Lika

Wat fijn @niks! @smart heb je nog helemaal geen gedag gezegd. Fijn je weer te zien!!! De zwaarte over het thuiskomen viel gelijk van me af toen ik thuiskwam. Mijn huis. Fijn. Wasje al gedraaid, vakantiefotoboek gemaakt en besteld en buurtfeesten bezocht. Dik tevreden. Nu mag ik slapen. Slaap lekker.

Genen bepalen een hoop, maar krijgen ook vaak onterecht de schuld.

Thuis en tevreden. Heb ik nooit! Ik zie altijd de troep en het moeten. Nu zie ik een gezellig huis waar ze best eens een pietsje kunnen gaan ontspullen...

Hou je taai @Reacher. Je kunt het!

Lieve @fleurtje, op mijn 21ste kreeg ik diagnose depressie icm angst/paniekstoornis: AD heb ik tot nu altijd geslikt. Het helpt. Het hielp. Zonder had ik het niet gered denk ik. Maar meer nog helpen de tools die je kunt aanleren. Denk ik nu. Ik weet niet. Ik vind leven vooral het werkende leven ontzettend spannend. Ben altijd weer blij als ik het er goed vanaf heb gebracht. En daar ga ik nu pas aan toekomen dat te accepteren en mee om te gaan. Ik werk 38 uur in een veeleisende Job. Dat eist soms zijn tol, maar ben pas nu zover dat ik ipv volhouden andere opties mag overwegen van mezelf. Zodra ik mezelf toesta te leren (mijn nieuwsgierigheidsknop aanzet) gaat het allemaal een stuk beter. Wordt het soms zelfs lollig. De inzichten omtrent werkhervatting bij burn-out (depressie) zijn aan verandering onderhevig. Inmiddels wordt aangenomen dat zsm weer gaan werken het beste is. Dat kan dus ook aangepast werk zijn of aangepaste tijden. Of beide. Daar mag je heel lang in leren en voorzichtig aan in doen. Je hoeft HET niet te kunnen. Niet met je neus en ogen dicht in het diepe springen. Je mag via het trapje, via het ondiepe.

Ben bang dat mijn weegschaal NIET stuk is. Brrrr.....Ik begon goed op vakantie, maar het ging steeds minder goed. Vond het ingewikkeld. Vrees de getallen die verschijnen op dat ding. Ook daarin kleine stapjes. Eerst met ogen dicht

Maar 1 ding: drinken hielp geen drol. Bijna thuis inmiddels. Fijn voor jullie. Ik klets te veel.... Hittegolf in Nederland. Nee....!!!

Waarom.denk je dat? @Smaragd? Ik schoot met burn-out zo in de stress dat ik ook op mijn werk ruzie kreeg. Ik snap het dat een etiket fijn kan zijn @fleurtje. Er zijn testen voor. Ik ben geen arts en ik ken je natuurlijk niet echt. Toch is de vraag naar depressie/burn-out wellicht minder relevant. Feit blijft dat je een manier moet vinden met jezelf zo om te gaan dat je energie stijgt, tijdig wordt aangevuld en dat je het een beetje kunt bestendigen. luister (naar jezelf), praat (vooral ook met psych/arts), doe (vooral buiten bewegen schijnt heel goed te zijn). Sterkte meis.

Mij ook hoor @Bert1953. Toch de moeite waard om voor te gaan. Voorbij de angst voor....

Zielig kwam hij niet over; ik leerde daarvan.

Slaap lekker @Smaragd

Maar @Smaragd je zegt net dat het makkelijk is je te uiten hier. Ik denk dat je dat helemaal niet gemakkelijk doet. Je mag zijn en voelen die je bent en wat je voelt. Ook dan, zelfs dan, kan het heel verstandig zijn om even niets te doen. Gewoon voelen wat je voelt zonder actie, maar ook zonder oordeel. Is lastig. Ik ben een tijd terug heel verliefd geweest. Achteraf ben ik heel blij dat ik uiteindelijk geen gehoor heb gegeven aan die roep om alles anders. Want het was niet anders geworden. Zie ik nu. Ik zie ook mijn onmacht toen. Mijn drang tot actie. En er zijn goede dingen uit voortgekomen. Het is fijn gezien en mooi gevonden te worden. Maar het is het allerfijnst om bij jezelf te mogen komen en vandaaruit verbinding te maken en te willen geven.

Volgens mij staat niemand achter het slaan. Ik zeker ook niet. Het is denigrerend. Maar... er is gezegd dat men de onmacht van je partner wel begreep. Dan doe je soms iets wat niet goed is. Verliefd zijn mag. Daar iets mee doen is vers twee. Kun je jezelf en je partner vergeven? Nu geen acties. Misschien even ergens naar buiten, lopen. Kopje koffie in je up?

