Kohtje

Je bent ons toch niet heel voorzichtig aan het voorbereiden op een terugvalletje omdat de nadelen van het niet drinken te groot worden, hè @ikkanhet? Drank is nooit een medicijn of vervanger of versterker daarvan. Drank is een geheel op zichzelf staand vergif dat alleen maar schade aan het lichaam toebrengt.

Ik kan natuurlijk alleen maar delen hoe het voor mij was. Als ik eenmaal (weer) aan het drinken was, was minderen sowieso niet aan de orde. De enige manier om die drankdrang te doorbreken was stoppen. Radicaal. Dat wist ik maar dat lukte me niet. De motivatie viel in het niet bij de angst voor de afkickverschijnselen. Het drinken ging door en door en door, werd zelfs meer i.p.v. minder, ondanks de wanhoop die ik voelde. Tot ik op een zeker moment niet meer kón drinken, dat ik de fles niet eens meer kon vasthouden, of in een soort van bewusteloosheid terecht kwam.. bij het "wakker" worden bevond ik me dan in een soort van staat van algehele apathie. Ik kon dan alleen maar liggen, naar het plafond staren en ondergaan hoe de tijd voorbij kroop, ondertussen alle lichamelijke en geestelijke ongemakken die ik hierboven schreef (in m'n voorgaande bericht) ondergaand. Als ik er zo weer aan terugdenk ben ik zo blij dat ik dat niet meer hoef te doorstaan. Er wordt vaak gezegd: stoppen moet je zelf doen maar je hoeft het niet alleen te doen. Toch heb ik elke afkick als heel alleen ervaren. Alle aangeboden hulp en tips en tricks konden de afkick niet minder heftig en angstaanjagend maken. Dat gevoel van alleen zijn was misschien nog wel het angstaanjagendste van alles.

Zware afkickverschijnselen waren voor mij ook de reden om het stoppen elke keer vooruit te schuiven. Juist door die vele afkickervaringen werd de berg waar tegenop gezien werd steeds hoger, de angst om te stoppen steeds groter. Ik lag tijdens een afkick minstens drie dagen in bed te zweten, rillen, hartkloppingen, darmen totaal van streek, niet normaal kunnen staan/lopen, hersenen die totaal met me op de loop gingen, de vaste overtuiging dat ik dit niet zou overleven en het ook wel goed vond, zo.. Dan was ik tenminste 'verlost'.. Pas na een dag of drie "hel" kwam het overlevingsgevoel weer stukje bij beetje terug. Die berg waar ik zo tegenop zag was echter, na een tijdje nuchterheid en weer "goed voelen" totaal achter de horizon verdwenen waardoor het angstaanjagende voorbeeld van hoe het is als ik weer begon met drinken, nog maar een vaag doembeeld was dat ik dit keer wel zou weten te omzeilen. Tegen beter weten in lijkt eerder regel dan uitzondering in een verslaving.

Dit klopt niet. Gisteren was je terug op dag 1, maar dag 2 is niet terug maar VOORuit. Beetje positief mag je wel zijn, hoor. En houdt de titel van deze draad voor ogen. Het lukt je wel!

Ah... en vandaag heb ik er 13,69 droge jaren op zitten, oftewel 164,30 droge maanden, oftewel 714,29 droge weken, oftewel 5000 droge dagen.

Onze kleine huiswolf is in de laatste week in Zweden gebeten in z'n voorpootje. Hoogstwaarschijnlijk door een adder. We kregen het pas in de gaten toen een dag later een bultje op z'n voorpoot verscheen waar twee kleine gaatjes in zaten. Meteen naar een dierenarts daar, maar dodelijk zijn zulke beten zelden. Wat ontsmet, antibiotica, een kalmeringsmiddeltje en dat was dat. Maar de bult werd steeds groter, dus hier vorige week ook naar de dierenarts. Nog wat ontstekingsremmer en nog even aankijken. Van de week weer even terug naar de dierenarts. Het lijkt er wat beter uit te zien. In elk geval is z'n eetlust, die hij totaal kwijt was, terug en hij kijkt weer vrolijker uit z'n oogjes.

Ook hier vandaag weer in het 'normale' ritme. Na die vier weken vakantie staan we dan weer een uurtje eerder op en dan valt me altijd op dat het na die korte tijd al weer zo lang donker blijft. Nu alleen nog in slaap- en badkamer even licht aan, maar binnen de kortste keren speelt het hele ochtendritueel zich weer bij lamplicht af..

Arme @Spirit. Al zeker 3 maanden niet gedronken en daar is dat verrotte stemmetje weer, dat duiveltje op je schouder. Zolang ik je hier nou al ken (je schreef hier al voordat ik hier kwam, dus ik ken je m'n lange forumleven lang al..) ben je aan het discussiëren en vechten met dat duiveltje en elke keer tot drie maanden geleden, verloor je dat gevecht. De ene keer duurde het wat langer dan de andere keer, maar steeds komt dat duiveltje weer tevoorschijn en ga je er het gevecht/ de uitdaging mee aan. Goed dat je dit keer niet naar dat stemmetje luisterde. Negeren is misschien een vorm van pesten, maar in het geval van dit drankduiveltje is pesten een legaal wapen. Drie maanden is niet niks, meis. Laat het nu eens het begin zijn van een eerste droog jaar. Hoe langer je droog blijft, hoe langer je die telkens terugkerende 'verleidingen' droog weet te doorstaan, hoe zwakker dat duivelsstemmetje wordt en op een gegeven moment is zelfs dwars door een door dranklucht bezwangerd café lopen geen beproeving meer.

watnoudan?? hoezo niet?

