kruidenthee67

Wellicht was je een 'uitdaging' voor haar Lars... En uitdagingen zijn leuk, daar leer je van, die zetten je aan tot anders denken, uit je comfortzone. En uitdagingen zijn soms ook héééél spannend. Jij hebt er ook nog een aantal voor de boeg...uitdagingen...

Haha...lekker zeuren Basta, heel waardevolle gedachtes die je hier neerzet. En ik kan ook smakelijk lachen om hoe jij dat doet (O, je zit zeker op het forum zegt mijn jongste dan..als ik zomaar hardop begin te lachen achter pc) Bedankt

Goeiemorgen, Weer terug van werk buitenshuis. Nu even wat relaxen en straks thuis verder. Fijne dag allemaal

Precies...het ís moeilijk... Je hebt het dus weer GOED gedaan. Niet kleiner maken...

Ja dat Basta....waar zit de resetknop?

Lars, die is niet thuis dan Dus daarna volgde de biecht. Hij vindt het vervelend voor mij. En moeilijk omdat ie niet weet wat hij kan doen. En lastig omdat ik zo teleurgesteld ben in mezelf. Goeie vragen Basta...kan ik tevreden zijn en toch de lat te hoog leggen? Ja, dat denk ik wel. Iets anders wat er gebeurt is dat ik iets moet doen waar ik tegenop zie (lees bang ben dat ik niet voldoe, terwijl ik daar geen reden toe hebt, zegt mijn ratio). Als het dan goed gaat, leer ik daar niet van, zie je wel, je hoeft je geen zorgen te maken, je kunt vertrouwen hebben. Nee, ik ben dan 'opgelucht', poe..niet door de mand gevallen...en ik wéét dat dat dikke onzin is...en toch is dat het gevoel. Heb bij de praktijkondersteuner ook benoemd dat het volgens mij niet zo heel belangrijk meer is om het precies uit te pluizen, wat de oorzaak is van die uitglijder...het is ook zo'n giswerk en gepeuter...meestal herken ik de gevaarlijke momenten, nu niet. Nee, het anders doen zit m in dat 'vertrouwen'...dat maakt me wankel...kost energie...grenzen voelen en aangeven. En ergens weet ik ook wel wat ik anders kan doen...de tijd voor mezelf nemen, niet te veel hooi op de vork, goed voelen, nee zeggen, mediteren, bewegen....maar het doen... Goh..zit ik hier toch een heel verhaal te typen

Wow..wat mooi dat je dit incident zo kunt ombuigen. Sterkte Quinn

?

Perfectionisme?

Niks is wat het lijkt, Basta... Bemoeien mag, graag. Wel constructief. Nee, ik pak het niet 'soepeltjes' op. Dat is ook niet helemaal de aard van het beestje. Daar zit wellicht meteen al een uitdaging. Bevestiging nodig hebben, jezelf bewijzen enz... wil je dat bij tijd en wijlen verdoven, is dat wat je 'wegdrinkt?' Zoiets...denk ik. In ieder geval is drank een middel om te verdoven. Ja. Is het geworden. Achteraf kun ik altijd wel dingen zien waarmee ik deze uitglijder had zien aankomen. Bracht mijn man 's middag's een bordje met kaasje-toastje...en een leeg glas, waar hij zelf zijn wijn in kon schenken. Vroeger deden we dat samen. Was dat een trigger, een aanleiding, een aanloop? Ik weet het niet..misschien wel, na een drukke tijd. Of het zin heeft om daar heel erg bij stil te staan weet ik niet. Ik denk dat de 'onvrede' met mezelf uiteindelijk de aanleiding is. Het zijn hardnekkige patronen. En ik weet ff niet wat ik daar mee moet. Het houdt me bezig. En ik werk heel erg hard om het 'allemaal' te doen. Het 'niet goed genoeg zijn', 'geloof in mezelf' komt telkens weer terug. Accepatie daarvan...kan dat? Is dat genoeg? Kan het even niet zo goed voor mezelf beschrijven, dat heeft tijd nodig. Denk ik. Ik 'moet' niks anders doen...maar ik weet, voel dat er toch wat mag gebeuren, anders blijf ik in die patronen steken. Dat is zo vermoeiend.

Welkom Lein! Goeie stap, de huisarts. De eerste naar je eigen succes story? Succes.

Vandaag blijven liggen. Terwijl mijn kinderen zich klaarmaakten voor school. Sliep laat. Er moest iets af. En nu zit ik hier in de bezinningsstand. Gedoucht, haartjes in de plooi, mooi kleurtje op de lippen, de 'je kunt er mee door' gedachte als ik in de spiegel kijk. Gemengde gevoelens. Ja, ik ben weer bij de les. Maar voel een lichte onrust in mijn lijf en hoofd. Die voortkomt uit de vraag: wat 'moet' ik anders doen? Niet de bevestiging van buiten af, mezelf bewijzen, voldoen aan... Wat heb ik nodig om de inzichten die ik heus wel heb, zie, ken, weet ook daadwerkelijk te voelen. In praktijk te kunnen brengen? Dat wat ik zo mooi kan vertellen aan anderen mezelf gunnen? Want als ik blijf doen wat ik altijd deed, verandert er niks. Of iets van die strekking, wijze woorden van een aantal frummers. In ieder geval zo maar eens een wandeling, naar buiten. T'is wa...

Welterusten allemaal

Lars, dat begrijp ik helemaal. En toch mag je tevreden zijn met de vijf maanden. Die angst snap ik ook...het is een slechte raadgever, maar ergens ook reëel. Na een uitglijder ben ik ook bang. En weet ik dat ik nog een weg te gaan heb. Dat filmpje, die uitspraken helpen me ook. Het ís ook moeilijk. Voor mij. En blijkbaar ook voor jou. En voor meerdere. Terwijl het bij sommige anderen makkelijker lijkt te gaan. Niet opgeven. Niet de moed opgeven.

Wat heb je nodig om niet voor de bijl te gaan?

Ontploffen is nooit handig. Ik heb sinds de hatha yoga veel baat gehad aan letten op mijn ademhaling. Fijne middag!

Van harte Lars, ik vind het echt enorm knap van je.

Knap van je. Dus toch niet zo simpel van mij..adem in, adem uit

Ja, dat realiseerde ik me ook... Stom eigenlijk dat je als kind geleerd werd dat je niet mocht vragen. Nou, ik leer mijn kinderen dat ze wel mogen vragen, maar het antwoord dus soms nee kan zijn. En dat geldt ook andersom voor mij. Een creatief bosje voor Basta..geniet ervan!

Wat goed van je. Hoe is het contact met je huisarts? Misschien goed om dan met hem/haar in gesprek te gaan? Je situatie voorleggen. Advies krijgen? Ik heb wel ervaring met cognitieve gedragstherapie. Nu heb ik af en toe gesprekken met praktijkondersteuner, samen met partner, op advies van de huisarts, en dat ervaar ik als zeer helpend. Tja..er is zo veel mogelijk inderdaad. Ik las je op de dagdraad...sterkte vandaag.

Kinderen die vragen....

Het is niet mijn eerste dwaling. Ik was de eerste keer ook enorm van slag. Het houdt ook nooit op. Het blijft werken, voorlopig zeker. Ook op andere vlakken. En zoeken.

Proficiat! Goed hoor, drie maanden is een mooie start voor een nog veel langere tijd Succes op jouw pad.

Jaja...ben weer snel geland. Back to reality.