Lika, waar ben je zo bang voor? 

Dat eindelijk uitkomt wat ik diep van binnen allang wist... Ik kan het niet. Ik maak verkeerde inschattingen.

Dat is het denk ik. Ik ben maar bezig om te zorgen dat niemand dat ziet. 

Ik dacht dat ik eerlijk was. Maar ik ben naar anderen bijna net zo eerlijk als naar mezelf. Ik kom er nu achter dat dat helemaal niet zo eerlijk is. Ik hou mezelf voor de gek. Ik heb een wereld van waarden en normen bedacht en van overtuigingen en principes, waarvan ik vind dat ik daar aan moet voldoen. En een beetje aan de rand zitten gaat nog wel, want hé, niemand is perfect. Maar wat ik nou écht ben en wil en voel en belangrijk en mooi vind... Aardig gevonden willen worden hoort daar ook bij...

Eerlijk naar mezelf zijn is wel een uitdaging. En wat ik dan ook ben, daar verander ik niet zo veel aan. Maar door het te zien kan ik keuzes maken waar ik gelukkiger van word. Met alcohol gaat dat niet gebeuren. Ging dat in ieder geval niet gebeuren. Is dat in ieder geval niet gebeurd. Ik vind het wel wat hebben een nieuw deel van mezelf te ontdekken. En af en toe iets minder aardig doen voelt ook wel bevrijdend.

Nu ik dit zo terug lees weet ik niet of je iets heel anders bedoelt, maar dit kwam in mij op. Getriggerd door Sober's opmerking dat angst de grootste zorg is, verpakt in boosheid. Die boosheid kende ik wel....

13 uur geleden zei Lika:

Dat eindelijk uitkomt wat ik diep van binnen allang wist... Ik kan het niet. Ik maak verkeerde inschattingen.

Dat is het denk ik. Ik ben maar bezig om te zorgen dat niemand dat ziet. 

Iedereen ziet en weet dat ook jij een mens bent. Net als wij. En allemaal kunnen we dingen wel en andere dingen niet. Let go Lika.

Lika, volgens mij maak jij het jezelf veel te moeilijk. We zijn allemaal mensen en we maken ook allemaal fouten. Nobody's perfect! Maar dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan. Ik ben zelf bezig met een coachingstraject en dit benadrukt maar juist ook mijn kwaliteiten. En juist die kwaliteiten maken mij anders dan de mensen om mij heen. En dat koester ik, en die probeer ik ook in te zetten. Waarom iets proberen te veranderen als dit mij moeite kost en het niets oplevert? Dus kop op, je bent een mooi mens en probeer dit ook in te zien 

 

20 uur geleden zei Lika:

Dat eindelijk uitkomt wat ik diep van binnen allang wist... 

Hoe weet je dat dan? Klopt het wel wat je denkt?

Het gaat erom denk ik, dat ik zie wat ik doe/denk , maar het loslaten lukt even niet. Dus blijf ik ronddolen in ‘the windmills of my mind’.

Maar ik eet, ik slaap, ik werk en doe spelletjes met mijn kind en ga naar buiten. Dat laatste morgen maar veel doen. 

Volgens mij doe je het goed (genoeg). Soms is (tijdelijk) even doordraven, al dan niet deels op de automatische piloot, niet zo heel erg denk ik. Je hébt simpelweg niet alles in de hand. Als je dat doordraven dan maar niet ondermijnt door je eigen overtuiging dat je iets verkeerd doet. Wees lief voor jezelf, dat verdien je

Denk ik ook. Hoe los wil je het laten? Je ziet wat je denkt, maar je eet en slaapt en doet spelletjes en gaat naar buiten. Dat is dan toch ok? Het gaat om loslaten, niet om niet meer denken want dat kennie. 

De ene pietluttige gedachtenstroom na de ander waar ik in vast kom te zitten. Beren op de weg die in rap tempo groter worden. Als ik de ene heb opgeruimd doemt de andere alweer op. Maar it's a sign te veel op mijn bord. Stekker eruit. 

Ik heb nu vrij genomen. Afstand en rust.

nodig.

 

21 februari 20197 jr. bewerkt door Lika
opgeruimt met een t. Nou ja......

Heel goed. Ik heb ook een weekje vrij. “Nu leef ik pas” zei ik vanochtend tegen mezelf toen ik met de hond door het dorp liep. Das ook een teken. Tegelijkertijd is het smartlappendrama!  Gedaan met de zieligheid. Werk is ook leven of je t nou leuk vindt of niet. 

