Musashi

Goeie morgen, ja @bolletje ik leer m’n dochter 4-6 aan om in slaap te vallen. Werkt altijd! Wij proberen hier om van onze nood een deugd te maken, geen angsten en paniek om die kapotte camionette maar even op de pauze knop duwen en genieten van een onverwachte tropische vakantie. Onze grootste en beste investering ooit, loont elk jaar meer en meer. Het is een zwemvijver in onze tuin, die ooit het grootste deel van ons renovatiebudget heeft ingenomen, en waarvoor iedereen ons wat lacherig bekeek, want geen twee of meer dikke auto’s op de oprit, geen chique villa maar een kleine bungalow, geen dure kleding, kortom geen rijkdom die zichtbaar is van de buitenkant. Maar wel die zalige zwemvijver dus. Soms heb ik schrik dat wij of onze dochter hierom worden uitgelachen maar in hete tijden als deze denk ik toch, wie laatst lacht, best lacht. Dus, hier afwisselend bezig met m’n huidige Marie Kondo obsessie en alles weggooien wat niet meer bij mijn toekomst past, afgewisseld met verfrissende plonsjes. Life can be sweet!

Call me naive, maar ik vind het bij tijden ook mens-onterend hoe we met z’n allen geïndoctrineerd zijn dat alles staat of valt met ‘werk’. Hoe we allemaal in dezelfde tunnelvisie zitten en in het hamsterwiel blijven doorrennen alsof ons leven ervan af hangt. Als mens zijn we veel meer dan dat en het is goed dat dit toch meer en meer erkend wordt. Als individu alleen is het heel moeilijk om uit die denkwijze te stappen maar al die kleintjes maken wel een groot en zo kan het collectief ook langzaamaan in beweging komen. Hou vol @Mormel je bent en kan meer dan je denkt. Je moet het alleen willen zien en blijven geloven. Toi Toi!

Goeie morgen, Hier al hard aan het werk om mijn paniek en angst onder controle te houden. Onze camionette heeft het blijkbaar begeven vanmorgen vroeg en aangezien deze instaat voor onze bron van inkomsten, zwermen er natuurlijk direct allerlei rampscenario’s in mijn hoofd. Op de rand dat alles ineen stuikt en we eindigen onder een brug. Nee, Musashi, zover zijn we nog niet. Adem in en adem uit, hoofd koel houden nu en alles komt goed.

Dankjewel @bolletje voor je steun en begrip! Ik zoek het idd wel wat in die richting maar het is en blijft een zoektocht die me ook hard met mezelf confronteert. Het is zeker en vast ook een kwestie van helemaal mezelf te kunnen worden, daar voor te gaan staan en dit ook durven voor-leven voor haar. Het is vaak allemaal een diepe worsteling met mezelf en de wereld maar stilaan leer ik wel om daar kleine stapjes in zetten. Het is vooral ook groeien in mijn eigen-waarde en zelf-vertrouwen. Work in progress dus en het hangt ook nog eens vast aan mijn verslavingen en levenslange vlucht en onderdrukking van me-zelf. Groei op al deze vlakken is wel wat ik nastreef en waar ik hard voor werk. Maar het is ook niet in 1 klap allemaal opgelost en dat is soms ook wel frustrerend.

Ja bij ons is het ook elk jaar een paar grote traktaties (musical, uitstapjes,…) van de ouderraad voor de kinderen omdat ‘de inkomsten van dat jaar’ zo goed waren. 😁😅

