Ja, dat inderdaad. Je hebt een keuze gemaakt, je gaat ervoor en je weet heel goed dat het beter is. En toch... het is niet alleen het beest dat verslaving heeft die roept. Het is ook de gemakkelijke weg naar rust en troost. Gewoonte misschien. Verzet opgeven, stoppen met vechten, het klinkt zo logisch, maar is zo moeilijk. Na deze hele dag wil ik hier en nu het liefst een glas goede whisky. Voor de smaak natuurlijk hè... En als ik dan een fles of twee verder ben, dan ben ik alles wel vergeten. Dan is er rust, een slaap die op een lichte coma lijkt en heel veel stilte.
O ja, en morgen een kater, heel veel spijt, schuldgevoelens en opnieuw beginnen.
Toch goed dat hier geen slijter zit.