Quinn

Hé ja, vijf te pakken, waarvoor dank

En je bent zo'n stoere thuiswerker, die strak doorzet en helemaal niet tussendoor ook het forum rondloert.

Noet te veeleisend worden. Heb al drie geluksmomenten opgeschreven: koffie, eerste sigaret en de zon schijnt. Dus. Jolly enzo.

Zelfhaat, daar kan ik pagina's over volschrijven en dat heb ik ook gedaan, maar die houd ik eerst nog maar voor mezelf. Over het waarom en het hoe en wat zelfhaat met me doet en deed. Als het je lukt om acht Magnums voor mijn neus op te eten zonder dat ik er minstens twee inpik, eet ik jouw hoed wel op.

Ik lees weer slecht. Ga m'n lenzen zoeken. Alsnog, fijne dag vandaag Lars.

Goed gedaan. En vanochtend met een fris hoofd wakker, eerste beloning.

Handwerken? Daar ben ik niet zo van.

Dat klinkt als een goede dag gisteren, top. En vandaag de boerderij, dus lekker buiten. Zin in? Succes vandaag!

Een verveeldeken, dat klinkt best vrolijk. Mooie kleuren? Vriendin haakt, maar is zo perfectionistisch dat er nooit wat af komt. Altijd maar aan het uithalen.

In bed liggen is helaas geen garantie voor slaapsucces.

Dank je wel Monster, die tekst ga ik nog vaak overlezen. Ik vis er even een stukje uit nu, omdat het misschien wel de kern raakt van waar ik mee bezig ben. Zijn wie ik echt ben, maar wie is dat? Van allerlei kanten wordt me gezegd dat mijn zelfbeeld niet klopt, dat ik niet ben zoals ik denk dat ik ben, zoals me altijd ingeprent is dat ik ben. Ja, natuurlijk heb ik een laag van stoer, gevat en cynisch als buitenkant, daar ben ik me heel goed van bewust en ik houd die laag zo goed mogelijk in stand. Wat er onder zit, is in mijn beleving de moeite van afvalscheiding niet eens waard. De mensen die zeggen dat ik anders ben, hebben die gelijk? Of ben ik zo goed in me beter voordoen, dat iedereen daar vrolijk intrapt, na door de buitenlaag te hebben geprikt? Als een soort van tweede verdedigingslinie, zeg maar. Wat als ik mezelf vind zoals ik weet dat ik ben? Dan vind ik geen zelfwaardering, maar alleen meer zelfhaat. Maar wat als ik ongelijk heb (wat ik natuurlijk nooit heb) en ik niet ben zoals ik weet dat ik ben? Is de kans op zelfwaardering het risico op meer zelfhaat waard? Volgens mij moet ik eens wat gaan slapen.

Dat wat Lieve zegt.

Alleen bezig met knopen tellen: wel gaan, niet gaan, wel gaan, niet...

Allemaal nieuwe indrukken en alles is onwennig. Hoop dat je goed slaapt vannacht.

Je hebt een plan, schrijf het op en probeer je daar samen aan te houden. Dan zie je in de praktijk hoe het voor jullie werkt. Ah, pubers, altijd leuk. Mijn jongsten zijn ook tien.

Eén stap tegelijk zetten. Dan is hier zijn al een mooi begin.

Okee, ik snap je punt. Gewoon proberen, zou ik zeggen. Risico dat ik zie, naast dat wat Bob al zegt, is dat het drinken wel zeven dagen per week heel bepalend is in je hoofd. Nog zoveel nachtjes slapen, dan mag ik weer. Dat idee. Hoe oud zijn je kinderen? Heeft er niks mee te maken, ben nog steeds gewoon nieuwsgierig.

Je huisarts is een professional en heeft vast meer mensen met alcohol- of andere problemen gezien. Echt, ze kijkt je er niet op aan. Beter nog, ze kan met je meedenken over hoe je dit het beste aan kunt pakken. Hulp zoeken is niet zwak, slecht of stom. Het is juist een stap de goede kant op.

Quinn jokt nooit, hij doet aan understatements

Bedankt Gerrit. Het wisselt per dag hoor, zelfs gedurende de dag. Maar ik merk wel dat het fysiek echt uit mijn systeem is. Geen verschijnselen meer in dat opzicht. Toch gaat er nog geen dag voorbij zonder dat ik aan drinken denk. Vandaag is het rustig qua therapie, dat geeft me even wat stabiliteit in mijn hoofd, al is het schijn stabiliteit.

Het moet niet, nee, maar het voelt best als zwak om niet te gaan. Want ik wil natuurlijk wel degelijk graag naar huis en iedereen weer zien. En aanraken ja, hen wel. Intussen ben ik hier achttien dagen. Dat is dus zeventien dagen zonder drank en coke, met alleen voorgeschreven medicatie en erg weinig seks. Wat een hel voor mijn afleiding zoekende geest! Heb mijn vingers in kramp geschreven intussen. Serieuze tekenpogingen gedaan. Idioot veel gerookt, zelfs voor mijn doen. En gedacht. Gepiekerd zo u wilt. Wakker gelegen. Genachtmerried. Vannacht mensen wakker geschreeuwd. Was het leven met drank wel echt zoveel slechter? *denkt even na* Het moet eerst slechter worden, voordat het beter wordt. *strompelt verder*

Grinn, geduld? Wat is dat? Maar inderdaad, sommige mensen werken, anderen (ik dus, hoi) zijn gewoon lui. Er is geen norm aan wat teveel drinken is. Als jij het als moeten drinken, want anders... ervaart, is het een probleem. Omdat je de drank blijkbaar nodig hebt. Fijn dat je dit samen op kunt pakken met je man trouwens.

Weet je Leintje, je bent vast al vaker gestopt. Of geminderd. Teruggevallen ook vast. Nu sta je er volledig achter en weet je zeker dat het gaat lukken. Geef je man wat tijd om te zien dat je het nu meent en kunt. Verslaafden vragen nogal wat van partners. Nu is je kans iets terug te doen door hem ruimte en bewijs te geven. Onvoorwaardelijke steun is al lang een gepasseerd station, ben ik bang.

Goed dat je er bent. Drink je momenteel helemaal niet? Laat je wel checken joh, kan ook zijn dat je dan gerust gesteld wordt.

Waarvoor koop je wol? Is het een levend schaap? Ga je vilten? Spinnen? #nieuwsgierig Hobbies schijnen goed je te zijn bij somberte.