@Yvonne @bolletje tja wat kan ik daarop zeggen. Elke moeder vindt haar eigen kind bijzonder, dus daar ben ik ook zeker geen uitzondering op. 8 (bijna 9) is ze wel zeker, ik herinner me haar geboorte nog alsof het gisteren was. Ze is mijn enige kind, dus ik heb ook geen vergelijking natuurlijk maar er zijn idd wel een paar ‘speciale’ dingen die al heel jong zijn beginnen opvallen. Ze sprak al over Pieter Paul Rubens, Van Gogh en Mondriaan toen ze 4 was en vanaf toen heeft ze ook zichzelf leren lezen en schrijven. Maar dat zijn toch nog dingen die min of meer behapbaar zijn. Wat voor mij moeilijker ligt, zijn haar existentiële vragen (problemen/ angsten?) die ook rond die tijd begonnen: ‘waarom hebben jullie mij gemaakt’, ‘jullie hadden mij beter niet gemaakt, ‘het leven is stom’ etc. Ze werd toen ook al geconfronteerd met de plotse dood van de vader van haar beste vriendinnetje en dat is eigenlijk niet gestopt. Dit jaar ook 2 ouders van kindjes van haar klas overleden. De teller staat nu op 4/17 kindjes die een ouder zo jong verloren hebben. Dus eigenlijk dat, schoolmoeheid en levensmoeheid, dat zijn de dingen waar ik me wel zorgen over maak, voor haar leeftijd dan, en hoe daar juist en gepast mee omgaan, vind ik enorm moeilijk ja. In dat opzicht is het zeker niet allemaal zomaar rozengeur en maneschijn, en al zeker niet ‘opschepperig’ bedoeld, wat mensen wel vaker veronderstellen, of dat alles ‘vanzelf’ gaat als je ‘zo’n slim kind’ hebt of bent. 😓

Goeie morgen, Ik weet dat @spirit zich erover verbaast dat er bier wordt geschonken op kinder/schoolfeestjes en sindsdien kijk ik er ook anders naar. Maar hier is dat toch echt standaard eigenlijk. Zo ook gisteren op de opening expositie van de (kinder)academie: gratis water, fruitsap en witte wijn. En alles was op op het einde. Ik kan het, in zo’n sociale drukte en overwhelm toch nog heel moeilijk laten om dan geen wijn te pakken maar het is wel een overwinning dat ik thuis niet verder heb gedaan. Wel, mijn overprikkeling en sociale angst kunnen erkennen en erover gepraat met m’n man, nog een plons genomen in de zwemvijver en kalmerende thee gedronken. Dat is winst.

Hoi Kaatje, dapper dat je er direct wil induiken. Ik denk dat er heel veel over bestaat, in de sectie (ontwikkelings?)psychologie en voel me niet bepaald de geschikte partij om je hierover goed advies te geven maar een paar boeken waar ik spontaan aan denk en die me hierin wel op het goede spoor brachten: - Ongezien opgegroeid, Lindsay Gibson - Liefdesbang, Hannah Cuppen - Trauma en relaties, Verena König (momenteel in bezig) Wellicht zijn er nog vele anderen en weet niet wat/ hoe je zelf graag leest, maar deze drie zijn voor mij toch wel belangrijk (geweest). Disclaimer: het kan wel heftig en confronterend zijn eens je je daarin verdiept, eerlijk naar jezelf durft te kijken en (toxische) patronen herkent. Maar steeds op hetzelfde blijven botsen is ook geen vooruitgang. (Voor mij althans). Het is mss ook iets wat in in je therapie kan oppakken? Ik wens je veel succes mocht je er willen induiken en ik praat er altijd graag verder over. ❤️‍🩹

@bumperjim in september wordt ze wel al 9, als dat al een verschil zou maken. Maar het gaat idd allemaal heel snel bij haar. We zijn nu ook al in de fase dat ze het gênant vindt als haar moeder mee op het schoolplein staat.😆 🫠

Heel herkenbaar allemaal hoor @Kaatjemama. Als je, zoals ik, houdt van theorie, loont het misschien de moeite om je eens te verdiepen in jouw hechtingssystemen, die stammen af uit je kindertijd en beïnvloeden je volwassen liefdes- en vriendschappelijke relaties en meer bepaald hoe je omgaat met conflicten binnen deze relaties. Ik persoonlijk heb daar wel veel uit kunnen halen en het helpt me om er anders mee te leren omgaan.

