Spring naar bijdragen
View in the app

A better way to browse. Learn more.

Forum Verslavingdebaas

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Etty

Forumdeelnemers
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

Waarderingsactiviteit

  1. Like
    Etty reageerde op Yvonne in Maandag 16 november 2026   
    Ja, slecht slapen... dat is echt een ellende @Yana.
    Ik hoop van harte dat dat toch weer overgaat bij jou op zeker moment.
    Ik heb er zelf ook last van, dus helaas geen echte tips die wat uit kunnen richten.
    En jaaaa, ik heb zelfs 3 kleinzonen in het totaal, heerlijk spul.
    Normaal gesproken wil ik wel delen, maar met mijn kleinkinderen begin ik er niet aan, die hou ik voor mezelf 😉
    Deze kleinzoon is overigens 2,5 @Kaatjee

  2. Like
    Etty reageerde op Oskar in zondag 15 november 2026   
    Oh kijk. Varkentje intussen ontdekt. De jongste sloop net de trap al af. Hij dacht dat ik nog sliep. Zo leuk om hem dan zachtjes te horen gniffelen in het donker.
  3. Thanks
    Etty ontving een reactie van Oskar in De ezel & de steen   
    Ik herken het patroon 100 %. Ik zit er al mijn hele leven in. Ik loop nu even leeg. Roken en/of vreten, zuipen versus een opgeruimd leven met rust en tevredenheid. Het kind of de volwassene? De vrijheid of het keurslijf?
    Ik zie bij mezelf de valse hoop en het gevoel van controle die instorten: als ik me maar aan die en die regels houd, dan... In het begin is het gevoel van controle heel sterk en lekker, maar na verloop van tijd gebeuren er dingen waarvan ik onbewust had gedacht dat die er niet meer zouden zijn als ik me aan de regels zou houden: tegenslag, relatiegedoe, en vooral: negatieve gedachten over mezelf en mijn keuzes. Ik raak de controle kwijt. Zolang ik me happy voel ben ik in staat om me aan al die regels te houden, ik word beloond, maar als ze niet meer werken volgens mijn onbewuste (en volstrekt niet rationele) aannames, dan lijken die regels ineens een soort straf. Nou doe ik al die dingen en voel ik me nog waardeloos, nou, dan kan ik net zo goed...
    Ik heb nooit geleerd om echt om te gaan met mijn zwaardere gemoedstoestanden anders dan weer vor de bijl te gaan en mezelf zo te verwaarlozen tot ik het zat was en weer genoeg motivatie had om me aan de regels te houden. Wat ik wel weer schattig vind, is dat ik er als een kind in ben blijven blijven geloven dat het werkt.
    Dus ja, wel sporten, gezond eten, niet roken en zuipen, maar om andere redenen dan vanwege die onbewuste beloftes die meeliften met die gezonde keuzes: dan krijg ik voor altijd... dan krijg ik nooit meer... dan kan ik eindelijk... Het helpt mij om die verborgen beloftes steeds weer boven tafel te krijgen. Waar hoopte ik eigenlijk op? Dat ik nooit meer negatief zou denken of dat andere rampspoed zou wegblijven? Dat het leven moeiteloos zou blijven? Ik heb nooit goed leren omgaan met negatieve gevoelens en gedachten. Dat ik ze heb ligt niet aan mij, ze zijn normaal, niks mis mee. Ik hoef niets te doen om ze te voorkomen want ze komen toch, wat ik ook doe. Maar eigenlijk weet ik me op dat soort momenten geen raad, en dat voelt als iets kinderlijks: ik ben niet in staat om mezelf te helpen, en ik pak wat ik pakken kan om me niet reddeloos te voelen. Dat begon bij mij al vroeg: ik vrat de snoepkast leeg, en het kon me geen sodemieter schelen dat ik genadeloos op mijn kop zou krijgen van mijn moeder. Ik herinner me de roes heel goed. Voor mij is het dat: voor mezelf kunnen zorgen als het niet zo lekker voelt, zoals ik dat voor een kind zou doen. Eigenlijk doe ik nog steeds allemaal dingen om er zo snel mogelijk van af te wezen. Een soort zelfverwaarlozing. Eén van de redenen om niet te drinken is om dat patroon eindelijk te gaan doorbreken.
  4. Like
    Etty ontving een reactie van lady jane in Laatste poging   
    Hoe dan ook, je krijgt blijkbaar niet wat je nu nodig hebt hier. Slaap lekker @hub02 . En als je na je winterslaap wakker wordt, lees dan je draad van de afgelopen tijd nog eens terug. Ben benieuwd of je het dan nog zo ervaart dat je 'ons' de keel uithangt met je gezeur. Ik neem iets heel anders waar.

