Alle activiteit

Zolang je telt, ben je er heel bewust mee bezig. Een heel normaal onderdeel van het groeiproces.

Jep, ergens langzaam aan komen de patronen wel omhoog. Laat het geklets in m'n hoofd maar, ik begin de bedoelingen van de stemmen te doorzien.

Vooral vanwege dat you’re not alone, want dat vergeet ik best vaak.

Dit was de mijne:

Intussen ben ik halverwege mijn therapeutisch avontuur. Er zit weliswaar een hoop flauwe kul bij, maar ook genoeg waar ik veel aan heb. Er intensief mee bezig zijn is alleen al heel waardevol. Mijzelf doordringen van de ernst van de zaak, nadat het jaren in de schaduw heeft kunnen woekeren. Erover praten is ook fijn. Vandaag mochten we een liedje meebrengen 🥳

Dankjewel Oskar, da’s lief van je 💜

Heel erg bedankt @Etty. Lief dat je de moeite neemt om het zo uitgebreid op te schrijven. Ik kan er wel wat mee denk ik. Het uitgraven van een wat overdreven geraaktheid. Kijken wat er onder verscholen zit. Tegelijkertijd denk ik ook: wat een gedoe. Misschien vind ik ook wel niks. Maar ik vind het het onderzoek waard. Ik heb je suggestie vanmiddag al ingericht in mijn therapiegroep 🙃

Vlindertje, ik hou je plekje vast vrij. Over tien dagen kun je gezellig aanschuiven.

Heel goed! Op een dag kan je ruzieën op meta-niveau. Dat je zegt wat de ander al weet dat je gaat zeggen, en de ander antwoordt dan wat jij al weet dat ie gaat zeggen. Dan gaat het een stuk sneller 🤣 Ik heb dit soms met de Stier en ik zweer dat we tegenwoordig de drama's die vroeger 3 dagen duurden, nu in 20 minuten afhandelen, want bekende stof. Zo origineel zijn we niet en zo erg is het ook allemaal niet.

Hopelijk heb je daar wat aan!

https://www.regenboogapotheek.nl/zorgverzekeraars-vergoedingen/dsw/ Hier kan je terecht nwt vragen over tapering en vergoedingen

Sommige sportevenementen groeien uit tot culturele fenomenen omdat ze veel verder gaan dan alleen de wedstrijd zelf. Ze trekken miljoenen kijkers, creëren gedeelde ervaringen en blijven jarenlang onderwerp van gesprek. Daarnaast spelen media, rivaliteiten en iconische momenten vaak een belangrijke rol in die ontwikkeling. Ik heb gemerkt dat bepaalde sporten extra aandacht krijgen wanneer er een sterke gemeenschap omheen ontstaat. Een vergelijkbare vorm van betrokkenheid zag ik eerder op https://casino-maxi-spin.com/, waar ik een vergelijkbare focus op competitie, ranglijsten en verschillende spelgenres tegenkwam. Daardoor viel mij op hoe belangrijk herkenning en betrokkenheid zijn voor het opbouwen van een trouwe doelgroep. Wanneer een sportevenement mensen emotioneel weet te verbinden, overstijgt het de grenzen van de sport zelf. Bekende voorbeelden laten zien dat historische prestaties en memorabele wedstrijden een blijvende impact kunnen hebben. Juist die combinatie van emotie, herkenbaarheid en media-aandacht maakt van sommige evenementen echte culturele fenomenen.

But I'm actually weirder than you think, 'cause I'm friends with the monster that's under my bed Get along with the voices inside of my head You're tryin' to save me, stop holdin' your breath And you think I'm crazy, yeah, you think I'm crazy Well that's not fair

Sportbloggers concurreren tegenwoordig direct met traditionele media. Ze publiceren sneller, reageren direct op actualiteiten en bouwen vaak een sterkere band op met hun publiek. Daardoor halen veel fans hun sportnieuws niet langer uitsluitend uit kranten en tv-programma's. Bij analyses van wedstrijden let ik vaak op de manier waarop informatie wordt gepresenteerd. Een vergelijkbare aanpak van statistieken en gebruikersinteractie zag ik eerder op https://qbet-s.org/, waar de nadruk eveneens ligt op snelle toegang tot gegevens en actuele content. Daardoor viel mij op hoe belangrijk gebruiksgemak is voor het vasthouden van bezoekers. Traditionele media beschikken nog steeds over grotere redacties en meer middelen voor diepgaand onderzoek. Toch winnen individuele bloggers terrein dankzij hun flexibiliteit en directe communicatie. De concurrentie tussen beide modellen zorgt uiteindelijk voor meer keuze voor sportliefhebbers.