Ik lees je nog eens goed @Smaragd. Ben je misschien gewoon verliefd? En mag je dat niet voelen? Zoek je een manier om daar iets mee te doen? Ik vul in, maar bovenstaand viel op.

Dagpact Quinn Lika Goedemorgen. Op weg. Laatste etappe vandaag. Mieren aanval overleefd. Jongste heeft net overgegeven. Maar het één staat geheel los van het ander.

@fleurtje een burnout wordt meestal ivm werk gebracht. Maar het kan ook zonder dat je werk. Ik denk dat het een situatie is waarin je te lang onder verkeerde omstandigheden bent doorgegaan. Stressvol werk kan dat goed aanwakkeren. Maar elk werk kan stressvol zijn als je er niet goed mee omgaat. Het zijn altijd meerdere factoren die op elkaar ingrijpen. Jezelf goed horen en voelen (je bent geen hoofd alleen, let op je lichaam) en signalen doe je opvangt omzetten in acties die behulpzaam zijn voor je, kun je leren. Het gaat niet vanzelf en niet in 1 keer. En voor de adb relatie: nuchterheid is een voorwaarde. Anders verdoof je, vergroot je en dat zet niet aan tot acties die op de lange duur helpend zijn. Paniekaanvallen/angst heb Ik nog. Ik voel ze, voel het bloed uit mijn armen trekken en mijn hoofd licht worden. Ik kan het registreren en weet dat het over gaat. Het blijft niet. Het zegt iets, daar moet ik dan iets mee. Liever nog vóór de paniek natuurlijk. Maar hé...Ik begin net met leren.

@Smaragd zou nu geen beslissingen nemen. Laatst hebben jullie het heel fijn gehad en dit is geen moment voor een beslissing. En bedenk: je neemt altijd jezelf mee. Met of zonder partner. Juist een situatie die wringt kan waardevol zijn om te leren. Wat ik niet begrijp is waarom je hier -op een adb forum- druk aan het schrijven bent over een maand droog en de avond goed doorgekomen en intussen blijkbaar een biertaxi bestelt. Die drang meld je niet. Misschien kun je kijken waarom niet? Kan ook waardevol zijn voor je relatie (met jezelf en anderen). Als je niet deelt wat er werkelijk in je omgaat en dat pas achteraf vertelt ben je altijd net te laat voor hulp/begrip een luisterend oor of een vermanende vinger, al geloof ik niet zo in de laatste. Het eindresultaat van de onderhandeling met jezelf zal niet bevredigend zijn. Ik gun je een andere manier.

@fleurtje ik ben bekend met depressie en angst en paniek aanvallen. Dat was vroeger. De burn-out was een paar jaar geleden. Voor mij was het verschil dat ik bij de burn-out letterlijk 'uit ging. Ik viel, kon bijna niets meer (koken, boodschappen doen) en was zoooo moe. Maar ook daarbij kreeg ik last van paniek. Heb dat soms nog.hoort blijkbaar bij mij. Ik ben niet meer de oude geworden. Kan slechter tegen stress, druk en haast. Ben langzamer en heb minder concentratie. Kan minder 'knallen'vooral op werkgebied. En op zich is dat heel gezond.

Tis ook moeilijk @fleurtje. Toen ik die burn-out had en mensen zeiden iets over hoe ik was....Ik kon ze wel horen, maar of het ook zo was. Géén idee! Take care. Tijd doet veel goed..en een dagboekje waarin ik in steekwoorden bijhield hoe het ging ook.

Ik ga dromen. @Bor volgens mij kun het laten gaan. @fleurtjeschrijft wat zij vindt naar aanleiding van eerdere postings. @Myle verwees daarnaar en zei iets tegen jou. Dat @fleurtjedaar weer iets van vindt hoef jij je niet aan te trekken toch? We vinden allemaal wel.wat.

Eer wij Lars vergeten, zullen er jaren verstreken zijn...

Vind je dat zelf ook @fleurtje? Dat het beter gaat? Of vind je dat het beter moet gaan? Of heb je eigenlijk geen idee?

De mieren hadden een nest in onze hotelkamer en met dit weer waren er heeeeeeeeeel veel. Vliegende dus. Nu een andere kamer.

Onderweg zijn vind ik leuk. Maar dan ben ik al weg. Net thuiskomen vind ik ook ontluisterend. Maar als.je er dan weer even bent. Probeer nu te slapen, maar er is een horde vliegende mieren hier. brrrrr Vielen er al 2 op mijn gezicht... caramba.

Van Dana maak je zo Djana; zo heette de hond van Lars.