Dankjewel lieve @bolletje voor je interesse. Ze is 8 en ze doet beeldende kunsten. Vooral tekenen en knutselen vindt ze leuk. Ze heeft er nu een nieuw idool bij: Frida Kahlo. Die staat sinds kort in haar top 3, naast Rosa Parks en Mahatma Gandhi die ze dit jaar ook heeft leren kennen.🥰

Goeie morgen Yvonne en iedereen die nog zal volgen, Hier maken we ons op voor een paar snikhete dagen. Ik ga mijn oefening vandaag verder zetten: harde grenzen zacht aangeven. Iedereen is welkom, maar op mijn voorwaarden en wanneer het mij past. Vanavond is het receptie en expositie van mijn dochter haar eerste jaar kunstacademie. Ik ben heel blij dat ze een hobby heeft gevonden waar ze zich echt goed in voelt en waar ze leert dat niet alles van de eerste keer perfect hoeft te zijn maar waarbij oefenen loont. Trots en benieuwd. Ik heb daarbij beseft hoe belangrijk dagelijkse me-time voor me is. Dus, geen bezoek ontvangen vanmiddag, hoe mooi het weer ook is, want een volle dag omringd met mensen vind ik te veel. Zo, dat dus, nu nog oefenen met m’n communicatieskills. 😁

Vorige week diep gaan, in mijn nieuwe boeken, in gesprekken met psy en man, in mezelf, en dat begint precies z’n vruchten af te werpen. Ik ben meer dan ooit gemotiveerd om schoon schip te maken, in mijn huis, mijn omgeving en in mezelf. Weg met alle brol in huis, alles weg wat niet meer past en wat blijft mooi organiseren, helder, proper en netjes. En dat ook in mezelf. Mn angsten, negatieve gedachten en verslavingen hebben me lang genoeg in de weg te gezeten en me belemmerd om m’n eigen leven ten volle te be-leven. Mijn eigen paradijs creëren zowel binnen als buiten. We hebben al een buitenpoort gekocht. Wie me naar beneden wil halen komt er in het vervolg niet meer in. M’n hart is altijd open geweest, voor iedereen, maar ik ben geen stortplaats (meer). Ik wil het mooi en fijn houden hier, en dat heb ik zelf in de hand. Morgen passeren in de Action, is het plan, voor van die doorzichtige organiser boxen. 💪

❤️‍🩹 voor @Fonny en @Maja

Ik denk dan dat het ook een kwestie is van precies te weten wat jouw verantwoordelijkheid exact is en die dan op te nemen ja. Niet alle verantwoordelijkheid dragen die niet van jou is. Het is net dat (schuld)gevoel dat soms/ vaak sterker is dan de moraal of het denken, zeker als je het niet erkent en dus onbewust doorgaat met alles dragen (van anderen). Van bewust onbekwaam naar bewust bekwaam dus en daar komt dan moraliteit wel van pas?

@Lonster1 ja dat maakt zo’n boeken ook wel wat een verraderlijke valkuil. Je ziet en begrijpt dan nog beter waar het mis gaat of is maar daarop ben je nog niet altijd in staat om het beter te doen. Van onbewust onbekwaam naar bewust onbekwaam terwijl je (ik) zo verlang naar die laatste stap die maar nooit lijkt te komen: onbewust bekwaam. Eeuwig blijven pendelen tussen bewust onbekwaam en bekwaam is heel vermoeiend en vaak verdrietig ook. En dan fungeren zo’n boeken soms ook als extra zout op de wonde. Ik zit zo deze week diep in met de gevolgen van mijn gedesorganiseerd hechtingssysteem (nog erger precies dan onveilige hechting) dat een toxische uitwerking heeft op mijn huidige relaties. Hoe ik als slachtoffer dus ook dader ben. Dat is potverdikke heftig om te beseffen en in plaats van dat het me motiveert om beter te worden/ zijn, word ik overdonderd door schuldgevoel en moedeloosheid dat ik het nooit zal kunnen oplossen.

@Oskar erg herkenbaar. Zo erg dat ik er gisteren een boek over bestelde. Als ik er over nadenk, wordt het nog erger. Dat ik het er zo moeilijk mee heb om zelfs te denken dat ik het uit een boek kan halen 😪.

Nieuwe dag, nieuwe kansen. Dagpact Musashi

@Quinn nee geen dagpact voor mij. Heb geen zin en kracht om me sterk te (moeten) houden. Ik ga bijna kopje onder. Ik probeer wel te zwemmen maar heb ook even de zekerheid nodig dat mn laatste reddingsboei er nog is, in geval dat.

