Kohtje

Sorry, moet weer weg. Straks weer die meeting waar twee weken geleden niemand kwam opdagen. Maar je weet 't nooit, vorige week waren er zes.. ik heb de sleutel, dus moet er wel heen. Tot later.

Leuk?? en dan ook nog over mezelf?

was dus vorige pagina..

Van zo'n pagina als deze (7) snap ik nou geen ene bal, en toch word ik er op de een of andere manier vrolijk van.. Leuk taalgebruik, leuk gebabbel, lekker niks en toch ook weer wel. voor jullie.

Originally posted by: jopie Originally posted by: Vlaamsmeisje Iemand een idee om warme choco warm te houden op een simpele manier (Boven een vuurkorf ofzo??,) quote> campinggaz brandertje? heppie vast wel quote> Campinggaz is butaan, rond het vriespunt niet bruikbaar. Je moet propaangas hebben...

Originally posted by: Vlaamsmeisje Iemand een idee om warme choco warm te houden op een simpele manier (Boven een vuurkorf ofzo??,) quote> Geen idee.. opdrinken, misschien??

Ja, zag het antwoord al boven m'n vraag staan.. ik ben nog altijd erg simpel van eten.. het hoeft niet eens zo heel erg lekker te zijn, als het maar genoeg is. Behalve dan de vis-worteltjes combi..

Flexitarier Soothe? Wasdah?? Ook wat geruld gehakt betreft, heb ik leren vertrouwen op mijn Hogere Macht.. en goed verhitten.

ja toine, vroeger was alles beter. Toch??

We hadden het vroeger niet zo breed thuis. M'n vader zoop een groot deel van z'n salaris op. Als we echt bijna niks meer hadden kwamen er aardappelen, worteltjes en vis ( gestoofde kabeljauw, geloof ik) op tafel. Associeer het nog altijd met ellende..

Jaap, ik neem je ook niks kwalijk. Ik weet dat het mijn probleem is. Maar heb er ook een oplossing voor, heel eenvoudig: ik maak het nooit klaar.

Donderdag is altijd haastje-repje wat avondeten betreft. Mijn vrouw komt tegen zessen thuis van haar werk, dan gauw eten, hondje uitlaten en alletwee hup in de auto, op weg naar elk onze eigen meeting. Vanavond geruld gehakt, boeren soepgroente erdoor en dan witte bonen in tomatensaus.. bordje kledder. Maar wel lekker en voedzaam. Eventueel wat appelmoes er op.

Ik probeer het verleden los te laten, maar de combinatie vis en worteltjes blijft me als een nachtmerrie achtervolgen..

gordijnen dicht, telefoon uit, deurbel uit.. isolatie op en top.

Wil nog wel even kwijt dat het bij mij een aantal jaren heeft geduurd voordat ik door had dat alleen ik zelf de beslissing kon nemen om niet meer te drinken. Ik ging er in eerste instantie zo'n beetje van uit dat als ik hulp zocht, een ander er wel voor zou zorgen dat ik niet meer zou drinken..daar was het toch verslavingszorg voor? Ben nog steeds behoorlijk naïef, maar heb ook wel een beetje meer kijk op de realiteit gekregen, gelukkig.

Wijfie, is goed meissie.. je begon zo lekker kort, maar je bent nu weer lang bezig om aan mij uit te leggen waarom je het kort hield.. hoeft toch niet? Madelief, waarom overstuur? Omdat je naar de detox gaat? Als je moeite hebt om te stoppen vanwege afkickverschijnselen is detox alleen maar prettig, is mijn ervaring. Het was een jaar of zeven geleden mijn eerste kennismaking met verslaafdenzorg. De drempel was hoog, dat geef ik toe, maar achterafgezien ben ik blij dat ik die drempel overgegaan ben. Daarna volgde nog een heel traject, maar de drempel was geslecht.. het werd steeds makkelijker om een stap verder te gaan in hulp vragen.

Gebruik je nu nog wel baclofen, Will, en werkt het niet zoals je zou willen dat het werkt, of ben je gestopt met baclofen omdat je misschien bang bent dat het zou werken?

Lekker kort, Wijfie.. wou dat ik dat kon:)

