiater verantwoordelijk gesteld kan worden voor mij. Bij mijn laatste bezoek aan haar liet ze het dagelijks blazen vallen, maar nog wel op alle werkdagen. Dus niet meer in 't weekend of op betaalde dagen. Zo heb ik op 1 Mei ook niet gaan blazen. Ik heb eens gehoord dat tachtig procent van diegene die opgenomen geweest zijn in een verslavingskliniek terug hervallen en dit zou binnen een jaar na de opname gebeuren. Zelf zie ik daar dikwijls oud bekenden terug, dus mensen die weer opgenomen zijn. Een medepatiënt was al aan haar elfde opname en ook momenteel zijn er verschillende terug opgenomen. De psychiater zegde wel weer eens tegen mij dat ze me eigenlijk had moeten laten interneren of gedwongen opname in een bejaardentehuis of zo. Wat ik moeilijk door de vele hervallen kan geloven. 

Wat ik niet zie is een lange rij aan Hestia (begeleiding) van mensen die aan hun alcoholcontrole plicht moeten voldoen, ik ben daar nog nooit iemand tegen gekomen die aan zijn blaasplicht moest voldoen, wel mensen die gecontroleerd medicijnen moeten innemen.

Dus ik weet eigenlijk niet hoever ze me eigenlijk kan verplichten of wat er dan gebeurt. 

Op 2-5-2025 om 21:48 zei karin123:

Claudius dat blazen zit jou heel erg hoog/dwars. Jij bent toch niet verplicht om te blazen? Zeg dan dat ze de pot op kunnen.

Ik heb gisteren een mail gestuurd naar mijn beidde begeleidsters met de vraag wat er zou gebeuren als ik morgen niet meer zou gaan blazen. Zoals ik verwachte tot nu toe nog geen antwoord en hun werkdag loopt ten einde. Dit kan nog verschillende dingen betekenen, tegen mij zegde ze in verleden als ik niet blaas dat dit gelijk staat met positief blazen. Positief blazen betekend een nieuwe opname en zoals de psychiater al meermaals gedreigd heeft een definitieve opname. Maar is dit werklijk zo ? Of is het slechts bangmakerij? 

Op 2-5-2025 om 21:48 zei karin123:

Zou het iets zijn om vaker naar jouw vrijwilligerswerk te gaan? Als dat kan. En minder tijd met hulpverleners doorbrengen? Dan kom je misschien uit dat cirkeltje.

Mijn vrijwilligerswerk bevalt me soms niet, er zijn momenten dat ik mij teveel verveel. 

Het goedkeuren van de alcoholcontroles werkt bij mij als een rode lap bij een stier. Ik word er kwaad door en denk dan blijkbaar niet meer helder na. Mijn psychiater weet dat ik er tegen ben maar van haar moet ik maar aanvaarden dat zij ze noodzakelijk vindt, maar dit aanvaard ik blijkbaar niet van iedereen.

Voor mij is het heel simpel, de alcoholcontroles hebben mij nooit niet geholpen en zullen dit ook nooit doen. Mensen die daarover anders beweren weten gewoonweg niet waar ze over spreken of kennen mij niet. De alcoholcontroles hebben nooit kunnen verhinderen dat ik alcohol gebruikte, misschien geeft het een goed gevoel aan de mensen die mij ertoe verplichten, een vals gevoel van zekerheid dat ik geen alcohol ga gebruiken. Misschien versterkt dit hun gevoel van macht en controle dat ze over mij hebben. Macht hebben ze in ieder geval over mij, ook zonder de controles.