Ik begrijp overigens wel dat het irritant kan zijn als ik eerst nadrukkelijk meelift op het groepseffekt om te stoppen (als een soort aandachtshoer inderdaad, wie verzon dat ook alweer?) en vervolgens vrolijk een biertje neem en iedereen de vinger geef die erop ingaat.
inmiddels hebben we alles wel zo'n beetje gezegd over niet drinken en matig drinken en heel weinig drinken en dat het toch weer meer wordt etc etc. Allemaal bekende stof maar het leidt af van de achterliggende problematiek. Waarom zoek ik die nooduitgang, waarom wil ik die zo graag achter de hand hebben. Met al dat eenheden tellen van 2025, wat desondanks leerzaam was, heb ik nog geen enkele stap gezet in mn problematiek.
Heel vaak ben ik op maandagochtend lucide. Hoe heet dat in het NL, dat je t helder ziet (maar geen helderziendheid). Dat zou ik graag vaker zijn. En heel vaak ben ik op vrijdagavond uitgewoond maar relaxen is er nog niet bij want zaterdagochtend is het hondenclub. Zaterdagmiddag slapen en bankhangen. Zaterdagavond vroeg naar bed, zondagochtend sporten, zondagmiddag snel de klus doen die ik wou doen, zondagavond schuldgevoel want we hebben niks leuks gedaan samen. Zo waren de meeste weekenden sinds het begin vh jaar, behalve afgelopen weekend dan.
Ik moet afraken van dat domme voorzitterschap van die club, ook al stort de club in als ik stop (zoals men mij zei) wat natuurlijk niet gebeurt want zoals de fransen zeggen ligt het kerkhof vol met onmisbare mensen ๐
En/of (maar vooral en) ik moet tijdens de werkweek iets op een andere manier doen. Of op een andere manier beleven.
Of zoiets ๐ฌ
Dat is het eerste dat ik ga uitvogelen. Even het boekje van de burnout van 2019 erbij pakken. Wat geeft je energie en wat juist niet.