  5. Like
    Etty ontving een reactie van lady jane in Zaterdag 14 november 2026   
    Goedemorgen,
    Wild horse nine was een fijne ervaring. Omdat @bumperjim had gezegd dat hij een traantje moest wegpinken aan het eind zat ik al met de verwachting: dit gaat ontroerend zijn. En dan gebeurt er meestal niets in mij. Het onverwachte ontroert toch het meest. Dan sta ik niet schrap denk ik. Het is niet dat ik het niet wil, janken bij film is het mooiste wat er is, maar als er een verwachting zit op hoe ik iets ga ervaren dan slaat dat het dood of zo. Als mensen zeggen: oh dit ga je geweldig vinden! Dan is bij mij minstens de helft van de lol eraf.

  6. Haha
    Etty ontving een reactie van Smaragdie in Donderdag 12 november 2026   
    @Yvonne hier zet je een kaarsje bij het raam of buiten als je snoep wilt uitdelen. Vroeger als kind belden we bij elk huis aan, en als er niet werd opengedaan en we het vermoeden hadden van zuinigheid en/of kinderhaat, dan zongen we heel hard, en het liefst door de brievenbus: 'hier woont juffrouw kikkerbil, die niets geven wil!'
    Hier viel de opkomst mee, bijna alles is opgegaan. Ik heb geen enkele keer de deur opengedaan,ik vind het als ik eerlijk ben niet zo leuk, en gelukkig mijn partner tegenwoordig wel.
  7. Like
    Etty ontving een reactie van lady jane in Donderdag 12 november 2026   
    @Yvonne hier zet je een kaarsje bij het raam of buiten als je snoep wilt uitdelen. Vroeger als kind belden we bij elk huis aan, en als er niet werd opengedaan en we het vermoeden hadden van zuinigheid en/of kinderhaat, dan zongen we heel hard, en het liefst door de brievenbus: 'hier woont juffrouw kikkerbil, die niets geven wil!'
    Hier viel de opkomst mee, bijna alles is opgegaan. Ik heb geen enkele keer de deur opengedaan,ik vind het als ik eerlijk ben niet zo leuk, en gelukkig mijn partner tegenwoordig wel.
  8. Like
    Etty ontving een reactie van Lika in Woensdag 11 november 2026   
    The Beloved vond ik heel erg goed, direct al vanaf de eerste scene.
    @Lika sterkte met alles, het lijkt me veel ❤️
  9. Like
    Etty reageerde op Yvonne in Donderdag 12 november 2026   
    Goedemorgen frummers,
    Donker en koud buiten, licht en warm binnen.
    En een bakje, mooie manier om de dag rustig te beginnen.
    Sint Maarten was weer een groot succes gisteren: er zijn twee kindjes door de straat gekomen en aan de deur geweest 😟
    Jammer eigenlijk.
    Ik weet van een kennisje aan de andere kant van het dorp dat ze de luiken dicht doet en niet op de bel reageert met Sint Maarten....
    Maar ik kan dat niet over mijn hart verkrijgen, vandaar dat ik ieder jaar weer met een baal snoep en heel wat mandarijntjes blijf zitten.
    Die mandarijntjes zijn geen probleem... maar dat snoep.
    Ik heb het maar in een grote kome gegooid allemaal en bij het tafeltje waar Kees altijd bij zit gezet 🤣 (moet niet te vaak daar vlakbij komen dus nu)
    Goed, vandaag een dag lekker thuis rommelen, een bakje dus nu eerst.