Dagdag, Hoe warmer het buiten wordt, hoe kouder ik het krijg. Zal wel met luchtvochtigheid en wind te maken hebben, en met een misschien beginnende verkoudheid. Ik begin m'n werkdag altijd met een ritueeltje. In m'n atelier heb ik een ieniemienie altaartje ingericht: een boedah-beeldje met een ezeltje dat uit zijn hand eet, met daarvoor een waxinelichtje. Dat ezeltje staat symbool voor mezelf, koppig maar toch voedsel zoekend bij de Hogere Macht. Elke morgen vraag ik, staande voor deze beeldjes en nadat ik het waxinelichtje heb aangestoken, om kalmte om te accepteren wat ik niet kan veranderen, moed om te veranderen wat ik kan veranderen en wijsheid om het verschil tussen deze twee te weten. Daarna pak ik van een stapel van 365 kaartjes de bovenste, met daarop een tekst die voor vandaag mijn richtlijn in herstel is. Vandaag kreeg ik de tekst: "I don't have to be miserable unless I really want to be. Today, I will trade in my misery for the benefits of recovery". Het is voor mij zo gemakkelijk om te blijven hangen in negatieve dingen, in verdriet, kwaadheid, luiheid, gemakzucht, me niet lekker voelen, en ga zo nog maar even door.. en daarin een excuus te vinden om maar niet in beweging te komen en het geloof in een goed leven kwijt te raken. Terwijl ik, als ik die tekst van vandaag dan lees, tot de conclusie kom dat ik gekomen ben waar ik ben door juist dingen te doen waar ik weerstand tegen had en dat ik niet terugwil naar waar ik vandaan gekomen ben. En dat dat niet vanzelf ging maar juist door dingen te veranderen die ik kon veranderen, ook als ik geen zin had. Koppig en eigenwijs als ik ben denk ik vaak dat ik het allemaal wel in m'n uppie op kan lossen, dat ik geen hulp nodig heb. Maar deze manier van denken en doen heeft me uiteindelijk tot alcoholist gemaakt.. steeds meer groeiden m'n vermeende verantwoordelijkheden me boven het hoofd en steeds minder zag ik een uitweg. In herstel heb ik ten eerste een handreiking gekregen om met het leven zoals het zich aandient om te gaan in de vorm van 12 stappen en 12 tradities, en ten tweede een heleboel mensen die dezelfde ervaring met het leven hebben en ook herstel zoeken. Ieder van deze mensen is op z'n eigen manier bezig met dit herstelprogramma en deelt die ervaringen in de meetings met anderen, en juist deze variatie aan mogelijkheden maakt het voor mij mogelijk om mijn eigen programma te vormen, aan de leidende, niet dwingende hand van mijn sponsor. Het geheel van 12-stappen, meetings, sponsor, Hogere Macht en dienstverlening (service) is dusdanig met mijn leven vergroeid geraakt, dat ik tot nu toe voor elk probleem waar ik tegen aan loop een manier vind om er positief mee om te gaan, of in elk geval om er zonder te hoeven gebruiken uit te komen, mits ik me maar openstel voor kritiek, en bereid ben om mezelf te veranderen/verbeteren. In dat geval is kritiek voor mij helpend, een handreiking om aan mezelf te werken. Herstel is voor mij niet stoppen met drinken, dat is slechts het beginpunt, maar leren omgaan met het leven. En dat is een kwestie van zoeken naar hulp, aanvaarden van hulp en, eenmaal op weg, levenslang onderhoud plegen. Want zonder onderhoud neemt het denken en handelen als een verslaafde weer de touwtjes in handen. Nou ja.. dit is hoe ik het rooi.. zonder drank, zonder zucht naar drank, maar niet zonder pijn en moeite.. wel veel om dankbaar voor te zijn.

pour fleur.

Dat klinkt goed. Je hebt de afgelopen week duidelijk voor jezelf gekozen en niet toegegeven aan wat anderen van je verwachten.. Tuurlijk zal je omgeving even raar opkijken als je ineens anders doet dan ze van je gewend zijn. Maar net als jij zullen ook zij een nieuwe weg moeten vinden. Saai is zo'n begrip wat zwaar overschat wordt. Als je maar even anders doet dan de rest ben je saai.. als je niet meedrinkt ben je saai.. Ik kan voor mezelf nu zeggen dat er niets saaier was dan dronken door het leven gaan, niets saaier dan me te verheugen op de effecten van alcohol,niets saaier (en vermoeiender en frustrerender) dan constant achter mijn eigen beloftes aan te rennen. Kortstondig was er -als ik onder invloed was- het idee van dat ik interessant, leuk, geweldig was, dat ik sociaal was, dat alles was zoals ik dat graag wilde, maar altijd kwam weer de afknapper van nuchterheid, dat het leven helemaal niet leuk was, en ik al helemaal niet, dat ik me weer enorm aangesteld had, me weer van alles op de hals gehaald had, mezelf weer een stukje geïsoleerd had door een gevoel van schuld en schaamte op te bouwen, etc. Plezier en geluk zit hem voor mij niet meer in (bijna) onhaalbare dingen, in dingen die ergens ver in de toekomst zouden liggen (als ik dit en dat... dan zou ik erg gelukkig zijn..) Plezier en geluk ervaar ik als ik tevreden ben met wat ik nú heb, als er serieus naar me geluisterd wordt (vooral door nuchtere mensen), als ik iets voor een ander kan doen, als ik me niet hoef te bewijzen door dingen te doen die eigenlijk m'n petje te boven gaan, maar als ik mezelf al bewezen heb door gewoon ergens aanwezig te zijn of door gewoon iets gedaan te hebben of te doen. In het begin was het zwaar, vooral voor mezelf. M'n sociale omgeving viel het al heel snel niet meer op dat ik niet meer dronk, tenminste niet in de zin dat ik niet "gezellig" meedeed. Het viel ze wel op dat ik een ander, beter mens werd. Degenen rondom mij die in mij een excuus vonden om zelf lekker door te zakken (was zelf ook zo) zijn uit mijn wereld verdwenen of hebben mij geaccepteerd zoals ik nu ben. Degenen rondom mij die schade ondervonden door mijn drinken zijn alleen maar blij.. Voor mij geldt: De makkelijkste weg is gewoon door te gaan met drinken en klagen dat het leven van een alcoholist zo zwaar is. De tussenweg is te stoppen of te minderen met drinken en je leven lang te blijven vechten tegen alcoholmisbruik. De mooiste weg is de wereld veranderen, daar waar ik kan: bij mezelf. Nog meer groetjes en nog steeds geluk.