Hoi lieve mensen, Ik heb zojuist een forum vakantie aangevraagd via pb bij de moderators en hoop dat ze dat willen doen. Jullie verhalen grijpen me aan en ik zou er heel graag voor iedereen zijn. Maar ik trek het gewoon even niet, ik heb nog zelf heel veel pijn en verdriet te verwerken. Maar omdat ik er ook voor iedereen wil zijn lukt me dat vaak niet om daaraan toe te komen. En mijn grenzeloosheid is dan in er voor mensen zijn, tegen beter weten in toch proberen er voor die ander te zijn terwijl je zelf eigenlijk geen energie meer over hebt. Maar ja het is zo makkelijk omdat ik gewoon in kan loggen, en voordat ik weet zit ik weer in een pijnlijk verhaal wat me aangrijpt. En die persoon zou willen helpen, maar zelf nogal moe aan het lopen ben. Zodoende dat ik de moderators gevraagd heb om mij even een ban op te leggen voor een maand en dan zie ik wel weer. En ik hoop dat ze dat gaan doen, want die rust kan ik wel gebruiken. Maar ik vind het ook belangrijk dat jullie allemaal weten, dat het dus een reden heeft dat ik niet meer reageer op jullie, maar jullie zeer beslist niet vergeten ben. Ik wil gewoon dat niemand zich afgewezen voelt of zich af moet vragen waarom zegt ze niks meer? Ik vond dat altijd lastig om mee om te gaan en dat wil zeer beslist niet een ander wel aan doen. Maar dat noemt egoïsme denk ik, ik mag ook wel een beetje voor mezelf gaan zorgen. No worries, ik kom wel weer terug, maar nu mag ik even gewoon even een beetje veel meer voor mezelf zorgen. Lieve groetjes, Spud

Jazeker Mormel. Ik ben opgevoed met wie goed doet ook goed ontmoet. Maar toen ik er een beetje teveel in doorging en mezelf daarin verloor en ook wel een beetje teleurgesteld raakte in mijn omgeving omdat ik daardoor doorkreeg dat goed doen niet altijd ook goed ontmoeten betekend. Ben ik dat dingetje toch wat gaan verbeteren in mezelf. Ik help mensen nog steeds graag, ik denk dat ik daar nog steeds het meeste plezier uithaal. Maar ik houd ook wat meer rekening met mezelf en mijn eigen grenzen. Want op een slachtveld doodgaan voor iemand, of in de bres springen voor iemand anders en voor een ander op de kolen zitten, werkt voor beiden partijen eigenlijk niet. En met dat goed doen, ontmoet je niks goeds. Ik noem het wat egoïstischer, omdat mezelf wegcijferen voor iemand eigenlijk een automatisme is van mij. Maar het heeft me eigenlijk niets gebracht, waar ik eigenlijk op hoopte. Namelijk volledige acceptatie en ook eens gedragen mogen te worden. Ik mag nog steeds altijd zelf de slingers ophangen als ik een feestje heb, als ik gewond of een dood eenvoudige griep heb, mag ik voor mezelf zorgen omdat er niemand is die zich zorgen maakt om mij. Niet altijd omdat ze het niet zouden willen doen, al zijn er mensen bij die het bewust doen. Omdat ze er niet zo goed tegen kunnen dat de rollen tijdelijk even veranderd zijn. En die snap ik ook wel. Ik zie het in ieder geval niet als gemeen of onder de gordel bedoeld. En die andere mensen die zijn het wel gewoon van mij dat ik even niks van me laat horen en hebben een groot vertrouwen in mij en mijn kunnen. Dus ook niet heel slecht bedoeld. Ik denk alleen altijd als ik zoiets aan de hand heb, ik adem nog en ik kan het nog dus waarom zou ik ze met mijn nonsens nu lastig moeten vallen? Een kopje thee op bed, een warme kruik zou nu ook fijn zijn, maar ik zou het niet prettig vinden als ze overbezorgd over mij zouden worden. Dus ik vraag ze eigenlijk nooit meteen om hulp, eerder dat als ik deze tegenvaller weer overleefd heb en de naweeën er nog van heb, dat ik het deel. Ik heb dat ook met de spoed, ik zal sneller een ambulance voor iemand anders laten komen dan voor mezelf. Maar ik begin er wel meer over na te denken, en dat mijn manier van leven namelijk niet moeilijk doen en meegaan met de groep. Niet helemaal mijn ding, want omwille van andere mensen zo graag tegenmoet komen in wat zij graag willen. Mis ik eigenlijk de dingen die ik graag zou willen doen of zien. En dat gaat zo ongezien en zo onopgemerkt, omdat ze het gewoon zijn van mij. Dat er geen dankjewel vanaf kan dat ik me voegde tot de groep, maar dat ik wel nog even voor mezelf mag gaan regelen dat ik dat wat ik echt wilde doen toch doe in mijn uppie. Ik heb geen zin meer om dat te moeten doen, dus tegenwoordig vind ik het eigenlijk ook goed om mijn eigen hart te volgen tegen de keuze van de groep in. En ja misschien is dat egoïstisch, voor mij wel, meer als reminder voor mijn eigen wensen in vervulling brengen dan dat ik wraak wil nemen ofzo. Ik wil ook tevreden zijn over dat ik ooit eens niks gelaten heb voor anderen mensen. Want het lost niks op voor die ander, alleen dat ze jou beter leren kennen. En ja ik heb mensen ook weleens laten ontslaan en daarna mezelf laten ontslaan. Ik was wel mee met het bedrijf, maar had niet zoveel zin om ze verder te helpen. Ten koste van ik zei de gek. Ik vond het gewoon heel erg rot, om iemand toch te moeten dissen terwijl deze zelf al weg wilde. Maar voor het grote geheel dat wat je in vertrouwen is gezegd toch te gebruiken om deze er toch uit te wieberen ook al wilde deze dat zelf. Wie ben ik om dat te mogen bepalen voor iemand? Vroeger dacht ik dat ik alles kon regelen voor mensen, maar daardoor ontnam ik ze hun eigen keuzes en levenspad. Nu denk ik meer aan mezelf, en denk er meer over na als jij er beter van zou kunnen worden als ik weg was, zou je dat meteen doen. Dus waarom zou ik dat ook niet mogen doen? Wat dat betreft zijn wij mensen best wel primitief. Maar als dat zo is, vind ik het eigenlijk wel prima dat ik mensen weggewerkt heb en ik nog steeds besta. Dat ik ervan geniet? Niet echt, het kost je zoveel positieve energie die je juist zo goed voor jezelf kan gebruiken. Maar als het op leven na dood aankomt, denk ik wel dat ik zal vechten om zelf te overleven. Ik heb namelijk nog steeds een hekel aan onrecht.