  10. Like
    Etty reageerde op spirit in Woensdag 11 november 2026   
    Opgestaan met flinke hoofdpijn. Is gelukkig met paracetamol wat gezakt. Straks naar de buurtsuper met de hond. Eerst even wat wandelen met haar en dan meteen door. Goede slaapmedicatie gehad van de huisarts, want slapen ging wat moeizaam. Voor de rest is hier geen verandering. Ik praat zo min mogelijk met exvriend. Ben blij dat dit een groot huis is. Ik kan zelfs naar de zolder. Je hoeft elkaar zo niet te zien en te spreken. Voor mij is dit op zo'n manier redelijk vol te houden. Ik ga straks even wat muziek en teksten uitzoeken. Ook even wat muziek maken en wat opnamens maken voor mijn youtube kanaal. Ik vermaak me wel. Ik wil me voor vandaag rustig houden.
  11. Like
    Etty reageerde op Lika in Woensdag 11 november 2026   
    Ik ben al de hele week aan het nagenieten van die film. Lekker he?
    Vrijdag naar The Beloved.
    Heel gesprek met psycholoog van mijn moeder gehad. Het is ingewikkeld voor de zorg. ( ook voor mijn moeder…!!!!)
    Één van onze oude honden blijkt kanker te hebben. Ik voelde het.
    Ik eet, maar drink niet….. gelukkig niet! @spirit ❤️ knapperd!
  12. Like
    Etty ontving een reactie van lady jane in Woensdag 11 november 2026   
    Leuk, ik ga er morgen heen, zin in!
  13. Like
    Etty reageerde op Quinn in Woensdag 11 november 2026   
    Morgen. Wat een kut begin van de dag, klontjes in de Brinta. Brinta over tafel, puinzooi. Dus. Dat belooft wat.
    Het zet je aan het denken hè @Etty. Ik moet er niet aan denken dat je zo beperkt wordt in je leven, jong niet, maar oud nog minder, omdat je dan weet hoe het ook kan.
    Vandaag therapie, pittige denk ik. Want dat hangt af van de input hè en ik heb wel wat input vandaag.
    @Fonny ik gok dat je op het dagpact wilt.
    🍂🍁Dagpact🍁 🍂
    Kaatje🌺
    Fonny
    Quinn
  14. Like
    Etty ontving een reactie van lady jane in De ezel & de steen   
    Ik herken het patroon 100 %. Ik zit er al mijn hele leven in. Ik loop nu even leeg. Roken en/of vreten, zuipen versus een opgeruimd leven met rust en tevredenheid. Het kind of de volwassene? De vrijheid of het keurslijf?
    Ik zie bij mezelf de valse hoop en het gevoel van controle die instorten: als ik me maar aan die en die regels houd, dan... In het begin is het gevoel van controle heel sterk en lekker, maar na verloop van tijd gebeuren er dingen waarvan ik onbewust had gedacht dat die er niet meer zouden zijn als ik me aan de regels zou houden: tegenslag, relatiegedoe, en vooral: negatieve gedachten over mezelf en mijn keuzes. Ik raak de controle kwijt. Zolang ik me happy voel ben ik in staat om me aan al die regels te houden, ik word beloond, maar als ze niet meer werken volgens mijn onbewuste (en volstrekt niet rationele) aannames, dan lijken die regels ineens een soort straf. Nou doe ik al die dingen en voel ik me nog waardeloos, nou, dan kan ik net zo goed...
    Ik heb nooit geleerd om echt om te gaan met mijn zwaardere gemoedstoestanden anders dan weer vor de bijl te gaan en mezelf zo te verwaarlozen tot ik het zat was en weer genoeg motivatie had om me aan de regels te houden. Wat ik wel weer schattig vind, is dat ik er als een kind in ben blijven blijven geloven dat het werkt.