Wat heb je nou aan 'goedemorgen' als over drie minuten de middag begint? Goedemiddag dus al maar vast.

En als klap op de vuurpijl: wij hebben een hele nieuwe Lonster.

Waarom neem je dan zelf niet een hond, @Donder? Dan kun je je ook ongans eten aan hondenbrokken. Voor mezelf geldt: ik mag er zelf ook wel minstens een tiental kilootjes bij hebben, maar van het eten van de hond blijf ik af. Ik heb liever geen ruzie met hem. Ik las overigens bij het teruglezen van de afgelopen weken het een en ander over je gezondheidsproblemen/-zorgen en wens je sterkte en kalmte. Fijn te zien dat je inmiddels gewoon in gesprek bent hier met de andere forumdeelnemers.

MULO nog... ik ben van het tweede jaar mammoetwet, HAVO. Zootje was het. Twee jaar geen natuurkunde gehad, een jaar geen Engels, in examenjaar maar twee weken Duits gehad, en -en dat maakt alles weer helemaal goed, twee hele jaren geen gymnastiek..

Zit niet zo anaal te klieren, @lady jane. Dat hoef je toch niet te vragen?

neeneeneeneeneeneeneeeeeee.... alsjeblieeeeft..

Ik sla de (welkome en gewaardeerde) 'kouwe zomertips' op en zal ze rustig bekijken. De eerstvolgende zomervakantie is toch nog bijna een jaar weg. Kijken of er in deze dure tijden nog wat bij elkaar te sparen valt..

Ja, IJsland klinkt mooi en koel, maar de kosten om daar (met je campertje) te komen (en terug) zie ik toch wel als een van de oorzaken dat de mogelijkheden om te overzomeren beperkter worden.

Dabedoelikdus...

Niet voor diegenen die nu eenmaal zo zijn, denk ik. Voor hen is het nu eenmaal zo..

We hadden tijdens onze vakantie te maken met dagtemperaturen van 9 (Lapland) tot 31 graden (de rest van Zweden) en nachttemperaturen van -2 (ook Lapland) tot 24 graden (ook de rest van Zweden). Voor mezelf heb ik vastgesteld dat ik het in de zomer erg prettig vind als het (in elk geval overdag) niet warmer wordt dan 20 graden. Helaas warmt ook Zweden behoorlijk op, dus de mogelijkheden om te 'overzomeren' worden steeds beperkter. Maar ik ben zowel een kou- als warmtekleum, dus een zeurkous. Wat me er aan herinnert dat we inderdaad Astrid Lindgrens Wereld (langkous) hebben bezocht. Of dan toch in elk de parkeerplaats, want daar was een loospunt voor campers voor grijs water en toilet en daar konden we water tanken.

Misschien zelfs álle hoofdstukken wel, als puntje bij paaltje komt, @Adri02. Behalve dan voor diegenen die alcohol en/of rook en/of andere verslavende middelen/handelingen echt nodig hebben zoals zuurstof en water om in leven te blijven, want ja, die mensen doen niet aan smoezen maar aan 'zo ben ik nou eenmaal'.. Zelf dacht ik lang dat ik tot die laatste groep behoorde, tot ik er langzaam maar zeker achter kwam dat ik dan misschien op sommige punten wel zieliger was dan anderen maar niet anders. Dus dat ook ik kon leven zónder. En dan bedoel ik met zónder niet zuurstof en water.

Een heel krat om even te proeven, @Freekie? Zo.. daar zou je zo weer de smaak van te pakken kunnen krijgen. Ik hoop oprecht dat je het kunt laten bij "dat heb ik weer GEHAD". Succes en hopelijk toch nog een fijne voortzetting van je vakantie. Die sigaren, daar bemoei ik me niet mee. Zelf net iets meer dan een jaar van het roken af en heb het er nog regelmatig (vooral ook in vakanties) best moeilijk mee. Maar die moeilijke momenten duren maar tot ik in de gaten krijg dat ik 'aan zelfmedelijden doe', dat ik het zo jammer vind, zo mis, op dat moment en als ik me dat dan realiseer, dat het niets anders is dan me zielig voelen, dan ebt het weer weg en leef ik gewoon door zonder dat ik iets (rook) tekort gekomen ben.

TRUG VAN EVEN WEGGEWEEST en alles goed.

Ik denk dat Adri het er zelf ook mee oneens is. Alsook met de uitspraak dat je in het medische circuit maar een nummertje bent. Dat denk ik tenminste, Adri een heel klein piepbeetje kennende..

Dusssss......... Niet luisteren naar dat hoofd van je maar naar de JIJ van je. JIJ bent de baas van jezelf, niet je hoofd. Doen hoor.. !!