Twas meer impulsief dan dapper denk ik 🫤 De ander kwam te dicht bij mn spullen in de buurt. Het had ook diplomatieker gekund dan meteen met gestrekt been erin, maar diplomatiek is niet haar sterkste kant...

Beterschap ❤️‍🩹 voor de stoere bumberhond

Ach gossie arme Bumperhond! Wel dapper van haar.

Goeiemorgen Bumperhond ligt in de lappenmand vandaag. Gisteren heeff ze weer gevochten met een jongere hond en dat duurde erg lang. De andere had haar vast bij het vel van de hals en daar is ze nu een beetje gewond. Ze is vooral mentaal helemaal van de kaart, ze heeft echt het moreel helemaal onderin de sokken vandaag. 11 jaar, het omaatje zou dit niet meer moeten doen, maar ze heeft zo'n vreselijk temperament dat ze zich niet kan inhouden. Meestal loopt het met een sisser af, maar de ander liet zich niet de kaas van dr brood eten deze keer. Ik hoop dat ze er nou wat van leert, maar ik denk dat het sterker is dan zijzelf, als die een rode waas voor de ogen krijgt dan denkt ze niet meer na. Oude taart 😢

Tussen de buien door maar vandaag. Wat boodschappen betreft hebben we alles wel in huis. De markt is ook geen must. Ik ga de zolder wat opruimen, zodat er een matras op de grond kan. Mijn kleindochter komt logeren. Er moet nog steeds een 2 persoonsbed in elkaar gezet worden, maar daar hebben we weinig tijd voor gehad. 1 ding tegelijk. We wilden het weekend ook rustig houden. Volgende week hebben we een korenfestival te doen. Ook wel leuk natuurlijk, maar wat is een weekend kort. Voor je het weet is het weer maandag. Veel plezier in de sauna @lady jane. Het is er lekker weer voor.

En het mooie is... het gaat helemaal vanzelf. Je hoeft er niets voor te doen, zelfs nog geen glas inschenken.