    Dus ja, wel sporten, gezond eten, niet roken en zuipen, maar om andere redenen dan vanwege die onbewuste beloftes die meeliften met die gezonde keuzes: dan krijg ik voor altijd... dan krijg ik nooit meer... dan kan ik eindelijk... Het helpt mij om die verborgen beloftes steeds weer boven tafel te krijgen. Waar hoopte ik eigenlijk op? Dat ik nooit meer negatief zou denken of dat andere rampspoed zou wegblijven? Dat het leven moeiteloos zou blijven? Ik heb nooit goed leren omgaan met negatieve gevoelens en gedachten. Dat ik ze heb ligt niet aan mij, ze zijn normaal, niks mis mee. Ik hoef niets te doen om ze te voorkomen want ze komen toch, wat ik ook doe. Maar eigenlijk weet ik me op dat soort momenten geen raad, en dat voelt als iets kinderlijks: ik ben niet in staat om mezelf te helpen, en ik pak wat ik pakken kan om me niet reddeloos te voelen. Dat begon bij mij al vroeg: ik vrat de snoepkast leeg, en het kon me geen sodemieter schelen dat ik genadeloos op mijn kop zou krijgen van mijn moeder. Ik herinner me de roes heel goed. Voor mij is het dat: voor mezelf kunnen zorgen als het niet zo lekker voelt, zoals ik dat voor een kind zou doen. Eigenlijk doe ik nog steeds allemaal dingen om er zo snel mogelijk van af te wezen. Een soort zelfverwaarlozing. Eén van de redenen om niet te drinken is om dat patroon eindelijk te gaan doorbreken.
  15. Like
    Etty ontving een reactie van Musashi in De ezel & de steen   
    Ik herken het patroon 100 %. Ik zit er al mijn hele leven in. Ik loop nu even leeg. Roken en/of vreten, zuipen versus een opgeruimd leven met rust en tevredenheid. Het kind of de volwassene? De vrijheid of het keurslijf?
    Ik zie bij mezelf de valse hoop en het gevoel van controle die instorten: als ik me maar aan die en die regels houd, dan... In het begin is het gevoel van controle heel sterk en lekker, maar na verloop van tijd gebeuren er dingen waarvan ik onbewust had gedacht dat die er niet meer zouden zijn als ik me aan de regels zou houden: tegenslag, relatiegedoe, en vooral: negatieve gedachten over mezelf en mijn keuzes. Ik raak de controle kwijt. Zolang ik me happy voel ben ik in staat om me aan al die regels te houden, ik word beloond, maar als ze niet meer werken volgens mijn onbewuste (en volstrekt niet rationele) aannames, dan lijken die regels ineens een soort straf. Nou doe ik al die dingen en voel ik me nog waardeloos, nou, dan kan ik net zo goed...
    Ik heb nooit geleerd om echt om te gaan met mijn zwaardere gemoedstoestanden anders dan weer vor de bijl te gaan en mezelf zo te verwaarlozen tot ik het zat was en weer genoeg motivatie had om me aan de regels te houden. Wat ik wel weer schattig vind, is dat ik er als een kind in ben blijven blijven geloven dat het werkt.
    Dus ja, wel sporten, gezond eten, niet roken en zuipen, maar om andere redenen dan vanwege die onbewuste beloftes die meeliften met die gezonde keuzes: dan krijg ik voor altijd... dan krijg ik nooit meer... dan kan ik eindelijk... Het helpt mij om die verborgen beloftes steeds weer boven tafel te krijgen. Waar hoopte ik eigenlijk op? Dat ik nooit meer negatief zou denken of dat andere rampspoed zou wegblijven? Dat het leven moeiteloos zou blijven? Ik heb nooit goed leren omgaan met negatieve gevoelens en gedachten. Dat ik ze heb ligt niet aan mij, ze zijn normaal, niks mis mee. Ik hoef niets te doen om ze te voorkomen want ze komen toch, wat ik ook doe. Maar eigenlijk weet ik me op dat soort momenten geen raad, en dat voelt als iets kinderlijks: ik ben niet in staat om mezelf te helpen, en ik pak wat ik pakken kan om me niet reddeloos te voelen. Dat begon bij mij al vroeg: ik vrat de snoepkast leeg, en het kon me geen sodemieter schelen dat ik genadeloos op mijn kop zou krijgen van mijn moeder. Ik herinner me de roes heel goed. Voor mij is het dat: voor mezelf kunnen zorgen als het niet zo lekker voelt, zoals ik dat voor een kind zou doen. Eigenlijk doe ik nog steeds allemaal dingen om er zo snel mogelijk van af te wezen. Een soort zelfverwaarlozing. Eén van de redenen om niet te drinken is om dat patroon eindelijk te gaan doorbreken.