Morgen, Om de luchtigheid van @Oskar maar meteen te compenseren met een vleug Musashi-saus. Ik lees je met een een stukje ongeloof en tegelijk jaloezie. Ik herken er echt niets van want zwaarte, weemoed en gemis van iets dat er nooit was, lijken mijn hart te vullen tot het ontploft. Alsof niets ooit echt opgelost zal kunnen worden. Maar, ik kan me wel verheugen op een topontbijt dat al in de oven staat: verloren (of gewonnen?) stokbrood met rabarber en aardbeien. Dat dan weer wel. Misschien gaan we zo dan toch een beetje gelijk op? Ik weet niet wat vandaag me zal brengen, hoop vooral dat het beter is dan gisteren.

@Quinn oude gewoonte. Woensdag en vrijdag. Ik denk zeker wel dat er nog een stuk coping en ontsnapping in zat. En dat wil/ wou ik dus beter doen. Gewoon rauw kunnen dealen met mn shit. Maar na vanavond weet ik ook niet meer of ik dat wel wil en kan. Het is me wel gelukt hoor, nuchter doorstaan, daar niet van. Maar geweldig voel ik me nu niet, integendeel. Ten koste van wat dan? Het kwam In me op dat ik me niet thuis voel in m’n eigen leven.En dat ik er nog altijd alleen voor sta, ondanks alle mooie intenties en beloftes. Zielig rondje vanavond dus. Zelfmedelijden is een aanleiding, excuus en reden. Maar ik lig toch al in bed, mezelf voor te zijn en beschermen voor mijn voornemen van vandaag.

@Rosee nee ik heb gisteren niet gedronken en de dag ervoor ook niet maar ik ben vorige week toch ook niet elke dag droog gebleven. Dus dat kan beter. Ook het roken begon er terug in te sijpelen en daar wil ik ook niet in blijven terug vallen. Ik ben in beide (nog) niet 100% vrij. In Japan heb ik alles op 0 kunnen houden en dat smaakt wel naar meer dus daar streef ik wel naar maar te streng wil ik ook niet zijn. Ik weet het, klinkt wat jojo en dat is het ook wel een beetje. Ik wil het vooral niet meer als ontsnapping of coping gebruiken, dat zou ik al heel wat vinden.

The universe is testing me. Vanmorgen besluit genomen om me te herpakken en vandaag geen roestmiddelen te gebruiken. Dan 2 situaties waaronder een mail van vrijdag die me onder ogen kwam, hoewel ik de verzender geblokkeerd heb. Geen excuses zoeken en vinden nu Musashi, it’s just a test. Ik kan dit! Straks de draad van mn wekelijks voetbadje terug oppikken en mn nieuwe boeken lezen. Naar bed met yoga nidra en ook vandaag gaat zo weer voorbij! Dan kan ik morgen wel trots en blij zijn en dat helpt me meer dan nu te ontsnappen.

Goeie middag, Ik ben, na jarenlange weerstand die ik heb tegen hypes, eindelijk in dit boek begonnen. Het begin is alvast veelbelovend. Misschien ook iets voor jou en je vriend @spirit? Het kwam opnieuw op m’n radar omdat ik ook haar nieuwste boek heb gekocht, Brieven uit Japan. Ik wissel af met andere nieuwe boeken waarmee ik mezelf wat verwend heb. Trauma en relaties van Verena König en een boek over Tantra. Ik bouw nog even voort op m’n positieve energie uit Japan en probeer afstand te houden van dingen en mensen die m’n energie naar beneden halen. Benieuwd hoe lang ik het kan laten duren. De wil is er in elk geval.

@spirit we wisten maandag dat hij een terugval had. Toen had mijn man nog met hem gebeld. Maar dat hij dan zou doordoen tot nu en met zo’n afloop, hadden we toch niet kunnen voorspellen. Belangrijk voor ons is wel om onszelf eraan te herinneren dat wij dit niet hadden kunnen tegenhouden. Dit mogen we onszelf ook echt niet kwalijk nemen, hoewel dat stemmetje natuurlijk op de loer ligt.