kruidenthee67

Poeh...die yoga... 'Heb het nodig' schreef ik. Alsof er halfweg de les een knopje omging. En alle opgebouwde spanning van afgelopen weken eruit vloeide. Gelukkig heb ik een yogajuf die dat kan laten zijn. En ik kon het laten gebeuren. Fijn. Nu weer even bezinnen hoe ik er zelf voor kan zorgen het niet zo ver te laten komen. Iets met balans...en....o,ja...gedachten... En dat matje thuis ook eens uitrollen?

Heel erg dankjewel voor deze nuancering LJ

Poeh gelukkig...vond het al veel....duurt de maaltijd wel heel lang..of krijg ik toch nog een slanke lijn haha! Waarom denk je dat ik zo 'fel' daarop reageer Quinn ?

Goeiemorgen, zo naar de yoga. Heb het nodig. (hoe komt het nou dat iets wat goed voor me is niet in mijn dagelijks program te werken is en iets wat slecht voor me was/is dagelijks kost werd???) Fijne dag en sterkte voor wie het nodig heeft.

Hé Lars...gaat ie een beetje?

Stop! Nee, dat is niet slecht. Waar komt dat oordeel vandaan? Waar staat dat jij contact moet hebben met iemand nu daar? Komt tijd, komt....let it be... Veertig keer kauwen...oe...echt? Ik ga er op letten Goeie dag gewenst

Sita, hou je een dagboek bij? Of is een maatje niks voor je? Waar je wel openhartig aan kunt schrijven? In je eentje klungelen is zwaar. Zo moeilijk om uit die negatieve spiraal te komen. Er zijn handjes die je mee omhoog willen helpen. Sterkte Sita.

Ja, dat verzet opgeven is in mijn optiek stap 1. Of nee, niet helemaal. Erkennen dat je een probleem hebt. Voordat ik hardop kon zeggen 'ik heb een alcoholprobleem'.. 'Ik ben alcoholiste' is nog steeds moeilijk...en er zit een nuance in 'zijn' of 'een probleem hebben'...Of is dat wat ik graag wil? En als je deze stap hebt gezet is minderen geen optie. Dan is het accepteren en op één of andere manier aan de bak met jezelf. Met hulp meestal. In je eentje is het zwaar. De start van 'iets nieuws'. Niet perse leuk...misschien waardevoller. Uiteindelijk naar een soort van weten waar je het allemaal voor doet?

O, da's balen...maar hé, je trapt er niet in! Succes Phaedra.

Lieve Basta, Ik lees alles wat hier geschreven wordt. Joh..wat een fijne reacties. Mij lukt het niet goed te reageren. Maar dat hoeft ook niet, doen anderen helemaal super. Er blijft maar steeds één ding hangen 'vechten'... Zó vermoeiend...en er komt een moment dat dat niet meer lukt. Bij mij ging het om het verzet in welke vorm dat dan ook manifesteert, opgeven. Toen kon ik verder.

Ja, dat bedoelde ik. En snapte ik. De 'einde-middag-trek'. Je hebt m in de smiezen. 'Patronen doorbreken' wordt hier vaak genoemd. Sterkte!

O....heerlijk!!

Fijn is dat, houden zo en ook alert blijven

Welkom!

En HALT ken je?

Man, pak een hele taart! Verdiend (oe..het moet weer alles of niets zijn ) Nee joh, je bent zo supergoed bezig. Een voorbeeld om te volgen...geniet van je taartje!

Ja precies, het is niet belangrijk, maar voor mij een valkuil. En ik geniet van de mooi geschreven draden...dat dan weer wel. Dat het bijna té mooi is, waar de realiteit net ff wat later binnenkomt. Een kunst is dat.

Ach..wat herkenbaar...en yeah je doet het niet! Top!

Heb ik iets gemist? Sita, opstaan en verdergaan. En of het te begrijpen is? Ach als jij het begrijpt, da's belangrijk. Go Girl

Trap er niet! Lekker koken, genieten van je maaltijd. En je me-time Euh..you-time dan?

Nee, absoluut niet. Maar voor mij geldt dat ik dingen groter of kleiner maak. Mooier of minder mooi. Niet alleen schrijvend overigens...dit kan ik ook heel goed in gesproken taal Voor mij is het een valkuil, die afleidt van de werkelijke gedachte of ervaring of emotie. Onnodig drama zeg maar. Wat zorgt dat ik dan dus meer last kan hebben van situaties, gedachten dan nodig is. Het geeft een kleuring die mijn echte gevoel of mening verbergt. Mijn eigen objectiviteit vertroebelt.... Dit is hoe het voor mij werkt...heb ik ontdekt. Lastig te omschrijven.

Fijn! Een goeie reden om gewoon zo door te gaan.

Wat goed van je Eef, dat je ondanks een boel triggers niet gedronken hebt. Ik heb best lang last gehad van die aandrang zoals jij het noemt..de trek, getriggerd worden. Maar het is heel verschillend voor iedereen. Nu word je je bewust van die momenten, vallen ze extra op...is ook goed om aandacht aan te besteden denk ik. Alert zijn wat er gebeurt met je en waarom. Hoe kom je er doorheen, ga je er mee om?

Dat klinkt weloverwogen, rustig. En niet onbelangrijk, goed voor jou.