Spring naar bijdragen

Aanbevolen berichten

Geplaatst

:musicnote:op de grote stille heide, dwaalt de herder eenzaam rond....:musicnote: Pompidom...

Leren met Lika. Zo heet mijn leven tegenwoordig. Ik leer wat af. Ga alle kanten op. Maar ook en vaak: de goede....

Ik ben eigenlijk net het weer. Wisselvallig en nogal veel. Veel gevoel-gedoe deze week. Niet allemaal fijn, soms confronterend, beschamend, helend en opbouwend. Ik ga weer werken binnenkort. Maar niet meer zoals vroeger.  Remind me. 

 

Geplaatst

In het nuchtere leven kun je zoveel leren :lol:

Niet te hard en te veel werken dan neem ik aan? :P wanneer begin je weer? Neem nog ff extra vrij joh! 

 

Geplaatst

Ach joh, ik zoek me een ongeluk en kom gelukkig ook veel tegen. Ik voel me een rijk mens. 

De paniek is weg (meestal) en ik kan weer lachen. Ik lach graag en veel en maak graag andere mensen aan het lachen. Doe ik ook weer. Ga binnenkort weer aan het werk. ( Ai, voelde ik daar een klein panieksteekje....mhmmm) Ook dat zal wel goed komen. Ik ga het niet meer doen zoals vroeger.

Dat zal me nog best inspanning kosten, want alles of niets zit nogal in mij. Maar ik ben het aan mezelf verplicht en gun het mezelf zo. Een beetje makkelijker doen. Dat gewerk, gestress, geren. Dus misschien een paar stappen achteruit. Maar even kijken hoe het loopt. 

Ik leer heel langzaam om niet alles NU te hoeven beslissen en weten. Gemakkelijk vind ik het niet. Maar ik vind het onzetttend kicken ( excusez le mot) om nu eens echt te gaan leven. Zo voelt het een beetje. Voor zover ik durf ( ben niet zo'n durfal) is het heel avontuurlijk hier.

Ik voel me beter worden en geniet er van. Mijn dochters dragen me op handen. Dat is ook heerlijk. Nu kijkt de hond mij smachtend aan. Ze mag uit.

 

Geplaatst

Gefeliciteerd, Lika. Op 25 april sta je al weer 5 maanden droog, en je berichten zijn veel opgewekter dan in het begin van dit draadje.

Lekker doorgaan zo!

:) 

Geplaatst

Dank jullie wel. Wat lief! Ik ben zo trots als een pauw eerlijk gezegd. Begin diep van binnenuit een grote kracht te voelen en ben daar zo blij mee. Nu maar zien hoe dat is als ik weer aan de slag ga, want dat is tot nu toe mijn bottleneck, maar toch. Ik ben wezenlijk aan het veranderen.

ik heb rare weken veel etentjes, borrels met veel mensen. Ik doorsta ze goed. Soms een beetje ongemakkelijk, af en toe een tikkeltje jaloers ( zij wel!), melancholieke toon zo nu en dan, maar ook opgewekt en stevig. Hoop dat het geen hoogmoed voor de val is en dat ik deze lijn kan bestendigen. 

Geplaatst

Dank! En Etty, klopt. Ik probeer dat ook. Weer werken wordt een uitdaging op zijn zachtst gezegd. Maar ook op die weg neem ik nu stappen om het beter voor mezelf in te richten. Daar ben ik heel blij mee dat ik het nu in ieder geval kan zien. 

Geplaatst

En hoppa , zo'n ongelofelijke rotdag vandaag. Daar was ie. Werken is een uitdaging, maar op vakantie met veel mensen ook. Ik ben de enige die niet drinkt. Dat ook. Heel moeilijk om bij mezelf te blijven. Te weten wat ik nodig heb. Bah, bah, bah. Nou ja.

Dit was het moment dat je wist dat zou komen;-) Zonder forum en jaarpact zou ik nu in ieder geval niet nuchter zitten te typen hier. Maar het zou me niet hebben geholpen. De schaamte die ik over mijn uitbarsting van vandaag voel zou niet minder zijn. Integendeel. Er zou schaamte bij komen. Ik zou nu even niet voelen, maar morgen des te meer. Negatief. Nu kan ik morgen een nieuwe start maken en mezelf recht aankijken. Daar houd ik me maar even aan vast. Is misschien al heel veel eigenlijk.

