Jannigje

Ook vandaag schijnt de zon gelukkig, goed voor mijn humeur

Nou Lars, dat is dus duidelijk: je kunt niet gematigd drinken. Het wordt dus alles of niets. Hopelijk kun je bij/m.b.v. Roserdana stoppen. Succes, ook op je werk.

Vandaag heb ik bij een vriendin in haar tuin gewerkt, lekker met de handen in de grond wroeten.

Smart, fijne vakantie!

LadyJane, hoe was je weekend?

Gefeliciteerd Kastanje

Het verhaal van de krulhazelaar. Ik wil u graag mijn verhaal vertellen. Sinds vorig jaar woon ik op het balkon van Jannigje en ik merk aan haar dat het haar helpt om nare en moeilijke dingen op te schrijven, dat helpt blijkbaar bij de verwerking van.... Wat zij allemaal te verwerken heeft, weet ik nog niet zo goed, ik heb eigenlijk nog wel genoeg aan mijn eigen moeilijkheden. Ik kom uit een Friese tak van een hazelaarfamilie, zij is ook geboren in Friesland, dus dat schept wel een band. Bûter, Brea en Griene Tsiis enzo. Maar goed, ik dwaal af. Komt door haar, waar je mee omgaat, word je mee besmet, en zij komt steeds tot allerlei nieuwe gedachten terwijl ze schrijft, dus het wordt altijd langer dan ze van plan is. Dat heb ik nu dus ook, maar ik zie daarin geen reden om mij te verontschuldigen hoor. Afijn, ik lag in een tuin in Friesland. Kunt u zich voorstellen hoe dat is? I.p.v. te groeien, in de volle grond te staan, lag ik op een hoop met andere takken! Kaal, wachtend, geen regie over mijn eigen leven, afhankelijk....... Als ik tenen had, zou het tenenkrommend zijn geweest. En dan te bedenken dat ik in een enorme tuin lag, plaats en ruimte genoeg,!l Maar zij planten mij niet. Opeens was daar Jannigje, zij zag mij. Zij zag mij, hebt u enig idee hoe dat voelde? Ik werd gezien. Sterker nog, ik werd meegenomen. Het kan verkeren zei Brederode, ik als Friese tak ging mee naar Amsterdam. Niet naar een tuin, maar naar een balkon. Zij wil graag een tuin,maar die heeft ze nog niet, misschien als ze groot is? Tegenvaller, niet wat ik wilde, maar wel wat ik kreeg. Dus nu kan ik blijven kniezen of mijn mogelijkheden zo goed mogelijk uitbuiten. Die keus is aan mij, met een beetje hulp van juffrouw J. Wat nu volgt, is nogal bloederig en niet bestemd voor frummers die heel gevoelig zijn. Misschien heeft ze gehandeld in een vlaag van verstandsverbijstering, dat kan ik niet beoordelen, maar zij heeft mijn onderbenen en voeten afgezaagd! Spreiden van kansen of zoiets. Geamputeerd heeft ze me! Zij, die toch moet weten hoe het voelt om....... Mijn onderbenen heeft ze in één pot gezet, de rest van mij in een andere. Het kleintje heeft het helaas niet gered, ik stond erbij en keek ernaar. Machteloos moest ik toekijken. Met pijn in mijn bast ben ik toch gaan groeien, ik heb wortels gemaakt en ben uitgelopen. Aan de buitenkant zie je niets van mijn pijn, maar die is er wel. Nu moet ik volgens de andere planten “dat een plekje geven”. Ik vind dat een rare uitdrukking. Ik krijg een plekje op haar balkon, maar wat is nou pijn en verdriet en gemis “een plekje geven”. Ik kan er niets mee. Net als “we nemen een kind”, nee mensen, zo werkt het niet. We nemen niet, we krijgen, als we geluk hebben........., hoewel het kan ook “een ongelukje” zijn? Goed, dit terzijde... Ik probeer een leven op te bouwen op een plek die ik nooit had kunnen bedenken, die ik dus eigenlijk niet wil. En ik groei, geloof het of niet, ik groei. Ik ben al bijna twee meter, ben ik trots op! Iemand zei ooit: een plant in een pot is als een mens in de gevangenis. Tsja, dat klinkt niet best. Maar een plant in een pot is altijd nog beter dan een tak die op een hoop gegooid ligt te wachten op Een ander bestaan Een kans om te groeien Een kans om fier te zijn. Een kans om te wortelen Een kans om blad te dragen Dus eigenlijk een kans om te leven! Ik heb lang moeten wachten, maar ik ben niet doodgegaan, dat is toch ook wel wonderlijk. Mysterieus hoor het bestaan van planten en bomen. Geldt dat ook voor mensen? Heb ik niet zoveel verstand van eerlijk gezegd. Wat mijn mens Jannigje wel heeft gezien, is dat ik een grotere pot nodig heb om verder te kunnen groeien. Dus nu heeft ze een mooie grote gekocht en ook nog speciale grond zodat ik beter kan groeien. Daarmee heeft ze mijn amputatie weer een beetje goed gemaakt. Aandacht en liefde mensen, werk altijd.