Dag Dwab, welkom op dit forum. Je verhaal wijkt voor de één misschien af, maar er zijn er ook die zich heel duidelijk in je verhaal herkennen. Ikke namelijk voor een groot deel. Natuurlijk hebben we allemaal wel privé redenen om te drinken, maar het gevoel drank nodig te hebben, of dit nu dagelijks is of zéér regelmatig in bepaalde omstandigheden, en je daar niet gemakkelijk bij voelen, is nou net de reden waarom de mensen hier zich hebben aangemeld. Verslaving is voor mij datgene wat me steeds weer doet drinken, ook al weet ik dat ik er geen goed aan doe, ook al weet ik dat ik mezelf aan het vernietigen ben, ook al weet ik dat ik mijn omgeving aan het vernietigen ben. Als ik éénmaal één glas gedronken heb, kan ik niet zeggen: Dat was lekker, hier laat ik het bij. Ik ga door tot ik niet meer kan, of in het gunstigste geval tot het op is.. Drank gaf me het gevoel de wereld aan te kunnen, nam mijn angsten en verlegenheid weg, maakte me zekerder van mezelf, zelfs overmoedig. Dat eerste glas kan ik nog wel uitstellen als ik dat wil, maar niet afstellen. Er komt altijd een moment dat mijn verslaving sterker is dan wat ik met de grootste en sterkste wil voor elkaar denk te krijgen. Toch sta ik nu al een tijdje droog. Niet zozeer omdat ik dat nou wil, maar omdat ik aan het leren ben het leven aan te gaan zonder de verdoving van alcohol.. En nog steeds kom ik momenten, situaties, mensen tegen die ik liever niet tegenkom, maar ik leer om te accepteren dat de wereld niet veranderd door ervoor te vluchten in een roes. Ook leer ik dat ik niet hoef te zijn, en ook eigenlijk niet kán zijn, wat ik denk dat anderen vinden dat ik zou moeten zijn.. Ik leer te worden wie ik ben, ik sta open voor veranderingen en luister naar hoe anderen mij zien. Ik kan heel goed de mindere kwaliteiten bij een ander zien, maar die van mezelf niet..(splinters en balken in ogen..) daar heb ik dan weer de scherpe blik van anderen voor nodig. Door kritiek van anderen niet meer meteen als een afwijzing, een terechtstelling te zien maar als een spiegel om mezelf op een eerlijke manier in te bezien, en door bereid te zijn mezelf te veranderen, kan ik steeds meer van m'n ego afpellen, m'n ego dat was opgebouwd uit gedachten hoe ik zou moeten zijn, kan ik steeds meer de maskers laten zakken waar ik me achter verschuil. Ik heb steeds minder de drang om mijn gevoel aan te passen aan wat ik denk dat wenselijk is voor de mensen om me heen. Ik hoef me niet meer te verschuilen in de schijnwereld die de alcoholroes me gaf, iets wat godsonmogelijk is, want ook onder invloed maak ik deel uit van de werkelijkheid.. Het gevoel anders te zijn dan anderen ken ik maar al te goed.. Het grappige is dat ik van bijna iedereen hoor dat ie denkt anders te zijn dan anderen, verslaafd of niet... dus wat dat betreft zijn we toch (bijna) allemaal hetzelfde. Ik hoop dat je bereid bent te veranderen. Je kunt hetzelfde blijven en je drinkgedrag veranderen, maar daar maak je het jezelf niet makkelijk mee. Ik heb zelf ervaren dat de minst makkelijke weg: jezelf veranderen, uiteindelijk de makkelijkste is omdat hierdoor de behoefte (lees noodzaak) om te drinken weggenomen wordt.. Groetjes en geluk.

Ik weet het, Anna.. ik weet het en ik sta er machteloos tegenover. Ik zie wel. Ga goed, meis en de groetjes, ook aan Soethieboy.

Originally posted by: Anna Hoi, Ik val er maar weer even tussen. Sorry Kohtje!quote> :)Lief, mal mens.. wat nou sorry?? Ik ben zelf een ei met computers (zei ik al in m'n voorstelbericht van 5,5 jaar geleden en is nog geen steek veranderd) dus wie weet wat dat apparaat van mij allemaal rondslingert zonder dat ik het weet. Ik weet dat er soms rare dingen gebeuren, maar hoe dat komt????

Originally posted by: jane4 Maar het gaat goed of ik leer(thnx to madelief)quote> mee eens.. (zie hieronder)