Geplaatst

laat dat woordje eigenlijk maar weg Lika, das zo'n typisch vrouwenwoordje. Het is al heel veel (basta!).

Niemand zei dat het gemakkelijk zou worden en jij gaat het moeilijke deel aan en komt er nuchter door,
de rotgevoelens en trotse gevoelens mogen er beiden zijn (en de trotse gaan zich vermenigvuldigen, wedden?)

Geplaatst

Ach, zo gehuild. Hoop drama gemaakt. Voor het oog van heel de nette buurt, zeg maar. Laat dat maar aan mij over! 

Het moeilijkste vind ik om niet de hele tijd bezig te zijn met wat ik denk dat anderen willen. Daar word ik zo ongelukkig van dat ik barst. En nu ik nog herstellend van burn-out ben, heb ik vaak nog te laat in de gaten dat ik mezelf moet blijven. En opeens gaat het mis. Dan is er een hoop drama en paniek. 

Maar ik ga het wel leren. Heb dit nog nooit gedaan, dus ik denk wel dat ik het kan. ( vrij naar: Pippi Langkous)

Geplaatst

Ha Pelle,

Ik ben nog t/m zondag weg. Het gaat goed, maar er is geen moment dat ik me niet bewust ben dat ik de enige ben die niet drinkt. Ik heb gisteren een stuk op de dagdraad geschreven. Het gezelschap waar ik mee op pad ben gaat van het ene eet en drinkmoment naar het andere. Ik vind het moeilijk en zonder jaarpact, had ik nu zeker WTF momenten gehad en meegedaan. 

Ik had me tot de tanden toe bewapend toen ik hiernaar toe ging. Vooral het jaarpact blijkt dus mijn houvast. Wat sommigen met een dag hebben, heb ik met een jaar. In november maak ik heroverweging. Nu niet. 

Een weekend: is dat 2 nachten? Ik ben gewoon heel resoluut in mijn weigering. Voor elk moment dat ik zie aankomen maak ik een scenario. Champagne? wel het glas, maar dan met spa. Borreltijd, spa met citroen. Feest!! (hahaha)

Je schrijft: 'ik zie het wel'. Dat lijkt me gevaarlijk. dek je in, maak een plan, schrijf je verhaal. Mijn uitleg is: ik doe het een jaar niet. En dat is ook zo.

Ik ben daarnaast aan een dieet begonnen, want zoals je op de kilokiller kunt zien begon er wel erg veel Lika te zijn. Daar voel ik me uiteindelijk niet goed bij. Het dieet vind ik niet vervelend, maar het is hier wel een grote opgave om constant nee te zeggen. Want, zoals gezegd, er is hier een overdaad een eten en eetmomenten. 

Het is voor mij dus best een lange week. Veel mensen om mij heen vind ik sowieso niet gemakkelijk. Ik zie het als oefenweek voor mezelf, maar zonder me ook regelmatig even af. 

Succes! enne....veel plezier ook. 

 

Geplaatst

Wauw Lika!! Respect. Het klinkt een beetje als een heel zwaar trainingsweekend;) 
Goed dat je ook tijd voor jezelf neemt en je afzondert!

:rose:

Geplaatst

Mijn conclusie is dat er een heleboel mensen zijn die kunnen genieten van een drankje . Ik behoor daar (nog?) niet toe.  En dat nog is gevaarlijk wellicht, maar wel goed om even te beseffen. Dat ik dat ergens nog in mijn hoofd heb. Maar dat is pas na november....

Kan me ook heel goed voorstellen dat ik denk , laat maar zitten die alcohol. I have been there, done That. Zo voelt het eigenlijk nu. Ik ben opgewonden over mijn nieuwe leven. Ik vind het heel spannend. Leuk ook. En ik krijg met de dag meer energie.

en ja... er zijn momenten, soms delen van dagen dat het helemaal niet gaat. Dat er paniek is, dat ik huil. Het zenuwstelsel is nog niet zonder stress. Het is opletten. Maar zoveel beter dan dat het was. Zoveel. Na 46 jaar ga ik eindelijk echt voor mezelf zorgen. En daarmee ook meer geven aan anderen.

zo ongeveer ?

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden
×
×
  • Nieuwe aanmaken...