Lars, doe jij die spiegel oefening ook nog? Ik probeer er elke dag aan te denken en serieus te doen, moet ik toch steeds even aan je denken.

Gipsy, sterkte meid, ik wens je wijsheid

Ha Smart, heel herkenbaar wat je schrijft Ik moest meteen denken aan wat mijn moeder vroeger vaak zei, het is zondag, dus het mag wel denk ik: De mens lijdt het meest aan het lijden dat hij vreest, Maar dat nooit op komt dagen. Zo heeft hij meer re dragen dan God te dragen geeft. Ik heb ook al zoveel, mogelijk, plezier vergald door het van tevoren al die beren op de weg zien. Ik hoop echt dat je kunt genieten van je vakantie en dat je die balans vindt die je nodig hebt, op meerder vlakken. Ja, en dat te graag willen, ook zo'n valkuil. Laat die kuilen maar hier, ga maar lekker naar de heuvels.

Puck, het is niet mijn draadje, maar toch heet ik,je welkom. Ik wens je heel veel succes

Ha Koekie, ja ik ben wel bij hem gebleven, ik wist niet waar ik anders heen moest. Je therapeut heeft wel gelijk misschien, maar persoonlijk vind ik de keuze voor geen eetbuien hebben veel moeilijker dan de keuze van niet drinken. Je kunt niet zonder eten! De bijwerkingen van de ad zijn fors, in het begin echt akelig, maar nu worden ze minder. Ik voel me wat minder somber en heb wat meer energie, dus het gaat hopelijk de goede kant op. Wat goed van je dat je die eetbuien hebt weten te voorkomen. Goed Gedaan meisje

Gefeliciteerd Jan! Geweldig!

Bekenden ga ik vanavond weer zien in het Concertgebouw, ik hoop op een mooi concert.

Helemaal mee eens Gipsy

Welterusten allemaal, goede nacht.

Lieve mensen, ik ben zo blij met jullie reacties. Dubbel blij eigenlijk: aan één kant blij als een kind aan de andere kant blij als een volwassen vrouw. Onze buren waren katholiek, hun kinderen kregen bidprentjes op school als ze iets goed hadden gedaan. Wij waren protestant, die deden niet aan dergelijke flauwigheden. Ik was zo jaloers, ik wilde ook zo graag een prentje krijgen. Het kindje in mij is ook nog wel bang dat ze misschien toevallig een keer een goed stukje heeft geschreven, maar dat het volgende schrijfsel zal worden afgekeurd. Ze is best elke keer een beetje bang om te kijken. Mijn grote, volwassen ik is vooral ontzettend blij en dankbaar. Ik weet niet zo goed hoe ik dat laatste uit moet leggen. Dankbaar voor de kans die ik hier krijg om te oefenen, om mij te laten zien. Dankbaar voor jullie steun en voor jullie reacties. Mijn grote ik probeert mijn kleintje gerust te stellen. Het mag echt, het is goed (genoeg) Je mag echt wel blijven. Moet ze nog erg aan wennen, maar oefening baart kunst Ze zijn druk met elkaar ik gesprek Het voelt alsof ik allemaal prentjes van jullie krijg

@ een uitgever: Ik kan Mythe van de Meer misschien eens vragen

MG en Luna

Mensen, wat vind ik het leuk dat VM weer (even?) in ons midden is.

Zeeraketten heb ik nog nooit van gehoord, maar sennepeulen kun je gebruiken bij opstipatieklachten, je moet ze dan alleen niet gebruiken voor een tentamen

Goed dat je weer aan het werk kunt Lars. Als je eenmaal weer begonnen bent en het gaat goed zul ja waarschijnlijk wel snel uit kunnen breiden. En plantjes kopen, helemaal goed

Hè dit doet me denken aan sennepeulen die ik vroeger wel gebruikte, werkte als een speer

Ha TomTom, ik zie dat je nog ingelogd bent. Er is al veel gezegd door de anderen, heel veel goede dingen! Daar heb ik niets aan toe te voegen, dus ik herhaal maar even een opmerking DOE HET NIET TOM, DRINKEN BRENGT JE NIETS GOEDS. Dapper dat je op de dd bent gekomen en erover praat!