21 februari 20197 jr. bewerkt door bumperjim

Ik merk dat de beren op werkpad kleiner worden. Ontspannen is lastig, maar er zijn hele goede momenten. Nu vangt er net een ruzie-achtig-iets in de familiesfeer. Moet je net mij hebben. Ik en ruzie, ruzie en ik. Een heeeeeeele slechte combi. Maar je bent nooit te oud om te leren....

Ik zou het liefst hebben dat iemand even mijn leventje overneemt.... ik vind het moeilijk.

Voelt alsof ik naar beneden suis en niet kan stoppen. Moe, bang, moe, verdrietig. Maar ook grappen en grollen en mooi weer. 

Ik heb even geen idee.

morgen nieuwe kansen joh  

 

Ik durf t bijna niet te zeggen...maar dan is dit wat er nu is....en ik durf t zeggen..ik ken het...niet fijn...ik schreef er vanmiddag over...in mijn eigen boek...het gaat ook weer voorbij...

3 uur geleden zei Lika:

Ik zou het liefst hebben dat iemand even mijn leventje overneemt.... ik vind het moeilijk.

Voelt alsof ik naar beneden suis en niet kan stoppen. Moe, bang, moe, verdrietig. Maar ook grappen en grollen en mooi weer. 

Ik heb even geen idee.

Lieve Lika,

Die lichtpuntjes gaan er weer komen, gelukkig besef je dit zelf ook. Want een dag zonder lachen is een dag....

Je bent sterk, stoer en hebt dit al eens meegemaakt. Daar ben je goed uitgekomen en dat gaat je nu weer lukken! En al die tijd zonder te drinken  en daar mag je trots op zijn. Sterkte en geloof in jezelf 

Dank!

Ik heb besloten mijn vader voorlopig te laten waar hij is. Ik denk dat het het beste is voor hem, maar weet niet zeker. Kan ik ook niet.

Op het ogenblik breng ik ook niet meer op. Dat vind ik erg. 

Ik hou me net (niet?) staande. Waar ik nou die enorme druk van voel komen? Ik ga werk van collega tijdelijk overnemen. Daarin zit het. 

Ik zeg afspraken af en werk en ga piekeren en verlam. Mijn patroon. Ik kom er wel weer door. Vandaag pedicure.en kijken of ik weer naar mijn zwembad kan...

Herkenbaar patroon...

Schrijvend en pratend, ook beeldend, kreeg ik daarin gister  een 'inzicht'.

Daarmee is het niet weg. Of opgelost. Kan ik er wel weer mee verder. Het 'doen' is dan wel een ding. Weten is één...en dan?

 

Hoe doe jij dat Lika?

Tja... 

Goede vraag. Vandaag pedicure en weer lid geworden van sportschool.

Afleiding. Contact met het lichaam. 

Misschien vooral... zien dat ik veel spannende dingen op mijn pad heb nu. Veel tegelijk. Nieuwe verantwoordelijkheden leiden tot nieuwe angsten. 

Zal bij me blijven horen. Denk ik. Kleine stappen... 

MAAR IK DRINK EN ROOK NIET.

Dus de uitputting zal hopelijk niet de overhand krijgen.

Ik weet het ook niet @kruidenthee67

 

Ik weet het ook niet....goed voor jezelf zorgen in ieder geval. Jezelf niet voorbij rennen. 

 

 

Klopt. Ik denk dat ik veeeeeel meer mag vertrouwen op mijn gevoel EN tegelijk minder. Zo! 

Als ik het maar begrijp. 

Ben opgetogen. Veel zaken in het mandje met leuke-aanstaande-zaken gestopt. 

Reis met jongste, dansvoorstelling met oudste, concert met mezelf, cursus vanaf september. 

En verder wat zwemmen en yoga. Rustig aan. En niet alles nu. Wel leuk om naar uit te kijken.

ik ga op reis, ik ga op reis

Over 2 maanden. Een paar dagen foetsie met jongste. Ben blij als een klein kind.

-het kan verkeren-

Ik bedoel eigenlijk dat mijn onderbuik het meestal bij het rechte eind heeft. Daar mag ik meer naar luisteren.

maar ik bedoel óók dat mijn angstgevoelens, piekeringen etc heel vaak niet op zijn plaats zijn. In dat verhaal mag ik vaker niet mee gaan.  De laatste zijn meer indicatoren dat ik elders een grens heb gepasseerd, te veel druk ervaar.

En nu het onderscheid en ffe lekker systematisch. Dan ben ik af.