  16. Like
    Etty ontving een reactie van Maja in De ezel & de steen   
    Ik herken het patroon 100 %. Ik zit er al mijn hele leven in. Ik loop nu even leeg. Roken en/of vreten, zuipen versus een opgeruimd leven met rust en tevredenheid. Het kind of de volwassene? De vrijheid of het keurslijf?
    Ik zie bij mezelf de valse hoop en het gevoel van controle die instorten: als ik me maar aan die en die regels houd, dan... In het begin is het gevoel van controle heel sterk en lekker, maar na verloop van tijd gebeuren er dingen waarvan ik onbewust had gedacht dat die er niet meer zouden zijn als ik me aan de regels zou houden: tegenslag, relatiegedoe, en vooral: negatieve gedachten over mezelf en mijn keuzes. Ik raak de controle kwijt. Zolang ik me happy voel ben ik in staat om me aan al die regels te houden, ik word beloond, maar als ze niet meer werken volgens mijn onbewuste (en volstrekt niet rationele) aannames, dan lijken die regels ineens een soort straf. Nou doe ik al die dingen en voel ik me nog waardeloos, nou, dan kan ik net zo goed...
    Ik heb nooit geleerd om echt om te gaan met mijn zwaardere gemoedstoestanden anders dan weer vor de bijl te gaan en mezelf zo te verwaarlozen tot ik het zat was en weer genoeg motivatie had om me aan de regels te houden. Wat ik wel weer schattig vind, is dat ik er als een kind in ben blijven blijven geloven dat het werkt.
    Dus ja, wel sporten, gezond eten, niet roken en zuipen, maar om andere redenen dan vanwege die onbewuste beloftes die meeliften met die gezonde keuzes: dan krijg ik voor altijd... dan krijg ik nooit meer... dan kan ik eindelijk... Het helpt mij om die verborgen beloftes steeds weer boven tafel te krijgen. Waar hoopte ik eigenlijk op? Dat ik nooit meer negatief zou denken of dat andere rampspoed zou wegblijven? Dat het leven moeiteloos zou blijven? Ik heb nooit goed leren omgaan met negatieve gevoelens en gedachten. Dat ik ze heb ligt niet aan mij, ze zijn normaal, niks mis mee. Ik hoef niets te doen om ze te voorkomen want ze komen toch, wat ik ook doe. Maar eigenlijk weet ik me op dat soort momenten geen raad, en dat voelt als iets kinderlijks: ik ben niet in staat om mezelf te helpen, en ik pak wat ik pakken kan om me niet reddeloos te voelen. Dat begon bij mij al vroeg: ik vrat de snoepkast leeg, en het kon me geen sodemieter schelen dat ik genadeloos op mijn kop zou krijgen van mijn moeder. Ik herinner me de roes heel goed. Voor mij is het dat: voor mezelf kunnen zorgen als het niet zo lekker voelt, zoals ik dat voor een kind zou doen. Eigenlijk doe ik nog steeds allemaal dingen om er zo snel mogelijk van af te wezen. Een soort zelfverwaarlozing. Eén van de redenen om niet te drinken is om dat patroon eindelijk te gaan doorbreken.
  17. Like
    Etty ontving een reactie van Oskar in De ezel & de steen   
    Fijn dat je even van je laat horen @Oskar . Je bent natuurlijk niks verplicht, en even niks van je laten horen betekent niet direct dat het mis is. Vertrouwen.
    Balen van die peuken. Was het plotseling? Ging er niets aan vooraf?
  18. Haha
    Etty ontving een reactie van spirit in Dinsdag 10 november 2026   
    Goedemorgen,
    Fijn te ervaren dat ik weer in een opwaartse lijn zit, qua gemoed.
    Gisteren en eergisteren in de avond samen een zak chocolade mini repen leeggevreten. Bestemd voor Sint Maarten. Na de eerste avond waren we allebei een beetje misselijk, en namen ons voor dit niet weer te herhalen. Haha. Het is elk jaar weer hetzelfde. We kopen in omdat er op de dag zelf vaak geen snoep meer te krijgen is en zeggen dan dat we eraf gaan blijven.

