Quinn

Try again. Fail again. Fail better.

voor jou terug.

Hé Krullebol. Als je hier op het forum in een forumberichtje tikt, wordt het openbaar gepubliceerd. Je kunt ook privé berichten sturen. Om dat te doen, klik je op iemands naam, dan kom je op het profiel van die persoon. Daar kun je klikken op "zend een bericht". Dat blijft dan privé. Een week nuchter, goed bezig. Check je die afbouw met oxazepam wel even met de huisarts?

Nee. Er is veel verzet, ik ben kwaad en ik wil hier helemaal niet zijn. Alleen is het alternatief zoveel slechter, dat ik hier wel moet zijn. Van mezelf. Terwijl ik dat niet wil. Een constante tweestrijd in feite, nog steeds. Ik weet niet goed hoe ik het kan omschrijven. Wil ik meewerken? Ja, natuurlijk wil ik dat, want ik wil beter (hoezo beter? ben ik ziek dan?) worden. Wil ik meewerken? Nee, natuurlijk niet, want ik zie het nut niet. Een soort dreinend kind en vermanende ouder in één persoon. Jawel, er blijft wel degelijk wat hangen van therapie. Vanmiddag bij de psycholoog gepraat over verzet, woede en onmacht. Want ik ben een stuk verder dan dit, ik weet waar mijn woede vandaan komt en ik weet wat mijn automatismen zijn. Nu "alleen" de woede nog ombuigen naar iets constructiefs en nieuw gedrag aanleren, nieuwe automatismen waar ik nu veel meer aan zal hebben. Ik haat onmacht, controleverlies, regels van anderen te moeten volgen, doen wat me gezegd wordt. Het is voor je eigen bestwil heb ik veel te vaak gehoord en er kwam nooit iets uit dat in mijn belang was. Heb samen met psych een lijstje lopen schrijven. Ja, toch weer schrijven. Maar heb wel het gevoel dat ik daar wat aan ga hebben, als een mantra. Wat is mijn belang? Beter worden. Hier sterker uitkomen. Wat is daarvoor nodig? Meewerken. Luisteren. Geduld hebben. En desnoods fröbelen. Dus? Niet dwarsliggen, wel kritisch blijven. Het papier vol krassen was overigens een zelfportret. Vet cool. (voor de duidelijkheid: ik vind het helemaal niet vet cool, ik sta hard m'n best te doen om niet te gaan janken en me gewoon in volle lengte groot te houden).

Goeie stap Lisette, succes.

In de gauwigheid even kennis gemaakt met nieuwe groep. Top weer. Heb een begin gemaakt met beeldende therapie. Dat wil zeggen, ik heb geluisterd, ben niet weggelopen en heb met een potlood op papier gekrast. It's a start.

Ja juf basta, zonet mocht ik kleuren. Zo eten, tas in een andere kamer smijten, gesprekje psych en dan kennismaken met de nieuwe groep. Jolly. Btw, een goed corset heeft haakjes, geen rits.

Lieve Thee... rustig aan, niet boos blijven op jezelf en rustig opkrabbelen. Je bent niet alleen hè. Knuffel

Sterkte Meya. Ja, natuurlijk tellen jouw behoeftes. Maar leren om die niet op het zelfdestructieve vlak te zoeken, daar is het nu wel een goed moment voor denk ik. Ik haak je draadje eerst weer los.

De blijvende valkuil en de eerste gedachte wanneer je afleiding nodig hebt, of troost, of als je je gewoon verveelt. Drank, de wolf in schaapskleren. "Gewoon" niet binnen laten, net als de zeven geitjes.

Er zijn dingen waar nooit marktwerking op los gelaten had moeten zijn geworden ja. Zorg, onderwijs, ov, nuts voorzieningen. De aarde draait niet meer om de zon, maar om winst. En dat maakt het een eenzame, angstige plaats. Pas goed op jezelf, okee?

Het grote aftellen kan beginnen. Gedraag je vandaag hè

We hadden hier film kijken vanavond, echt vet gezellig #sarcasme. Zou eerlijk gezegd niet eens weten welke film het überhaupt was, maar goed, het is weer tien uur geweest, de medicijnen zijn binnen en de bank buiten is niet weggewaaid. Edit: Jannigje, we kruisten elkaar bij het posten. Heel veel succes met het traject. Hoop dat het je veel oplevert in werken aan/tegen/met de depressies.

Natuurlijk ligt dat bij iedereen anders. Mijn boosheid maakt me (zelf)destructief en brand me op. En mijn verdriet, geen idee, daar ben ik nog niet bij.

Toch hier beland. Even in reactie op A3b; tegen mij wordt juist steeds gezegd de boosheid los te laten en het verdriet toe te laten.

Prima plek om je verhaal kwijt te kunnen, er is hier niemand die het echt niet zal begrijpen. Goed ook dat je jezelf weer bij elkaar hebt gepakt zo snel. Succes.

Never give up, never surrender. Edit: en mijn vriendin was er, had ik dat al gezegd?

Bedoel je deze Bor?

Stoppels zijn vet hip, besparen 's ochtends een hoop tijd en geven karakter aan een kop.

Breng ze dan hier heen joh, ik moet aankomen.

Gezonde agressie... die ga ik hier introduceren.

Hmm, ik denk dat vergeten een valkuil is, want het monster is er nu eenmaal. Beter kun je er veilige routes omheen aanleggen, andere lijntjes tussen de hersencellen leggen dus.

Bedoel je toen ze hier was? Op zich wel redelijk, zij het wat onwennig. 't Is raar om niet echt betrokken te zijn bij elkaar, maar onvermijdelijk, omdat je nou eenmaal niet veel weet van de dagen van de ander. Ze verwijt me niets, dat doe ik zelf wel. Sowieso heeft ze het natuurlijk nooit gemakkelijk met mij, maar nu zit ze ook nog eens semi alleen met twee kinderen, die niet altijd even gezellig zijn. Vanochtend was ze hier nog even (ze sliep in de buurt) en nu is ze onderweg naar huis. Extra eenzaam hier nu dus. Maar ja, voor haar waarschijnlijk ook. Heb sterk in de verleiding gestaan om mee terug te gaan, gisteren al, vandaag ook, maar nou ja, zoals ik gisteren ofzo schreef voorlopig zit ik hier geloof ik op de goede plek. Niet gek worden Quinn, niet gek worden. Mopper ik teveel basta? Want dan ga ik een poosje alle positieve dingen van het leven hier opsommen. denkt even na Maar, ik drink niet. O ja, annekedote tussendoor; heb een beetje gekibbel gehad van de begeleidende medemens hier. Het is niet de bedoeling dat anderen de was van meneer Q erbij doen. O. Beetje jammer. Vond het net zo'n prima regeling. Lieve, die taart was binnen tien minuten op. En de enige reden dat het tien minuten heeft geduurd, was dat ik tussendoor vriendin moest zoenen. Anders had je natuurlijk een stukje gemogen Quinn doesn't share food! Vriendin vond het al een wonder dat ze een hap kreeg.

Namens Lars, 98,6

Vertouwen moet groeien, maar afdwingen lijkt zoveel sneller.