Spring naar bijdragen

Stoppen


Aanbevolen berichten

Geplaatst

Ik lees "best redelijk" maar als "best goed", of zit ik er dan erg naast?

Ik hoop dat je je doel als richtlijn ziet en niet als eis van jezelf..

En zit in dit bovenstaande bericht nou ook de tekst van je tegeltje? Ik geloof het niet, hè?

Geplaatst

Dat gevoel had ik ook vaak in het verleden. Tot ik me realiseerde dat ik de rest van m'n leven nog vóór me had en dat ik dáárnaar

moest kijken. Niet naar wat geweest is en had kunnen doen, maar naar wat nog komt en wat ik nog kan doen. Ik stel verder niet te

hoge eisen aan wat ik nog zou moeten/kunnen doen. Als het maar niet nog een keer dezelfde fouten uit het verleden zijn.

Geplaatst

Gevoel van falen ken ik ook.

Peut zei destijds dat ik het ook kon zien dat ik opnieuw kon beginnen..uitvinden..

Zie het dat je heel jong bent en weer nieuwe keuzes mag maken.

Er is nog genoeg tijd over.

Moet zeggen er is toch wel tijd over om opnieuw te beginnen.

Ik hoef niet meer in te halen ook al heb ik vaak wel de neiging.

Ik mag het nou anders doen...das ook wennen.

Geplaatst

Oei... wat een nekslag.

Maar Lars, weggaan kan over een half jaar ook nog, ik heb het idee dat de begeleiders daar jou nog veel te bieden hebben.

Geplaatst

Lars, je bent nu, als ik het goed gelezen heb, vier maanden van de alcohol af. Toch denk je bij elke -al dan niet grote- stap of tegenslag nog aan

je angst voor drinken. Ik denk dat je ergens (???) iets niet goed doet. Je ziet alcohol nog te vaak en makkelijk als de oplossing voor als je iets niet ziet zitten.

 

Je zegt vaak: drinken is geen optie, maar toch ben je er nog bang voor. In hoeverre geloof je jezelf wanneer je zegt dat drinken geen optie is?

Je komt dingen tegen in het leven die (met veel gevoel voor understatement) niet leuk zijn. Dat zal altijd zo zijn, dat geldt voor (bijna) iedereen.

Mijn ervaring is dat toen ik eenmaal echt voor mezelf geloofde dat drinken géén optie is, drinken niet meer aan de orde was. Toen ik

eenmaal had geaccepteerd dat rotdingen net zo goed bij het leven horen als leuke dingen. Niet meer bij elke tegenslag, hoe groot ook, denken

dat drinken het makkelijker zou maken.

 

Uit de cirkel stappen die verslaving in stand houdt. Met dat ik besloot dat drinken geen optie meer was

was ook de angst om het op een drinken te zetten weg.

Maar ik moest er wel zélf voor de volle honderd procent in geloven. Dat konden geen honderd hulpverleners er bij me instampen zolang ik

die deur van dat "geloof" niet zélf open had gezet.

Geplaatst

Lieve Lars,

het klinkt alsof je midden in een depressie zit.

Ik herken wat je schrijft beter dan ik zou willen.

Ik heb er jaren last van gehad en deed er eerst niets mee.

In die tijd ook gescheiden en financieel klem komen te zitten.

Pas een jaar nadat exgenoot vertrok zag ik hoe ik mezelf

depressief maakte met drank o.a.

Ik ben van de ene op de andere dag gestopt en ontdekte dit forum.

Dat gaf wat soulaas in mijn eenzaamheid.

Slecht slapen deed ik al jaren en ik zat in een burn out. Werk kwijt,

1 kind uit huis, de ander om en om bij haar ouders. Dat gaf mij te

veel tijd en gelegenheid om meer te gaan drinken. Toen ik zag dat

juist die periode alles erger maakte ben ik gestopt. In eerste instantie

om en voor dochter. Later realiseerde ik me mijn eigfen winst, verantwoordelijkheid

en gevoel van weer grip op mijn leven te krijgen.

Ik ben soms jaloers hoe expliciet jij je negatieve gevoelens uit hier. Dat er eens een vloek

of scheldwoord bij zit, dat is wat mij betreft puur en eerlijk, uit de grond van je hart. Niks

mis mee. Tegen de regels oké, dus sancties helaas (jammergenoeg in dit geval). Schelden is een

teken van onmacht. vloeken ook, zo denk ik erover. Ik zou willen dat ik het destijds kon. Ik hield

alles binnen en moest er hard mee aan het werk in therapie. Dat alles er maar uit mocht komen.

Want ik werd een tikkende tijdbom. En alles keerde zich in mij tegen mij. Ik werd suicidaal.

Het niet drinken heeft me gered, samen met het forum en een deel de therapie. En natuurlijk

ook dat ik volhield, want ik ben en blijf een survivor, dat vergat ik wel eens. Ik wilde niet dood,

ik wist niet hoe te leven.

Wat er om je heen gebeurt, heeft wel invloed (je samenwonen van exgenote) maar vormt jou niet.

Hoe jij ermee om leert gaan wel. Ook al ben/lijk je nu onmachtig, je bent het niet.

Je gevoelens erover, gewoon uiten, hier bij de psych, waar dan ook; gooi ze eruit. Dan is er

weer ruimte voor ook de andere gevoelens, je liefde voor kleindochter, dochters en hond, jezelf!

Persoon;lijk zou ik geen risico nemen om daar weg te gaan. Je lijkt me nog niet sterk genoeg, vanuit angst

zo'n grote sprong wagen, vraagt om nog een moeilijke harde les. Daar leer je, stapje voor stapje, jezelf kennen.

Eindelijk Lars weer, zonder drank. Jij bent sterk Lars. Dat weet ik zeker ook al heb ik je nog nooit gezien.

Jij weet het zelf ook. Maar nu heb je daar geen contact mee misschien. Dat komt weer. Ooit.

En tot die tijd blijf je hard werken. Het leven zal nooit echt makkelijk worden ben ik bang. Alhoewel ikzelf mijn

leven de laatste jaren juist een makkie vind. Ondanks omstandigheden soms. Ik kan het aan, ik geniet weer volop, ik slaap

weer goed en heb met niemand echt ruzie/problemen. Maak me weer nuttig voor de maatschappij en vind eindelijk

de rust in mezelf, die ik ooit met alcohol af probeerde te dwingen.

Een hele preek Lars, sorry, maar recht vanuit mijn hart.

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden
×
×
  • Nieuwe aanmaken...