  19. Haha
    Etty ontving een reactie van Rosee in Dinsdag 10 november 2026   
    Goedemorgen,
    Fijn te ervaren dat ik weer in een opwaartse lijn zit, qua gemoed.
    Gisteren en eergisteren in de avond samen een zak chocolade mini repen leeggevreten. Bestemd voor Sint Maarten. Na de eerste avond waren we allebei een beetje misselijk, en namen ons voor dit niet weer te herhalen. Haha. Het is elk jaar weer hetzelfde. We kopen in omdat er op de dag zelf vaak geen snoep meer te krijgen is en zeggen dan dat we eraf gaan blijven.

  20. Like
    Etty reageerde op Kaatjee in Dinsdag 10 november 2026   
    Goedemorgen allemaal 🍂❤️☕️
    gelukkig een goede nacht weL met wat hulp helaas .
    gister was zon leuke dag .
    vandaag echt even huis aan de buurt en afspraak met de psychiate is .wel even nodig er moet weer gesleuteld worden zeg maar 😅Wel even even langs de sportschool. Eerst koffie


  21. Thanks
    Etty reageerde op Yvonne in Dinsdag 10 november 2026   
    Hahahaha, leuk Etty, goedemorgen overigens.
    Hier liggen de zakken snoep nog braaf in de kast.
    Ik kan er tot morgen prima afblijven, hooguit morgen overdag 1 stiekeme greep erin nog voordat de kinderen op pad gaan...
    Maar als dan, zoals de laatste tig jaren, blijkt dat er praktisch geen kind langskomt... dan gaat het hier dezelfde kant op ben ik bang.
    En hartstikke fijn dat het de goede kant opgaat met je.

  22. Thanks
    Etty ontving een reactie van Reacher in Reacher   
    ❤️
  23. Like
    Etty ontving een reactie van Reacher in De ezel & de steen   
    Een knagend gevoel omdat je iets dient recht te zetten en dat nog niet hebt gedaan, ja natuurlijk. Dat is verantwoordelijkheid nemen. Maar na het tonen van oprechte spijt en de nodige reparaties of vergoedingen vind ik het hebben van gedachten aan schuld contraproductief. Ik heb er nogal onder geleden. Het zijn geen gevoelens die ik moet toelaten, maar gedachten die ik moet onderzoeken.
    Als het mijn schuld is, dan kan ik het fixen. Als het mijn schuld wàs, dan hàd ik het kunnen fixen. Zelfde illusie. Het is denk ik een goede eigenschap als je je eigen fouten onder ogen kunt zien, maar je schuldig blijven voelen is daarin doorslaan. En dat mag natuurlijk best, je kunt er op het moment zelf niet zoveel aan doen, maar ik heb dan meer aan mededogen aanleren voor mezelf dan aan denken aan schuld. Dan kan ik leren begrijpen waarom ik iets deed, en dat maakt de kans kleiner dat ik in herhaling verval dan als ik mezelf op mijn kop geef.

  24. Like
    Etty ontving een reactie van bumperjim in De ezel & de steen   
    Schuldgevoelens, of liever gedachten over schuld, zijn er om de illusie van controle te houden. Maar het houdt je vast in het verleden. Een uitweg hieruit is rouwen om wat je hebt verloren, niet hebt gekregen, enz. Door rouwen kun je verlies aanvaarden, en verder.
  25. Like
    Etty reageerde op Moeps in zaterdag 7 november 2026   
    Goedemorgen,
    Niet wat wil ik nu, maar wat wil ik het liefst.
    Deze zin spreekt me steeds meer aan. Ik had het al eens eerder gelezen hier, maar niet echt op gelet. Een tijdje terug las ik hem weer en drong het door en nu deze ochtend wil ik er en mantra van maken!
    Ik zit in een wiebelige periode, niet zozeer wat alcohol betreft, hoewel dat op sommige momenten wel een fantastische uitweg lijkt, maar meer zeg maar mijn hele leven. Heb ik de goede keuzes gemaakt, wat doe ik in godsnaam in Frankrijk, was ik een goede moeder, en hoe ben ik een goede moeder voor volwassen kinderen, zit ik wel op de goede werkplek, waarom lukt het me nog steeds niet helemaal om uit mijn onveilige jeugd te kruipen op mijn leeftijd, hoe hou je een huwelijk leuk na 25 jaar.... Kortom wiebelig. Heeft vrijwel zeker met mijn leeftijd te maken, maar is evengoed wel de realiteit op dit moment.
    Focussen op wat ik het liefst wil, op langere termijn. En acceptatie dat ook.

Account

Navigation

Zoeken

Zoeken

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.