Quinn

Sterkte Eef

Hier al de twintigste nuchtere dag. Er verschuiven dingen in mijn hoofd en dat is niet per definitie plezierig. Misschien zondag een dag naar huis, ik weet het nog niet. Verder vliegt mijn humeur nogal heen en weer, erg irritant.

Nee, ik ben niet naar huis, nog gewoon in therapieland. Had voor gistermiddag wat ontspanning voor mezelf afgesproken, maar dus ineens geen zin meer in seks. En dat ben ik dus niet gewend. Helaas geen "wauw, wat netjes van me" gevoel, maar een bak frustratie. Daar hielp geen hardlopen tegen. Okee, ik deel soms teveel hier, maar dat cryptische is ook niet handig, zie ik. Goedemorgen trouwens. Toch andere slaapmiddelen gekregen sinds woensdag, vannacht in een soort coma beland. Waarom toch altijd uitersten?

Nou nee, meer een ik wil door een muur heen slaan van pure frustratie gevoel.

Nee, bij het aanmelden zit dat, maar misschien zit er ook wat in de instellingen. En niks mis met lief tegen elkaar zijn, morgen ga ik wel weer cynisch doen, voordat ik het afleer.

Ja, dat ging dan weer best lekker.

Vind je? Ik onthoud je zonder dat vakje ook wel hoor.

Ah maar Lieve, geen zin is een zeer onQuinnse gemoedstoestand. En achteraf, kan mezelf wel voor m'n kop slaan. Maar ja, dat had ik in het andere geval waarschijnlijk ook. Shit man, straks moet ik nog op zoek naar een nieuw normenstelsel.

Dan heb je waarschijnlijk het vakje onthoud me of iets dergelijks aangevinkt.

Je drinkt niet. Topper

Vandaag tamelijk geschrokken van mezelf. In plaats van mijn afspraak van vanmiddag na te komen, heb ik ter plekke vriendelijk bedankt en afscheid genomen. Ben alsnog gaan hardlopen. En okee, daarmee bespaar ik mezelf de kater en de schuldgevoelens die er achteraf natuurlijk zouden zijn (niet van drank overigens, er was absoluut geen drank), maar alsnog vlieg ik sinds vanavond tegen de muren omhoog. Vol ergernis over mezelf over gemiste kansen en rare veranderingen in mezelf waar ik helemaal niet op zit te wachten potvervloekenis nog aan toe.

Idem, compleet met het idee dat het waarschijnlijk aan mezelf ligt, die benauwdheid. Voor mij persoonlijk is worstelen, struikelen, opkrabbelen en weer verder herkenbaarder. Voor anderen zal het vast wel een toevoeging zijn.

Barsten of buigen, wat is eigenlijk echt effectief?

Mijn deelneming Rapilos, kan me voorstellen dat alles nu heel onwerkelijk is voor je. Sterkte. Dagpact: Momentum Kyon Lars Singbluesilver Rapilos Quinn

Omdat ik naar huis wil. Minder eenzaam, waarschijnlijk omdat ik niet heel veel schijn meer ophoud, is niet echt nodig hier hè, schijn ophouden. Al zal dat hele nuchter zijn ook wel helpen. En inderdaad, ik weet niet hoe het verder gaat lopen. Ze kennen me niet anders dan als stevige drinker die op elk gebied flink uit de pas loopt. Straks verwachten ze nog sociaal aangepast gedrag van me. Ik moet er niet aan denken. Het voelt zo ontzettend laatste kans om te stoppen met drinken dit keer. Als het nu misgaat, stop ik nooit meer.

Fijn dat er meteen al echt wat van je afgevallen is, dat klinkt als een goed begin. Sterkte met je rug en natuurlijk ook met je werk.

#fanclub Welterusten Lars.

Waarom niet... omdat ik bang ben dat het tegen gaat vallen. Dat ik het niet waar kan maken, niet goed genoeg ben en niet sterk genoeg ga zijn om er ook daadwerkelijk voor ze te kunnen zijn. Dat ik toch ga drinken, of besluit helemaal niet meer terug te gaan naar hier. Dat het misschien goed gaat en ik daarom gewoon thuis blijf. Dat het niet goed gaat en ik niet meer terug durf te gaan. Dat ze me ontgroeid zijn, of ik hen. Dat ik er niet meer pas, nu al niet en steeds wat minder.

Ik lees dat please trek me er niet weer in meer als een smeekbede aan jezelf. Om er niet voor te vallen, om je focus te houden en op koers te blijven. En dat kun je. Laat jezelf niet in de val lopen.

Ha, niemand komt tussen mij en eten. Mits het lekker eten is dan hè. Dat valt hier een tikkeltje tegen, maar ze doen vast h7n best. Morgen weer een paar uurtjes buiten los. Prettig vooruitzicht. Nog niet uit het zondag vraagstuk.

Pass en score, morgen weer een paar uur naar buiten.

Geen paniek basta, dat dalletje komt vanzelf wel weer.

Twee van die mensen! Shock and horror over here!

Het is twee dagen later. Hoe gaat het met je?

Als je dat stukje nou omdraait en eerst kijkt naar wat voor jou goed is en dan naar de anderen? Veel sterkte ook voor jou, denk om jezelf. Heb je al gelezen dat het halve forum naar jou toe wil in december? (zie dagdraad)